ادەبيەت • 07 قاراشا, 2017

ءسوزى – ابىز, ءوزى – اڭىز

830 رەت
كورسەتىلدى
11 مين
وقۋ ءۇشىن

ادەتتە تاڭعى ساعات توعىزدا تەلەفون شىر ەتە قالاتىن دا, تۇتقانى كوتەرسەم اۋباي اعا:

– اسسالاۋماعالەيكۇم! – دەپ مەنەن بۇرىن سالەم بەرەتىن. ەكەۋمىز ەل, مەن جەر, وتكەن-كەتكەن جايلى اڭگىمەلەسىپ كەتەمىز. ساعات توعىزدان قالماي, جۇمىسقا ەرتەمەن كەلەمىن. اعا دا نە بولسا سونى ءسوز ەتىپ, ۋاقىت الماي, ناقتى-ناقتى جاعداي­لار­دى بايان­دايدى, جازعانى بولسا بەرىپ جىبەرەتىنىن ايتادى.

ءيا, 1995 جىلى سول كەزدەگى الماتى وبلىسىنىڭ اكىمى سەرىك ابىكەن ۇلى ۇمبەتوۆ قاسىما ەكى بىردەي اقساقالىمىز زامانبەك باتتالحانوۆ پەن بەكبولات تۇرىسجانوۆتى قوسىپ بەرىپ, شىمكەنتكە جىبەردى. بايدىبەك بابا كەسەنەسىن سالۋعا ارنالعان 2,5 ملن تەڭگەنى وبلىس جۇرتشىلىعى جيناپ بەردى.

وڭتۇستىك وڭىردە ءبىر اپتا بويى بايدىبەك بابا, دومالاق ەنە كەسەنەلەرىن­دە بولىپ, ءبىراز قاسيەتتى جەرلەردى ارالادىق. سول ساپاردان كەيىن بايدىبەك بابادان تارايتىن ۇرپاق­تاردىڭ شەجىرەلەرىن جيناۋ تۋرالى وي كەلىپ, سەرىك ابىكەن ۇلىنا ۇسىنىس ايتىپ ەدىم, ول كىسى «اۋباي اعاڭمەن اقىلداس, سول كىسى بۇل ۇلكەن جۇمىستى الىپ شىعادى», دەدى. باي­دىبەك بابادان تاراعان ۇرپاقتارىنان اسان­باي اسقاروۆ, ءىزباسار بال­تاعۇلوۆ, زامانبەك باتتال­حانوۆ, سارسەنبى ءداۋىتوۆ, ەركەش ماميەۆ, مارال ىسقاقباەۆ, بەك­بولات تۇرىسجانوۆ جانە باسقا دا قىرىق شاق­تى ەل اعالارىن جيناپ, اقىلداسىپ بىر­نەشە مارتە كەڭەسە كەلە بابادان تارايتىن ۇرپاقتار شەجىرەسىن جيناۋدى اۋباي اعامىزعا جۇكتەدىك. ويتكەنى ول كىسى وتىز جىلدان بەرى بابالار شەجىرەسىن جيناپ جۇرەتىنىن جاقسى بىلەتىنبىز.

