تاريح • 13 قىركۇيەك, 2023

اڭشىلىق ونەردىڭ اقيىعى

680 رەت
كورسەتىلدى
20 مين
وقۋ ءۇشىن

«قوش, قاندىبالاعىم! قوش, تەكتى قىرانىم! تاڭىردەن كەلگەن قۇتتى قۇسىم بولىپ ەڭ. تالاي جىل ءبىر-بىرىمىزگە دەگەن ادال سەرتتەن اينىمادىق. تاعدىردىڭ ءدام-تۇزى دا بىتۋگە جاقىنداعانداي. ءتۇز قۇسىنداي ەركىن ۇش, قاناتىڭنىڭ استىنا ازاتتىقتى الا ءجۇر».

اڭشىلىق ونەردىڭ اقيىعى

قارت بۇركىتشى قاراعاي تالاسا وسكەن اقبەت تاۋدىڭ بوكتەرىنە كەلگەندە قيماستىق سەزىمىنە ەرىك بەرىپ تۇرىپ قالدى. كۇبىرلەپ, كۇيبەڭدەي بەرەدى. ءبىر مەزەت توماعاسىن سىپىرىپ, بالاقباۋىن جيىپ الدى دا قاندىبالاعىن بوساتىپ قويا بەردى.

بۇل ەرتىس-بايان وڭىرىندەگى كا­سىبي قۇسبەگىلەردىڭ سوڭعى تۇياعى ءماۋيا ابىكەي ۇلىنىڭ ومىردەن وتەر الدىنداعى سوڭعى پارىزىن ورىنداۋ ءساتى ەدى. قاريا قازاق اڭ­شىلارىنىڭ سالت-داستۇرىنە دەگەن ادالدىقتىڭ قايماعىن بۇز­بادى.

باياناۋىلدان شىققان ايگىلى قۇسبەگى, ساياتشى ءماۋيا ابىكەەۆ كەڭەس وكىمەتى جىلدارى ماس­كەۋ­دە وتكەن حالىق شارۋاشىلى­عى جەتىستىكتەرىنىڭ كورمەسىندە (1972 جىلى) التىن مەدالمەن ما­راپاتتالىپ, قازاقتىڭ قۇس­بە­گىلىك ونەرى جايىندا وزگە ۇلت­تار­دىڭ اڭشىلارىنا پاش ەتكەن. 1957 جىلى ساياتشىلىق ونەر­دەگى جوعارى جەتىستىكتەرى ءۇشىن كسرو تۇتىنۋشىلار قوعامى ورتا­لىق وداعىنىڭ قاۋلىسىمەن «اڭ­شى­لىق ءىسىنىڭ ۇزدىگى» اتاعى بەرى­لىپ, قىسقا ۇڭعىلى بەساتار كارا­بين سىيعا تارتىلادى. ءماۋيا ابى­كەەۆ 85 جىل عۇمىر كەشكەن. كونەكوز قاريالاردىڭ ايتۋىنشا, قازاقتىڭ ۇشتەن ءبىرى قىرىل­عان وتىز ەكىنىڭ اشتىعىندا ءوزى سياقتى اڭشىلارمەن تىزە قوسىپ, التايدان تاۋتەكە, بۇلان, ەلىك اتىپ اكەلىپ, تۇتاس اۋىلداردىڭ اشتىقتان امان قالۋىنا سەپ بول­عان. ءتۇز جانۋارلارىنىڭ ەتى ءبىر شەتى قاراعاندى, ءبىر شەتى قازىرگى ەكىباستۇزدىڭ اۋماعىنداعى اشىق­قان ەلگە تاراتىلعان.

سمي

ول ەل الدىنداعى ابىرويىنىڭ ارقاسىندا تالاي ازاماتتى اجال سوتىنان امان الىپ قالىپ, جۇزدەگەن ادامعا شاراپاتى تيگەن. كەڭەس وكىمەتىنىڭ تۇكپىر-تۇكپىرىنەن حات جازۋشىلار اڭشىدان قاسقىردىڭ ءوتى مەن باۋىرىن جىبەرۋدى وتىنگەن. ول ۋاقىتتا قىزىل جەگى, شوشىنۋ, ءسىبىر جاراسى, الاپەس, وزگە دە قاۋىپتى اۋرۋلاردىڭ ەمىنە قاسقىردىڭ اعزا مۇشەلەرى پايدالانىلعان ەكەن.

