قازاقستان • 20 قازان, 2022

«مەن حالقىما سەنەمىن, ونىڭ بولاشاعى زور»

4480 رەت
كورسەتىلدى
20 مين
وقۋ ءۇشىن

ەلىم دەپ ايانباي ەڭبەك ەتىپ, بار ءومىرىن, كۇش-جىگەرىن حالقىنىڭ يگىلىگىنە جۇمساعان تۇلعالارىمىز بارشىلىق. سونداي ارداقتى ازاماتتاردىڭ ءبىرى – مەملەكەت جانە قوعام قايراتكەرى, اياۋلى ازامات, قازاق حالقىنىڭ ءبىرتۋار ۇلى دىنمۇحامەد احمەت ۇلى قوناەۆ ەدى...

«مەن حالقىما سەنەمىن, ونىڭ بولاشاعى زور»

وتكەن كۇندە بەلگى بار

سوناۋ 1993 جىلعى تامىز ايىن­­دا, جوڭعار الاتاۋىنىڭ باۋرايىن­دا, جە­تىس­ۋدىڭ ءىنجۋ-مار­جان­دارىنىڭ ءبىرى بولىپ سانالا­تىن لەپسى وزەنىنىڭ باسىندا, اتاق­تى تىنىشباي ءبيدىڭ جايلاۋىن­دا, اعايىن تۇگەل باس قوسىپ, قا­زاق­تىڭ كورنەكتى ساياسي جانە قو­عام قاي­راتكەرى, الاش قوزعا­لى­سى­نىڭ­ نەگىزىن سالۋشىلاردىڭ ءبىرى, الاشوردا ۇكىمەتىنىڭ مۇ­شە­­سى جانە ونىڭ توراعاسىنىڭ ورىنباسارى, تاريحشى-عالىم, قا­زاق­تان شىققان تۇڭعىش تەمىرجول قاتىناستارىنىڭ ينجەنەرى مۇحا­مەد­جان تىنىشباەۆتىڭ 115 جىل­­دىق مەرەيتويىن وتكىزۋگە دايىن­دالىپ جاتتى.

وسىناۋ ءپىشىنى بۇزىلا قوي­ما­عان تاۋلى ولكەنىڭ تابيعاتى تاماشا. تامىز ايىنىڭ اياعى بولسا دا, كورىنىسى عاجاپ. اتاقتى شۆەي­تسا­ريا­نىڭ تابيعاتىنان ارتىق بولماسا كەم ەمەس. تاۋ بيىگىنەن قۇلاي اعىپ جاتقان بۇرحان سارقىراماسى, كوكمايسا كىلەمى, المالى باعى, قاراعايلى ورماندارى كوز ءۇيىرىپ, كوڭىل سۇيسىنتەدى... وسىنداي تاماشا تابيعات اياسىنان تىنىشباي بيدەي, مۇحامەدجانداي ازاماتتار ءوسىپ شىقپاۋى مۇمكىن بە؟..

سارقان اۋدانىنىڭ سول كەزدە­گى قويلى كەڭشارىنا قاراس­تى پيو­نەر بولىم­شە­سىن­دە (قازىرگى م.تىنىشباەۆ اۋىلى) مۇحا­مەد­جان تىنىشباەۆتىڭ ارۋاعى دەپ جينالعان ازاماتتاردىڭ سانىندا ەسەپ جوق. الدى سوناۋ ماسكەۋدەن, سانكت-پەتەر­بۋرگتەن, الماتىدان, سەمەيدەن, وسكە­مەن­نەن, ەلىمىزدىڭ تۇكپىر-تۇكپىرىنەن كەلدى.

اتى اڭىزعا اينالعان اتاقتى تۇركىستان-ءسىبىر تەمىرجولى (تۇر­كسىب) – اسىل ازامات­تىڭ ەرەن ەڭبە­گىنىڭ جەمىسى, ەلگە قالدىرعان تا­با­رىگى...

كوپپەن بىرگە ديمەكەڭ اعامىز دا وسى جيىننىڭ ەرەكشە قوناعى قاتارىندا بولدى. الماتىدان ءبىر كۇن بۇرىن ءبىر قاۋىم ەل بوپ شىق­قان بىزدەر ات باسىن اعامىزدىڭ اتا-باباسىنىڭ مەكەنى – باقاناس اۋى­لىنا بۇردىق.

كوشباسشىمىز ديمەكەڭ, ءبىز بولساق, ءار ۋاقىتتا جانىنان تابىلاتىن اتقوسشى­سى­مىز – ارىپتەسىم, كينو­وپەراتور-رەجيسسەر, وسى تال­دى­­قورعان قالاسىنىڭ تۋماسى يۋري پاۆلوۆيچ ليتۆياكوۆ جانە مەن­ كي­نورەجيسسەر مولداعالي وماروۆ.

