قازاقستان • 23 قاڭتار, 2018

شاراسىز شارانا

3310 رەت
كورسەتىلدى
8 مين
وقۋ ءۇشىن

پەرزەنتحانانىڭ گينەكولوگيا ءبولىمى. مۇندا ءوزى­نىڭ, نە ىشتەگى بالاسىنىڭ دەن­ساۋ­لىعى سىر بەرگەن جۇكتى ايەل­دەر ەمدەلەدى. 

شاراسىز شارانا

بارىندە دەرلىك جۇك­­ت­ىلىكتىڭ مەرزىمىنەن بۇرىن ءۇزى­ل­ۋى جانە مەرزىمىنەن بۇرىن ءۇزىلۋ قاۋپى دەگەن ەكى دياگنوز. بىلايشا ايتقاندا, بالاسىن ءتۇسىرىپ الىپ جاتقان كەلىنشەكتەر كوبىسى. ەكىنشى ايتىلعان دياگنوزبەن تۇسكەن ماعان مۇنداعى احۋال وتە ايانىش­تى كورىندى. قۇرساعىنا بىت­كەن نارەستەسىن ۇلكەن ۇمىتپەن كۇتىپ جۇرگەندە سول قۋانىشىنان ايىرىلىپ قالعان انالاردىڭ جاعدايى قايبىر جاقسى بولا قويسىن. بىرەۋىنىڭ بالاسى التى اي بولعاندا ىشەگىنە ورالىپ ولگەن, بىرەۋىنىڭ سۋى قۇرعاپ, شارانا تۇنشىعىپ قالعان. ءتان مەن جاننىڭ ازابىن قاتار كەشكەن تاعدىرلار... بىراق قۇداي باسقا سالسا نە شارا؟ ءبىر كورگەنىڭدە جىلاپ-سىقتاپ, ويبايدى سالىپ جاتقانداردىڭ بىرەر ساعات­تان سوڭ اڭگىمەگە ارالاسىپ, ءوز باس­تارىنداعى جاعدايدى تاپ­تىش­­تەپ اڭگىمەلەپ وتىرعانىن كورە­سىڭ.

پالاتالاسىم قانشا تۇيىق بول­عانىمەن باس-اياعى ەكى-ءۇش ساعات­تىڭ ىشىندە ونىمەن قۇربى بو­لىپ الدىم. ول «بالام ىشىمدە شە­تىنەپ كەتىپتى, 23-24 اپتا بولىپ ەدى», دەدى. ايادىم. دارى­گەر­لەر ءبىر كۇن قارايدى ەكەن دە, ەرتەڭىنە تولعاقتىڭ ءدارىسىن بە­رىپ, بوساندىرىپ الاتىن كورى­نە­دى.

مەديتسيناسى قارىشتاپ دامىپ جاتقان ەلىمىزدە جۇكتىلىگى مەر­­زىمىنەن بۇرىن توقتاعان ايەل­­دەردى اكۋشەرلەر بوسانۋ زا­لى­­نا اپارىپ بوساندىرمايدى. و­ن­داي ايەلدەر وزدەرى بوسانادى. گينەكولوگيا بولىمىندە, كادىمگى پالاتادا. ءدارى ارقىلى جاساندى جولمەن كەلگەن تولعاق قاشان ءپىسىپ-جەتىلىپ, 5-6 ايلىق ءولى بالا ايەل­دىڭ پامپەرسىنە وزدىگىنەن كە­لىپ تۇسپەيىنشە, ونى ەشبىر اكۋ­شەر قارامايدى, پامپەرسىن شەشىپ تە كورمەيدى. مۇنى مەن پالاتالاس كەلىنشەكتىڭ تولعاعى باستالعاندا ءوز كوزىممەن كوردىم. تاڭعى جەتىدەن باستاپ شىر­قى­را­عان كەلىنشەك ءتۇس اۋا شىداي الماي تالىقسىپ بارا جاتقان سوڭ دارىگەرلەرگە بارسام, ولار: «با­لاسى ءتۇستى مە پامپەرسكە؟ الدىمەن ءتۇسسىن, سوسىن تازالايمىز عوي», دەدى.

امال جوق, وعان ءوزىم كومەك­تە­سۋگە تىرىستىم. ءبىر كەزدە با­لا تۋدى-اۋ ايتەۋىر. ء«تۇستى-ءتۇس­تى» دەپ پامپەرستى شەشپەكشى بول­عان­د­ا قولىن شاپ بەرىپ ۇستاپ ال­دىم دا, «كورمە! قاراما!» دەدىم. ويتكەنى سونىڭ الدىندا عانا بولىمدە ەمدەلىپ جاتقان ايەلدەردەن ءبىر جاس كەلىنشەكتىڭ وسىلايشا ءولى بالاسىن پامپەرسكە تۋىپ, ونىسى اكۋشەرلەر جە­تە­مىن دەگەنشە جەرگە ءتۇسىپ قا­لىپ, ءوز بالاسىنىڭ ولىگىن كورگەن ايەلدىڭ قاتتى شوشىپ, اۋىرىپ قالعانىن ەسىتىپ ەدىم.