ءماۋيا ابىكەي ۇلى 1900 جى­لى قازىرگى باياناۋىل اۋدانى جا­رىل­عاپ اۋىلىنداعى بالتەش قىس­تاۋىندا دۇنيەگە كەلگەن. ەس ءبىلىپ, ەتەك جيعان ءجاسوسپىرىم شاعىنان الىس-جاقىنعا قۇسبەگىلىك ونەرىمەن تانىمال بولا باستايدى. جالپى, باياناۋىل اۋماعىندا كەزىندە نەبىر ءدۇلدۇل قۇسبەگى-ساياتشىلار, تازى وسىرۋشىلەر بولعان. اۋماق­تا اڭشىلىق ونەرگە ايرىقشا ما­ڭىز بەرىپ, ونى دامىتۋعا اتسا­لىس­قان اتاقتى مۇسا شورمان­ ۇلى. كەزىندە ءماشھۇر ءجۇسىپ «بوز­داعىم» دەپ مۇسا مىرزانى جوقتاعان. وسى توڭىرەكتىڭ ارعى-بەرگى تاريحىن جازىپ كەتكەن ولكەتانۋشى وكپە­­نىڭ كارىمتايى ءوز كىتابىندا ايماق­تا ءحىح عاسىردىڭ سوڭى حح عاسىر­دىڭ باسىندا وننان اسا مىقتى اڭشى بولعانىن باياندايدى. ولار – وكپە دۇيسەنباي ۇلى (1864-1954), قاسەن ابەن ۇلى (1886-1971), ءجۇمادىل جاقىپ ۇلى, ءماۋيا ابىكەەۆ (1900-1985), بۇعىباي كوبە ۇلى (1875-1934), تىلەۋباي قۇسبەگى, سقاق ۋفان ۇلى (1891-1982), ماعاز ساتباەۆ, شايمان وماروۆ, نۇرجان كەمەشوۆ, مۇقان قۇلمانوۆ (1907-1967), كارىمتاي وكپە ۇلى (1930-2011).

اتاقتى قۇسبەگى شايمان وما­روۆ جونىندە دە ەل اۋزىندا اڭىز كوپ. اۋليەلى قىزىلتاۋ وڭىرىندەگى ايىرتاستا ء(ماشھۇر ءجۇسىپتىڭ تۋعان جەرى) «شايماننىڭ اسۋى» دە­گەن تىك جارتاستان تۇراتىن بيىك تاۋ بار. مىنا ءبىر اڭىز اڭگى­مەنى ولكەتانۋشى رامازان نۇر­عاليەۆتىڭ اۋزىنان ەستىپ ەدىم. «بىر­دە قاراكەسەك ەلىنىڭ سەرى جىگىتتەرى شايمانعا كەلىپ: «مىناۋ بيىك تاۋ­دىڭ ار جاعىندا قارا تۇلكى بار دەيدى, مىنە قارشىعامىز, جول باستاڭىز» دەپتى. قۇسبەگى سەندەر جەر جاعدايىن بىلمەيسىڭدەر, مەن ءوز بۇركىتىمدى ۇشىرايىن دەگەن شەشىمىن ايتادى. شايماننىڭ ەلگە ءمالىم سارى بۇركىتى بولعان كورىنەدى. قايىڭتوعايعا جەتكەندە قارا تۇلكى قاشىپ, قىرانىنىڭ توماعاسىن سىپىرىپ قويا بەرەدى. تۇلكىدەن ايلا ارتىلعان با, جىل­عالارمەن قاشىپ, الگى بيىك تاۋدان ءارى اسىپ كەتىپتى. جوعارىدان سورعالاعان سارى بۇركىت تە سول جاققا اعىپ تۇسەدى. قاراكەسەك­تىڭ سەرى جىگىتتەرى تۇلكى دە, بۇركىت تە جوعالدى دەپ ك ۇلىپ تۇرعاندا شاي­مان بۇل بيىكتەن استىمداعى باي­تالىممەن اسىپ ءتۇسىپ, تۇلكىنى بوكتەرىپ كەلمەسەم ماعان سەرت دەيدى. الگىلەر سەنبەسە كەرەك, 40 جىلقىعا سەرتتەسىپتى. سويتسە, قۇس­بەگى مىنگەن بايتال تاۋتەكەلەر­شە ورعيتىن ەرەكشە جانۋار ەكەن. الگى بيىكتەن اسىپ, تۇلكىنى باسىپ وتىرعان قىرانىنا امان جەتەدى. قارا تۇلكىنى سەرى جىگىتتىڭ قانجىعاسىنا بايلاعان ەكەن. سول ۋاقىتتان الگى ادام باس­پاس بيىك تاۋ «شايماننىڭ اسۋى» اتالىپ كەتكەن».

