بۇل مۇزارت شىڭداردى شىعىس شايىرى فيردوۋسي ءوزىنىڭ «شاحناما» پوەما-ەپوسىنا وزەك ەتكەن. ونى ايتامىز-اۋ, XI عاسىردا اتاقتى اراب ساياحاتشىسى ءال-يدريسي قات-قات قولجازبالارىنا بەينەلەپ, تاڭعالا تولعانادى. ول از دەسەڭىز, الەكساندر ماكەدونسكي مەن يۋلي تسەزار دا وسى تاۋعا قۇمارتقان. سول اسقاق قۇمارلىقتىڭ الىپ-ۇشپا سەزىمى اتقا مىنگىزگەنىمەن, سىر بويىندا ەكەۋىنە دە جەڭىلىس ءدامىن تاتقىزىپتى. ال گەرودوت اقساقال التىن, مىس, كۇمىس سىندى باعالى مەتالدار وڭدەلىپ, ونىمدەرى ازيا مەن ەۋروپانى شارلاعانىن دايەكتەيدى.
ءبىز الىستان وراعىتىپ وتىرعان قاي جەر دەيسىز عوي, ول – قاسيەتتى ۇلىتاۋ. ءوزىمىزدىڭ ۇلىتاۋ. ۇلى تاۋ بولعاندا دا ەجەلگى بادىزدىك پەن بۇگىنگى ءھام ەرتەڭگى تاريحتىڭ ماڭگىلىككە سىر شەرتەر مۇناراسى, قازاق حالقىنىڭ قۇنداعىندا قۇندىلىعى تىنىمسىز تىپىرلاپ, ءسابي راۋىشتەگى رۋحيزاتى بۇلقىنعان بەسىگى, «كوشپەلى حالىق مادەنيەتىنىڭ, دالا وركەنيەتىنىڭ التىن كىندىگى». ءبىر-اق اۋىز سوزبەن ايتقاندا, جەر مەن كوكتىڭ اراسىندا تاريحى قوبىراپ, قوپسىپ, بۇرقىراپ جاتقان اشىق مۇراجايى ىسپەتتى.
اڭىزعا سۇيەنسەك, شىڭعىس حان زامانىندا ءومىر سۇرگەن قازاقتىڭ توبە ءبيى توبەي ۇلى مايقىنىڭ الاش بالاسىنىڭ ەنشىسىن وسى جەردە ءبولىپ بەرگەنى ايتىلادى. وسىندايدا مۇنداي اڭىزعا بەرگىسىز دەرەكتى اقيقاتتان دەگىڭىز-اق كەلەدى. نەگە ويتپەسسىز: ءدال وسىدان شامامەن بەس-التى عاسىرعا جۋىق ۋاقىت وتكەندە قازاقتىڭ اتاقتى ءۇش ءبيى – تولە, قازىبەك, ايتەكە بيلەردىڭ بابا بيىگىنە باس يگەندەي, سول بيىكتەن بەرەكە تىلەگەندەي بولىپ باس قوسىپ, جوڭعارعا قارسى سوعىس ۇيىمداستىرۋدى ويلاسقانى استە تەگىننەن بولماسا كەرەك. ونىڭ ۇستىنە وسى سوعىس قازاقتىڭ ەل بولىپ قالۋى مەن قالماۋىنىڭ تاريحي شەشىمى سياقتى ەدى. ناتيجەسىندە بۇلانتى-بىلەۋتى وزەندەرى ارالىعىندا بولعان ۇرىستا قازاقتار باسىم ءتۇسىپ, بۇل شايقاس تاريحتا «قالماق قىرىلعان» نەمەسە «بۇلانتى شايقاسى» دەگەن اتپەن قالعان بولاتىن.
شىڭعىس حان دەمەكشى, وسى ۇلىتاۋدىڭ بويىندا سول شىڭعىستىڭ ەرجۇرەك, ابادان ۇلى جوشى ءوز ۇلىسىن ورنىقتىردى. التىن وردانىڭ كەرەگەسىن كەردى. تاريحتان ءادىل, تاريحتان تۋراشىل شەجىرەشى بولسا قانە. سول تاريح بۇگىن جوشىنىڭ كۇمبەزى بولىپ كۇمبىرلەپ: «اياعىڭنىڭ استىندا جوشى ۇلىسى جاتىر», – دەپ تۇر.