سونىمەن, 23-24 اپتالىق بالانىڭ قانداي بولاتىنىن انا­­سى دا, مەن دە كورمەدىك. اكۋ­شەر­لەر كەلىنشەكتى كرەسلوعا الىپ كەتتى. ۇيالى تەلەفونى كەرەۋەتىندە قالعان ەكەن, ءبىر ەر ادام قايتا-قايتا قوڭىراۋ سوعا بەردى. توقتاماي بەزىلدەگەن سوڭ «كۇيەۋى شىعار, ۋايىمداپ جات­قان بولار» دەگەن ويمەن تەلە­فون­دى كوتەرىپ, «پالەنشەنى دا­رى­گەر قاراپ جاتىر, قازىر بوس ەمەس», دەدىم. وسى ارەكەتىم ەكى كۇننەن بەرى ءبىرتۇرلى جۇمباق بولىپ كورىنگەن كورشى كەلىنشەكتىڭ بار قۇپياسىن اشىپ بەردى.

– ريناتتىڭ قوڭىراۋىنا سەن جاۋاپ بەردىڭ بە؟ نە دەدىڭ وعان؟ – دەپ شاڭق ەتە قالدى ول.

– ەشتەڭە. دارىگەرلەر قاراپ جاتىر دەدىم.

– ءدال سولاي ايتتىڭ با؟ «با­لا تۋىپ جاتىر» دەپ ايتىپ قوي­ما­دىڭ با؟

مەن نە دەگەنىمدى سوزبە-ءسوز قايتالادىم. سودان سوڭ بارىپ, جۇرەگى ورنىنا تۇسكەندەي تەرەڭ دە­­مالدى. ءسويتىپ ءوزى جايلى اڭ­گى­مەلەي باستادى.

ءيا, ونىڭ كۇيەۋى دە, اتا-ەنەسى دە جوق ەكەن. باياعىدا اجىراسىپ كەتكەن. توركىنىندە اكە-شەشەسى, اعا-جەڭگەلەرىمەن بىرگە تۇرا­تىن كورىنەدى. بۇرىنعى كۇيەۋ­ىنەن مۇگەدەك قىزى بار. ەڭ وكىنىش­تى­سى, «شەتىنەپ كەتىپتى» دەگەن 23-24 اپتالىق بالاسى شىن­­دى­عىن­دا شەتىنەمەگەن, ونى ءوزى, ءوز قا­لاۋ­ى­مەن, دارىگەرلەردىڭ قو­لىمەن ول­تىرگەن.

– ...كوتەرگەنىمدى ءتورت اي بول­عاندا ءبىلدىم. جۇكتى ەكەنىمدى بىل­سە جىگىتىم ۇيلەنەتىن شىعار دەگەن ەم. قايداعى؟ ەكىقابات ەكەنىمدى ايتقان كۇننەن كەيىن ونى قايتىپ كورمەدىم. سول كەز­­دە-اق الدىرىپ تاستايىن دە­گەن­مىن. بىراق اقشا تابا الما­دىم. ءسويتىپ جۇرگەندە بالا ءوسىپ كەتتى.

– ەندى, التى اي بولعاندا بارىپ اقشا تاپتىڭ با؟

– ءيا, قىزىمنىڭ 53 مىڭ تەڭ­گە جاردەماقىسىن الدىم. تا­عى اپكەمنەن قارىزعا اقشا سۇ­را­دىم. ءبىر دارىگەرمەن كەلىس­تىك. وعان 20 مىڭ, قازىر مەنى تا­زا­لاعان ەكى اكۋشەرگە 20 مىڭ تەڭگەدەن بەردىك.

– دەمەك, سەنىڭ بالاڭ ءتىرى تۋى دا مۇمكىن ەدى عوي؟

– جوعا, وسىندا كەلگەن كۇنى دا­رىمەن ءولتىردى. الدىمەن ءولتى­رىپ, سوسىن تۋعىزادى ەكەن...

دەنەم تۇرشىگىپ كەتتى. ءبىر-ەكى كۇننەن بەرى ءبىر داستارقاننان تاماق ءىشىپ, ءوزىم قامقورلىق تانىتىپ, جانىم اشىپ جۇرگەن جان ءوز بالاسىن ولتىرگەن جان بولىپ شىقتى.