ءماۋيانىڭ اتاسى قۇجان دا اتاقتى ساياتشى بولعان. بۇل ونەر ۇرپاقتان-ۇرپاققا بەرىلىپ, بالالارى ابىكەي مەن داستەر دە قىران باپتاپ, تازى يت جۇگىرتكەن. تاعى ءبىر ۇلى بەك زامانىندا ون ساۋساعىنان ونەر تامعان ۇستا, ەتىكشى بولىپتى. ءماشھۇر جۇسىپپەن بىرگە ءجۇرىپ, ونىمەن ايتىس جاساعان. ول تۋرالى عۇلامانىڭ ەڭبەكتەرىنەن وقۋعا بولادى.

م.ابىكەەۆتىڭ كاسىپتىك اڭ­شى­لىقپەن كەڭەس وكىمەتى ال­عاش قۇ­­رىلعان ۋاقىتتاردان-اق اينا­لىس­قانى بايقالادى. ساياتشىلىق­قا اتتىڭ اتى عانا شىداس بەرەتىنى تۇسىنىكتى. ونىڭ جىلقى جانۋارىن ەرەكشە تاني بىلەتىنىن بايقاعان اسكەريلەر ەكىنشى دۇنيەجۇزىلىك سوعىس جىلدارى جىلقى زاۋىتىنا جۇمىسقا الادى. ول جەردە ۇرىس اتتارىن باپتاپ, جاۋدىڭ بەتىن قايتارۋعا ۇلكەن ۇلەس قوسقان.

–  اكەمىزدىڭ ومىرىندە مىقتى ءۇش اتى بولعان. سونىڭ ىشىندە ەرەك­شە ەستە قالعانى الا ات ەدى. جارىق­­تىق جىلقى ىشىندەگى ەڭ ءىرىسى, كەۋ­دەسى كەڭ, ءتوسى الشاق-تۇعىن. بولدى­رۋ دەگەندى بىلمەيدى. اكەم كەرە­كۋ مەن باياناۋىل اراسىندا ءجيى ساپارلاپ ءجۇردى. سوعىستان كەيىنگى جىلدارى پاۆلودار قالاسىندا ەرتىس وزەنى ۇستىنەن قازىرگىدەي ۇلكەن كوپىر جوق, ەل-جۇرت پاروممەن شۇبىرىپ وتەتىن. اكەي ەلگە قايتقاندا كەشكىلىك پاروممەن بەرى وتەدى دە, سول جەردە تۇنەپ قالادى. تاڭ الاگەۋىمدە جالعىز ات جەگىلگەن ەكىاياقتى جەڭىل ارباسىنا وتىرىپ شۋ دەيدى. سوندا كەشقۇرىم 200 شاقىرىم جەردەگى باياناۋىلعا جەتىپ كەلەتىن. ال ەندى كۇز بەن قىستا اڭ اۋلاۋعا شىققاندا 2-3 اي ءۇيدىڭ بەتىن كورمەيدى. استىنداعى اتىنىڭ مىقتىلىعى عوي, قازىر­گى قاراعاندى وبلىسىنىڭ اۋماعى­نا, ەكىباستۇزدىڭ ار جاعىنداعى ولەڭتى مەن شىدەرتى دالاسىنا, ءتىپتى التاي تاۋلارىنا دەيىن بارىپ اڭ اۋلاپ قايتادى. ول كىسىنىڭ ەڭبەگى جانكەشتى ەڭبەك ەدى. مەنى جاستايىمنان اڭ قاعۋشى ەتىپ جانىنا ەرتتى. قىزىق ءۇشىن ايتايىن, ول كەزدە وبلىس ورتالىعىنداعى №9 مەكتەپتە وقيمىن. اكەيدى ەل كەرەمەت سىيلايتىنى سول, ديرەكتوردىڭ كابينەتىنە ەمىن-ەركىن كىرىپ باراتىن. «قاراعىم, ديرەكتور جولداس, مىناۋ بالام جازۋ بىلسە بول­عانى. مۇنى سەن بوسات, مەنىڭ قولعاناتىم عوي اينالايىن» دەپ قىركۇيەكتە وقۋ باستالعاندا مەنى الىپ كەتەتىن. سودان قارا كۇز ابدەن تۇسكەنشە اكەيدىڭ جانىندا اڭ قاعۋشى بولىپ جۇرەمىن. ەكەۋىمىز قۇلا تۇزدە قاسقىر مەن تۇلكىنىڭ ىزىنە ءتۇسىپ, جونەپ بەرەمىز. مەن اتىممەن باسپالاپ بارىپ, اڭدى ءبىر جاعىنان ۇركىتەمىن. اكەم قولىنداعى قىرانىن جىبەرگەندە, جارىقتىق قاندىبالاق اۋەلى سوناۋ زەڭگىر كوككە سامعايدى دا, قاناتىن جيىپ, اتىلعان جەبەدەي قاشقان ءتۇز تاعىسىنا تۋرا تۇسەدى. اكەم وتە قىراعى, بۇركىتتىڭ تۇسكەن جەرىن بىردەن ءدوپ باسىپ اڭعاراتىن. قاسقىردىڭ تالايىن الدى. اكەم ءبىر مەزەتتە 2-3 بۇركىتتى باپتادى. بارلىعىن «قاندىبالاق» اتايتىن. قۇستىڭ ناعىز قىراندا­رىن سولتۇستىكتەگى جالقاراعاي ورمان­دارىنىڭ اراسىنان اكەلىپ ءجۇر­دى. بىردە جان-جاعى تولعان ءتۇر­لى اڭنىڭ سۇيەكتەرى, قاراعايدىڭ ۇشار باسىنداعى ۇياعا كەزىگەدى. الگى اڭ­داردىڭ قاڭقا سۇيەكتەرى وتە ءىرى ەكەن, بۇركىتتىڭ ناعىز تەكتى ەكە­نىن اڭعارتادى. ءسويتىپ, بالاپانىن ولجالاپ قايتقان. ول – قىرانى قاس­قىر بىتكەندى جاپىراتىن نا­عىز العىر قۇس بولدى. قاسقىر­لار­دىڭ اپانىنان تالاي مارتە تىرى­دەي بولتىرىك العانىمىز دا ەسىمدە. ون­دايدا اكەي قولىما بىلتەلى شام مەن قالتاسىنان تاستامايتىن باكىسىن ۇستاتىپ جىبەرەدى. «ىشىندە قانشىعى كەزىگىپ, ايبات شەكسە, جۇرەك تۇسىنان سۇعىپ ال», دەيتىن. بولتىرىگى الىنعان قاسقىردىڭ جەر­گىلىكتى مالشى قاۋىمعا مازا بەر­مەيتىنىن جاقسى بىلەتىندىكتەن سول جەردەگى قاسقىر ءۇيىرىنىڭ ارلانىن, قانشىعىن ءبىر-بىرلەپ سوعىپ الاتىن, – دەپ اڭگىمەلەيدى اتاقتى اڭشىنىڭ ۇلى, قۇسبەگى بوساعا ءماۋيا ۇلى.

ءماۋيانىڭ اناسى اقبوپە 105 جىل ءومىر سۇرگەن ابزال انا. بوسا­عا اعامىز 1955 جىلى سول كىسىنىڭ بوساعاسىندا دۇنيەگە كەلىپ, اجەسى ءسويتىپ اتاپتى. اقبوپە اجەي وجەت مىنەزدى, اينالاسىنا سىيلى ادام بولعانىن ەل ءالى كۇنگە ايتىپ جۇ­رەدى. ءماۋيا اتانىڭ 78-گە كەلگەن شاعى بولسا كەرەك, بىردە كوڭىلىنە جاقپاي قالعان قىلىعى ءۇشىن اناسى ۇلىن جۇرت كوزىنشە تاياقپەن سابالاپ, سوڭىنان تۇرا جۇگىرگەن ەكەن. ساياتشىنىڭ ۇلكەن ۇلىنىڭ ەسىمى – ەرتوعاي, بوساعادان بەس كويلەك ەرتە توزدىرعان. بوساعانى ءۇي ءىشى «بوشان» اتاپ كەتەدى. كەنجە ءارى ەركە ۇلىنا اكەسىنىڭ بارلىق ونەرى قونعان.

