قازاق ادەبيەتىنىڭ كلاسسيگى, قوعام قايراتكەرى مۇحتار ومارحان ۇلى اۋەزوۆ بۇرىنعى سەمەي ۋەزى, شىڭعىس بولىسىنداعى قاسقابۇلاق دەگەن جەردە تۋعان. سەمەي قالاسىندا مەدرەسەدە, ونان سوڭ بەس كلاستىق ورىس مەكتەبىندە, ال 1915–1919 جج. مۇعالىمدەر سەمينارياسىندا ءبىلىم العان. 1917 جىلى سەميناريادا وقىپ جۇرگەن كەزىندە حالىق اڭىزى بويىنشا «ەڭلىك–كەبەك» پەساسىن جازادى. بۇل قازاق ۇلتتىق دراماسىنىڭ قارلىعاشى ەدى. وسى پەساسى مەن 1921 جىلى جازىلعان «قورعانسىزدىڭ كۇنى» اتتى العاشقى اڭگىمەسى ارقىلى ءوزىنىڭ جازۋشىلىق ەرەكشە دارىنىن ايقىن تانىتتى.
مۇحتار ومارحان ۇلى 15 جىل بوي «اباي جولى» اتتى ءوزىنىڭ 4 تومدىق داڭقتى تاريحي رومانەپوپەياسىن جازدى. مۇنىڭ «اباي» اتالعان ءبىرىنشى كىتابى 1942 جىلى, ەكىنشىسى 1947 جىلى جارىق كوردى. ورىس تىلىنە اۋدارىلعان. «اباي» رومانىنىڭ ەكى كىتابى 1949 جىلى 1دارەجەلى كسرو مەملەكەتتىك سىيلىعىن الدى. ءتورت كىتاپپەن بىتكەن ەپوپەيا 1959 جىلى لەنيندىك سىيلىققا يە بولدى. «اباي جولى» 30 تىلگە اۋدارىلىپ, ءدۇيىم دۇنيە وقىرمانىنان وتە جوعارى باعا الدى. ادەبي ەڭبەگى ءۇشىن جازۋشى 1957 جىلى لەنين وردەنىمەن ماراپاتتالدى. 1961 جىلى 27 ماۋسىمدا قايتىس بولعاننان كەيىن, رەسپۋبليكا ۇكىمەتىنىڭ قاۋلىسىمەن قازاق كسر عا ادەبيەت جانە ونەر ينستيتۋتىنا, قازاقتىڭ مەملەكەتتىك اكادەميالىق دراما تەاترىنا مۇحتار ومارحان ۇلى اۋەزوۆتىڭ ەسىمى بەرىلدى.
بۇگىن قازاق ادەبيەتىنىڭ كورنەكتى وكىلى, كەسەك تۇلعالى, قايسار مىنەزدى ناركەسكەنى, شىندىقتىڭ شىراقشىسى اتانعان شەرحان مۇرتازا 1932 جىلى 28 قىركۇيەكتە جامبىل وبلىسى, جۋالى اۋدانى, مىڭبۇلاق مەكەنىندە تۋعان. 1955 جىلى م.ۆ.لومونوسوۆ اتىنداعى ماسكەۋ مەملەكەتتىك ۋنيۆەرسيتەتىنىڭ جۋرناليستيكا فاكۋلتەتىن بىتىرگەن.
«لەنينشىل جاس» (قازىرگى «جاس الاش») گازەتىنىڭ, «سوتسياليستىك قازاقستان» (قازىرگى «ەگەمەن قازاقستان») گازەتىنىڭ ءتىلشىسى, ادەبي قىزمەتكەرى بولدى. 1963-1970 جج. «لەنينشىل جاس» گازەتىنىڭ رەداكتورى. سودان كەيىنگى ۋاقىتتا «جازۋشى» باسپاسىنىڭ, «جالىن» الماناحىنىڭ, «جۇلدىز» جۋرنالىنىڭ باس رەداكتورى, قازاقستان جازۋشىلار وداعى باسقارماسىنىڭ ەكىنشى حاتشىسى, «قازاق ادەبيەتى» گازەتىنىڭ باس رەداكتورى ءارى قازاقستان جازۋشىلار وداعى باسقارماسىنىڭ حاتشىسى قىزمەتىناتقارعان.
