فوتو: ernur.kz
اقش-تىڭ كەنەدي اەروپورتىندا دجون سميت ەسىمدى كىسى, كەزىككەن ادامعا «دۇنيەدەگى ەڭ جامان نارسە نە؟» دەگەن سۇراق قويادى. كەنەت ءبىر موناحتىڭ الدىنا كەلىپ:
– دۇنيەدەگى ەڭ جامان نارسە نە؟ – دەيدى سۇراعىن قايتالاپ.
سوندا موناح:
– سەن كىمسىڭ؟ – دەيدى.
– مەن – دجون ءسميتپىن!
ول جاي عانا ەسىمىڭ عوي, سەن كىمسىڭ؟ – دەيدى.
– مەن ءجۋرناليسپىن! – دەيدى دجون.
– ول سەنىڭ اتقاراتىن قىزمەتىڭ عوي, سەن كىمسىڭ؟
– اداممىن!
– بۇل سەنىڭ بيولوگيالىق اتاۋىڭ عوي, سەن كىمسىڭ؟
دجون ءۇنسىز قالادى.
– مىنە, دۇنيەدەگى ەڭ جامان نارسە – ءوزىڭنىڭ كىم ەكەنىڭدى بىلمەۋ, – دەيدى موناح.
ءيا, بارلىق ەستى ادامنىڭ الدىنان كەسە-كولدەنەڭ تۇراتىن سۇراق – وسى سۇراق. بۋددا دارا جول ىزدەۋشىلەرگە: «تاۋقىمەتتەن, دارمەنسىزدىكتەن, كارىلىك پەن ولىمنەن قۇتىلمايتىنىڭدى تۇسىنە تۇرىپ, ءومىر سۇرۋگە بولمايدى; ءوزىڭدى ومىردەن, ءومىردىڭ كەز كەلگەن مۇمكىندىگىنەن ازات ەتۋىڭ كەرەك» دەپ باعىت نۇسقايدى. ال سولومون كۇيرەۋىكتىككە سالىنىپ: «ومىردەگىنىڭ ءبارى اقىماقتىق تا, دانالىق تا, بايلىق پەن كەدەيلىك تە, قۋانىش پەن قايعى دا – ءبارى-ءبارى اۋرەشىلىك پەن بەكەرشىلىك» دەپ شورت كەسەدى.
بازبىرەۋلەر وزگەلەردىڭ پىكىرىنە سۇيەنىپ, ءومىر ءمانىن دولبارلاپ جاتادى. جو-جوق. ءمان تابۋ دەگەنىمىز – باسقاعا سۇيەنە سالۋ ەمەس, كەرىسىنشە, بارشا ادامزات ەڭبەگى ارقىلى جالعىزدىقتا جاڭاشا ءھام وزىڭشە ىزدەنىپ شىندىقتى تابۋ. ادامنىڭ ءىش تەرەڭدىگى مەن اقىل اۋقىمىنىڭ ەشكىمگە ۇقسامايتىنىن ەسكەرسەك, ءار ادامنىڭ اقيقاتتى تابۋ جولى ەشكىمگە ۇقساماق ەمەس.
بەلگىلى وزبەك اقىنى مۇحاممەد سالىق ءبىر سۇحباتىندا: «مەن نە ءۇشىن ومىرگە كەلگەنىمدى جانە نە ءۇشىن ولەتىنىمدى انىق بىلەمىن. بۇل ءوزىم ءۇشىن ۇلكەن باقىت. كەز كەلگەن شىعارماشىلىق وسى تىلسىمدى بىلۋگە قىزمەت ەتكەندە عانا ءمان مەن مازمۇنعا يە بولادى» دەگەن بولاتىن. شىنىندا, بلەز پاسكال ايتقانداي, ء«بىز مۇندا قانداي بيىكتىكتەن قۇلاعانىمىزدى ءبىلۋ ءۇشىن» كەلگەنىمىز انىق.