بوساعا اعا اڭگىمەسىن ودان ءارى جالعاستىردى. اكەسى وقىماسا دا قۇي­ماقۇلاق, زەردەلى ءسوز ايتا بى­لە­­تىن باياعىنىڭ كوكىرەگى وياۋ قا­­رياسى بولعان. ۇيىنە مەيمان كەل­­مەسە, بايىزداپ وتىرا الماي­تىن, قوناعىنىڭ سۇراعانىن ورىنداۋ پارىزى دەپ ەسەپتەيتىن سايات­شى 10-نان اسا قازاق تازىسىن ۇس­تاعان. جۇيرىك تازىلاردىڭ كۇ­شىك­­تەرىن ەلدەگى سەرى, ساياتشى ازا­­ماتتار ۇنەمى ءبولىسىپ اكەتىپ وتىر­عان. «كەيبىرەۋلەر اكەمە اقشا ۇسىنعاندا المايتىن. جاقسى ءيتتىڭ تۇقىمى قۇرىپ كەتەدى, ەلگە وسىلاي ۇلەستىرىپ وتىرۋىمىز كەرەك», دەيدى.

ءبىر جىلدارى چەحوسلوۆاكيا­نىڭ بۇرىنعى پرەزيدەنتى ليۋدۆيگ سۆوبودانىڭ نەمەرە ءىنىسى, ارميا پولكوۆنيگى ۆاتسلاۆ سۆوبودا بۇركىتشىگە حات جازىپ, جىرتقىش قۇستاردى قولعا ۇيرەتۋ بويىن­شا اقىل-كەڭەسىن سۇرايدى. سول تۇستا جەرگىلىكتى جۋرناليست ايت­جان بادەلحان ءماۋيا اتا­نىڭ ايتۋى­مەن قىران قۇستى باپ­تاۋ­دىڭ قىر-سىرى جايىندا ۆ.سۆو­بوداعا بىرنەشە مارتە جاۋاپ جولداپتى. وسىلايشا, ەكى جاق ءبى­راز ۋاقىت حات الماسىپ تۇرادى. ۆاتس­لاۆتىڭ ءوزى سۇڭقارعا قۇمار جان ەكەن. كەيىن چەحوسلوۆاكيادا اڭ­شى­لاردىڭ دۇنيەجۇزىلىك فورۋمى ءوتىپ, قازاق بۇركىتشىسى الگى جيىن­عا ارنايى شاقىرتۋ الادى. چەحو­سلوۆاك ارىپتەستەرىن سوناۋ قازاق دالاسىنداعى 73 جاستاعى قاريانىڭ بۇركىتشىلىكپەن ءالى دە بولسىن اينالىسىپ, قاسقىر سوعىپ جۇرگەنى ەرەكشە اسەرلەندىرسە كەرەك.

بۇگىندە پوتانين اتىنداعى وڭىر­لىك تاريحي ولكەتانۋ مۋزەيىن­دە ايگىلى ساياتشى جايىندا جا­زىل­عان ماقالالار, فوتوسۋرەتتەر, قۇ­جاتتارى مەن جەكە زاتتا­رىنان قۇرالعان بۇرىش بار. ەرتىس-بايان ولكەسىندەگى بەلگىلى تۇل­عالار جايىنداعى كىتاپتاردىڭ اۆتورى, اڭشى تۋرالى كوپتەگەن وچەرك­ جازعان د.پريماك ءماۋيا ابىكەي ۇلىمەن دوس بولعان. ونىڭ جەرگىلىكتى باسپاسوزدە اڭشى تۋرالى جازعان ماقالا-وچەركتەرى جە­­تەرلىك. وسى ماقالانى جازۋ بارىسىندا كونە گازەت پاراقتارى­نا ۇڭىلە وتىرىپ, جەرلەسىمىزدىڭ داڭ­قى ءدۇيىم كەڭەس وداعىنا بەلگىلى بولعانىن بىلدىك. د.پريماكتىڭ جازبالارىنان بايقاعانىمىز, كەيىپكەرىمىز تەك قۇسبەگى, ساياتشى عانا ەمەس, حالىق اۋىز ادەبيەتىنىڭ ناسيحاتشىسى, ەل مەن ولكە تاريحىن جاقسى بىلگەن.

