بابالارىمىزدىڭ تاسقا قاشاپ جازعان سوزدەرىنىڭ ءبىرى «تىزەلىنى بۇكتىردىك, باستىنى جۇگىندىردىك» ەدى. وسى جالعىز اۋىز سوزدەن كوك تۇرىكتەردىڭ رۋحىنىڭ بيىكتىگى كورىنەدى. سول كوك تۇرىكتەر ءبىزدىڭ بابالارىمىز ەمەس پە؟ ارينە ودان بەرگى مىڭ جىلدان اسا ۋاقىتتا كارى تاريحتىڭ بەتى شىم-شىتىرىق, يىر-قيىر جازۋلارعا تولدى.
حالقىمىز دا تالاي تاعدىرلى وقيعالاردى باستان كەشىپ, وسى كۇنگە جەتتى. ءتىپتى وسى سوڭعى ءبىر عاسىرداعى وقيعالاردىڭ ءوزىن سالىستىرا ايتقاندا ناۋبەتتىڭ, اقتاڭداقتاردىڭ تارازىسى اۋىر ەكەن. سوندىقتان ەڭ الدىمەن ەلىمىزدىڭ تاۋەلسىزدىگىنە شۇكىرشىلىك ايتامىز. تاۋەلسىزدىكتىڭ وتىز جىلىندا تالاي ىستەر اتقارىلدى. قازىر ەندى قوعامىمىز وزگەرىستىڭ قارساڭىندا تۇر. وتىز جىلدا ءبىر بۋىن وزگەرەدى. سول وزگەرىس كەلدى. ءبىز قانداي دا ءبىر وزگەرىستەردەن جاقسىلىق كۇتەتىن حالىقپىز. وزگەرىستەر جاقسى جاعىنا قاراي بولسا ەكەن دەپ تىلەيمىن!
ءدال قازىرگى جاعدايدا ەل باسىنا ءبىراز اۋىرتپالىقتار ءتۇسىپ تۇر. مۇندايدا قازاق «كوپپەن كورگەن ۇلى توي» دەيدى. سابىرلىلىق تانىتىپ, ارقايسىسىمىز جاۋاپكەرشىلىك الساق, بۇل ناۋبەتتەن دە قۇتىلارمىز. باستىسى, ەلىمىز امان بولىپ, حالقىمىز جان تىنىشتىعىن قايتا تاپسا ەكەن. تابيعاتتىڭ جاڭارىپ, تۇلەپ جاتقان ادەمى كەزەڭىندەگى ەڭ ۇلى مەرەكە – ناۋرىز مەيرامىمەن بىرگە ءاربىر شاڭىراققا قۋانىش, باقىت, بەرەكە ءبىر-ءبىرىن جەتەلەي كىرسىن! ۇلىس وڭ بولسىن, ەلىمىزدىڭ ىرىس-نەسىبەسى مول بولسىن!
انەس ساراي,
جازۋشى, مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى