• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
رۋحانيات 27 مامىر, 2019

كاپيتان قىزى – ماشا

1554 رەت
كورسەتىلدى

اھ, پۋشكين! – الەكساندر سەرگەي ۇلى. دۇنيەگە ءبىر كەلە قالعان ەرەك تە بولەك جان – قۇدايدىڭ سۇيگەن ق ۇلىسىڭ عوي! كەرجاقتار قىزعانىشتىڭ قىزىل وتىنان, قۇقايلار قارا باستارىنىڭ قامىنان – سەنى كورە المادى. اقىرى... ءولتىرىپ تىندى. بىراق, رۋحىڭ ولمەيدى. جۇلدىزدى جولىڭ وشپەيدى.

«ي دولگو بۋدۋ تەم ليۋبەزەن يا نارودۋ,

چتو چۋۆستۆا دوبرىە يا ليروي پروبۋجدال,

چتو ۆ موي جەستوكي ۆەك ۆوسسلاۆيل يا سۆوبودۋ

ي ميلوست ك پادشيم پريزىۆال.»

اھ-ھ... پۋشكين, پۋشكين, پۋشكين! «گەني چيستوي كراسوتى!!!».

اۆتور

...«2019 جىل. قاڭتار. قاسارىسقان كوك­قاسقا قىس. قازاقتىڭ كەڭقۇشاق, دا­لي­­عان دالاسى. الەكساندر سەرگەي ۇلى ەكە­ۋمىز, ورىنبوردان اقشاتاۋعا (بە­لوگورسك) قاراي «تويوتو-دجيپ» تۇل­پا­رى­مەن تۇندەلەتە سۋىت جۇيتكىپ كەلەمىز. سۇر­قاي بوران سۋىرا, ۇيىرە سوعادى. قار جاپالاقتاي, ۇيىتقي جاۋادى. اسپان ءتۇن­دىگى جابىڭقى, اي دا كورىنبەيدى. قارا ءتۇن اپپاق الەمگە شاعىلىسا, جان-جا­عىڭ بوزاڭىتا شىرامىتادى. كولىك جارى­عىندا سونار جولىڭ شاڭداتا سۋىل­دايدى... الدىمىزدا بىردەڭە قاراڭ­داي­تىن­داي...».

اۆتور

پۋشكين, اباي, لەرمونتوۆ, بايرون, گەتە جانە دە باسقا ء ۇلىاۋي اقىندار – ءبىر-بىرلەرىمەن ۇندەس تە تەكتەس. ارينە, ارقاي­سىلارىنىڭ وزىندىك جولدارى, قىر-سىرلارى بار. بۇلاردىڭ پوەزياسى تىل­سىمنان تۋىنداعان. (اباي-ھاكىم «قو­لىن مەزگىلىنەن كەش سەرمەمەگەنىندە», دۇنيەنى كەزىپ, ورىس, اعىلشىن, فرانتسۋز, نەمىس تىلدەرىندە ولەڭدەرىن جازعانىندا, تورتكۇل دۇنيە الدەقاشان ابايدىڭ – قازاقتىڭ الدىندا ءيىلىپ تە تۇرعان بولار ەدى-اۋ!..) بۇلاردىڭ پوەزياسى تۋرالى ءسوز ايتۋعا – ھاكىم اتامىز ايتىپ كەتكەن – بىرىگىسكەن: «اقىل, قايرات, جۇرەك» كەرەك, ارنايى بىلىكتى ءبىلىم, ىلىكتى باتىلدىق قاجەت. وندايشىلىق ازىرشە بىزدە جوق. ءبىزدىڭ بۇگىنگى بايانىمىز – پۋشكيننىڭ پروزاسى; ونىڭ ىشىندە, «كاپيتانسكايا دوچكا» پوۆەسى. وسىعان شامامىز كەلسە, قۇدايعا شۇكىر...

 پۋشكيننىڭ «كاپيتانسكايا دوچكا» پوۆەسىندە تىلسىمدىق ءبىر سىر بار. ول جا­يىندا كەيىنىرەك, بايانىمىزدىڭ سو­ڭىن­دا.