د.پريماكتىڭ «وحوتا ي وحوتنيچە حوزيايستۆا» اتتى جۋرنالدا جاريالاعان «س سوباكامي ي بەر­كۋتامي» وچەركىندە بىلايشا بايان­دالادى: ء«ماۋيا ابىكەەۆكە اڭشىلىق ارعى اتالارىنان دا­رى­عان. ونىڭ اكەسى, اتاسى, باباسى اڭشىلىقپەن اينالىسقان. شوبەرەسى ء(ماۋيا) شاقپاقتى مىل­­­تىق پەن ەجەلگى زامانعى اشە­كەي­لەرمەن كومكەرىلگەن ەرتو­قىم­­­دى ۇزاق ۋاقىت ساقتاپ, كەيىن ولكەتانۋشىلاردىڭ سۇراۋى بو­يىن­شا ولاردى مۋزەيگە تاپسىردى. زامانعا ساي قارۋ ساتىپ الدى. دەيتۇرعانمەن اڭشىلىق كەزىندە ونىڭ نەگىزگى دوستارى – تازى يت­تەرى مەن بۇركىتتەرى. ماڭايداعى كولحوزشىنىڭ بارلىعى ونى الىس­تان-اق بۇركىتىنە قاراپ تانىر ەدى. ابىكەەۆ باعالى اڭ تەرىسىن تاپ­سىرۋ بويىنشا جىلدىق جوس­پاردى ءۇش-ءتورت ەسەگە, كەيدە ءتىپتى بەس ەسەگە ارتىق ورىنداپ تاستاي­دى. ول قۇرمەت گراموتالارىن ال­عان. ورتالىق وداق وعان كاسىپتىك اڭشىلىقتىڭ ۇزدىگى اتاعىن بەردى, ونىڭ بۇعان قوسا قانشاما قۇرمەت گراموتالارى بار. وسى جىلدىڭ العاشقى التى ايىندا ءماۋيا 57 قاسقىر تەرىسىن (جىلدىق جوس­پار – 10), 66 تۇلكى (جىلدىق جوس­پار – 20), 30 كۇزەن (جىلدىق جوسپار – 10) تەرىلەرىن تاپسىردى. ونى جەرگىلىكتى مال باعۋشى­لار اسا قۇرمەتپەن قارسى الادى. اڭشى ەرتىس وڭىرىندەگى جۇزدەگەن شو­پاننىڭ وتارىن قاسقىردان قۇت­قا­رىپ وتىر» دەپ جازادى.

جوعارىدا اقساقال سوعىستان كەيىنگى جىلدارى كەڭەس وداعى­نىڭ تۇكپىر-تۇكپىرىنەن حات جازعان ادامدارعا كومەكتەسكەن دەدىك قوي. باياناۋىل اۋداندىق «بايانتاۋ» گازەتىندە جاريالانعان سون­داي ءبىر حاتتان ءۇزىندى كەلتىرەيىك: «سəلە­مەتسىز بە, گازەت ارقىلى تانىس تا بەيتانىس مəۋيا Əبىكەەۆ. مەنىڭ مۇڭىم وزىڭىزگە جازۋعا ءمəجبۇر ەتتى. گازەتتەن بۇركىتپەن اڭ اۋلاۋ تۋرالى ماقالانى وقىدىم. ءتورت بالانىڭ جəنە ناۋقاس ۇلدىڭ اناسى رەتىندە سىزدەن كومەك سۇراۋدى ءجون كوردىم. ءۇش جىل بولدى, ۇلكەن ۇلىمنىڭ ۇستاماسى كەتپەدى. بۇل اۋرۋدى قاسقىردىڭ باۋىرىمەن ەمدەيمىز, بىراق ونى الۋ وتە قيىن. Əكە رەتىندە, دوس, جولداس رەتىندە قاسقىردىڭ باۋىرىن جىبەرۋىڭىزدى سۇرايمىن. مەن وتە ريزا بولار ەدىم. اسىعا كۇتەمىن, چەرنياۆسكايا ا.ن.». بۇل تەكتەس حاتتار وتە كوپ بولعان. ال سۇلتانماحمۇت توراي­عىروۆتىڭ نەمەرە ءىنىسى, اقىن شاي­مەردەن تورايعىروۆ 1967 جىلى جازعان «ساياتشى ءماۋيا» پوەماسىندا قارت اڭشىنىڭ بەينەسىن شىنايى سۋرەتتەيدى.

