كوللاجدى جاساعان – قونىسباي شەجىمباي, «EQ»
تولەبي اۋدانىنا قاراستى تاۋ بوكتەرىندەگى سايرامسۋ, مىڭشەيىت, قاراسورا (قازىرگى اتى كەڭەسارىق), قاسقاسۋ, كەرەگەتاس, ديحانكول, نىسانبەك, بىركولىك,توڭكەرىس, قاراتوبە, مايبۇلاق ەلدى مەكەندەرىنىڭ ماڭايىندا كونە قالاشىق, قورعان, تاريحي-ەسكەرتكىش, قاراۋىلتوبە ورىندارى از ەمەس. ال ءسىلبىلى وزەنىنىڭ بويىنداعى جارتاستاردان ەجەلگى سۋرەتتەر مەن سىنا جازۋلار تابىلدى. بۇل تۋرالى بەلگىلى ولكەتانۋشى ومىربەك شىنىبەك ۇلىنىڭ 2017 جىلى شىققان «قارا شاڭىراق‒قاراسورا, قۇتتى مەكەن ‒ سايرامسۋ» اتتى كىتابىنان وقۋعا بولادى. وندا ەسىم حاننىڭ ورداسى مەن وسى ايماقتاعى تاريحي وقيعالارعا قاتىستى قۇندى دەرەكتەر كەزدەسەدى.
اۋداننىڭ مادەنيەت ءبولىمىن ۇزاق جىل باسقارعان اسەت كەمباەۆ تاريحي ەسكەرتكىشتەردىڭ گەوگرافيالىق ورنى مەن اڭىز-ءاپسانالارىن قۇنتتاپ ءجۇرۋشى ەدى. بىراق ول دەر كەزىندە قاعازعا حاتتالماعانى وكىنىشتى-اق.
ءبىز بالا كەزىمىزدە قاراسورا ىرگەسىندەگى ەسىم حاننىڭ ورداسى اۋماعىندا ويناپ ءجۇرىپ, تالاي قىش قۇمىرا مەن قۇبىرلار, قىلىش پەن قانجار, جەبە مەن ساداق وقتار سىنىقتارىن تاۋىپ الۋشى ەدىك.
كەڭەس زامانى كەلمەسكە كەتىپ, ۇجىمشار جەرلەرى جەكەگە بەرىلدى. سول جەرلەردى يگەرۋ كەزىندە قانشاما كونە زاتتار تابىلدى. سولاردىڭ ىشىندە 1985 جىلى ساتتىقۇل قامباروۆ پەن نۇرلىحان راحمەتۋللاەۆ قاراسورا ەگىنجايىنان تاپقان قۇمىرا ارحەولوگ ا.ن.پودۋشكيننىڭ پىكىرىنشە, كەمىندە 2000 جىل بۇرىن جاسالىپتى. قۇمىرا تابىلعان جەرتولە ءدىني عيباداتحاناعا ۇقسايدى.
كەيىنگى جىلدارى كوكسايەك اۋىلىنىڭ تۇرعىندارى المۇحامەد جاناەۆ پەن مۇراتبەك وتەباەۆ مىڭشەيىت, قورعانتاس, وردا حان دەپ اتالاتىن قورىمدار ماڭايىنداعى وزدەرىنە تيەسىلى جەرلەردەن 350-گە جۋىق كۇمىستەن, قولادان, مىستان, اق جانە سارى ءتۇستى مەتالداردان, تەمىردەن سوققان مونەتا, بىلەزىك, جۇزىك, مىس ىدىستار مەن جەبە ۇشتارىن تاۋىپ الىپ, 2024 جىلدىڭ ماۋسىمىندا بىزگە كورسەتكەن ەدى. ول زاتتاردى شىمكەنت قالاسىندا ورنالاسقان تۇركىستان وبلىستىق تاريحي-ولكەتانۋ مۋزەيىنىڭ عىلىمي زەرتتەۋ بولىمىنە وتكىزدىك. مۇنداعى ءبولىم مەڭگەرۋشىسى اندرەي دونەتس پەن اعا عىلىمي قىزمەتكەر ايسۇلۋ ەرجىگىتوۆا جادىگەرلىكتەردى توتتان تازارتىپ, اتريبۋتسياسىن انىقتاپ بەردى. ال تاريح عىلىمدارىنىڭ كانديداتى پ.ن.پەتروۆ كۇمىس جانە مىس مونەتالاردىڭ قاي داۋىردە, قانداي مەملەكەتتە جاسالعانىن انىقتاۋعا كومەكتەستى.