پوۆەستى وقىپ وتىرىپ, ءسىز قاتتى وزگە­­­رىس­كە تۇسەسىز. «وتكەن وتكەلدەرىمدە قالاي بولىپ ەدىم, ەندى قالاي بولامىن, كەلەشەكتە شە؟» دەگەندەي ويلارعا باتا­سىز دا شوما­سىز. باستى گەروي – وقي­عانى ايان دا بايان ەتۋشى پەتر گري­نەۆپەن ءوزىڭىزدى سا­لىس­­تىراسىز, ءسوي­تە­سىز دە: «مەن ءوزى سوندايمىن با؟ – سونداي بولۋىم كەرەك-اق ەكەن عوي» دەي­سىز ەرىكسىز, وي-تۇمانىنا باتىپ. ءتىپ­تەن, جاعىمسىز گەروي شۆابرينمەن دە سالىستىرۋىڭىزعا بولادى. «سوندايلىق وڭباعاندىق قاسيەتتەردىڭ ۇشىعى مەنىڭ دە بويىمدا جوق پا ەكەن؟» دەپ ءوزىڭىزدى تەك­سەرىسكە سالاسىز, تەرگەۋگە الاسىز, بەي­ما­زا كۇي كەشەسىز. جالپى, پوۆەستى وقۋ بارىسىندا قاتتى تولقىپ, تولعانىپ, تەبىرەنىپ, ۇشىق تيگەندەي كۇيگە ءتۇسىپ تە وتىرارسىز-اۋ. ءجيى-ءجيى ورەكپىپ, دەمى­گىپ, كوزىڭىزگە ساعىنىشتى دا سارتاپتى سورتاڭ جاس تا ءۇيىرىلىپ قالار. ەڭ الدىمەن, پوۆەستىڭ اۆتورىنا – شەبەرلىگى مەن «گەني­لىگىنە» دەگەن شەكسىز ريزاشىلىق سەزىم پايدا بولادى. مىنەكي, اۆتوردىڭ – شىعار­مانىڭ قۇدىرەتى!

پەتر گرينەۆ – 17 جاستا. اكەسى: «پى­سى­­سىن, ىسىلسىن» دەپ, قازاقتىڭ قۋ­مە­­كيەنىندەگى پاتشالىق بەلوگورسك بە­كى­نىسىنە اسكەري قىزمەتكە جىبەرگەن. ول وت­با­سىندا ونەگەلى تاربيە كورىپ وسكەن جان. نەگىزىندە, ول – ول سياقتىلار ىشتەن ءتار­بيە­لەنىپ تۋعان. پاراساتتى دا پايىم­دى اكەگە قالتقىسىز باعىنىشتى بول­­­عانىمەن, ونىڭ بولمىسى ەركىندىككە جا­­را­تىلعان. ومىرگە قۇشتار. ءبارىن دە كو­زىمەن كورىپ, قولىمەن ۇستاعىسى كە­لە­دى. قاي نارسەنى دە تالداۋ جاساۋعا جەتىك. باتىل, تەز شەشىم قابىلدايدى. ساسقالاقتاۋ دەگەندى بىلمەيدى. ادامدارعا ءبىر كورگەننەن سەنەدى. ەگەر دە سول سەنگەن ادام­دارى اينىپ جاتسا, تاباندا جاۋابىن بەرەدى. جاقسىلىق ءۇشىن باسىن باسكە تىگۋگە دايار. قىسقاسىن ايتقاندا, پەتيا گرينەۆ – دوسقا بەرىك, ماحابباتقا بەكەم, جاۋىنا دا ءادىل, شەكسىز وتانسۇيگىش تۇلعا. قاراڭىز: پۋگاچەۆ بەلوگورسك بەكىنىسىن باسىپ الىپ, ويرانىن سالىپ بولعان سوڭ, پەتيا گرينەۆكە ايتادى دا سۇرايدى ەمەس پە: «ا كولي تەبيا وتپۋششۋ, تاك وبەششاەششسيا لي پو كراينەي مەرە پروتيۆ مەنيا نە سلۋجيت؟» دەپ. سونداعى, پەتيا گرينەۆتىڭ جاۋابىن بايقاڭىزشى: «كاك موگۋ تەبە ۆ ەتوم وبەششاتسيا؟ سام زناەش, نە مويا ۆوليا: وتەچەستۆو ۆەليت يدتي پروتيۆ تەبيا – پويدۋ, دەلات نەچەگو»...

