ءححى عاسىر – جاڭالىقتار مەن تەحنولوگياسى دامىعان جاھاندانۋ پروتسەسىنە ۇلاستى. اسىرەسە, بۇل ءبۇلدىرشىندەرىمىزدىڭ ارقايسىسىنىڭ قولىنا ءبىر-ءبىر «ايپاد» نەمەسە «پلانشەت» دەگەن قۇرالدى ۇستاتىپ, سول ارقىلى عالامتوردان كەز كەلگەن مالىمەتتى الاتىن بولدى. سونىمەن قاتار, كەز كەلگەن ءمۋلتفيلمدى تاماشالايدى. جاسىراتىن نەسى بار, ولار سول كوگىلدىر ەكراننىڭ ارعى جاعىنداعى ۆەرتۋالدى الەممەن ءومىر ءسۇرىپ جاتىر. روبوتتار اراسىنداعى بىتپەيتىن «جاھاندىق» سوعىستىڭ قيمىل-ارەكەتتەرىن قىزىقتايدى. ءيا, ءتۇرلى-ءتۇستى سيقىرلى انيماتسيانىڭ جەمىسىنە داۋىم جوق. تەك كەيىپكەرلەردىڭ بويىنداعى سەزىمدەر مەن قىلىقتاردىڭ ادامگەرشىلىك قۇندىلىقتارىنان الشاقتىعى ويلانتادى. ونىڭ ەشقانداي ءتالىم-تاربيەلىك ماڭىزىنىڭ جوقتىعى, جاقسىلىق پەن مەيىرىمدىلىكتىڭ شۋاعى سەزىلمەيتىندىگى قينايدى.
قازىرگى تاڭدا اجەنىڭ تاربيەسىن كورىپ, سول ۇلگىمەن ءوسىپ كەلە جاتقان بالاپاندار جوقتىڭ قاسى. ويتكەنى, بارلىعىمىز كۇنكورىس تىرشىلىكتىڭ سوڭىنا ءتۇسىپ العان كەيپىمىز بار. مۋلتفيلمگە سىڭىرىلگەن باستى يدەولوگيا جاپپاي قىرىپ-جويۋ, ادامدار اراسىنداعى تەڭسىزدىك پەن ۇستەمدىك, بايلىقتىڭ سوڭىنا ءتۇسۋ, ويدان «وزگەشە ءبىر الەم» جاساپ شىعارۋ. سونى كورگەن ءسابيدىڭ ساناسى ەرتە باستان-اق ۋلانىپ, اق پەن قارانىڭ شەگىن اجىراتا الماي, وتباسىلىق تاربيەدەن اجىراپ, قوعامداعى شىنايىلىقتان اۋلاق قالا ما دەگەن قاۋىپ بار.
وسىدان كەلىپ, ويعا قالام. كەش بولسا دا اتا-بابامىزدان قالىپتاسقان ۇلتتىق سالت-ءداستۇرىمىز بەن مەنتاليتەتىمىزگە سايكەس رۋحاني قۇندىلىقتاردى ەسكە ءتۇسىرىپ, بالالارىمىزعا ۇيرەتە باستاساق ۇتىلماس ەدىك. «ادامعا ەڭ ءبىرىنشى ءبىلىم ەمەس, رۋحاني تاربيە بەرىلۋى كەرەك, تاربيەسىز بەرىلگەن ءبىلىم – ادامزاتتىڭ قاس جاۋى, ول كەلەشەكتە ونىڭ ومىرىنە اپات اكەلەدى», دەپ عۇلاما عالىم بابامىز ءابۋ ناسىر ءال – فارابي ايتقانداي, ەرتەڭ وسى ەلگە يە بولىپ, تىزگىنىن ۇستار ازاماتتار بۇگىنگى كىشكەنتاي بۇلدىرشىندەرىمىز عوي. سول بالاپاندارعا تاربيە بەرۋ ءبىزدىڭ باستى ماقساتىمىز. ال تاربيە وتباسىنان باستاۋ الادى. سول باستاۋدىڭ ءبىر قۇرالى – ەرتەگى. سەبەبى, ەرتەگىدەگى تاڭعاجايىپ وقيعالار مەن كەرەمەت سيقىرعا تولى كەيىپكەرلەر بالا ساناسىنا ادەمىلىك پەن جاقسىلىقتى, قاراپايىمدىلىق پەن يناباتتىلىقتى, ەلىنە دەگەن سۇيىسپەنشىلىكتى, ۇلكەنگە قۇرمەتتى, كىشىگە ىزەتتى ۇيالاتادى. بالا كەزىمدە اجە تاربيەسىن كورمەدىم, بىراق ۇستاز-انامنىڭ ۋىسىنان تالاي ەرتەگىلەر ەستىگەنمىن. وزىمدە, بالالارىمدى ەرتەگى كەيىپكەرلەرىنىڭ ونەگەسىمەن تانىستىرىپ, تاربيە بەرۋدەمىن. بۇل ۇلگىنى تەك وتباسىمدا عانا ەمەس, ۇستازدىق جۇمىسىمدا دا ءجيى قولدانامىن. سەبەبى, قانىندا قازاقى قالىپ بار بالا بويىنا حالىقتىق قۇندىلىق تەز قونادى, ويىندا ءومىر بويى ساقتالادى. سوندىقتان, بارلىق اتا-انا قاۋىمىنا ايتارىم, باتىر باۋىرجان مومىش ۇلى ايتقانداي, بەسىك تەربەتەتىن اجەلەرىمىزدىڭ ۇلگىسىن, ياعني بۇلدىرشىندەرىمىزدى تاربيەلەۋدىڭ ءبىر قۇرالى رەتىندە ەرتەگى الەمىندەگى كەيىپكەرلەرمەن تانىستىرساق ەكەن. زامانعا قاراي تاربيەلەپ, ءبىلىم بەرۋمەن بىرگە, ۇل-قىزدارىمىزدى قازاقتىڭ وزىق سالت-ساناسىنا بەيىمدەۋدى ەستەن شىعارماساق ەستى ۇرپاق قالىپتاستىرارىمىز حاق.
اقگۇل عالىموۆا,
استانا قالاسىنداعى №70 «ق ۇلىنشاق» بالاباقشاسىنىڭ تاربيەشىسى.