​ناۋرىز جىرى

كۇنگە سالەم بەردىڭ بە, كوشپەلى جۇرت,

كولىگىنە قوس ارتتى كەستەلى بۇلت.

دۇبىراياق دۇرلىككەن دۇنيەگە,

تۇيىنشەكتەن شاشىلدى دەستەلى م ۇلىك.

سامارقاننىڭ كوك تاسى كوڭىلشەك مۇز,

ەندى جەتكەن جىل قۇسى ەرىنشەك قىز.

ون ءۇش جاسار الاشا وتاۋعا ەنىپ,

كوكجيەكتەن كوك تۇرىك كورىنسەك – ءبىز.

ەكى وركەشى ويسىلدىڭ اي مەنەن كۇن,

توبەسىنەن قارعيدى تاي كوگەننىڭ.

قىراۋ كويلەك جەڭىنەن سىعالايدى,

ايقىش-ۇيقىش تەڭەلگەن باي مەنەن كۇڭ...

شاڭىراقتى-كۇن-يە ۋىعى – نۇر,

ۇرسە ۇسىتپەس قۇرالاي سۋىعىن ءۇر.

تاقىرعا اسىق تىگىلىپ قوڭقار قىردا,

التىباقان اۋزىندا قۋ ءۇنى ءدۇر!

ءولى ءشوپتىڭ مۇردەسىن ورتەڭگە ءۇيىپ,

سال-سال قيمىل ات اۋىپ, سەرپەر مە يىق؟

بالبال تاستىڭ بەتىنە كۇلكى ءۇيىرىلىپ,

ساۋمال قىمىز سارقىتىن ەرتەڭ قۇيىپ...

مىڭجىلدىقتىڭ مۇراسىن ارتىپ ۇلىس,

كۇنگە سالەم بەرەدى قارتىم-ىرىس.

قوناق كەلسە اق اجە ابدىراعان,

ابدىرەدەن الدىرىپ التى ءپ ۇلىش...

سەرى تۇسكەن ءۇي ءاندى قىر اسىرار,

قاسات قاردىڭ ءۇرپىسى گۇل اشىلار.

ۇنعا تىققان تەلشىكتى ۇماي اسىپ,

قىنعا تىققان قىلىشتى ۇل اسىنار!

ۇلى مەيرام باستالىپ كوشپەلى ەلدە,

كوكپار تارتىپ جاتادى دوس دونەندە.

ەسكەن سامال ۇقسايدى ەسپەگەنگە,

كەشكەن جالعان ۇقسايدى كەشپەگەنگە!

ميراس اسان

قاراعاندى