تۇلعا • 03 شىلدە, 2025

شالقاردا كوتەرىلگەن دۇلەي تولقىن

160 رەت
كورسەتىلدى
8 مين
وقۋ ءۇشىن

قاپال اۋداندىق مەكتەپ-ينتەرناتىنىڭ 6-سىنىبىندا وقىپ جۇرگەنىمدە اپاي بىزگە كولەمى مەكتەپ وقۋشىسىنىڭ داپتەرىندەي عانا «دوپ» دەگەن كىتاپتى اكەپ كورسەتتى. ارينە, بالالارعا ارنالعان ءتۇرلى ءتۇستى سۋرەتتى دۇنيە بىردەن نازارىمىزدى اۋدارىپ, قىزىقتىردى. جوعارى جاعىندا «وتەپبەرگەن اقىپبەكوۆ» دەپ جازىلىپ تۇر. اقىپبەكوۆ دەگەن فاميليا بىردەن كوكەيىمدە سايراپ قويا بەردى. ويتكەنى بىزدەن ءبىر سىنىپ جوعارى وقيتىن التاي دەگەن بالا بار ەدى, ونىڭ دا تەگى – اقىپبەكوۆ. پاراقتاي باستادىق, مىنە, قىزىق, ىشىندەگى «التاي» دەگەن تاقىرىپ ەلەڭ ەتكىزدى. شاعىن ولەڭنىڭ تۇسىنا كەكىلى قايىرىلعان ۇلدىڭ سۋرەتى سالىنىپتى. ودان «مىناۋ سەن تۋرالى ما؟» دەپ سۇرايمىز, ول ء«يا», دەيدى كۇلمىڭ قاعىپ. ءبىز وعان تاڭدانا قارايمىز. سويتسەك, ول وتەكەڭە ءىنى ەتىپ بەرگەن اقىننىڭ تۋعان جيەنى, ۇلكەن اپكەسىنىڭ بالاسى ەكەن.

شالقاردا كوتەرىلگەن دۇلەي تولقىن

العاش اقىنمەن سىرت­تاي سولاي تانىس­تىق. سودان سوڭ «اقىپ­بەكوۆ» دەگەن ەسىم-سويدى گازەتتەن ءجيى ۇشىراتا باستادىم. وتەپبەرگەن اعانىڭ ايتقان اڭگىمەلەرى كوڭىلدى ءۇيىرىپ, ەلىتىپ اكەتەدى. ال سالعان اندەرى ونىڭ ورىنداۋشىلىق ماشىعى مەن ەرەكشە ۇنىنە ىنتىزارلىعىڭدى ارتتىرا تۇسەدى. كەز كەلگەن جەر­دەگى وتىرىستا ءبىرىنشى ايتاتىن اۋەنى – داۋىلپاز اقىن قاسىم امانجولوۆتىڭ «داريعا, سول قىزى». رۋح پەن اۋەز قابات­تاسقان شىعارما بىردەن اڭسارىڭدى الىپ, ءانشىنىڭ ءوزى باسقا كەيىپكە اينالا بەرەدى. ءوزى دە «دا­ري­عا, سول قىزدى» ايتپاسام, ال­دەنەم كەمشىن سوعىپ تۇر­عان­داي كىبىرتىكتەيمىن دەيتىن. ودان ارمەن قاراي ەستايدىڭ, عازيز­دىڭ, مولدابايدىڭ اندەرى, ءيمان­جۇسىپتىڭ, اقاننىڭ, ءبىر­جاننىڭ, ءماديدىڭ تۋىندىلارى بىرىنەن سوڭ ءبىرى ايتىلا بەرەدى, ايتىلا بەرەدى. «شارشادىم» دەپ بال­سىنەتىن وتە-اعاڭ جوق, كە­رىسىنشە ماڭ­دايىنىڭ تەرىن سىلىپ تاس­تاپ, ءار اۋەننىڭ تاريحىمەن تانىس­تىرا وتىرىپ, ءان-شەجىرەسىن جال­عاستىرا بەرەتىن. اراسىندا ورىسشا اۋەن­دەرگە دە اۋىپ كەتىپ, جەڭىل, ءازىل اندەردى ارالاستىرىپ وتى­رادى. بىردە «استىما مىنگەن اتىم گەنادۋشكا» دەسە, ەندى كەلە­سىدە ء«انىم مەنىڭ كراسيۆا-اي, قىپ­شاقسكي جارمەڭكە-اي!» دەپ سو­عادى. جۇرتتى ءبىر سەرپىلتىپ الىپ, ەس­تاي­دىڭ «جاي قوڭىرىنا» باسادى.