قاپشاعاي – باقاناس تاسجولى­نىڭ بويى تولعان مال, جايلاۋدان ءتۇسىپ كەلە جات­­قان مالشىلار. قورا-قورا مەرينوس اق قويلار ءبىرىنىڭ ارتىنان ءبىرى ءتىزىلىپ, وتار-وتار بولىپ جايداققا ءتۇسىپ كەلە جاتىر. تىز­بەك­تە­رى تاۋسىلار ەمەس, باس-اياعى بىر­­نە­شە شاقىرىمعا سوزىلعان, جول ءجۇرۋ مۇم­كىن ەمەس.

سول ءبىر كورىنىس ءالى ەسىمدە, دي­مە­كەڭ كوشىمىزدى جولدا توقتاتىپ, جالعىز ءوزى بيىك شوقىعا شىعىپ, جان-جاعىن باعدارلاپ, ءبىراز تۇردى. ءوزى عانا. ەشقايسىمىزعا ءتىس جارمادى. كىم ءبىلسىن, نە ويلاعانىن...

ەكى اۋداننىڭ شەكاراسىنان وتكە­نىمىز دە سول ەدى, جەرگىلىكتى باس­شى­لار, اعايىن-تۋىستار ديمە­كەڭدى قۇشاق جايا قارسى الىپ, سەگىز قانات­تى اق كيىزۇيگە جايعاستىردى.

ءبىراز دەمىن العان سوڭ «باق­باق­تى» كۇ­رىش كەڭشارىنا بەت بۇردىق. ايگىلى كۇ­رىش ەگۋمەن اينالىساتىن شارۋاشىلىق. ناۋ­قاننىڭ ەندى عانا باستالىپ, ەگىندى ورۋعا كىرىسكەن كەز. ەگىن بىتىك شىققان, كوز سۇيسىنتەدى, كوڭىل تولتىرادى.

اركىم بىلە بەرمەس وسى ءساتتى, ءدال وسى جاعدايدى ايتىپ كەتكەنىم ءجون بولار.

باقاناس ءوڭىرىنىڭ كۇرىشتى ال­قاپ­­قا اينالۋى تىكەلەي ديمە­كەڭ­­نىڭ ەسىمىمەن باي­لانىستى. ۋاقىتىندا بۇل داقىلدى مۇندا وسىرۋگە بولمايدى, اۋا رايىنا جانە تابيعاتىنا سايكەس كەلمەيدى دەپ, عالىمدار قارسى بولعان ەكەن...

كۇرىش القابىن ارالاپ, مەحانيزاتور جىگىت­تەرمەن كەزدەسىپ, ادەت­تەگىدەي حال-جاع­داي­لارىن سۇراس­تىرىپ, احۋالدارىن ءبىلىپ جاتىر, كوبىسىن دەرلىك ءوزى دە جاقسى تانيدى.

بيىل ءونىم بىتىك وسكەن ەكەن, شىعىمى دا جاقسى, ءبىر گەكتارعا اينال­دىرعاندا ورتاشا ەسەپپەن 45–50 تسەنتنەردەن شىعاتىن سياقتى. بار بولعانى جارتى ساعات­تىڭ ىشىندە ءبىرتالاي اڭگىمە ايتىلىپ, سىرلى سۇحباتتار تىلگە تيەك بولدى.

القاپ اياسىندا ءبىر توپ قىر­عاۋىل جايىلىپ ءجۇر. مۇنى كورگەن ديمەكەڭ بالاشا قۋاندى. كەشكە قاراي ىلە وزەنىنىڭ تابيعاتىن تاماشالاپ, قارماق تاستاپ, بالىق اۋلادى. اق بالىقتار, سازاندار... ىلەنىڭ تابيعي الەمى اعانىڭ كوڭىلىنەن شىققانداي...

ەرتەڭىنە ەرتەلەتىپ جەر جانناتى – جە­تى­سۋدىڭ ورتالىعى تال­دى­قور­عان قالا­سىنا دا جەتتىك.

جىلىشىرايمەن قارسى الىپ, قوشە­مەت­تەپ جاتقان اتقامىنەر جى­گىت­تەر, ءبارى دە قۇر­مەتتى قوناقتى قۋا­نا قارسى الدى.