عالىمداردىڭ پىكىرىنشە, جەبە ۇشتارىنىڭ توعىزى – ساق داۋىرىندە (ب.ز.د. VIII–VI ع.ع.), ەكەۋى – V–VIII عاسىردا, ال قالعان جەتەۋى – IX–XIII عاسىرلاردا جاسالىپتى. كۇمىس مونەتالار (ديرحەمدەر) قاراحانيد (XI ع.) پەن ءامىر تەمىر مەملەكەتتەرىندە (XIV ع.), قازاق حاندىعى مەن بۇحارادا حاندىق قۇرعان جانيدتەر اۋلەتى مەملەكەتتەرىنىڭ (XVII–XVIII ع.) اقشالارى. ال مىس مونەتالار – تۇرگەش قاعاناتىندا (VIII ع.), سامانيدتەر مەن قاراحانيدتەردىڭ (X–XI ع.), XIII–XV عاسىرلاردا حورەزمدە, وتىراردا جانە تارازدا بيلىك ەتكەن شىڭعىز حاننىڭ ۇلدارى جوشى مەن شاعاتاي ۇرپاقتارىنىڭ, تيمۋريدتەردىڭ (XV ع.), شايبانيلەردىڭ (XVI ع.), قوقان حاندىعى (XIX ع. ) مەن قىتاي مەملەكەتىندە (XVIII–XIX ع.) سوعىلعان اقشالار. بىلەزىكتەر مەن جۇزىكتەر XI–XX عاسىرلاردا جاسالعان. دوڭگەلەك ءپىشىندى ىدىس IX–XII عاسىرلاردا قولادان دايىندالعان. شەڭبەردىڭ شەتى ءتىستى بەلبەۋمەن بەزەندىرىلگەن, ىدىستىڭ ورتاسىندا ايەل باستى قاناتتى ارىستان بەينەلەنگەن, ونىڭ اينالاسىندا وسىمدىكتەردەن تۇراتىن شەڭبەر ‒ ورنەك ورنالاسقان. مۇنداي زاتتار IX–XV عاسىرلاردا تۇرىك-سەلجۇك مەملەكەتىندە, تاجىكستاندا, ازەربايجان مەن يراندا جاسالعان. ولاردا بەينەلەنگەن ارىستاندار – جوعارعى بيلىكتىڭ, پاتشالار اۋلەتىنىڭ, ادىلدىك پەن نۇردىڭ ءرامىزى.
سونىمەن, تولەبيدەن تابىلعان كونە زاتتاردىڭ جاسالعان ۋاقىتى ءبىزدىڭ زامانىمىزعا دەيىنگى VIII عاسىردان XX عاسىرعا دەيىنگى 3 مىڭ جىلدى قامتيدى ەكەن. ارينە, بۇدان سوڭ وقىرمان ويىنا «ول كونە زاتتار تولەبي اۋدانىنا قالاي كەلگەن؟» دەگەن زاڭدى سۇراق كەلۋى مۇمكىن.
وسى ساتتە كوكىرەگى وياۋ ءاربىر قازاقتىڭ ەسىنە «قازىعۇرتتىڭ باسىندا كەمە قالعان, كەرەمەتى بولماسا نەگە قالعان؟» اڭىزى تۇسەتىنى ءسوزسىز.
ورتاعاسىرلىق اراب, پارسى, تۇرىك تىلدەرىندەگى جازبا تاريحي دەرەكتەردە نۇحتىڭ (ا.س.) ۇلى يافەس توپان سۋدان كەيىن ۋرتاق (قازىرگى تالاس الاتاۋى) پەن كۋرتاقتىڭ (قازىرگى قاراتاۋ) باۋرايىنا كەلىپ, سونداعى تالاس پەن سايرامنىڭ ارالىعىندا كوشپەلى ءومىر سۇرگەن. اتالعان وڭىردە ءوسىپ-ونگەن ءوزىنىڭ ۇرپاقتارىن سولتۇستىككە, سولتۇستىك-شىعىسقا, سولتۇستىك-باتىسقا اتتاندىرعان. يافەستىڭ تۇرك دەگەن ۇلىنان تاراعان ۇرپاقتاردىڭ بارلىعىن «تۇركىلەر» دەپ, ال ولاردىڭ جالپى ءومىر سۇرگەن اۋماقتارىن «تۇركىستان» دەپ اتاعان (تۇركىستان – ەكى سوزدەن تۇرادى: «تۇرك» جانە «ستان» دەگەن كونە تۇرك سوزدەرىنەن قۇرالعان. تۇرك – «اقىلدى, دانا, دانىشپان» دەگەن ماعانا بەرەدى; «ستان», «ەل» جانە «مەملەكەت» دەگەن ماعىنادا ايتىلادى. سوندا «تۇركىستان» تۇرك مەملەكەتى دەگەندى بىلدىرەدى). تۇركىلەر ادامزات بالاسىنىڭ ەڭ كونە حالقى قاتارىندا دەۋگە نەگىز بار.
