ساتيرا • 02 مامىر, 2024

ۇرپاق «ءۇنى»

130 رەت
كورسەتىلدى
3 مين
وقۋ ءۇشىن

نەمەرەم بەس جاسقا تولعاندا سۇندەتكە وتىرعىزىپ كۇپىنىپ ءجۇرىپ, ءوزىمنىڭ مۇسىلمان بولعان كەزىم ەمىس-ەمىس ەسىمە ورالدى... اتامنىڭ ەكى ەزۋى ەكى قۇلاعىندا, اينالىپ-تولعانىپ كورىمدىكتەن جينالعان تيىن-تەبەنگە ءوزىنىڭ قالتاسىنا اتام زاماندا «ەنىپ كەتكەن» «كوكالا قويلارىن» قوسىپ: ء«بارى وزىڭدىكى, اپاڭدى الىپ اۋدان ورتالىعىنا بارىپ كەلىڭدەر. ارمانسىز ارالاڭدار, ءبارىن كورىڭ­دەر, كەرەگىڭدى ال, دەگەنىڭ بولسىن» دەگەن.

ۇرپاق «ءۇنى»

نە كەرەك, تالتاڭداۋىم تىيىل­عان كۇنى ورتا­لىقتا ويران-اسىر سالدىم-اي كەپ... كينو­تەاترعا بارىپ كەڭ ەكران­­نان «فان­تا­ماس­تىڭ» ەكى سە­­رياسىن تاپجىلماي وتىرىپ كوردىم... بال­مۇزداقتىڭ بە­سەۋىن تو­عى­تامىن دەپ تا­ماعىم قىرىلداپ قالعانى بار... باقان­داي ەكى قاباتتى دۇكەننەن جارتى قاپ اۋىلدا قات دۇنيەنى ارقالاپ شىعىپپىن... ويحوي, جينالعان تيىن-تەبەن ۆەلوسيپەد الۋىما جەت­كەندەگى قۋانىشىمدى ايت­ساڭشى...

كۇپىنىپ-جەلپىنىپ وتىرىپ نەمەرەمنىڭ الدىنا ءىش قالتامنان كوكالا «كوگەنكوزدىڭ» ءبىرازىن شىتىرلاتىپ تاستاپ:

– ءبارى وزىڭدىكى, ءبىز بارا المايمىز, اكەڭ مەن شەشەڭدى الىپ وبلىس ورتالىعىنا بارىپ كە­لىڭدەر. وبلىس جاقىنداعى اۋدان ەمەس, نەمەرەم پويىزعا ءمىنسىن... كينوتەاتردان الگى شەتەل­دىڭ مىقتى كينولارىن كور­سىن... مىندەتتى تۇردە پارككە اپارىڭدار, ارمانسىز ارالاسىن. قاسقىر كورسىن, تۇيە ءمىنسىن, جول­بارىستىڭ جانىندا سۋرەتكە ءتۇسسىن... قولىن قاقپاڭدار, الاتىنىن الىپ قايتسىن, – دەپ نەمەرەمنىڭ باسىنان سيپاپ ەدىم:

– اتا, اجەم دە, پاپام دا, مامام دا اقشا بەردى... – دەپ اڭگىمەسىن ايتتى. – وبلىس ەمەس, استاناعا بارامىن... پويىزبەن قايتاردا جۇك الىپ قايتامىز, باراردا ۇشاقپەن ۇشامىز... بىردەن «مەگاعا» بارامىن... – دەگەنىن تۇسىنبەي اكەسىنە يەك قاعىپ ەدىم: «مەگا» – بالاعا كەرەك-جاراقتى ىشىنە سىيعىزعان امبەباپ كەشەن» دەپ ءتۇسىندىردى.

– اتا, ويىن اۆتوماتتى شار­شاعانشا وينايمىن... پاركتى, زووپاركتى تەلەديداردان-اق كورىپ العانمىن... كينونىڭ نەشە ءتۇرىن ۇيدەگى ۆيديكپەن-اق تاماشالاپ بىتكەنبىز... وزىمە لايىقتى, ىشىندە راديوسى دا, مۋزىكاسى دا بار ۇيالى تەلەفون الايىنشى..؟ – دەدى.

– الا عوي قۇ­لىنىم, – دەپ اكە-شەشە­سىنە كوز تاستاپ ەدىم, بولادى دەگەندەي باس يزەپ كەلىسىم بەردى.

– اتا, ەندى ەكى جىلدان سوڭ مەك­تەپكە بارامىن ءا؟ – دەيدى ريزا بولعان نەمەرەم.

– بارعاندا قانداي!

– ءارىپتى بىلەمىن, وعان دەيىن وقيتىن بولامىن, مەكتەپكە بار­عانىما كومپيۋتەر اپەرەسىز بە؟

– اپەرەمىز, كۇنىم...

– بەسىنشى سىنىپتى كىلەڭ بەسكە بىتىر­سەم, موتوتسيكل مىنگىزەسىزدەر مە؟

– مىنەسىڭ, ق ۇلىنىم.

– مەكتەپتى بىتىرگەندە ماشينا اپەرسەڭىز, اپام ەكەۋىڭىزدى استا­ناعا اپارىپ كەلەمىن.

– سول كۇنگە جەتكىزسىن, دەگەنىڭ بولادى...

...قايتەيىك, ۇرپاق ء«ۇنى» وسى, تەك امان بولىپ, شوبەرەمدى سۇن­دەتكە وتىرعىزىپ ونىڭ دا ء«ۇنىن» ەستىپ بارىپ الجىپ كەتسەك ارمان جوق-اۋ...

 

بەرىك سادىر 

سوڭعى جاڭالىقتار