ولاي دەيتىنىم, تالاي جىل بويى, ءتىپتى عاسىر دەسەك تە ارتىق ەمەس, اق ەرتىس ءبولىپ تۇرعان ەكى ەلدىڭ اراسىن جالعايتىن كوپىر بولماي, سالمەن ءوتىپ, ادام مەن مالىمىزدىڭ شىعىنعا ۇشىراعانى بەلگىلى. ءتىپتى الىسقا بارماي-اق, كەشە عانا ءوزىمىز دە قىزىل سۋدى قىزىل اسىقتان كەشىپ وتتىك, قانشا جۇك تيەگەن ماشينانىڭ, قانشا جەرلەستەرىمىزدىڭ كوز الدىمىزدا سۋعا كەتكەنىنىڭ كۋاسى بولدىق. جەرگىلىكتى جۇرتتىڭ جانايقايى ەل باسقارعان ازاماتتاردىڭ قۇلاعىنا جەتكەنىنە قۋانىشتىمىز. قۋانىش ۇزاعىنان ءسۇيىندىرسىن!
كوپىر سالىنعان جەر ەل اۋزىندا «باراق وتكەل» اتانىپ كەتكەن ەدى. سۋ تاسىماي تۇرعاندا بۇل جەردە قامىستى دەگەن اۋىل بولعان. ول جەرگە اق ەرتىس ارقىلى كەلگەن جۇك پاروحودتارى توقتايتىن. ولكەتانۋشى رەتىندە بۇل جەرگە تالاي كەلىپ, كونەكوز قاريالاردان تاريحىن جازىپ العانمىن. كەزىندە اتالعان كوپىردى «باراق وتكەل» اتايىق دەگەن ۇسىنىس ايتىپ, باسپاسوزدە بىرنەشە رەت ماقالا جازىپ ەدىم, سول تاريحي اتاۋدى جاڭعىرتساق دەيمىن. وسى كوپىردەن وتكەن ادامدار ءوز تاريحىن ءبىلىپ, امان-ەسەن ءوتۋىن تىلەپ, اتالارىمىز ايتىپ كەتكەن «ەسىڭە ساقتا وتكەندى, ءجۇرۋىڭ ءۇشىن جىعىلماي» دەگەندى جادىندا ساقتاسا قۇبا-قۇپ بولار ەدى.
شەكەربانۋ راحمەتولداقىزى,
ولكەتانۋشى
الماتى