«بايدىبەك بابا – الىپ بايتەرەك» اتتى اتاتەك شەجىرە جيناقتىڭ كوپتومدىعىنىڭ جوسپارى جاسالىپ, قىزۋ جۇمىس باستالىپ كەتتى. ول كەزدە مەن حالىقارالىق جامبىل قورىن باسقاراتىنمىن, بۇل جۇمىسقا بەلسەنە ارالاسىپ بارلىق جيناقتالعان قۇجاتتاردى كومپيۋتەردە تەرگىزىپ, سۇزگىدەن وتكىزىپ تۇردىم. مىنە, سونىڭ ناتيجەسىندە از جىلدا «بايدىبەك بابا – الىپ بايتەرەك» اتتى سەريا­مەن بىرنەشە توم كىتاپتار شىقتى. ال شاپىراشتى ەلىنىڭ شەجىرەسىن العاشقى بولىپ, اۋباي اعا شىعارىپ, كەيىن تولىقتىرىپ, ءومىرىنىڭ سوڭىندا باسپاعا ەكىنشى باسىلىمىن تاپسىرىپ كەتىپ ەدى. اتاقتى باتىر, اتى ءبىر ەلگە ۇران بولعان قولباسشى قاراساي بابامىزدىڭ 400 جىلدىعى جاقىنداپ كەلە جاتقاندا اۋباي اعام «قاراساي باتىر ىزىمەن» اتتى مادەني-تاريحي ەكسپەديتسيا ۇيىمداستىرىپ, ەكى جارىم جىل ەلىمىزدىڭ تۇكپىر-تۇكپىرىن ارالاپ, قاسيەتتى جەرلەرگە ءتاۋ ەتىپ, مول ماتەريال-قۇجات جينادىق. ەڭ ۇلكەن ولجامىز – قاراساي باتىردىڭ بەيىتىن تاپتىق. بۇل ىستە سول كوكشە وڭىرىندەگى جازۋشى, قوعام قايراتكەرى جابال ەرعاليەۆتىڭ ەڭبەگى ولشەۋسىز.

قاراساي باتىر بەيىتى جاتقان سولتۇستىك قازاقستان وبلىسى, ايىرتاۋ اۋدانىنداعى ايىرتاۋ تاۋىنىڭ ەتەگىنە ارنايى ءبىر توپ ۇرپاقتارىن باستاپ اۋباي اعا بايعازيەۆ ەرتىپ بارىپ, بەلگىتاس ورناتىپ قايتقان ەدى. كەيىن سول جەردە قازاقتىڭ قوس باتىرى – شاپىراشتى قاراساي مەن ارعىن اعىنتاي باتىرلارعا ۇلكەن كەشەندى كەسەنەنى حالىق­تىڭ جوعىن جوقتاۋعا بەيىم تۇراتىن قايرات ساتىبالدى باۋىرىمىز تۇرعىزدى.

اۋباي اعا رەسپۋبليكالىق «قاراساي باتىر» قوعامدىق قورىن باسقارىپ, التى الاشقا اتى كەتكەن قاراساي باتىردىڭ 400 جىلدىق مەرەيتويىن وتكىزۋگە ەرەكشە اتسالىستى. الماتىدا جانە تارازدا باتىر بابامىز جايلى عىلىمي-تەوريالىق كونفەرەنتسيا وتكىزىلدى, ۇزىناعاشتا اتىنا زاتى ساي بيىك تۇعىرلى ايبارلى ەسكەرتكىش ورناتىلدى, بىرنەشە كىتاپتار شىقتى. مىنە, وسىنىڭ ءبارىن باسقارىپ, ۇيىمداستىرىپ, باسى-قاسىن­دا اۋكەڭ ءجۇردى. ايتقانىن ىستەتپەي, ويعا ال­عانىن ورىنداتپاي تىنىم تاپپاۋشى ەدى جارىقتىق. وعان قوسا باسقالارعا دا قوز­عاۋ سالىپ, كوڭىلگە جاقپاعانىن تىكە ايتا­تىن الماس قىلىش ەدى-اۋ, قايران اۋباي اعا. ءوزى تۋىپ-وسكەن قاراساي اۋدانىنداعى ايتەي اۋى­لىندا مەشىت سالدىرىپ, ونىڭ سالتاناتتى اشىلۋىن ۇيىمداستىردى. ايتەي باتىردىڭ ەرلىگى مەن ءومىرىن تەرەڭ زەرتتەپ, «ايتەي باتىر» اتتى تاريحي كىتاپ جازىپ شىعاردى. ايتەي باتىردىڭ بەيىتىنە كەسەنە تۇرعىزدى. شاپىراشتى ناۋرىزباي باتىردىڭ 300 جىلدىق مەرەكەسىنە وراي قازاقتىڭ ءال-فارابي اتىنداعى ۇلتتىق ۋنيۆەرسيتەتىندە عىلى­مي-تەوريالىق كونفەرەنتسيا وتكىزۋگە, الماتى وبلىسى, جام­بىل اۋدانىنداعى قوزى­باسى تاۋىنىڭ باسباتىر اسۋىنداعى بيىك قا­را­ۋىلتوبەگە ارنايى ەسكەرتكىش تۇرعى­زۋ­عا ەرەكشە ىنتاسىمەن كىرىستى. قۇرتقا ءتاۋىپ, كوشەك, مەدەت­بەك باتىرلار, انداس داتقا, مەدەۋ مىرزا جانە باسقا دا تاريحي تۇلعا­لار­دىڭ بەيى­ت­تەرىن تاريحي تۇرعىدان ناقتى انىقتاپ, باسى­نا بەلگى قويۋعا دا كوپ ەڭبەك ءسىڭىردى.