وتەپبەرگەن اعامىزدىڭ بەساس­پاپتىعىنا ۇدايى قايران قالا­تىنبىز. دومبىرا تارتىپ وتىرىپ, بايانعا اۋىسادى. باياننان ماندالينگە, ودان اككوردەونعا, گارمونعا, گيتاراعا, قىسقاسى قولىنا تيگەن اسپاپتىڭ ءبارىن وزەگىن سۋىرا بەبەۋلەتە جونەلەدى. نە دەگەن تالانت!

وتەپبەرگەن اعامىز ءانشى ەمەس ەدى, بىراق انشىدەن اسىپ تۇسەتىن. ول كىسى قالامگەر بولاتىن. بالاداي تازا پەيىلىنەن بە, ولەڭ, جۇمباق, جاڭىلتپاشتارىن بالالارعا جازدى. جيىرماعا تاياۋ كىتاپتارى بار. كىتاپ كىش­كەنتايلار ۇعىمىنا جەڭىل جانە ۇلكەندەردى دە ويلاندىراتىن ولەڭدەرگە تولى. كەز كەلگەن بەتىن اشىپ وقىساڭىز, ءوزىڭىز بۇرىن قاپەرلەي قويماعان جاڭا­لىققا تاپ كەلەسىز. مىنا «قىزىقتى الىپپە» كىتابىنداعى «وزگەرمەيتىن سوزدەر» دەگەن ولەڭىنە زەر سالايىقشى:

وقى: سىرتقا, ىشكە دە,

وزگەرمەيدى ەشتەڭە.

وقى: وڭعا, سولعا دا,

سول ماعىنا سوندا دا...

 

وزگەرمەيتىن سوزدەردى,

قۇلاق ەستىپ, كوز كوردى.

«اتا», «اپا», «انا»-نى,

كىم وزگەرتە الادى؟!

وزگەرمەيتىن سوزدەردىڭ,

بىرازىمەن وزدەرىڭ:

تانىسىڭدار, كورىڭدەر,

تالداپ, ماڭىز بەرىڭدەر!..

ءيا, «اتا», «اپا», «انا» سوز­دەرى – جازۋدا عانا وزگەرىسسىز قالمايدى, ومىردە دە ەشكىم وزگەرتە المايتىن ادامنىڭ ەڭ اسىل جاندارى. بىلايعى جۇرت «اتا-انانى تاڭداي المايسىڭ» دەگەن ەۋروپالانعان ويدى سول قالپى قازاقشا ۇعىمعا قوتا­رىپ. ال وتەپبەرگەن اعانىڭ ايتۋ ءتاسىلى باسقاشا. وسى ءبىر ءارى قاراپايىم, ءارى پالساپاعا تولى ويدى بالدىرعاندارعا ءوز ۇعىمى دەڭگەيىندە جەتكىزۋ – قالامگەردىڭ اسقان تالانتىنىڭ بەلگىسى. وسىنداي قاراپايىم وي­دان جاس جەتكىنشەكتى وتانىن سۇيۋگە, ەلىن قاستەرلەۋگە باۋليدى. وتان, ەل دە ەشكىم الماستىرا المايتىن ءتاڭىردىڭ سىيى ەكەنىن بىرتىندەپ بالا ساناسىنا سىڭىرەدى.

ەندى «ەشكىمنىڭ ءسۇتىن ەشكىم ەلەمەدى» دەگەن جاڭىلتپاشىن وقىپ كورەلىك:

ەشكىمنىڭ ءسۇتىن –

ەشكىم ەلەمەدى.

