سۋرەتتى تۇسىرگەن – ەرلان ومار, «EQ»
– اۋىلدان نۇرگۇل تاتە اقشا بەرىپ جىبەرۋ كەرەك ەدى...
– قانداي نۇرگۇل؟
– سول ءسىزدىڭ اۋىلداعى.
– ول قايسىسى تاعى؟ كىمنىڭ قاتىنى؟
ەندى انا كەلىنشەك ساستى. سوعان قاراعاندا قايىن اعا نە اتاسى بولۋ كەرەك. دەرەۋ ۇلىنا قاراپ:
– تاكوناي, اق كوكەڭنىڭ اتىن ايتا قويشى. 3-4 جاستاعى بالا قاپەلىمدە نە ايتسىن؟ كوزى باعجاڭ ەتتى دە, جەلبىرەگەن تاناۋىن ءبىر تارتىپ قويدى. دەمەك, اق كوكەسى – قايناعاسى دەگەن ءسوز.
– ءاي, ايت!
بالا دا ۇمىتقان بولۋ كەرەك. ىشقىرىن ءبىر كوتەرگەنى بولماسا, ۇندەمەدى. ەندى اۆتوبۋستاعىلار شۋلاي باستادىق.
– ءاي, ايتا بەرشى, اتاڭ بولسىن, قايناعاڭ بولسىن...
– سونشا كەرىلگەنى نەسى؟
– بول ەندى, ۋاقىت سوزباي...
ءناتى مىقتى ەكەن مىنا كەلىننىڭ. ايتپادى. شوفەر قاسارىسىپ ول تۇر.
– كىم ول؟
كەلىنشەكتىڭ مۇرنى تەرشي باستاعان. سوندا دا قايناعانىڭ اتىن اتاماي تۇر. ەندى اۆتوبۋستىڭ ىشىندەگى ءبىر توپ قاتىن جۇمباقتى تابۋعا كىرىستى. انانى ايتتى, مىنانى ايتتى.
– تۇقىمىڭ كوبەيگىر, باۋبەكتىڭ ۇيىندەگى مە نۇرگ ۇلىڭ؟
– ءيا, – دەپ قالدى قاتتى قۋانعان كەلىنشەك.
– بايعۇس-اي, قايناعانىڭ اتىن ايتپايمىن دەپ, اقشادان ايىرىلا جازدادىڭ-اۋ...
– ءوي, – دەپ ءبىر شىرت تۇكىردى شوپىر دا. اقشاسىن بەرىپ, ءبىز دە جونەلدىك. قايىن جۇرتىن قادىرلەي بىلەتىن كەلىننىڭ قازاقتا بولعانىنا شۇكىر دەدىك ىشتەي.