قايران, اۋباي اعا!

كايىسپاس قايسار, قارا نارداي جىگەرلى ەدىڭىز. كەلىنىڭىز بەن بالاڭىز, نەمە­رە­ل­ەرىڭىز وقىستان وپات بولعاننان كۇيىك ىشىڭىزگە ءتۇسىپ, ايىقپاس دەرت اينا­ل­دىر­عاندا دا سىر بەرمەدىڭىز. «اۋرۋ – نار اتان­دى دا شوكتىرەدى» دەيدى عوي. بىراق ءسىز يىل­م­ەدىڭىز, بۇگىلمەدىڭىز, اۋرۋ-سىرقاۋى­ڭىز­دى ەمەس, ەل-جۇرت قامىن ويلاۋمەن بولدىڭىز. اياعىڭىزدى قارا ساننان كەسىپ تاستاپ, بالداقپەن ءجۇرىپ قالعاندا دا مويىماي, كوپشىلىكتىڭ كوكەيكەستى ماسە­لە­لەرىنە بەلسەنە ارالاسىپ, يگى ىستەردى شەشۋ­­مەن اينالىستىڭىز. «ارىستاننىڭ بەلگىسى – ارتىنا قاراپ اقىرمايدى, قاس باتىردىڭ بەلگىسى – قوس وكپەدەن وق تيسە دە, دۇشپانىنا سىر بەرىپ باقىرمايدى», دەمەۋشى مە ەدى بۇرىنعى وتكەن دانالارىمىز. ءسىز تىك ءجۇرىپ, ءتۇپ-ءتۇزۋ قالپىڭىزدا دۇنيەدەن وزدىڭىز. عيبرات عۇمىر, شەجىرە كوڭىل, دارياداي اقىل-ونەگە, ەلاعالىق قادىر-قاسيەتىڭىز – ارتىڭىزعا اڭىز بولىپ قالدى, اعا. ءوزىڭىز وسكەن قاسكەلەڭ قالاسىنداعى ۇزىن دا ادەمى ءبىر كوشەگە ەسىمىڭىز بەرىلدى. ءسىزسىز مىنە, ۋاقىت زىرلاپ ءوتىپ جاتىر. ءسىز ورنىڭىز دا, ءىسىڭىز دە بولەك, ەرەكشە تۇلعا ەدىڭىز. ءتىرى بولساڭىز بۇگىندەر 80 جاسىڭىزدى مارە-سارە تويلاپ جاتار ەدىك-اۋ... قايسىبىرىن ايتايىن اعا, ءسىز جيناعان ماقال-ماتەل, ولەڭ, اڭىزدار, شەجىرەلەر – ۇرپاقتان-ۇرپاققا قالار كيەلى دۇنيەلەر, ماڭگىلىك عيبرات.

اۋباي اعامىز قايتپاس قايسار الىپ كۇش يەسى, ۇلكەن قايراتكەر ازامات ەدى. «جاقسىنىڭ الدى – كەڭ» دەمەكشى كوپ, وتە كوپ ادامدارعا شاپا­عاتىڭىز ءتيدى. ەلىمىز­دىڭ تانىمال اقىنى نازى­كەن الپامىسقىزى كىتا­بىنىڭ تۇساۋكەسەرىن قالاي وتكىزەرىن بىلمەي الدىڭىزعا بارعاندا بار ماسەلەسىن شەشىپ, كەلىستىرىپ تۇرىپ اقىن كەشىن وتكىزىپ بەرىپ ەدىڭىز. كوپتەگەن ولەڭ­دەرىن جاتقا وقيتىن جانە ءوزىڭىز جاقسى كورە­­­تىن جارىلقاسىن امان­ ۇلىنىڭ كىتابىن شىعارۋعا دا قولۇشىن بەردىڭىز. «كەڭەسىپ ءىس باسقارۋ – كەلەلى ەلدىڭ بەلگىسى, جۇمىلا جۇمىس ات­قارۋ – ورەلى ەلدىڭ بەلگىسى». ادام عۇمىرى – ونىڭ ازدى-كوپتى جاساعان جاسىمەن ەمەس, ىستەگەن ىسىمەن ولشەنەدى ەمەس پە؟!

اۋباي اعانىڭ ازان شاقىرىپ قويعان اتى – ءابۋباي. ول كىسى 1937 جىلى قاراشانىڭ جەتى­سىندە الماتى وبلىسى قاسكەلەڭ (قازىرگى قاراساي) اۋدانى ايتەي باتىر اۋىلىندا دۇنيەگە كەلگەن. اكەسى بايعا­زى ۇلى وتان سوعىسىنان ورالماي جاستا­يىنان جەتىمشىلىك كورىپ وسكەن اۋباي, قاس­كەلەڭدەگى بالالار ينتەرناتىندا تار­بيەلەنىپ, اباي اتىنداعى قازاق ورتا مەكتەبىن 1956 جىلى ءبىتىردى. وتان الدىن­داعى ءتورت جىلدىق اسكەري مىندەتىن اسكەري-تەڭىز فلوتىندا وتكەرگەن سوڭ, 1965 جىلى قازاق مەملەكەتتىك اۋىلشارۋاشىلىق ينس­تي­تۋتىنىڭ ەلەكتر فاكۋلتەتىن ءبىتىرىپ, قازاقستان رەسپۋبليكاسىنىڭ ەنەرگەتيكا جانە ەلەكتر­لەندىرۋ مەكەمەلەرىندە ەڭبەك ەتتى. 1975 جىلدان پارتيا جانە كەڭەس ورگاندارىندا لاۋازىمدى قىزمەتتەر اتقاردى. الماتى قالاسىنىڭ اۋەزوۆ, مەدەۋ اۋداندارى اكىمشىلىگىندە ءبولىم باستىعى, اۋداندىق حالىقتىق باقىلاۋ كوميتەتىنىڭ توراعاسى, قازاق مەملەكەتتىك جوسپارلاۋ كوميتەتىندە ءبولىم باسقاردى. قازاقستان رەسپۋبليكاسى دامۋ (ەكسيمبانك) بانكىندە اكىمشىلىك دەپارتامەنتىنىڭ باستىعى بولدى.

