ادەتتە, كوشپەلى ومىرمەن قابىسىپ جاتقان تۇرمىس-تىرشىلىكتىڭ ءتىنىن ۇزبەي ۇستاۋ ءۇشىن تەك اۋىلدا تۇرۋ كەرەك دەگەن تۇسىنىك قالىپتاسقان. مىسالى, قالاداعى كوپقاباتتى ۇيدە توبىلعى تۇتاتىپ, كۇبى ىستاۋ مۇمكىن ەمەستەي. الايدا ىنتا بولسا, ونى دا ىستەۋگە بولادى ەكەن.
قوستاناي قالاسىنىڭ تۇرعىنى بيعانشا قارينا بۇگىندە 78 جاستا. زەينەتكەر قالاعا 2006 جىلى تورعايدىڭ كوكالات اۋىلىنان قونىس اۋدارعان ەكەن.
«كوشەردە كۇبىم مەن قول ديىرمەنىمدى قالدىرماي الا كەتتىم. «كوپقاباتتى ۇيدە ونى قايتەسىڭ؟!» دەپ كۇلگەندەر بولدى. بىراق ولاردىڭ ءسوزىن قۇلاعىما قىستىرعان دا جوقپىن, – دەيدى زەينەتكەر. – الپىس جىل بويى ورتايماعان بۇل كۇبى – اۋلەتىمىزدىڭ ىرىسى ىسپەتتى. ءوزىم 1959 جىلى تۇرمىسقا شىقتىم. جۇبايىم فازىلحان اۋىلدا بايلانىسشى بولىپ قىزمەت ىستەيتىن. ۇيدە ءۇش بىردەي ەنەم بولدى. ءبىزدىڭ جاس شاڭىراعىمىزعا سىيلىق رەتىندە ساپا سەيىلحانوۆ ەسىمدى شەبەر اعاش كۇبى جاساپ بەردى».
وتكەن شاعىن وسىلايشا ەسكە العان انا, ىدىستىڭ تاريحى جايلى دا بايانداپ بەردى:
«ەنەم قارلىعاش قازاقى سالتتى بەرىك ۇستايتىن كوشەلى كىسى ەدى. بوساعامىزدان جىلقى ارىلعان جوق. ول كەزدە جەر قارايىسىمەن كيىز ۇيگە شىعىپ, وزەن جاعاسىنا كوشەتىنبىز. وتاۋدىڭ قاسىنان شاعىن قوس تىگىلەدى. كەمى ەكى-ءۇش بيە ساۋامىز. اعاش كۇبى – باپتى كوپ قاجەت ەتەتىن ىدىس. ىستاپ, مايلاپ وتىرماساڭ, وڭەزىپ, قاڭسىپ كەتەدى. 1995 جىلى ەنەم دۇنيەدەن وزدى. كوز جۇمارىندا «قارا كۇبىڭدى قاڭسىتپا. فازىلحانىمدى شولدەتپە» دەپ ىمدادى. ول كىسىنىڭ وسيەتىن ادال ورىنداپ كەلەمىن. بىراق قالادا بيە ۇستاي المايسىڭ. سول ءۇشىن كوجە اشىتامىن. كوجەگە سۋ, ۇن, تۇز, ءسۇت عانا قوسامىن. بالەن جىل ىس سىڭگەن كۇبىنىڭ قاسيەتى شىعار, اشىعاندا قىمىزعا بەرگىسىز بولادى. كوجەمە, اسىرەسە اياعى اۋىر كەلىنشەكتەر ىنتىق. ولارعا تەگىن بەرەمىن.
ەلدىڭ يگى-جاقسىلارى, كورشى-كولەم وسى كۇبىدەن ءدام تاتىپ, باتاسىن بەردى. قايسىبىر جىلى, اقىن ايبەك بالام مەككەگە بارا جاتىر دەگەندى ەستىپ, قولداعى بارىمدى قۇيىپ, سالەمدەمە رەتىندە جىبەردىم. كەيدە استانادان ارنايى الدىراتىندار بار. ءبارىنىڭ ايتارى – العىس. ادامعا ودان ارتىق نە كەرەك؟!