لەپسى وزەنىنىڭ ماڭايدى دۇبىر­لەتىپ, انگە بولەگەن سىرشىل اعى­سىنىڭ داۋسى ىرگەدەگى اۋىل-اي­ماقتىڭ عانا ەمەس, سوناۋ قىر اس­­تىن­داعى تۇرعىنداردىڭ دا قۇلا­عىنا جەتەرلىكتەي تىم ادۋىندى...

تاۋ مەن جازىقتىڭ اراسى بار بولعا­نى شيرەك شاقىرىم بولسا دا, كوتە­رى­لىپ تۇسسەڭىز, ءوزى­ڭىزدى ترامپليننەن سەكىر­گەن شاڭ­عىشىداي سەزىنەسىز... ءوڭىر تا­بيعا­تى­نىڭ الىپ كۇشى وسىنداي ەرەكشە!

وزەن جاعالاپ تىرشىلىك ەتكەن اۋىل-قونىس جەتەرلىك. بۇل جەردە وزىمىزدەن باس­قا, بايىرعى, سوناۋ پاتشالىق رەسەيدىڭ ۆورونەج وڭىرىنەن كەلگەن ءستولىپيننىڭ ستانيچنيك-كازاكتارى دا جەتەرلىك ەكەن.

« ۇلىق بولساڭ, كىشىك بول!»

وسى تۇستا ءبىر ەرەكشە كەزدەسۋ بولدى. الاسا بويلى عانا, ەگدە تارتقان كازاك ازاماتى كەلىپ دي­مە­كەڭە سالەم بەردى. تۇلا بويى, ءپىشىنى, كيىمى سول باياعى كازاك بابا­لا­رى­نا ۇقسايدى,

سالەم بەرىپ, حال-جاعداي سۇ­راس­قان سوڭ, الگى ازامات ءوزىنىڭ ءوتى­نىشىن ايتتى.

– رۇقسات بولسا, اياعىڭىزدى قۇشاق­تا­يىن, – دەدى.

– و نە دەگەنىڭىز, ولاي بولمايدى, – دەدى ديمەكەڭ.

– جو-جوق, ءسىز مەنىڭ ءوتىنىشىمدى ورىن­داۋى­ڭىز كەرەك! بۇل – مەن ءۇشىن ۇلكەن مار­تە­بە, عانيبەت, – دەدى كازاك قاريا.

– راحمەت! مەن سىزگە وتە ريزا­مىن, بىراق ولاي جاساۋ قاجەت ەمەس! دي­­مەكەڭ قو­لىنداعى شە­تەل­­دىك سا­عا­­تىن شەشىپ, «مىنانى الى­ڭىز, مە­نىڭ سىزگە دەگەن تارتۋىم بول­سىن!» دەدى دە, ساعاتىن الگى قا­ريا­نىڭ قو­لىنا تاقتى.

وسى اتالعان كەزدەيسوق كەزدەسۋ كينوبەينەگە تارتىلىپ, تاسقا جازىلىپ قالدى. « ۇلىق بولساڭ, كىشىك بول!» دەگەن وسى.

جان-جاقتان بۇل وقيعانىڭ كۋا­سى بولىپ, تاريحي كورىنىستى تاماشالاپ تۇرعان قارت كىسىنىڭ جەر­لەس­تەرى كەزدەسۋدىڭ وسىلاي اياق­تال­عانىنا ءدان ريزا, وزدەرىنشە ءماز-مەيرام بولىپ, اعامىزدىڭ تارتۋىن كورىپ, كوڭىلدەرى كوتەرىلىپ قالدى.

بىرەۋلەرى قول الىسسا, بىرەۋلەرى قول شا­پا­­لاقتاپ, داۋىستاپ, ديمە­كە­ڭە العىس­تا­رىن جاۋدىرىپ, امان­دىق تىلەپ جاتىر.

سىرت كوزگە وزىنشە ءبىر تاماشا كورىنىس!

وزگە جۇرت بولسا دا, جۇرەكتەن شىققان لە­بىزىن العاۋسىز كورسەتىپ جاتىر. «سىيعا سىي, سىرعا بال!» دەگەن وسى...

ۇلكەن تويدى بىلاي قويعاندا, ديمە­كەڭ­مەن كەزدەسۋدىڭ ءوزى ءاپ-ساتتە تويعا اينالدى.

مۇحامەدجان اعامىزدىڭ كىن­دىگى كەسى­لىپ, قانى تامعان كىشى وتانى­ – پيونەر اۋىلى بۇگىن ەرەك­شە اجارلانىپ كەتكەن. تاۋ بوك­­تەرىندە ورنالاسقان وسىناۋ اۋىلدىڭ تابي­عاتى تاماشا. اينالا ءزاۋلىم تەرەكتەر مەن جەمىس اعاش­تارى كوز قى­زىق­تى­رادى, اسى­رە­سە شوقتاي جا­نىپ تۇرعان قىزىل المانى ايت­ساڭىزشى.