ەشكىمنىڭ ءسۇتى –

ەرەكشە بولەك ەدى.

ەشكىمنىڭ ءسۇتىن –

ەشكىم ەلەمەسە,

ەلەمەسىن.

ەشكىمنىڭ ءسۇتىن –

ەگىز لاعى ەمە بەرسىن.

«قىزىقتى الىپپەدە» بال­دىر­عاندارعا ارنالعان ولەڭدەر, الىپبيلىك جۇمباقتار مەن تاق­پاقتار, جاڭىلتپاشتار, سانا­ماقتار, سۇراماقتار جانە ەرتە­گىلەر بار.

ءار ءارىپتىڭ وزىندىك «الەمىن» اقىن بالدىرعاندارعا ءسابيدىڭ تىلىمەن ۇعىندىرۋعا جانىن سالادى. شىنىندا دا, ولاردىڭ اشى­لىپ بولماعان ءوز قۇپيا, سىر­لارى جەتەرلىك. ءبىر قىزىعى ارىپ­تەر ادام اعزاسىمەن تىعىز باي­لانىستى ەكەن. ەگەر باسىڭ اۋىر­سا, «ە» ءارپىن ىشتەي بىرنەشە رەت قايتالاساڭ, باسىڭ جازىلا­دى دەيدى اقىن. ادام قاتتى قۋان­عاندا نە قورىققاندا نەلىك­تەن ەڭ ءبىرىنشى «ا-ا!», «و-و!» دەگەن ارىپتەر – وداعاي دىبىستار اۋىزعا ورالادى؟ بۇل دا جۇمباق...

وتەپبەرگەن اعامىز وسى كىتا­بىندا ءبىر عانا ارىپتەن باستالاتىن سوزدەردى ءتۇزىپ, قىسقا ولەڭ, جاڭىلتپاش, جۇمباق قانا ەمەس, ۇزاق تا قىزعىلىقتى ەرتەگى جازۋعا بولاتىنىن كورسەتكەن ەكەن. ونى اقىننىڭ شىعارماسىن وقىعاندا كوزىڭ جەتىپ, ىشتەي سۇيىنەسىڭ. بۇل كىتاپتى قولىڭا العاندا ارىپتەر الەمىنە بويلاپ, ءسوز قۇدىرەتى تۋرالى ويلارىڭ تولىعا, مولىعا تۇسەدى... بىلسەم, كورسەم, ۇيرەنسەم دەگەن بالالارعا تاپتىرمايتىن دۇنيە.

قالامگەر شىعارماشىلى­عىنىڭ دەنى جاس جەتكىنشەكتەرگە باعىتتالعان. «دوپ», «فۋتبولشى بولامىن», «جارىس», «ايدىن شالقار», «جارىستان سوڭ جارىس», «جىلدىڭ ءتورت مەزگىلى», «بالاباقتىڭ ءبىر كۇنى», «ەكو­لوگيالىق الىپپە», «اجارلى استانا», «قىرىق قىزىق», «بالداي ءتاتتى الىپپە», «قىزىقتى الىپپە», «اي­دىنداعى الىپپە», «قۇپيا وقۋ­لىق» كىتاپتارى جارىق كورگەن. وسىلاردىڭ اراسىنان «جارىستان سوڭ جارىس» كىتابى 1989 جىلى ءىى بۇكىلوداقتىق بالالارعا ارنالعان ۇزدىك شىعار­مالار كونكۋرسىندا ارنايى ديپلوممەن ماراپاتتالعان.

اقىن ومىردەن وتكەننەن كەيىن «كەرەك كىتاپ», «مەن تاڭ­دايتىن ماماندىق», «الەمگە ايگىلى قا­لالار» سياقتى كورنەكى تۋىندى­لارى اينىماس دوسى – بال­دىرعاندارعا جول تارتتى. وتەپبەرگەن اقىپبەك ۇلى بالا­لار ادەبيەتىنە عانا ات ءىزىن سالىپ قويعان جوق, ۇلكەندەرگە جاز­عان جىرلارى قانشاما. «شال­قاسىنان تۋعان اي» ولەڭدەر جي­ناعى قازاق پوەزيا­سىنىڭ شال­قارىنا توسىننان كوتەرىلگەن دۇلەي تولقىنداي كەپ قوسىلدى.