كوپ تىلەگى قابىل بولعان شىعار, قۇدايعا شۇكىر, ەل قاتارلى تۇرمىس كەشتىك. بوساعامىزدان كىسى ارىلعان جوق. ومىرگە 11 بالا اكەلىپ, كەڭەس وكىمەتىنىڭ «كۇمىس القاسىن», قازاقستاننىڭ «التىن القاسىن» كەۋدەمە تاقتىم. جۇبايىم فازىلحان ماۋدانوۆ وردەندى بايلانىسشى. ءوزىم كۋليناريانىڭ مەڭگەرۋشىسى بولىپ ىستەپ, زەينەتكە شىقتىم. بۇگىندە نەمەرە, شوبەرە ءسۇيىپ وتىرمىز», – دەيدى اجەي.
بيعانشا اجەنىڭ ىستەگەن تاعامى عانا ءتىل ءۇيىرىپ قويمايدى, ىسمەرلىگى دە ءبىر توبە.
«بالا كۇنىمنەن ءىس تىگۋگە ءۇيىر بولدىم. ءبىزدىڭ جاس كەزىمىزدە كيىم-كەشەك قات ەدى. كويلەكتەن باستاپ, شابادان, كورپە-جاستىقتى قولدان تىكتىم. ەلۋ جىل ۇستاعان قول ماشينامدى ءبىر كەلىنىمە بەردىم. قازىر جاڭاسىن ساتىپ الدىم. قۇر قاراپ وتىرا المايمىن. اۋىلداعى زامانداستارىم قىز جاساۋىن قازىرگە دەيىن ماعان تىكتىرەدى», دەيدى زەينەتكەر. بيعانشا اجەنىڭ تاعى ءبىر قىرى, ول كىسى جايعان داستارقاندا دۇكەننىڭ تاماعى سيرەك كەزدەسەدى. «جەيتىنىمىز ەت, سۋسىنىمىز كوجە. قۇرت, ىرىمشىك, جەنتتىڭ ءبارىن ءوز قولىمنان جاسايمىن. اكەم ۇستاعان ديىرمەندى ءالى پايدالانامىن. شالىما بيداي تارتقىزىپ, جىل-ون ەكى اي تەك ۇلتتىق تاعام تۇتىنامىز. سونىڭ قۋاتى شىعار, 80 جاسقا تاياساق تا, دەنساۋلىعىمىز شۇكىرشىلىك. ايتپەسە, ءبىز كورگەن بەينەتتىڭ شەگى جوق. بەسىكتەن بەلىمىز شىقپاي ماساق تەردىك, ءومىر بويى اۋىلدى جەردە تەزەك جيناپ, وت جاقتىق, يىناعاشپەن سۋ تاسىدىق. ءۇي شارۋاسى, بالا كۇتىمى, قوناق قارسى الۋ, ءبارى-بارىنە ۇلگەردىك. تەگىندە, تازا, قۇنارلى تاعام مەن تىنىمسىز ەڭبەك ادامعا قۋات بەرەدى. سەكسەنگە تاياعان شاعىمدا بالكوندا كۇبى ىستاپ, كوجە اشىتۋ وڭاي ەمەس. بىراق ەنەمنىڭ وسيەتىن جەردە قالدىرا المايمىن ءارى بۇل مەن ءۇشىن تاپتىرماس ەرمەك», – دەيدى 78 جاستاعى اجەي.
الپىس جىل ۇزدىكسىز ۇستالىنعان كۇبىنىڭ سىيىمدىلىعى 15-20 ليتردەي. ۇشتەن ءبىرىن قورعا الىپ قالىپ, ەكى كۇن سايىن جاڭادان قۇيىپ وتىرادى. كۇبى ىستاۋعا قاجەت توبىلعىنى بيعانشا اجە بالالارىنا قالانىڭ سىرتىنان الدىرتادى ەكەن.