پەتر گرينەۆكە قاراپ تۇرىپ, ويلايسىز: «ناعىز ديپلوماتتىققا – ءوتىم­دى تىلگە, ناقتى ىسكە, ءابجىل قيمىل-قا­رەكەت­تەر­گە جاراتىلعان جان ەكەن عوي!» دەپ. كىم-كىممەن دە بولسا ءادىل دە شىنايى, انىق تا اشىق, ءدال دە تۋرا, ۇقىپتى دا قالت­قىسىز, وزىنە دە, وزگەگە دە زالالسىز قالىپتا سويلەسە الادى. پۋگاچەۆتىڭ كومەك­شى يتارشىسى بەلوبورودوۆ, ساتقىن شۆاب­ريندەر ونى سىرتىنان قانشاما مارتە ازعىرادى: «ول شپيون, كوزىن قۇر­تۋ كەرەك» دەپ. پۋگاچەۆ گرينەۆكە: «سەن نە دەيسىڭ, جاۋاپ بەر؟» دەيدى. ول جالتاقتاماستان, ساسپاستان, تۋرا­سى­نان دا انىعىنان جاۋاپ قاتادى – جو­عا­رى­­داعى جاۋاپتارى تارىزدەس قىلاۋسىز دا قاپىسىز مانەردە. ونداي جاۋاپتار پۋگاچەۆكە اۋىر ءتيىپ جاتادى, ارينە. بىراق, ونىڭ ءوزى تۋرالىقتى ۇستاناتىن, جالعاندىقتى جاقتىرمايتىن پاقىر عوي. سوندىقتان دا, قانشاما اۋىر بولسا دا گرينەۆتىڭ سوزدەرىن قۇپ كورىپ, مويىنداۋىنا تۋرا كەلەدى. پەتيا گرينەۆ ار-نامىستىڭ جولىندا ولىمنەن دە قايمىقپايدى, موينىنا تۇزاق كيىلگەندە دە, يىلمەيدى!.. وسى تۇستاعى وقيعانى دا تۇپنۇسقادان كەڭىرەك كەلتىرىپ وتسەك ورىندى بولار, ورىسشا بىلمەيتىن قازاق جوق قوي, قازاقشا بىلمەيتىن قازاق بولماسا:

«ۆەشات ەگو!» – سكازال پۋگاچەۆ, نە ۆزگليانۋۆ ۋجە نا مەنيا. منە ناكينۋلي نا شەيۋ پەتليۋ. يا ستال چيتات پرو سەبيا موليتۆۋ... «نە بوس, نە بوس», – پوۆ­توريالي منە گۋبيتەلي, موجەت بىت ي ۆپراۆدۋ جەلايا مەنيا وبودريت. ۆدرۋگ ۋسلىشال يا كريك: «پوستويتە, وكاياننىە! پوگوديتە!..» گلياجۋ: ساۆەليچ لەجيت ۆ نوگاح ۋ پۋگاچەۆا. «وتەتس رودنوي! – گوۆوريل بەدنىي ديادكا. – چتو تەبە ۆ سمەرتي بارسكوگو ديتياتي؟ وتپۋستي ەگو; زا نەگو تەبە ۆىكۋپ دادۋت; ا دليا پريمەرا ي ستراحا رادي ۆەلي پوۆەسيت حوت مەنيا ستاريكا!» پۋگاچەۆ دال زناك, ي مەنيا توتچاس رازۆيازالي ي وتپۋستيلي... مەنيا سنوۆا پريۆەلي ساموزۆانتسۋ ي پوستاۆيلي پەرەد نيم نا كولەني. پۋگاچەۆ پروتيانۋل منە جيليستۋيۋ سۆويۋ رۋكۋ. «تسەلۋي رۋكۋ, تسەلۋي رۋكۋ!» – گوۆوريلي وكولو مەنيا. نو يا پرەدپوچەل بى سامۋيۋ ليۋتۋيۋ كازن تاكومۋ پودلومۋ ۋنيجەنيۋ. «باتيۋشكا پەتر اندرەەۆيچ! – شەپتال ساۆەليچ, ستويا زا منويۋ ي تولكايا مەنيا. – نە ۋپريامسيا! چتو تەبە ستويت؟ پليۋن دا پوتسەلۋي ۋ زلود... (تفۋ) پوتسەلۋي ۋ نەگو رۋچكۋ». يا نە شەۆەليلسيا. پۋگاچەۆ وپۋستيل رۋكۋ, سكازاۆ س ۋسمەشكويۋ: «ەگو بلاگوروديە, زنات, ودۋرەل وت رادوستي. پودىميتە ەگو!..» جيتەلي ناچالي پريسياگات. وني پودحوديلي ودين زا درۋگيم, تسەلۋيا راسپياتيە ي پوتوم كلانياياس ساموزۆانتسۋ...».

كەيىننەن, گرينەۆكە پۋگاچەۆ ايتادى: «مەن اناۋ كارى قاقپاستى تانى­دىم, سوسىن, سەنى دە... سول كەزىندە, «ۇمەتتە» قونىپ شىعىپ, ەرتەسىنە سەن قويان ىشىگىڭدى سىيلاپ, «ءبىر ستاقانعا» اقشا بەرگىزگەنىڭدە «بۇل جاقسىلىعىڭدى ۇمىت­پايمىن» دەپ ەدىم عوي. ەندى, ەرىك­تى­سىڭ­دەر قايدا بارساڭدار دا» دەپ.

جالپى, ءتۇپ نەگىزىن ايتقاندا, پەتيا گرينەۆتىڭ «قۇدايى» بار. ول, قانداي دا ءبىر جاعداياتتاردا «ەركىن». قۇدىرەتى كۇش­تىدەن بەرىلگەن ەركىندىك – ونى قاي­سى­بىر قىسىلتاياڭداردا دا ادىلدىككە باس­­تايدى. ادىلدىك – ھاقتىق. ھاققا – قۇداي جاق. قانشالىقتى قيامەتكە تاپ بولساڭ دا, تىعىرىققا تۇپپاسىنان تىرەل­سەڭ دە, اقىرىندا – ادىلدىگىڭ الىپ شى­عادى. ونىڭا سەبەپكەر دە, سەپتەس تە, سول – جار­قىن ءجۇزدى جاقسى جانداردىڭ جو­لىڭ­دا جولىعىسىپ جاتاتىندىعى...

پوۆەستىڭ باستى ءبىر گەرويى شۆابرين بولسا, ايتقاندارىمىزعا – انتيپود. مۇندايلاردى ارقايسىمىز دا كۇندەلىكتى كورىپ ءجۇرمىز عوي. سوندايلاردىڭ ءبىرىنىڭ – ءشۆابريننىڭ بەت-پەردەسىنىڭ پوۆەستە تو­لى­عىنان ىشەك-قارنىنا شەيىن اقتا­­رىلا اشىلعانىنا جيىركەنە وتىرا قۋاناسىز دا. بارلىق وڭباعاندىعىن ءتىز­بە­لەپ جاتپادىق, ءبىر سوزبەن ايتقاندا: شۆابرين – سايتاننىڭ ساپالاعىنىڭ ناق ءوزى! «پۋگاچەۆششينادان» كەيىن, سات­قىن­دى­عى ءۇشىن, ومىرلىك تۇرمەگە جابىلادى.

بەلوگورسك بەكىنىسىنىڭ كومەندانتى كاپيتان يۆان كۋزميچ – ماشانىڭ اكەسى وتە ءادىل دە مەيىرىمدى جان. سولداتتاردىڭ, جاس وفيتسەرلەردىڭ قامقورشى تاربيەشىسى, «اكەسى». بىراق, كورىنە-كوزگە قاتەلەسسەڭ – قاتال دا. پەتيا گرينەۆ پەن ءشۆابريننىڭ ەگەسىنىڭ (ماشاعا تالاسىنىڭ) اياعى جەكپە-جەككە – قىلىشتاسۋعا ۇلاسپاپ پا ەدى. جەڭىلىپ بارا جاتقان شۆابرين ەرەجەنى ورەسكەل بۇزىپ, اڭداۋسىزدا قاراۋلىقپەن پەتيانى اۋىر جاراقاتتاعان-دى... پەتيا مەن ماشا ءبىر-بىرلەرىن شىنايى سۇيەدى, ماحاب­باتتارى ءمولدىر. پەتيا اسا ءبىر ءوزىم­شىل سەنىمدىلىكپەن ماشانىڭ اكە­سى­نە حات جازادى: «ماشا ەكەۋمىزدىڭ قوسىل­ۋى­مىزعا باتاڭىزدى بەرىڭىز» دەپ. يۆان كۋز­ميچ­تەن جاۋاپ كەلەدى. پەتيا حاتتى سون­دايلىق ءبىر سەنىمدىلىكپەن اشىپ قارا­سا...

«سىن موي پەتر! پيسمو تۆوە, ۆ كوتوروم پروسيش تى ناس و روديتەلسكوم ناشەم بلاگوسلوۆەني ي سوگلاسي نا براك س مارەي يۆانوۆنوي دوچەريۋ ميرونوۆوي پولۋچيلي. ني موەگو بلاگوسلوۆەنيا, ني موەگو سوگلاسيا دات يا تەبە نە نامەرەن, يبو تى دوكازال, چتو شپاگۋ نوسيت ەششە نەدوس­­توين, كوتورايا پوجالوۆانا تەبە نا زاششيتۋ وتەچەستۆا, ا نە دليا دۋەلەي س تاكيمي جە سورۆانتسامي, كاكوۆ تى سام...».