جالايىر اقتان سوپىنىڭ 1730 جىلعى ء«بىزدىڭ تاريحىمىز» اتتى ەڭبەگىندە تۇركتى جەكە تۇلعا رەتىندە اتاپ, دەنەسى سايرامعا قويىلعان دەلىنەدى. سايرام دەگەن اتاۋ «تاق مۇراگەرى» دەگەندى بىلدىرەدى. ەسكى ەڭبەكتەردە «سايرام – تۇركتىڭ تۇر دەگەن ەڭ كەنجە ۇلىنىڭ لاقاپ اتى. ول ات وعان تۇرك قايتىس بولعان سوڭ, ونىڭ تاعىنا وتىرعاننان سوڭ بەرىلگەن...». قازىرگى تولەبي اۋدانىنداعى تاۋدا سايرام اتتى ەڭ بيىك شىڭ بار. سايرامسۋ سول شىڭنان باستاۋ الادى. وسى وزەن قيىپ وتەتىن قازىرگى تولەبي اۋدانى مەن بايىرعى سايرام قالاسى ىرگەلەس.
راشيد اد-ءديننىڭ 1316 جىلعى «جاميع ات-تاۋاريح» اتتى پارسى تىلىندەگى ەڭبەگىنىڭ 47-بەتىندە كونە سايرام تۋرالى مىنانداي دەرەك كەلتىرىلگەن: «...كارى سايرام – وتە كونە ءارى اسا كەڭ دە ۇلكەن قالا. قالانى كورگەندەر ونىڭ باسىنان اياعىنا دەيىن ءبىر كۇندىك جول جانە وندا قىرىق قاقپانىڭ بار ەكەنىن جەتكىزەدى. قازىرگى كەزدە وندا مۇسىلمان تۇركىلەرى ءومىر سۇرەدى. سونداي-اق ول قايدۋعا (شىڭعىز حاننىڭ شوبەرەسى,ۇگەتايدىڭ نەمەرەسى – ە.ي.) تيەسىلى جانە قۋنچي ۇلىسىنا جاتادى. قايدۋدىڭ ۇرپاقتارى مەكەندەيتىن جەرلەر سول اراعا جاقىن ورنالاسقان».
عۇلاما بەكاسىل بيبولات ۇلىنىڭ (1822–1915) «زيكزال» اتتى ەڭبەگىنىڭ 271–275-بەتتەرىندە سايرام تۋرالى ء(بىر كەزدەرى ول يسپينجاب اتالعان) تومەندەگىدەي وتە قۇندى دەرەك جازىلعان: «كۇنشىعىستا ءبىر مەكەن بار, ول مەكەن بەيىشتىڭ شىراعى ەكەن. ول مەكەن ‒ شىعىستىڭ جاۋhارى. ول – ىدىرىس (اللانىڭ وعان سالەمى بولسىن!) پايعامبار كەلىپ زيارات ەتىپ كەتكەن جەر. وعان قوسا يسپينجاب – ون ەكى مىڭ اسىل كىسى شاhيد بولعان جەر... جەتى قابات اسپاندى يسپينجابتىڭ نۇرى نۇرلاندىرىپ تۇرادى... قايسى كىسى ول مەكەنگە بارىپ, ىقىلاسپەن ول جەردە ەكى راكاعات ناماز وقىسا, جەتپىس مىڭ راكاعات ناماز وقىعانداي ساۋاپ الادى... ءاربىر ءمۇمىن پەندە ول جەرگە بارىپ شىن كوڭىلىنەن كەشىرىم سۇرايتىن بولسا, اللا تاعالا ونىڭ ىستەگەن كۇنالارىن ازىرەت ىدىرىس (اللانىڭ وعان سالەمى بولسىن!) پايعامباردىڭ قۇرمەتىنە كەشىرىپ, ونى تازا ەتەدى».