ءسىرا, مۇندايدا ايىزىڭ قانا ايتساڭ الا تاڭعا تاۋسىلمايتىن ۇلىتاۋدا ءىزى قالعان الىپ تۇلعالار تاريحىنىڭ الاقانداي بەتكە سىيماسى دا – ەكىباستان. سونى ەسكەرىپ, الدىڭعى ۇلى پەرزەنتتەر سەكىلدى وسى تاۋعا تاعدىرى ىستىق ءباھادۇر بابالار ەسىمىن قىسقاشا اتاپ وتكەندى ءجون كوردىك. جوشى حاننىڭ ۇلى باتۋدىڭ, اق وردا بيلەۋشىسى ورىس حاننىڭ, التىن وردا بيلەۋشىلەرى ەدىگە مەن توقتامىستىڭ, ءامىر تەمىردىڭ, كەرەي مەن جانىبەك, قاسىم مەن ابىلاي حانداردىڭ, نۇرالى حاننىڭ, كەتبۇعا, باراق, كوشىم, ابىلقايىر, اقجول, بوگەنباي, قابانباي, شاقشاق جانىبەك, كەنەسارى حاننىڭ, تاعى باسقا ۇلى بابالارىمىزدىڭ ۇلىتاۋدا بولعاندىعى تاريحي وقيعا دەۋگە بولادى.
ال جيىرما جەتى مەملەكەتتى جاۋلاپ الىپ, «ازيانىڭ ارىستانى» اتانعان ءامىر تەمىر دە وسى وڭىرگە ارنايى ات شالدىرىپتى. بۇل تۋرالى ۇلى قولباسشىنىڭ تاريحشىسى شارافادين ءالي يەزدي ءوزىنىڭ ەڭبەگىندە: «تەمىر ۇلىتاۋعا كەلگەندە الدىمەن سول تاۋدىڭ باسىنا شىعىپ, توڭىرەگىندەگى كوك جاسىل دالا مەن كوكسەڭگىر تاۋلارعا ۇزاقتى كۇنگە تەلمىرە قاراۋمەن بولدى. سودان سوڭ اسكەرىن جيناپ, سول جەردەن ۇلكەن قۇلپىتاس ورناتۋعا بۇيرىق بەردى. بارماعى مايىسقان شەبەرلەر وسىناۋ ءساتتى وقيعانىڭ بولعان كۇنىن تاسقا قاشاپ جازىپ, ۇزاق جىلدارعا جەتەتىن ماڭگىلىك ەسكەرتكىش قالدىردى», دەپ جازادى. تاريحي جازبادا مەڭزەلگەن بۇل ۇلكەن تاستى كەڭەس زامانىندا ۇلتىمىزدىڭ ارداقتى پەرزەنتى قانىش ساتباەۆ تاپقان بولاتىن. مۇنان سوڭ مۇنداي قۇندى جادىگەردى سويلەتكەندەردىڭ قاتارىندا قازاقتىڭ اتاقتى تاريحشىسى الكەي مارعۇلان بولىپتى. سول تاستاعى جازۋ عالىمدار زەردەسىمەن «تاريحتىڭ جەتى ءجۇز توقسان ەكىنشى قوي جىلى. جازدىڭ ارا ايى. تۇراننىڭ سۇلتانى تەمىر بەك ءجۇز مىڭ اسكەرىمەن توقتامىس حانعا سوعىسپاققا جۇرەدى. بۇل جەردەن ءوتىپ بارا جاتىپ, بەلگى بولسىن دەپ وسى جازۋدى قالدىردى. ءتاڭىرى ءناسىپ بەرسىن. ينشاللا, ءتاڭىرى بۇل كىسىگە راقىم قىلىپ, بارشا ادام ەسىنە الىپ ءجۇرسىن», دەپ وقىلىپتى. مىنە, بۇل جەر ۇلىتاۋدىڭ تاس ۇيىلگەن اتاقتى التىنشوقىسى ەدى.
وسىدان سوڭ بۇل تاۋدىڭ قازاق كوكىرەگىنەن العان ورنىنىڭ قانشالىق بيىك ەكەنى جايلى ءسوز ايتۋدىڭ ءوزى تىم ارتىق. ەگەر دە ءبىر جەردىڭ تاريحي ءمان-ماڭىزى سول جەر اتاۋىنا بايلانىستى ءتۇرلى اڭىز دەرەكتەرمەن قوسا تاريحي ءتول مۇرالارىنىڭ بايلىعىنا دا تىكە تاۋەلدى دەسەك, وندا دا ۇلىتاۋدىڭ شىن مانىندەگى ۇلى تاۋ ەكەنى اقيقات. ويتكەنى بۇل وڭىردە قازىردىڭ وزىندە 800-گە تارتا تاريحي مۇرا بار ەكەنى انىقتالعان. ال اتاقتى عالىم الكەي مارعۇلاننىڭ زەرتتەۋلەرىندە (سول تۇستا) ۇلىتاۋ وڭىرىندە 2000-نان اسا بالبال تاس بار دەلىنسە, قازىر سودان قالعانى وتىز-قىرىق شاقتى كورىنەدى. قانشاما جوعالتۋ دەسەڭىزشى؟! مۇنان سوڭ قازىردىڭ وزىندە 800-گە تارتا تاريحي مۇرا بولعان جەردىڭ اۋەلگى قويناۋى قالاي سىڭسىپ تۇرعانىن ويلاي بەرىڭىز...