ارينە, يۆان كۋزميچ جۇرەك تۇكپىرىندە قارسى ەمەس, كەيىننەن قىزىنا ايتادى: «يا نە پروتيۆ, ون تەبيا نە وستاۆيت, پروستو پرو­ۋ­چيت نادو بىلو» دەپ. يۆان كۋز­ميچ­تى تولىعىنان تانىپ ءبىلۋ ءۇشىن مىنا ءبىر قاي­عىلى ەپيزود تا جەتكىلىكتى شىعار: پۋگاچەۆ ونى دارعا اسايىن دەپ جاتقاندا سۇرايدى: «كاك تى سمەل پروتيۆيتسيا منە, سۆوەمۋ گوسۋداريۋ؟» يۆان كۋزميچ ايتادى قايمىق­پاستان: «تى منە نە گوسۋدار, تى ۆور ي ساموزۆانەتس, سلىش تى!». ءدال وسى ءسوزدى كاپيتان كۋزميچتىڭ كومەكشىسى يۆان يگناتيچ تە قايتالايدى. ەكەۋى دە دارعا اسى­لادى...

يۆان كۋزميچتىڭ ايەلى ۆاسيليسا ەگو­روۆ­ناعا – ماشانىڭ اناسىنا قارايسىز دا تاڭىرقايسىز. ايەل زاتىنىڭ اقىلدىسى دا ادالى. كۇيەۋىنىڭ سەنىمدى سەرىگى ءارى قىز­مەتتەگى كومەكشىسى, «كومەندانتشا». ونى پۋگاچەۆتىڭ جەندەتتەرى سول جەردە قىلىش­پەن شاۋىپ ولتىرەدى. سەبەبى جەندەتتەر ونى ۇيدەن تىرجالاڭاش سۇيرەلەپ الىپ شىققاندارىندا, كۇيەۋىنىڭ دارعا اسى­لىپ تۇرعانىن كورىپ, ول بىلاي دەگەن ەدى:

«زلودەي! چتو ەتو ۆى س نيم سدەلالي؟ سۆەت تى موي, يۆان كۋزميچ, ۋدالايا سولداتسكايا گولوۆۋشكا! نە ترونۋلي تەبيا ني شتىكي پرۋسسكيە, ني پۋلي تۋرەتسكيە, نە ۆ چەست­نوم بويۋ پولوجيل تى سۆوي جيۆوت, ا سگينۋل وت بەگلوگو كاتورجنيكا!».

پۋگاچەۆ اناۋ ايتقان اقىماق ەمەس, ايتپەگەندە, سونشاما اسكەردى قول استىنا جيناي الار ما ەدى. تەك, پاتشالىق بي­لىككە دەگەن قىج-قىج قايناعان ىشكى نارازىلىعى ونى مەزگىلىنسىز, دايىن­دىق­سىز, كوزسىزدىككە الىپ بارعان. ونىڭ ۇستىنە, ول و باستان «ۇردا-جىقتىققا» جارا­تىلعان بەيباق ەمەس پە. پۋگاچەۆ: «كتو جە يا تاكوۆ, پو تۆوەمۋ رازۋمەنيۋ؟» دەپ سۇراعانىندا, پەتر گرينەۆ ايتادى: «بوگ تەبيا زناەت, نو كتو بى تى ني بىل, تى شۋتيش وپاسنۋيۋ شۋتكۋ» دەپ. (قان­دايلىق ءدوپ تە ءدال ءسوز-ءا). سوسىن, «كەش بولماي تۇرعانىندا, كەشىرىم سۇرا­ساڭ­شى, بالكىم باسىڭ امان قالار» دەيدى. پۋگاچەۆتىڭ جاۋابى: «ماعان ارتقا جول جوق...».

ماشا – ماريا يۆانقىزى ميرونوۆا. «وح, قۇدايدىڭ جاراتا سالعانى!» اپپاق گۇلگە, راۋانداپ اتقان اق تاڭعا, تاڭعى ءموپ-ءمولدىر شىققا تەڭەيسىز بە... قاناتتى پەرىشتەلەرگە مە... (ارينە, مۇنىڭ ءبارى ازىرشە ىشكى تىلسىمدىق ءبىر سەزىم...)

جالپى, پوۆەستە ماشانىڭ بولمىس-بەي­نەسى قوسالقى كەيىپكەر رەتىندە دە كورى­نىپ قالار كەيبىرىمىزگە. جوق, ولاي ەمەس, پۋشكيننىڭ «پۋشكيندىگى» سول – ماشا­نىڭ بەينەسىن اسقار سۇلەيمەنوۆ ايتا بەرەتىن «مۇنارمەن, مۇنارتپەن» بۇركە­لەگەن. پەردەنىڭ سىرتىنان عانا سىعا­لاتىپ قويعان. سول اسقار ايتقانداي: «وقىر­مان شىڭعىرعانداي بوپ قينالسا نەسى ەرسى, السىن قاماۋ تەرىن». «شايناپ بەر­گەن اس بولماس». ءبىر سوزبەن ايتقاندا: «پوۆەستەگى گرينەۆتەن باستاپ, باسقا باستى پەرسوناجداردىڭ ءبارى-ءبارى ماشانىڭ جۇمباق تا تىلسىم وبرازىنىڭ – قولعا ۇستات­قانداي كوز الدىڭىزدا ەمەس, ساناڭىزدىڭ سوقىر ساڭلاۋلارىندا سىز­دىق­­تاي اشىلىپ, ورنىعىپ, جارقىراي ءتۇسۋى­نە قىزمەت ەتەدى».