سايرام وزەنىنىڭ وڭ جاعالاۋىنداعى قاراسورانىڭ ىرگەسىندە ەسىم حان ورداسىنىڭ جۇرتى بار. بارلىق قازاق حاندارىنىڭ اتاسى سانالاتىن جوشى ۇرپاقتارى ىشىندە ەسىم حاننىڭ الاتىن ورنى ەرەكشە, ويتكەنى ول – حاندىقتىڭ اۋماقتىق تۇتاستىعىن كەڭەيتىپ, تۇركىستاندى تۇگەل بيلەگەن, ورتالىق بيلىكتى كۇشەيتىپ, 47 جىل بويى (1598–1645) قازاق پەن قىرعىزدى بولمەي, ءبىر شاڭىراق, ءبىر تۋدىڭ ساياسىندا ۇستاعان, قازىرگى قازاقستان تەرريتورياسىنىڭ نەگىزىن قالىپتاستىرعان, ورتا ازيانىڭ گەوساياساتىنا ۇلكەن وزگەرىس ەنگىزگەن ءىرى تۇلعا. سوندىقتان ەل اراسىندا «حان تورەسى – ەسىم حان, بي تورەسى – تولە بي» دەگەن اتالى ءسوز ايتىلادى.
«ەسىم حاننىڭ ەسكى جولى» دەگەن زاڭدار جيىنتىعى ەلدىڭ الەۋەتىن ارتتىرىپ, ۇلىستى ۇيىستىرىپ, ءورىسىن كەڭىتىپ, شەكارا-شەبىن شەگەندەپ, ۇرپاق جادىندا ماڭگى ساقتالىپ قالعان.
ايگىلى حان تۋرالى قازاق پەن قىرعىزدا جىر-داستان, اڭىز-اڭگىمە كوپ. 7 مىڭ جولدان تۇراتىن قازانعاپ بايبول ۇلىنىڭ «ەڭسەگەي بويلى ەر ەسىم» ەپوسى مەن قىرعىز توعالاق مولدانىڭ «ەنچەگەر بويلۋ ەر ەشيم» اتتى ەپوسى ادەبيەت تاريحىنا ەنگەن.
ءوڭىردىڭ بۇرىنعى كونەكوز قاريالارى «ەسىم حاننىڭ ورداسىنىڭ جانىنداعى مولادا كەنەسارى حاننىڭ باسسىز دەنەسى جەرلەنگەن» دەيتىن. وكىنىشكە قاراي, وسى كۇنگە دەيىن ەسىم حاننىڭ ورداسىنا ارحەولوگيالىق قازبا جۇمىسى جۇرگىزىلمەگەن, سول سەبەپتى كەنەسارى حان سۇيەگى تۋرالى دەرەك تەكسەرىلگەن ەمەس.
ەسىم حاننىڭ دەنەسى تۇركىستان قالاسىنداعى قوجا احمەت ياساۋي كەسەنەسى ماڭىنا جەرلەنگەنى بەلگىلى. بۇدان باسقا جوشىنىڭ كىندىگىنەن تاراعان قازاق حاندارىنىڭ بىردە-ءبىرى ازىرەت سۇلتانعا قويىلماعانى ويلاندىرادى.
