12 ناۋرىز...
الماتىنىڭ اق تاڭى قايعىرىپ وياندى.
ومىردەن جۇماباي شاشتاي ۇلى ءوتتى... قازاق كوركەمسوزى مەن كوسەمسوزدىڭ ەرەن جۇيرىگى ءوتتى...
سوناۋ وتكەن عاسىردىڭ سەكسەنىنشى جىلدارى «قىزىل قار» اتتى العاشقى پوۆەسىمەن ادەبيەت بوساعاسىن اتتار-اتتاماستان, بيلىكتىڭ قىرىنا كەلىپ, سىنعا ۇشىراعان جاپ-جاس قالامگەردىڭ ءوزىن كورمەي جاتىپ, اۋەلى اتىن ەستىگەن كەز ەسىمە ءتۇستى... قۇداي-اۋ! ات ارقاسى قياندا جاتقان مالشى ءومىرىنىڭ شىندىعىن جازعانى ءۇشىن ورتالىق كوميتەتتىڭ اڭگىر تاياعىنا ىلىككەن جىگىتتى ءبارىمىز دە كورگىمىز كەلدى... «قىزىل قار» از عانا ۋاقىتتىڭ ىشىندە قولدان-قولعا كوشىپ ءجۇرىپ, ج ۇلىم-جىرىمى شىققان توز-توز مۇقابالى كىتاپقا اينالدى. قالىڭ وقىرماننىڭ جۇرەگىنە جول تاپتى.
اۋەلى سول كوپ وقىرماننىڭ ءبىرى رەتىندە تانىسىپ, كەلە-كەلە ءومىر مەن ونەر, زامان مەن قوعام, ەل مەن جەر حاقىنداعى ويلارىمىز بەن پىكىرلەرىمىز كىسىنەسىپ تابىستى. ەكەۋمىز ءجيى-ءجيى جولىعىپ جۇردىك. ماعان ونىڭ ادەبيەت حاقىنداعى ويلارى, ۇستانىمى, قولىنا قالام ۇستاعان جۇرتتا سيرەك بولاتىن ۇياڭدىقپەن قاتار قاجەتتى جەردە شورت كەتەر مىنەزىنىڭ بارى ۇنادى. قازاقى ورتادا تۋىپ-وسكەن ۇلدىڭ تۇعىرلى قالپى. ورىنسىز ورەكپىمەيتىن, ورەكپىسى كەلگەندەردى ورنىنا قويا بىلەتىن ناعىز ازامات-سۋرەتكەر جۇمابايدىڭ ءومىر جولىنا, كوز جۇگىرتكەن ادامنىڭ «جالا مەن نالا», «جىر جولبارىس», ء«بىزدىڭ زاماننىڭ اياز ءبيى», «جاڭعىرىق» سەكىلدى كەسەك مىنەزدى كوركەم تۋىندىلاردىڭ جاراتىلىسى مەن تابيعاتىن تاني تۇسەرى انىق.
جۇماباي تۋرالى تاڭعى ساعات 6.30-دا جەتكەن جاناربەك ءىنىمنىڭ جەكە پاراقشاسىنا قايتا-قايتا ءۇڭىلدىم. ءۇڭىلىپ وتىرىپ, ءارتۇرلى رەسپۋبليكالىق باسىلىمداردا باسشى بولعان, ۇلتتىڭ اقپارات كەڭىستىگىنىڭ دامۋىنا ۇلكەن ۇلەس قوسقان جىلدارى جادىمدا جاڭعىردى. اسىرەسە, «قازاق ادەبيەتى» گازەتىندە باس رەداكتور بولعان كوپ جىلدىق كەزەڭ جۇرەك ءتورىن ايرىقشا قوزعاپ ءوتتى. كوڭىل تورىنە لوقسىپ كەلىپ, باداناداي تامشىلار تىرەلگەندەي بولدى.
قايران جۇماباي!
اپىر-اي!..
ارىڭا كىر جۇقتىرماي, ارمانىڭدى ايالاپ, جازارىڭدى ارقالاپ ءجۇرىپ, سەن دە ءوتتىڭ بە؟ اسىعىس اتتانعانىڭدى ويلاپ, قينالدىم. بۇيرىقتىڭ ءىسى بولار. تەكتىلىك پەن بەتتىلىكتى سەرىك ەتكەن سەنىڭ قايتالانباس قالپىڭ ەندى ءوز ورتامىزدا جەتپەي تۇرادى. ۇناتقان ادامىڭا – ۇلپاداي جۇمساق, ۇناتپاعانىڭا – اق سەمسەردەي وتكىر مىنەزىڭدى ىزدەيتىندەر كوپ بولادى ءالى. مىنا جۇماعى جۇرەكتەردە ءۇنسىز تىنىپ كۇرسىنگەن, تامۇعى الاشۇبارلانىپ, قوعامنىڭ بەتىنە شىققان داۋاسى كەم زاماندا سەن سەكىلدى اۋزىن اشسا, جۇرەگى كورىنەر جانى تازا, ويى جومارت, قازاقى بولمىسى مەنمۇندالاپ تۇراتىن كوركەم ءسوزدىڭ ورگە سالسا, توسكە وزار, تاڭدا سالسا, كەشكە وزار ءبىر جۇيرىك تۇلپارىنىڭ ەندى الامانداردىڭ الدىنان كورىنبەيتىنى جانىما باتتى. قابىرعام قايىسىپ, ءىشىم قۇلازىدى.
باقۇل بول, باۋىرىم!
ەلىنىڭ تۋىن بيىك ۇستاپ, جارىق دۇنيەدەن وتكەن الاش ويلى اسىلداردىڭ ارتىنان سەن دە كەتىپ باراسىڭ, جۇماش!
رۋحىڭ پەيىش تورىندە شالقىسىن!
قوش, قازاق كوركەمسوزىنىڭ اق سەمسەرى!
نۇرلان ورازالين,
قازاقستان رەسپۋبليكاسى مەملەكەتتىك سىيلىعىنىڭ لاۋرەاتى