ءبىز ءبىر سوزدەرىمىزدە ايتقان دا ەدىك:

«ايەل مەن انانىڭ ايىرماسى – جەر مەن كوكتەي! «ايەل» – جالپىلاما, جاداعاي ۇعىم; ولار – كوپ. «انا» – قاسيەتتى, قاستەرلى ۇعىم, – از. ايەل – الدايدى, اربايدى, ساتادى, ساتىلادى; انا – جوق!.. ەشقاشاندا!.. ولاي بولسا: «ايەلى» كوپ ەل ازادى, توزادى, جوعالادى; «انا­سى» كوپ ەل – ماڭگىلىك!.. انا – دۇنيە­­نىڭ تىرەگى. ارزان ايەل – جەگى قۇرت» دەپ. مىنە, وسىنداعى انا – ماشا.

پو­پادي گەراسيم, پوپاديا پام­في­­لوۆنا. بۇلار دا قۇداي سىيلاعان ادال جاندار بوپ شىقتى. ماشانى ۇيلە­رى­نە جاسىرىپ, وزدەرىنىڭ باستارىن باسكە تىگىپ ءجۇرىپ, ساتقىن ءشۆابريننىڭ وزبىر­لى­عى­نان ساقتاپ قالادى...

پۋگاچەۆ ات جەككەن شانا بەرىپ, ەن-قۇلاش تون بەرىپ, ازداپ اقشا بەرىپ, پەتيا گري­نەۆتى يتارشىلارى ارقىلى (ەكىنشى مارتە) شىعارتىپ سالادى. جولدا, پەتيا ءبىر بەكەتكە قونىپ شىعىپ, ەرتەسىنە ماشا مەن ساۆەليچتى ۇيىنە – اكە-شەشە­سى­­­نىڭ قاراماعىنا جىبەرەدى دە, ءوزى قازان قا­لاسىنا «دوپروسقا» اتتانادى.

ماشا پەتيانىڭ ۇيىنە بىردەن ءسىڭىسىپ كەتە­دى.