جەرگىلىكتى حالىق جادىندا تولەبي اۋدانىنداعى مىڭشەيىتكە قاتىستى مىنا دەرەك ايتىلادى: «ەجەلگى زاماندا جەرىمىزدى جاۋلاۋعا كەلگەن ارابتىڭ كۇتەيب دەگەن قولباسشىسى ەسىم حان ورداسىنىڭ ورنىندا بولعان قامالدى كوپ ۋاقىت بويى الا الماي, اسكەرىن سايرامسۋدىڭ وڭ جاعالاۋىنداعى جەرگەنتال وزەنىنىڭ بويىنا ايالداتىپتى. ونى كۇندە كورىپ-ءبىلىپ وتىرعان قامالدىڭ باسشىسى بويجەتكەن قىزىن شاقىرىپ الىپ: «قىزىم, مەن سەنى ارابتىڭ قولباسشىسىنا بەرگەلى وتىرمىن. سەن وندا بارعان سوڭ, ارابتاردىڭ وسال جەرىن ءبىلىپ, ماعان حابار بەر», دەپ ءوتىنىش ايتىپتى. ول قىز ءبىراز ۋاقىتتان سوڭ اكەسىنە: «ارابتار ناماز كەزىندە بارلىق قارۋ-جاراعىن شەشىپ تاستايدى ەكەن», دەگەن حابار جىبەرىپتى. وسىدان سوڭ, قامالدىڭ باسشىسى ءساتىن تاۋىپ, ناماز وقىپ وتىرعان اراب اسكەرىن قورشاپ الىپ, ءبارىنىڭ باسىن شاۋىپ تاستايدى. كەيىننەن ولاردىڭ دەنەسى جەرلەنگەن قورىمدى جەرگىلىكتى حالىق مىڭشەيىت دەپ اتاپ كەتىپتى». بىزگە جەتكەن اڭىزدا «سول اسكەردىڭ ىشىنەن بىرەۋى عانا امان قالىپ, ەلىنە بارىپ, اسكەر جيناپ, جيىرما جىلدان كەيىن وسىندا قايتادان كەلىپ, حالقىمىزعا يسلام ءدىنىن تاراتىپتى» دەلىنەدى.
قالاي دەگەندە وسى دەرەكتەر مەن تابىلعان جادىگەرلىكتەر قازىرگى تولەبي اۋدانىنىڭ اۋماعى كونە تۇركى زامانىنىڭ ءبىر شاڭىراعى, اتا قونىسى, التىن بەسىگى, قۇتتى مەكەنى, توعىز جولدىڭ تورابى بولعانىن اڭعارتادى.
كەيىنگى جىلدارى وسى اۋدانداعى تاۋ قويناۋلارى مەن وزەن جاعالاۋلارىندا دەمالىس ورىندارى سوعىلىپ, شەتەلدىك جانە وتاندىق ءتۋريزمنىڭ كوركىنە اينالدى. ارينە, وسى سالانى دامىتا ءتۇسۋ – ەلدىڭ دە, ءوڭىردىڭ دە مىندەتى.
بىزدىڭشە, تولەبي اۋدانىنىڭ تۋريستىك الەۋەتىن كوتەرۋ ءۇشىن ەسىم حاننىڭ ورداسى مەن ونىڭ ماڭايىنداعى كيەلى جەرلەرگە ءتيىستى ارحەولوگيالىق زەرتتەۋلەر جۇرگىزىپ, ونى اشىق اسپان استىنداعى مۋزەي ەتۋ قاجەت. وسى ورايدا قازاقستاننىڭ قۇرمەتتى ساۋلەتشىسى اسقار ازىمباەۆ دايىنداعان «ەسىم حان ساۋلەتتىك-مونۋمەنتالدى ەسكەرتكىشى» جوباسى زاماناۋي باستاما دەپ سانايمىز. ەندى ونىڭ جۇزەگە اسۋى بارشامىزدىڭ بەرەكە-بىرلىگىمىزگە بايلانىستى.
سونىمەن بىرگە كەڭەسارىق اۋىلىندا تۇركىستان وبلىستىق ولكەتانۋ مۋزەيىنىڭ فيليالىن اشقان ابزال. وعان كەرەكتى عيمارات پەن ەكسپونات دايىن. مۇندا كونە جادىگەرلەرمەن قاتار كەيىنگى زاماندا قاراسورانىڭ ءبىر وزىنەن شىققان بۇكىلوداقتىق سۋرەتشىلەر وداعىنىڭ 18 مۇشەسىنىڭ تۋىندىسىن قويۋ وتكەن مەن بۇگىندى جالعاستىرعان جاقسى ءداستۇر بولارى انىق.
تولەبي اۋدانىنىڭ حالقى وسى جوبا مەن ۇسىنىس ەل ۇكىمەتى باسشىلىعى مەن تۇركىستان وبلىسىنىڭ اكىمى نۇرالحان كوشەروۆ تاراپىنان قولداۋ تابادى دەپ ۇمىتتەنىپ وتىر.
ەرجان يساقۇلوۆ,
ساياسي عىلىمدار دوكتورى, تۇركىستان وبلىسىنىڭ
قۇرمەتتى ازاماتى