مۇنىڭ ءبارى قويناۋىنان مەندەلەەۆ كەستەسى ەلەمەنتتەرىنىڭ كوبى تابىلعان, «كەڭ قۇشاعىنا ەۋروپانىڭ شۆەيتساريا, گوللانديا, دانيا ءتارىزدى ەلدەرىن سىيدىرا الاتىن», توسىنەن عارىشقا كەمە زاۋلاعان وسى ءبىر دالانىڭ ارۋاقىتتا دا ۇلتىمىز ءۇشىن قاسيەتتى مەكەن ەكەنىن اڭعارتاتىنداي. ەندەشە, قازاقتىڭ ۇلى عالىمى قانىش ساتباەۆ: «ورىستارعا كرەمل قانداي قادىرمەندى بولسا, مەنىڭشە, قازاق ەلى ءۇشىن ۇلىتاۋ دا سونشالىقتى قاستەرلى», دەپ بەكەر ايتپاعان.
سول سەبەپتى دە, ۇلىتاۋ ۇلتىمىز ءۇشىن قاشاندا كيەلى جەردەن سانالدى. تىپتەن ونىڭ ايقىن دالەلى – وسى جەردە باعزىدان «حان ورداسى» اتانعان تاريحي ورىن ساقتالىپ كەلدى. سول ارقىلى ەرتەدەن قازاقتىڭ حاندارىنا وسى جەردە قۇرمەت كورسەتىلدى. ءارى قالىڭ قاۋىم تەك سوندا عانا بولاشاق ەل باسقارۋشىنى اق كيىزگە كوتەرىپ, حان تاعىنا وتىرعىزىپتى. ەستەرىڭىزدە بولسا, بۇل ءداستۇر 1993 جىلى قايتا جاڭعىرعان بولاتىن. ەلباسى ارنايى ۇلىتاۋعا بارىپ, «حان ورداسىنا» سوققاندا بابالار ءداستۇرى ىرىم ەتىلدى. ءارى وسى جىلى بۇل جەردى قازاقستان حالقىنىڭ بىرلىگى مونۋمەنتىن ورناتاتىن جەر رەتىندە تاڭداپ العان بولاتىن. بۇدان بولەك, نۇرسۇلتان نازارباەۆتىڭ 2014 جىلى ۇلىتاۋدىڭ تورىندە ەلدىڭ بۇگىنى مەن ەرتەڭى جايلى وي-تولعامىن جاريا ەتتى. ءارى وسى سۇحباتىندا: «قازاقتىڭ ەن دالاسىنىڭ قاي شەتىنە بارساڭ دا وسىنداي قاسيەتتى جەرلەر تابىلادى. شىعىسقا بارساڭ – بەرەل قورعانى بار, ورتالىققا كەلسەڭ – قالماقتارمەن سوعىسقان اڭىراقاي شايقاسى وتكەن جەر بار. باتىسقا بارساڭ – التىن وردانىڭ حاندارى تۇرعان سارايشىق سياقتى قاسيەتتى مەكەن بار, وڭتۇستىككە بارساڭ – تۇركىستان تۇر. قازاقستاندا وسىنداي قاسيەتتى جەرلەر كوپ. دەگەنمەن, ۇلىتاۋدىڭ ورنى ءبىر باسقا. ءبىزدىڭ جاستارىمىز ونى بىلە بەرمەيدى», – دەۋىنىڭ ءوزى پرەزيدەنتتىڭ ۇلىتاۋ جەرىنىڭ كيەلىلىگىنە شەكسىز, ءشۇباسىز سەنەتىنىنەن ەدى.
ەگەر ءسىز كلاسسيك جازۋشى ءىلياس ەسەنبەرليننىڭ «التىن وردا» تريلوگياسىن وقىعان بولساڭىز, سوندا ەدىگەنىڭ سوڭعى شايقاستا وتىز جەرىنەن جارالانىپ, اتىنىڭ جالىن قۇشىپ تۇرىپ, قاسىنداعى جالعىز نەمەرەسى وقاسقا: «جاقسى يت ولىمتىگىن كورسەتپەي ءولۋشى ەدى, ەڭ بولماسا ولىمتىگىمدى كورسەتپەي ولەيىن, ءبىر-ەكى جىگىت تاۋىپ الىپ, مەنى ۇلىتاۋدىڭ باسىنا اپارىپ تاستاڭدار. ەڭ بولماسا التىن وردانىڭ اسقار تاۋىنىڭ باسىندا جان بەرەيىن...», – دەيتىنى بار ەمەس پە؟
ايتىڭىزشى, ەندىگى ۇرپاق بۇل تاۋدى ەدىگەدەي سۇيە الا ما؟!