ءار نارسەگە ءبىر سەبەپ. سەبەپسىز دە سەپ­تىك­سىز ەشتەڭە بولمايدى. پەتيانىڭ اتا-اناسىنان رۇقسات-باتا الىپ, ماشا ادىلدىك ىزدەنۋ ءۇشىن پەتەربوردىڭ جانىنداعى تسارسكوە سەلوعا – «جازعى ساراي» – ونىڭ ءتۇبىن­دەگى پوشتا بەكەتىنە (قىزمەتشىلەرى پالا­شا مەن ساۆەليچ ۇشەۋى) جەتىپ جايعاس­قاندارىندا, اڭگىمەشىل حوزيايكا ايەل­مەن باس قوسىسىپ قالادى. كەلگەن جاع­داي ايان ەتىلەدى. سول ايەل ايتادى: «مەنىڭ تۋىسىم سارايدا ىستەيدى, مەن دە سارايعا ارەگىدىك بارىپ تۇرامىن, مۇمكىن مەنىڭ كومەگىم ءتيىپ قالار» دەپ. سودان, كەشكىسىن, الگى ايەل ماشانى جازعى سارايدىڭ جانىنداعى اللەياعا ەرتىپ بارىپ, ەكەۋى قىدىرىستايدى... ەرتەسىنە, تاڭ اتىسىمەن ماشا الگى اللەياعا ەشكىمگە ايت­پاستان دا بىلدىرمەستەن جالعىز ءوزى كەلەدى. «ىشكى ءبىر سەزىم... قۇدىرەت شىعار يتەرمەلەگەن...» (كەيىننەن ايتىلاتىن پەتيانىڭ مىنا ءبىر سوزدەرىنىڭ استارى­نا دا ءۇڭىلىپ كورىڭىزدەرشى: «ماريا يۆا­نوۆ­نا پرەدچۋۆستۆوۆالا رەشەنيە ناشەي سۋدبى; سەردتسە ەە سيلنو بيلوس ي زاميرالو»). ءبىر يت الدىنان ارپىلداپ شىعادى, ماشا شوشىنىپ قالادى. سول كەزدە, «قورىقپاڭىز, تىستەمەيدى» دەگەن جا­عىمدى ءبىر داۋىس ەستىلەدى. ماشا باي­قاستاپ قاراسا, انادايدا ورىندىقتا كە­لىستى كەلگەن ايەل زاتى وتىر ەكەن, جا­قىنداپ كەلىپ, امانداسىپ بولىپ, ورىن­دىق­تىڭ ءبىر شەتىنە جايعاسادى. ايەل سۇراي­دى: «جايشىلىقپەن ءجۇرسىز بە, بۇل جەردەن ەمەسسىز-اۋ شاماسى؟» دەپ. ماشا: «ءيا, دەرەۆنيادانمىن, زاڭ ەمەس, قايى­رىم­دىلىق ىزدەنىپ ءجۇرمىن» دەيدى. بار جاعدايىن ايتادى دا, قالتاسىنان پەتر گرينەۆتىڭ ەشقانداي كىناسى دە كۇناسى جوق­تىعىن ھاقيقي دالەلدەپ جازعان حاتىن الىپ كورسەتەدى. حاتتى وقىپ شىققان ايەل, قايتارىپ بەرەدى. داما, كازالوس, بىلا ترونۋتا... «اح!.. تاك, ۆى جە تەپەرەشنە سيروتا... دوچكا توگو ساموگو كومەندانتا ۆ ودنوي يز كرەپوستي ورەنبۋرگسكوي گۋبەر­ني كاپيتانا ميرونوۆا؟ سەندىم ءسوزى­ڭىزگە, حاتىڭىزعا جاۋاپتى ۇزاق كۇت­پەي­تىن بولاسىز» دەيدى دە, ورنىنان تۇرىپ, ساراي جاقتاعى جابىق اللەياعا كىرىپ كەتەدى. («بۇل ايەلدىڭ – تاڭعى سەرۋەن قۇرىپ جۇرگەن يمپەراتريتسا ەكاتەرينا ەكىن­­شىنىڭ ناق ءوزى ەكەندىگىن ماشا سالدەن كەيىن عانا سارايعا كەلىپ, قابىلداۋىندا بول­عا­نىندا ءبىر-اق بىلەدى»).

ماشا پوشتا بەكەتىنە كەلىپ, حوزياي­كا ايەل اڭگىمە-سۇراقتارىن گويىتىپ, شاي دايىنداپ بولامىن دەگەنىنشە – ساراي­دىڭ قوس ات جەككەن كارەتاسى ەسىكتىڭ الدىنا كەلىپ توقتايدى. كامەر-لاكەي: «ماريا ميرونوۆا وسىندا ما؟ ۇلى ءمار­تە­­بەلى يمپەراتريتسا قابىلداۋىنا كۇتىپ وتىر, تەز جينالسىن, ءوزى عانا!» دەيدى...

– گوسۋدارىنيا پودوزۆالا ەە ي سكازالا س ۋلىبكويۋ:

– يا رادا, چتو موگلا سدەرجات ۆام سۆوە سلوۆو ي يسپولنيت ۆاشۋ پروسبۋ. دەلو ۆاشە كونچەنو. يا ۋبەجدەنا ۆ نەۆيننوس­تي ۆاشە و جەنيحا. ۆوت پيسمو, كوتوروە سامي پوترۋديتەس وتۆەزتي ك بۋدۋششەمۋ سۆەك­روۆۋ. – زنايۋ, چتو ۆى نە بوگاتى, – سكا­زالا ونا, – نو يا ۆ دولگۋ پەرەد دوچەريۋ كاپي­تانا ميرونوۆا. نە بەسپوكويتەس و بۋدۋششەم. يا بەرۋ نا سەبيا ۋسترويت ۆاشە سوس­تويانيە. – وبلاسكاۆ بەدنۋيۋ سيروتۋ, گوسۋ­دارىنيا ەە وتپۋستيلا...

ەندى, ويلانىپ كورەلىكشى: «باسقا-باسقا, ال, تاس جەتىم, قاراۋسىز قالعان قارشا­داي قىز قالاي-قايتىپ جەتەر ەدى بۇكىل رەسەيدىڭ يمپەراتريتساسىنىڭ الدىنا؟!.» ءا-ءا-ءا, جوعارىدا, «تىلسىمدىق ءبىر سىر» دەگەنىمىز وسى ەدى. قايتالاپ ايتساق, ماشا ميرونوۆا تەگىننەن-تەگىن جارا­تىلا سالعان جان ەمەس-ءتى... مىنە, پۋش­­كيننىڭ شىعارماسىن ماشانىڭ اتى­مەن – «كاپيتان قىزى» دەپ اتاۋى سوندىقتان دا. جوعارىداعى ءبىر ءسوزىمىزدى تاعى دا جانداندىرا تۇسسەك: «انا اتىنا لايىقتىلار – دۇنيەنىڭ تىرەگى دە كەپىلى.