جەتىسۋ وڭىرىنە تانىمالى – ان­تونوۆ الماسى, ۋاقىتىندا قويلىق اۋىلى وسى اتاۋمەن اتال­عان. سوناۋ XX عاسىردىڭ با­سىندا ۆورونەج كازاكتارىنىڭ وزىمەن بىرگە الا كەلگەن تابارىكتەرى. كەڭ-بايتاق قازاق جەرىنە تەرەڭ تامىرىن جىبە­رىپ, ءالى دە جاي­قالىپ تۇر. ءتۇرى دە, ءتۇسى دە, ءدامى دە سول باياعىداي. الىپ­تىڭ جۇدىرىعىنداي, قىپ-قىزىل, الىستان كوز تارتىپ, ءبىر تىستەگەندە اۋ­زىڭىز شىرىنعا تولادى. ءار­بىر اۋلانىڭ كوركى وسى قىزىل الما دەر­لىكتەي, كۇزگە قاراي ءار اۋلا, ءار كوشە ال­مالى باققا اينالادى, مول ءونىم توگىلىپ تۇرادى.

جوڭعار الاتاۋىنىڭ ءبىر تار­ما­عى – لەپسى تاۋى. تارام-تارام تاۋ جوتالارى وسى جەرگە كەلگەندە, وزىنشە ءبىر جاي­داق­تانىپ كەتەدى. جاساعان يەم ءوزى ءبىر تۇزۋلەپ, جان-جا­عىن تەگىستەپ, سونداي ءبىر جايلى ەتىپ جاساپ قويعانداي. جان-جاعى قۇز, قۇلاما جوتالار, تومەن جاق ىلدي قۇلامالار...

ارداقتى اعانىڭ ارۋاعىن ەسەلەپ, قولا ءمۇسىنىنىڭ القىزىل لەنتاسىن ءوز قولىمەن قيعان ديمەكەڭ ۇلكەن تويدى ءوزى اشتى. اۋىل مەك­تە­بىنە, جاڭا كوشەگە ەسىمى بە­رىل­دى. وسىلايشا, ءدۇبىرلى توي باس­تالدى... اتادان قالعان سالت-ءداستۇردىڭ ەرەجەسى دە بىرىڭ­عاي. تاي, قۇنان, دونەن, جورعا, الامان بايگە, قىز قۋ, اۋدارىسپاق, تەڭگە ءىلۋ, قازاقشا كۇرەس.

نامىسقا تىرىسقان جىگىتتەر وڭايلىق­پەن ءبىر-بىرىنە بەرىسەر ەمەس, ايلاسىن اسىرعانى عانا جە­ڭىسكە جەتىپ جاتىر. ءماز-مەي­رام بولعان ۇلكەن-كىشى تاقىم قىسىپ, وزدەرى باسەكەگە تۇسكەندەي. دوم­بى­را­نىڭ قۇ­لاعىندا ويناپ, ءان مەن جىردىڭ, كۇم­­بىرلەگەن كۇيدىڭ ما­يىن تامىزعان كور­كەم­ونەر­پاز­دارعا دەگەن جۇرتتىڭ ىنتا-ىقىلاسى دا تىم ەرەكشە بولدى...

وسى رەتتە اسىل ءسوزدىڭ شەبەرى اباي اتا­مىزدىڭ «ولمەيتۇعىن ار­تىندا ءسوز قال­دىرعان!» دەگەن تۇجىرىمى ويعا ورا­لادى. تاع­دىر­­دىڭ دارا جولىندا جارىق جۇل­دىزداي جارقىراپ, سوناۋ حح عاسىردىڭ باسىندا رەسەيدىڭ سانكت-پەتەربۋرگ تەمىر­جول ينستيتۋتىن ۇزدىك بىتىرگەن اسىل اعا­مىزدىڭ بەينەسى سول وقۋ ورنىنىڭ مۇرا­جايىندا ماڭگىلىك ساقتاۋلى تۇر... تاعدىردى وزىنە باعىندىرا الماسا دا, تاريحتى مويىنداتقان وسىناۋ قازاق بالاسىنىڭ بۇل جەتىستىگى – حالقىمىز ءۇشىن ۇلكەن مار­تەبە. مىنە, تەكتىلىكتىڭ ءتۇبى قاي­دا جاتىر, اعايىن!