1989-1992 جج. «ەگەمەن قازاقستان» گازەتىنىڭ باس رەداكتورى, 1992-1994 جج. قازاقستان رەسپۋبليكاسى مەملەكەتتىك تەلەراديو كومپانياسىنىڭ توراعاسى بولىپ ىستەدى. قر پارلامەنتىنىڭ ءماجىلىس دەپۋتاتى بولعان.
جازۋشىنىڭ ءار جىلدارى «تابىلعان تەڭىز» (1963), «بەلگىسىز سولداتتىڭ بالاسى» (1969), «احمەتجاننىڭ انتى» (1973), «مىلتىقسىز مايدان» (1977) پوۆەستەرى, «41-جىلعى كەلىنشەك» (1972), «ينتەرنات نانى» (1974) اڭگىمەلەرى, «قارا مارجان» (1977), بەس كىتاپتان تۇراتىن «قىزىل جەبە», «اي مەن ايشا» (1999) روماندارى, شىعارمالارىنىڭ ءتورت تومدىعى (1990-2000), شىعارمالارىنىڭ 6 تومدىعى, تاڭدامالى شىعارمالارىنىڭ 7 تومدىعى, «ەلىم, ساعان ايتام, ەلباسى, سەن دە تىڭدا» (ك. سمايىلوۆپەن بىرگە) (1998), ء«بىر كەم دۇنيە» (2008) كىتاپتارى جارىق كورگەن.
قازاق تىلىنە گ.ح.اندەرسەننىڭ اڭگىمەلەرىن, ۆەنگر حالىق ەرتەگىلەرىن, ش.ايتماتوۆتىڭ «بوتاگوز», «قوش بول, گۇلسارى», «تەڭىز جاعالاي جۇگىرگەن تارعىل توبەت», «بوراندى بەكەت» تۋىندىلارىن; مۇستاي كارىمنىڭ ء«بىزدىڭ ءۇيدىڭ قۋانىشى» پوۆەسىن, ە.ەرسكيننىڭ «مارىكچان بالالارى» رومانىن, ل.لاگيننىڭ «حوتتابىچ قارت» پوۆەسىن ءتارجىمالادى. ء«ازيزا» پەساسى مادەنيەت جانە اقپارات مينيسترلىگىنىڭ گرانتىن جەڭىپ الدى. «قارا مارجان» رومانى ءۇشىن 1978 جىلى قازاق كسر مەملەكەتتىك سىيلىعىن الدى. قازاق كسر-ءنىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن مادەنيەت قىزمەتكەرى, قازاقستاننىڭ حالىق جازۋشىسى. «قۇرمەت بەلگىسى», «وتان (1999) وردەندەرىمەن, مەدالدارمەن ماراپاتتالعان. تاۋەلسىز "تارلان" سىيلىعى مەن پەن-كلۋب سىيلىعىنىڭ يەگەرى (2003).
قازاق ادەبيەتىنىڭ حح عاسىرداعى جارىق جۇلدىزدارىنىڭ ءبىرى – ورالحان بوكەي 1943 جىلى 28 قىركۇيەكتە شىعىس قازاقستان وبلىسى كاتونقاراعاي اۋدانىنا قاراستى شىڭعىستاي اۋىلىندا دۇنيەگە كەلگەن. 1976 جىلى ورالحان بوكەي «ق ۇلىنىم مەنىڭ» پەساسى ءۇشىن قازاقستان رەسپۋبليكاسى جاستار سىيلىعىنىڭ لاۋرەاتى, 1978 جىلى «نايزاعاي ءىزى» پوۆەستەرى مەن اڭگىمەلەرى ءۇشىن ن. وستروۆسكي اتىنداعى بۇكىلوداقتىق ادەبي سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى, 1986 جىلى ء«بىزدىڭ جاقتا قىس ۇزاق» پوۆەستەرى مەن اڭگىمەلەرى ءۇشىن اباي اتىنداعى قازاقستان رەسپۋبليكاسىنىڭ مەملەكەتتىك سىيلىعىنىڭ لاۋرەاتى ناگرادالارىنا يە بولدى. ورالحان بوكەيدىڭ ۇندىستانعا بارعان شىعارماشىلىق ءىس-ساپاردان ورالماعانىن كوپشىلىك بىلەدى. دەليدە, 1993 جىلى 17 مامىر كۇنى كوز جۇمدى.
