جىرلارىن,
مۇقاعالي,
جۇرەگىممەن,
جاتقا وقىپ, جانداي سۇيگەن ۇل ەدىم مەن.
كوزىمە ەلەستەيتىن اقىن كەيپى
قول بۇلعاپ تۇرعانداي بوپ جىر ەلىنەن.
قاراساز, قارا شالعىن, قارا ولەڭىن,
قاراسۋ, قاسيەتتى بار الەمىن
ءومىردىڭ ورىمىنە ساناپ ەدىم,
ولەڭنىڭ ورنەگىنە بالاپ ەدىم.
قۇمارتتىم جان سىرىنىڭ تازاسىنا,
مۇڭ ارتتىم نالاسى مەن نازاسىنا.
تابىنىپ قۇدىرەتتەي قاراي بەرگەم
كۇيدىرە تامىپ كەتكەن كوز جاسىنا.
سۇقتانىپ سۇلۋلارى كوز قاداعان,
سۋلىساي بوكتەرىندە بوز قاراعان.
سيقىرى مەنى الىستان ارباۋشى ەدى
سىڭعىرلاپ ساي-سالاسى ساز دالادان.
كۇتكەندە كۇپتى جۇرەك قارلىعاشىن,
ەسىركەپ ەسكەرگەندە تاعدىرلاسىن,
كورگەنمىن مۇقاعالي مۋزاسىنان
مەيىر مەن ماحابباتتىڭ بار مۇراسىن.
ءتاڭىرتاۋ بۇلتىن ەمگەن ارلى اقىنىم,
شالكودە قۇتىن ەمگەن اردا ق ۇلىن.
قۇنىعىپ ولەڭىنە كىرگەن سايىن
جاستايدان بولا بەرگەن جان جاقىنىم.
جانىمدا جىر-كيەنىڭ زارلىعى بار,
شايىردى ءبىر كورۋگە بولدىم قۇمار.
قۇدايىم سالدى ءساتىن,
وتىردى اقىن
جۇزىندە, جۇرەگىندە مول مۇڭى بار.
تىلىنەن ۋ دا, بال دا تامىزاتىن,
دىلىنەن ولەڭ سەلىن اعىزاتىن,
شىنىعا شاراپ تولى سۋىق قاراپ,
وتىردى قارسى الدىمدا ناعىز اقىن.
مەن ءۇشىن وسى ءساتتىڭ ىستىعى شىن:
ءمارت مۇزارت, قىران قاباق, سۇستى ءپىشىن.
وتكىر كوز, ءورشىل جىگەر وڭمەنىڭنەن
ويىڭنىڭ بىردەي باققان ءىشى-تىسىن.
جولىعىپ قىدىرىما تاڭعى ارمانداي,
ءتىلسىزبىن دۋالانىپ اربالعانداي.
قۋانىپ ك ۇلىمدەيدى جۇرەك ىشتەن
پىرىمە قولىم بەرىپ جالعانعانداي.
توبەمنەن كوزدەرىنىڭ تونەدى وتى,
قالمادى قاپىل جاننىڭ زارە-قۇتى.
جارقىلىن جانارىنىڭ جىلىتپاستان
ءبىر كەزدە دەدى ءپىرىم: ولەڭ وقى!
جىر تولى داپتەرىمدى جوعالتتىم مەن,
جاپ-جاڭا جىرلار ەدى عاجاپ كىلەڭ.
جاقسى ولەڭ وقىماساڭ, ەي, جاس اقىن,
بەتىڭە شاشام مىنا شاراپتى مەن!
مەن قايبىر وقۋعا ولەڭ شاپپاي كەرمىن,
شوشىنىپ, ءوزىمدى-ءوزىم جاسقاي بەردىم.
ورالعان قاپەلىمدە ءتىل ۇشىنا
ولتىرمەس ءبىر ولەڭدى باستاي بەردىم.
– جامىلىپ ساعىنىشتىڭ سال شەكپەنىن,
سارعايىپ سەنىڭ ءۇشىن زار شەككەمىن.
زارىقتىر, و, ءتاڭىرىم, جالىقتىرما,
ماڭگىلىك عاشىقپىن مەن, انت ەتكەمىن!..
...وقىلىپ بىتكەندە ولەڭ, ءپىرىم مەنى
قۇشاقتاپ: «عاجاپ ەكەن جىرىڭ!» – دەدى.
جۇزىنە نۇر ۇيالاپ, مەيىرلەنىپ,
كوزىنە كۇن ۇيالاپ ك ۇلىمدەدى.
بەتىمە شاراپ ەمەس, جىرىن شاشتى,
جايقالىپ ۇلبىرەگەن گ ۇلىن شاشتى.
ىنىگە جانى قالماي ەلبىرەگەن,
اقتارىپ توگىپ سالدى ىقىلاستى.
...كوتەردى ساعىم جىلدار اتاق-اتىن,
ساعىنام ءالى دە سول شاپاعاتىن.
ساعىنام ساعىنىشىن ۇلى جىردىڭ,
ماڭگىلىك مۇقاعالي ماحابباتىن.
قورعانبەك امانجول.
استانا.