«كاپيتانسكايا دوچكا» پوۆەسى – كوبى­نە­سە سول كەزدەگى حالىقتىڭ تىلىمەن جازىل­عان. ابدەن جاراسىپ, ۇيلەسىپ تە ۇندەسىپ, ءار­لەنىپ تۇر.

«كاپيتانسكايا دوچكا» پوۆەسى – ءبىر دەممەن وقىلىپ شىعاتىن, جانىڭدى جاۋدىرەتەتىن دە جادىراتاتىن, ىزگىلىكتىڭ بەسى­گىندە تەربەتەتىن تولاعاي جىر.

پوۆەستىڭ كونتسەپتسياسى – پۋشكين ءوزى ايتىپ كەتكەن: «گاپ پۋگاچەۆتا ەمەس, گاپ جالپى نارازىلىقتا»; سونى­مەن بىرگە, بۇ بەس كۇن جالعانداعى جاق­سى­لىق پەن جاماندىقتىڭ شارپىسۋى, سىن تارا­زىسىنا ءتۇسۋى, «جاقسى جان­دار­دىڭ جاسام­پازدىعى», قۇدايدىڭ سۇيگەن قۇلدارى پەتر گرينەۆ, ماشا, كۋزميچ, ۆاسيليسا ەگوروۆا, يگناتەۆ, پوپادي گەراسيم, پوپاديا اكۋلينا پامفيلوۆنا... ساۆەليچ... پالاشا... جاقسى ادامدار باردا اقىرزاماننىڭ اۋىلى ءالى الىستاۋ.

پوۆەستىڭ شىرقاۋ پافوسى – قارشا­داي قىز ماشانىڭ بۇكىل رەسەي پاتشا­يىم­ىنىڭ الدىنا بارۋى, ادەپتى دە ءما­دەنيەت­تى, اقىلدى تىلدە سويلەسە ءبىلۋى, پات­شايىمنىڭ ىستىق ىقىلاستى جان-جۇرەك لەبىزى جانە دە پوۆەستى وقىپ وتىر­عان قايبىر دە ىزگىلىكتى وقىرماننىڭ جان تەبىرەنەر تولعانىستى دا تولاعاي كۇيگە ءتۇسۋى...

اسا ءىرى تۇلعالار ادەبيەتتە جانر تاڭ­داپ اۋرەلەنىپ جاتپايدى, – ولار قاي جانر­دى السا دا (ولارعا تىلسىمنان «نە» كەلسە دە), دارەجەلەرىن (قۇداي بەرىپ قويعان) جوعارى ۇستايدى. « ۇلى» اقىن ا. س. پۋشكيننىڭ «كاپيتانسكايا دوچكا» پوۆەسى – قارا ءسوزى – ءحىح عاسىر­داعى, الەم ادەبيەتىندەگى ايگى­لى جازۋشىلاردىڭ پروزالىق شىعار­ما­لا­رىنان ءبىر مىسقال دا كەم ەمەس, حاسا ارتىق بولماسا!..

– اھ-ھ! – الەكساندر سەرگەي ۇلى پۋشكين. قۇداي سىيلاعان, – قۇدىرەتى كۇش­تىنىڭ سۇيىكتى ق ۇلى. «گەني چيس­توي كراسوتى!!!»

 P. S. ەندى «كاپيتان قىزى» پوۆەسىنىڭ حاتقا ءتۇسىرىلۋ تاريحىنان ءبىر اۋىز ءسوز:

اۋەل­دەن ايتىپ الارىمىز, پۋشكين­نىڭ «پۋگاچەۆ كوتەرىلىسىنە» جەكە ءوزىنىڭ كوز­قاراسى, توقتام پىكىرى: «نە پريۆەدي بوگ ۆيدەت رۋسسكي بۋنت, بەسسمىسلەننىي ي بەسپوششادنىي!» 

(«پۋشكيننىڭ سول ايتقانى 1917 جىلى ءدال كەلدى». ساۋىتبەك ابدراحمانوۆ. «ۆەر بانا ات». «ەلوردا» باسپاسى. استانا. 2006 ج.)

يگىلىك ايمەن,

جازۋشى, سىنشى, پۋبليتسيست

سوڭعى جاڭالىقتار