1972 جىلدان باستاپ قازاقتىڭ ءتۇپ-تاريحىن, شىعۋ تەگىن, تاريحي گەنەولوگيا­لىق دامۋ تارماقتارى مەن اتاتەكتىك شە­ج­ىرەسىن زەرتتەپ, جيناستىرۋمەن اينالىس­تى. 1998 جىلى مەككە-مەدينەگە بارىپ, قاجى­لىق پارىزىن ورىنداپ قايتتى. «اۋىل شەجىرەسى», «دەمالىس», «ايتەي باتىر», «بايدىبەك بابا – الىپ بايتەرەك», (1-توم), «شاپىراشتى» اتتى كىتاپتاردى جارىققا شىعاردى. قانداي ءىستى قولعا السا دا اياعىنا دەيىن جەتكىزىپ, تياناقتاپ بىتىرگەنشە جان تاپپايتىن. اسىرەسە «بايدىبەك بابا – الىپ بايتەرەك» اتتى شەجىرە كىتاپتى جيناپ, كىتاپ ەتىپ باستىرۋداعى جانكەشتى, وراسان ىزدەنىمپازدىق جۇمىسىنا تاڭ قالماسقا بولمايدى. ۇزاق جىلدار بويى تىرنەكتەپ جيناعان ەڭبەگىن ودان ءارى جالعاستىرىپ, بايدىبەك ۇرپاقتارىنان كەيىن جالايىر, قاڭلى, شاڭىشقىلى, سىرگەلى, سودان كەيىن بۇكىل قازاقتىڭ ءبىرتۇتاس شەجىرەسىن جيناپ, جەكە-جەكە كوپتومدىق شىعارسام دەگەن ارمانى بار-تىن. وعان دايىندالىپ, كوپتەگەن دەرەك, مالىمەت, قۇجاتتاردى جيناپ تا قويعان بولاتىن. بۇكىل ەلىمىزدىڭ شەجىرەسى جايلى قانداي سۇراق بەرسەڭ دە ەگجەي-تەگجەيلى تەرەڭ بىلەتىن كەرەمەت شەجىرەشى-تاريحشى ەدى اۋباي اعا. سوڭعى جىلدارى ول كىسى ءارتۇرلى اڭىزدار مەن عيبراتتى اڭگىمە, ماقال-ماتەلدەردى جيناۋعا ايرىقشا دەن قويدى. ءوزى اقىلداستار القاسىنىڭ مۇشەسى بولعان «قازاق باتىرلارى» گازەتىنىڭ ءار سانىندا تانىمدىق-تاريحي ماتەريالدار جاريالاپ تۇرۋدى ادەتكە اينالدىردى.

اي – تۇندە كەرەك بولسا, اقىل – كۇندە كەرەك. اۋباي اعا اسپانداعى جارقىراعان كۇن­دەي كوپشىلىككە مەيىرىمىن توگىپ, شاپاعا­تىن شاشىپ تۇراتىن اقىلمان تۇلعا ەدى. جاسى­عان­دى قايراتتاندىرىپ, جىلاعان­نىڭ كوز جاسىن ءسۇرتىپ, ەل-جۇرتىنا جاقسىلىق ىستەسەم دەگەن ىزگى ماقساتتى ءپىر تۇتقان, تا­بي­­عات ەرەكشە جاراتقان اسىل جان بولاتىن. ايلار دا وتەر, جىلدار دا جىلجىر, ۋاقىت كەرۋەنى ءبىر اۋەنمەن العا جۇرە بەرەر. ايتسە دە حالىق جۇرەگىندە, ەل ەسىندە اۋباي باي­عازى­ ۇلىنىڭ ەسىمى ماڭگى قالارى اقيقات. ءسىز بۇگىن بيىك-بيىك تاۋلاردىڭ ار جاعىندا اپپاق بۇيرا بۇلتتاردى اسىپ, تاكاپپار باسى ماڭگى مۇز-قاردان دۋلىعا كيگەن عاجاپ شىڭعا اينالىپ كەتتىڭىز اۋباي اعا! ءسىز تىم بيىكتە, شىرقاۋ كوكتە مىنا بىزدەرگە, جەتى قات جەردەگى قاراپايىم تىرشىلىك يەلەرىنە قيىردان كوز سالىپ, باعىت-باعدار بەرىپ تۇراتىن ۇلى رۋحقا اينالدىڭىز. ءسىزدى قانشا ساعىنىپ, اڭساپ, كورگىمىز, جۇز­دە­سىپ, ديدارلاسقىمىز كەلسە دە تىم بيىككە شىرقاپ كەتكەنسىز. ءسىزدى بۇلت جاسىرىپ كورسەتپەيدى.

...مىنە, تاڭ اتپاي جۇمىسقا كەلدىم. تەلەفون دا ءۇنسىز. ءسىزدى ويلاپ وتىرمىن. سوي­لەسپەي, پىكىرلەسپەي ءبىر كۇنىمىز وتپەۋشى ەدى. كوڭىلىم شەرلى, كوزىمدە جاس, كوكىرەگىم تولى ساعىنىش... ءالى ءسىز جونىندە ايتىلار, جازىلار دۇنيەلەر, ەستەلىكتەر كوپ, وتە كوپ, اعا...

ناعاشىبەك قاپالبەك ۇلى,
جازۋشى

الماتى

سوڭعى جاڭالىقتار