وتەكەڭ رەسپۋبليكالىق «كاز­گيدرومەت» اگەنتتىگىندە, پار­لامەنت ماجىلىسىندە, ۇلتتىق بانك­تە اعا رەفەرەنت, كەڭەسشى, ادى­لەت مينيسترلىگىندە باسقارما باس­تىعى قىزمەتتەرىن اتقاردى.

سوڭعى جىلدارى شىعارما­شىل ورتادان اۋلاقتاعان سايىن ادە­بيەتتىڭ قازانىندا قايناي ءتۇستى. ولەڭدى بىلاي قويىپ عىلىمي, تاريحي, قۇقىقتىق ەڭ­­بەكتەر جازىپ, اينالىمعا تۇسە باستادى. سونىڭ ىشىندە زاڭتانۋ ىلىمىنە ۇلتتىق كوزقاراس تۇرعىسىنان تەرەڭى­رەك ءۇڭىلدى. ناتي­جەسىندە, ء«تىل. مادەنيەت. قۇقىق», «قارا قىلدى قاق جار­عان...» ءتارىزدى مونوگرا­فيالارى جارىق كورىپ, قاراعان­دى, قوس­تاناي سياقتى بىرقاتار ­ۋني­­ۆەر­سيتەتتەردىڭ قۇرمەتتى پرو­فەس­سورى اتاعىن يەلەندى.

ءبىرىنشى كىتابىندا ۇلتتىق بولمىس پەن قۇقىقتىق ماسەلەلەر­دەگى قازاق ءتىلىنىڭ ءرولى جانە انا ءتى­لىمىزدىڭ ەجەلدەن بيلىك ءتىلى بول­عانىن, ەندىگى قوعامىمىزدا ونىڭ زاڭگەرلىك پەن بيلىك تىلىنە قايتا اينالۋ ءۇردىسىنىڭ جايى قاۋزالادى. مەملەكەتتە قاي تىلگە باسىمدىق بەرىلسە – سول ءتىل بيلىك تىلىنە اينالىپ, ۇستەمدىك قۇراتىنىنا توقتالىپ, بۇگىندە ەلدى توپتاستىرۋشى كۇشكە يە قازاق ءتىلىنىڭ قادامىن بۇدان ءارى تۇساۋعا بولمايتىنىن تۇيىندەيدى. ەكىنشى «قارا قىلدى قاق جار­عان...» كىتابىندا شەشەندىك سوزدەر مەن بيلەر شەشىمىندەگى قۇقىقتىق نورمالار مەن سوت پرەتسەدەنتىنىڭ نىساندارىن ناقتى دەرەكتەرمەن اشا العان.

وتەكەڭ بىزگە كوپ امانات قالدىردى. اعامىزدىڭ ەكى دۇ­نيەدە دە جارىعى سونبەۋگە ءتيىس. ول كىسى تىرىلەر باردا ولمەك ەمەس. ءتىرى بولسا, بيىل 75 جاسقا تولار ەدى. ومىردەن وزعانىنا دا 20 جىل ۋاقىت ءوتىپتى. اقىننىڭ ەڭبەگى مەن قالدىرعان مۇراسىن ەسكە­رىپ, جەتىسۋ وبلىسى اقىن وقىعان كوشكەنتال مەكتەبىنە ەسىمىن, استانا قالاسى اكىمدىگى قالامگەر تۇرعان ۇيگە ەسكەرتكىش-تاقتا ورناتسا, ونەر قايراتكەرىنىڭ رۋحى ولمەگەنىنىڭ ايعاعى بولماق.

 

ادىلبەك ىبىرايىم ۇلى,

حالىقارالىق «الاش» ادەبي سىيلىعىنىڭ لاۋرەاتى 

سوڭعى جاڭالىقتار