ەرتەدە ءبىر كىسى ءوتىپتى. ءوزى قاراپايىم تۇرمىستى مىسە تۇتىپتى. ءتاڭىردىڭ جازعانىمەن العان ايەلىنىڭ مىنەزى تاسىر بولىپتى. ونىڭ ارتىنان ەرىپ كەلگەن ەكى قىز دا وركوكىرەك, تاكاپپار بولىپ ءوسىپ, شەشەلەرىنەن اۋماي قالىپتى. ال الگى كىسىنىڭ ءوز قىزى – كۇلبيكەش بولسا, مىنەزى سىنىق, وتە ادەپتى جان ەكەن. ول ادۋىن اپالارىنىڭ قىرسىعىنا قىڭق ەتپەي, ب ۇلىگىنە بۇلك ەتپەي, ءۇنسىز جۇرە بەرەدى.
كۇندەردىڭ كۇنىندە كۇلبيكەش وگەي شەشەسىنىڭ دارگەيىنەن سىتىلىپ شىعىپ, پاتشا سارايىنداعى بي كەشىنە قاتىسادى. سول جەردە وعان سىمباتتى حانزادانىڭ كوزى تۇسەدى. جانىن جاۋلاعان عاشىقتىق سەزىمىمەن كۇلبيكەشتى ۇيىنە ىزدەپ بارعان حانزادا سۇيىكتىسىن اۋەلدە تانىماي قالادى.
ادام نانعىسىز با؟ بىراق وسى ەرتەگى ءبىزدى جاعداياتتىڭ قۇدىرەتىنە سەندىرەدى. ادۋىن وگەي شەشەسىنىڭ جانىندا كۇلبيكەش كونبىس تە قاراپايىم قىزمەتشى بولسا, ال پاتشا سارايىندا قۇلپىرىپ, ك ۇلىمدەگەن كەش ارۋىنا اينالدى. ءبىرىنشى جاعدايدا سۇلۋىمىز تەپەرىش كوردى. ەكىنشى جاعدايدا سىمباتتى جىگىتتىڭ جۇرەگىن جاۋلادى.
سارتر مۇنى سارت ەتكىزىپ تۇسىندىرەدى. «ادام بولمىسى جاعداياتقا بايلانىستى. ءبىزدى اينالامىزدا قالىپتاسقان حال-احۋالدان ءبولىپ قاراۋعا بولمايدى. ويتكەنى ءبىزدى جاعداي قالىپتاستىرادى جانە مۇمكىندىكتەرىمىزدى انىقتايدى», دەيدى ول.
سوندىقتان كەز كەلگەن دۇنيەنىڭ كەمىستىگىنەن بۇرىن, كەڭىستىگىنە نازار سالۋدى ۇيرەنۋ كەرەك-اق.