ء«ولىپ-اق قالعىم كەلگەن, قى­زىم­دى قيمادىم», دەدى ءبىر كەزدە. الايدا ول «ولگىم كەلگەن» دە­گەن­مەن, ولگىسى كەلگەن ادامنىڭ ءتۇ­­رىن مەن كورمەدىم. كەشكە قا­راي كەلىنشەكتىڭ باسقا ءبىر جى­گى­تى قوڭىراۋ سوقتى. ون سەگىز جا­­سار قىزداي ۇلبىرەپ, مايىسا ءتىل قاتىپ, جىگىتىمەن ساعاتتاپ سوي­لەستى. سويلەسىپ بولعان سوڭ: «بۇل باسقا جىگىت. مۇنىمەن سوي­لە­­س­­ىپ جۇرگەنىمە ءبىر جىل بولدى. ىشىم­دە بالا بار كەزدە كەزدەسكەندە ىڭعايسىزداناتىنمىن», دەپ قويادى.

وعان مىنا سۇراقتى ادەيى قوي­دىم:

– ەگەر بالاڭدى التى اي­لى­عىن­دا دا الدىرىپ تاستاۋعا ا­ق­شا تابا ال­ماساڭ قايتەر ەدىڭ؟ تۋ­ىپ بولعان سوڭ دالاعا تاستاپ كە­تەر مە ەدىڭ؟

– قويشى, قۇتىلدىق قوي, ايتەۋىر.

«باعار ەم, تاستاماس ەم» دەگەن ءسوزدى ايتا المادى.

– دارىگەرلەر بالانى نە ىستە­دى؟ قوقىسقا تاستادى ما؟

– جوق, بالانىڭ دەنەسىن ءۇي ءىشى اكەتۋى كەرەك ەكەن. اپكەم ك­ە­لىپ الىپ كەتتى. الىس ءبىر جاق­قا اپارىپ كومىپ تاستاعان. وعان دا قيىن بولدى, كۇيەۋىن الداپ شىعىپ ارەڭ كومىپتى, ايتەۋىر.

بۇ كەلىنشەكتى و باستا جاقىن تار­تۋىمنىڭ سەبەبى, ەكەۋىمىز­دىڭ جۇكتىلىك مەرزىمىمىز ءبىر ەدى. مەن جۇكتىلىكتىڭ ءۇزىلۋ قاۋپى­مەن مۇندا تۇسكەنىمدە قۇداي­دان بالامنىڭ اماندىعىن تىلە­دىم. 23-24 اپتا دەگەن ۇلكەن مەر­­زىم. بۇل ۋاقىتتا بالانىڭ بار­لىق مۇشەسى الدەقاشان قا­لىپ­­تاسىپ بولادى. ىشتە اتوي سا­­لىپ, تەپكىلەپ, بۇلكىلدەپ جا­تا­دى. 20 اپتالىعىندا-اق ۋدز شا­رانانىڭ ۇل, نە قىز ەكە­نىن, قول-اياعىنىڭ, باسىنىڭ, بار­لىق دەنە مۇشەلەرىنىڭ ول­شەم­د­ە­رىن انىقتاپ, سۋرەتىن قا­عاز­عا شى­عارىپ بەرەدى. ال دا­­رى­گەر­لەردىڭ ايتۋىنشا, بۇل مەر­­زىم­دە بالانىڭ سەزۋ مۇ­شە­لە­­رى قار­قىندى داميدى: جا­رىق­تى كو­رە الادى, اناسى جەگەن تا­عام­داردىڭ ءدامىن سەزىپ, ا­ي­نا­لا­داعى دىبىستارعا, اناسىنىڭ كوڭىل-كۇيىنە قاراي ارەكەت ەتە باس­تايدى. ءبىر سوزبەن ايتقاندا, 23-24 اپتا بولعان, سالماعى جارتى كيلو شاماسىنداعى ءتىرى جاندى جاي عانا ۇرىق دەي المايمىز, «شارانا», «نا­رەس­تە» دەپ ادام ساناتىنا قوسا­مىز.

قوعامدا مۇنداي جاع­داي­لار­دى كوپتەپ كەزدەس­تىرۋگە بولا­دى. جازىقسىز شارانانىڭ ءومى­رىن قيىپ, كەشىرىلمەس كۇناعا بات­قان جانداردى جاراتقان تۇ­بىن­دە جازاسىز قالدىرماس-اۋ. دە­سەك تە, وركەنيەتتى ەل رەتىندە مۇن­داي جاۋىزدىققا زاڭ ارقىلى توس­­قاۋىل قويماعانىمىز – ەلدى­گى­مىزگە سىن.

نۇربانۋ كامال,
جۋرناليست

سوڭعى جاڭالىقتار