قۇسبەگىنىڭ زامانىندا اتاعى اسپانداپ تۇرعانىنىڭ تاعى ءبىر دالەلى, اتاقتى كينورەجيسسەر شاكەن ايمانوۆ 1969 جىلى بايان­اۋىلعا كەلىپ «نايزاتاس باۋ­رايىندا» كارتيناسىن تۇسىرگەن­دە قارت بۇركىتشىنىڭ بەينەسىن سومداۋ ءۇشىن ءماۋيا قاريانى شا­قىرادى. ءدال سول جىلى اڭشى ماس­كەۋدە وتكەن دۇنيەجۇزىلىك بيولوگ-اڭشىلاردىڭ ءىح الەمدىك كونگرەسىنە قازاق كسر اتىنان جالعىز قاتىسىپ, قۇس باپتاۋدىڭ قىر-سىرى جايىندا بىرنەشە ساعات اڭگىمەلەيدى. ايتقاندارى سول زامات اۋدارماشى ماماندارمەن بىرنەشە تىلدە اۋدارىلىپ وتىر­عان. قۇسبەگىنىڭ ساياتشىلىق تۋرالى پىكىرلەرى وتباسىلىق مۇراعا­تىن­دا ساقتالعان. «تەكتى قۇستىڭ اسىلى مەن جاسىعى, قىراعىسى مەن كوز ساستىسى, جۇرەكتىسى مەن جۇرەكسىزى, ءالدىسى مەن ءالسىزى بولادى. تاعاتسىز ادام اڭشى بولا المايدى. دەگبىرسىز, مازاسىز ادام اڭ-قۇس جايىن قايدان ءبىلسىن؟ مەنىڭ ايتارىم, كىمدە-كىم اڭشىلىق­قا, قۇسبەگىلىككە اۋەس بولسا, ول ەڭ ال­دىمەن, اڭنىڭ, قۇستىڭ ىزدەرى قاي­دا جاتقانىن ايىرا ءبىلۋى كەرەك. قالاي, قاشان ءوتتى, قانشاسى كەتتى؟ ساياتشى, اڭشىعا, مىنە, العاشقى ءبىلۋى كەرەك نارسە وسىلار», دەپ وتىرادى ەكەن جارىقتىق.

تازى دەسە, ىشەر اسىن جەرگە قويعان اڭشىنىڭ اقتورعاي, اققاسقا, كوكقاسقا جانە تاعى باس­قا اڭشى تازىلارى بولعان. اق­تورعايى يەسى ومىردەن وتكەندە قابىرىنىڭ باسىنا بارىپ جاتىپ العان كورىنەدى. كوزىنەن جاس پارلاپ, اڭشىنى جوقتاعانىنا تامام ەل كۋا بولىپتى. سول وقيعادان سوڭ كوپ ۇزاماي تازى قۇسادان ءولدى دەسەدى. ءماۋيا اقساقالدىڭ كەلىنى سارا اپايدىڭ ايتۋىنشا, اتاسى تازى مەن قىران قۇسىن قولىمەن تاماقتاندى­­رىپ, وزگەلەردى جۋىتا قويماپ­تى. شىلىم شەككەن ادام­عا اۋەلى قولىڭدى جۋىپ كەل دەيدى ەكەن. تازى­لارى قىستىڭ كۇنى ءۇيدىڭ ىشىندە جاتاتىن, سوندا الگىلەردىڭ بىردە-بىرەۋى داستارقان باسىنا جولاماپتى.

«اتام اسىل تەكتى ادام ەدى. مىنەزى جىبەكتەي, جەكۋ دەگەندى بىل­مەدى. بالالارىنا بارلىعىن اقىلمەن جەتكىزەتىن. بىلۋىمشە, تالاي ازاماتتى اباقتىعا قامالايىن دەپ تۇرعان جەرىنەن امان الىپ قالعان. بىردە وبلىستىڭ بىلدەي پروكۋرورىمەن اڭگىمەلەسىپ وتىرىپ, «قاراعىم, مىناۋ جىگىتتىڭ اتالارى اسىل ەدى, وسىنى جازالاماي-اق قويساڭ ەتتى» دەدى. كەلەسى كۇنى الگى ازاماتتىڭ ايىبى جەڭىل­دەپ, بوساپ شىقتى. جاس ازاماتتار اتام­نان اقىل سۇراپ ۇيگە كەلەتىن. ەكىنشى دۇنيەجۇزىلىك قىرعىن­دا سوعىسقان ازامات, قايراتكەر قاب­دەش نۇر­­كين اتامىزدى «ەركە اعا» دەپ ­اتاي­­تىن. ول جوعارى قىز­مەت­تە بولعان, وب­لىستىڭ بيلىك با­­سىن­دا بولعان قادىرلى تۇلعا ەدى. كا­­­بينەتىنە كى­رىپ بارعاندا, شارۋا­سىن تاستاي سالىپ, بارلىق زەيى­نىن اتاما اۋدارادى ەكەن. سونداي زور قۇرمەتكە يە بولدى. مەنى قىز كۇ­نىمدە ۇلى بوشانعا ءوزى ايتتىرىپ, الىپ بەردى. اتامنىڭ باتاسىن ال­عانىمدى ماق­تانىش تۇتىپ, ايتىپ جۇرەمىن», دەيدى سارا ابىكەەۆا.

وبلىس ورتالىعىنىڭ ىرگە­سىن­­دەگى كەنجەكول اۋىلىن مەكەن قىلعان بوساعا ءماۋيا ۇلى بۇگىندە قۇسبەگىلىك پەن تازى يت جۇگىرتۋ­دىڭ قىر-سىرىن سوڭىنان ەرگەن ىنىلەرىنە ۇيرەتىپ ءجۇر. بىرنەشە مارتە ەلىمىزدە وتكەن بۇركىتشى­لەر سلەتىنە قاتىسقان. بىلتىر بايان­اۋىلدا اكەسىنىڭ قۇرمەتىنە بۇركىتشىلەردىڭ حالىقارالىق سا­يىسى ۇيىمداستىرىلىپ, سوناۋ موڭعوليا, التاي جەرىنەن دە قۇسبەگىلەر جينالىپتى. بۇيىر­سا, يگى ءىس-شارا الداعى ۋاقىتتا جال­عاسىن تابادى دەگەن ءۇمىت زور. ال اتاقتى قۇسبەگىنىڭ نەمەرەسى دامەتكەن بو­سا­عاقىزى باياناۋىل اۋدانىنىڭ ورتا­لىعىندا وسىدان بىرەر جىل بۇرىن اتاسىنىڭ قۇر­مەتىنە ورناتىلعان ەسكەرتكىش ماڭايى اباتتاندىرىلسا ەكەن دەگەن تىلەگىن جەتكىزدى. ايتۋىن­شا, الگى جەردە جەرگىلىكتى اكىم­دىك ساياباق سالماق بولىپ, ەسكيزىن ءوز قارجىسىنا سىزىپ بەرگەن. ەسكەرتكىشتىڭ ءوزىن الدەكىمدەر ءبۇلدىرىپ كەتىپتى. وسى كەمشىلىكتەر تۇزەتىلىپ, اتاقتى اڭشىنىڭ اياۋلى ەسىمى جاس ۇرپاقتىڭ جادىندا جاڭعىرا بەرسە ەكەن دەگەن زور تىلەگىن ايتتى.

* * *

كەرەكۋ جەرىندەگى كاسىبي اڭ­شىلىقتىڭ دەگدارى, اتاقتى سايات­شى ءماۋيا ابىكەي ۇلى 1985 جى­لى دۇنيە سالدى. اقساقال ومىر­دەن وتەرىن ءبىلدى مە ەكەن, 1984 جى­لى تۋعان جەرىنە بارىپ, ەڭ سوڭعىسىن اقبەتتاۋدىڭ باۋىرىنا ۇشىرىپ قويا بەرگەن. اتى اڭىزعا اينالعان قاريا سوڭعى دەمى ۇزىلگەنشە اتتان تۇسپەي ءوتىپتى.

 

پاۆلودار وبلىسى 

سوڭعى جاڭالىقتار