سول XX عاسىردىڭ باسىندا جارات­قان يەمىز قازاق دالا­سىنا دا­رىندى تۇل­عا­لار­دى ءۇيىپ-توگىپ بەرگەنىنە تاڭ­عالاسىز. وكىنىشكە قاراي, ولاردىڭ ۇمىتكە تولى الماس­تاي جارقىراعان ومىر­لەرىن قىزىل وكىمەت قيدى. وپاسىز بيلىكتىڭ زاردابى مەن ز ۇلىمدىعىن ەشقاشان ۇمىتۋعا بولمايدى.

ديمەكەڭ سول تويدا مىنبەردە قوز­عالماي ءتورت ساعات وتىردى. اري­نە, وسىنشاما ۋاقىت 33 گرادۋس اپتاپ ىستىقتا وتىرۋ جا­­سى كەلگەن ادامعا وڭاي بولماي­تىنى ايتپاسا دا بەلگىلى. الدىمىزدا ءالى تالاي كەزدەسۋ تۇر. ءۇشارال اۋىلىنىڭ تۇرعىندارى دا ديمەكەڭمەن كەزدەسۋگە دايىن وتىر. ۋاقىت زىمىراپ ءوتىپ بارادى, ساعات تورتتەن استى, ال جەرگىلىكتى حالىقتىڭ ديمەكەڭدى جىبەرەتىن ويى جوق. قاراشا جۇرت اعانى تاعى دا جارتى ساعات ۇستادى, ارقايسىسى اماندىق, دەنساۋلىق جانە ۇزاق عۇمىر تىلەپ, اقىندار ولەڭ ارناپ جاتىر. شىركىن, جومارت جۇرەكتى حالقىمىزدىڭ كەڭ پەيىلى-اي دەسەڭىزشى...

اسىل اعانىڭ اقتىق ساپارى

اقىرىندا ءدۇيىم حالقىنان رۇقسات سۇراعان ديمەكەڭ تىلەگىن ايتىپ, اق باتاسىن بەرىپ, جولعا شىقتىق. كەشتەتىپ ۇشارالعا دا جەتتىك. كەشكى مەرزىمگە قارا­ماس­تان, ورتالىق الاڭدا تولعان ادامدار. ديمەكەڭنىڭ دە كولىكتەن تۇسكەنى سول ەدى, جيىلعان جۇرتتىڭ ءبىر ادامداي: «جاساسىن ديماش اعا!» دەپ شىققان داۋسى بۇكىل الاڭدى دۇرىلدەتتى. اسپانعا كوگەر­شىن­دەر دە ۇشىرىلدى. حالىق شىن نيەتپەن قۋانىپ جاتىر. ادامعا وسىدان ارتىق قانداي قۇرمەت كەرەك! شىندىقتىڭ كوزى حالىقتا!

اعاعا دەگەن ءىلتيپات بىزگە دە اسەر ەتكەن­دەي, كۇنى بويى ىستىق كۇننىڭ استىن­دا ءجۇرىپ شار­شا­عا­نىمىز لەزدە ۇمى­تىل­­عان­داي. الاڭداعى حالىقتىڭ كوزى ديمە­كەڭدە.

ارينە, ايتپاسا دا تۇسىنىكتى, مىن­بەرگە كوتەرىلۋى سول ەدى, بۇكىل الاڭ ءبىر مەزگىلدە تىنىشتالدى. ديمەكەڭ كەشىككەنى ءۇشىن حالىقتان كەشىرىم سۇراپ, بارشاعا اماندىق, دەنساۋلىق جانە بەرەكە تىلەدى. سوڭعى ءسوزىن بىتىرمەي-اق, الاڭدا تۇرعان حالىق دۋ قول شاپالاقتاپ, ءىلتيپاتىن ءبىلدىردى. «ديمەكەڭ جا-ساسىن, اعامىز امان بولسىن!» دەگەن تىلەكتەر ەستىلىپ جاتىر.

شىركىن, دۇنيە, كىم ويلاعان ەرتە­ڭىنە اعامىزدىڭ ءفاني دۇنيە­مەن قوشتاسىپ, كەلمەستىڭ كەمەسىنە مىنەتىنىن...

الاكول... شىعىس قازاقس­تان­نىڭ ءىنجۋ-مارجانى. ءوزىنىڭ شيپالى قاسيەتىمەن اتى شىققان ايگىلى كول, جاعاجايى قارا تاسقا بويالعان گرافيتكە ۇقسايتىن تاۋ جىنىسى شۋنگيتتەن تۇرادى. بۇل الەم­دە­گى وسى تۇرپاتتاعى جالعىز-اق كول. قۇرامىندا وتىزدان استام حي­ميالىق ەلەمەنت بار. شۋنگيت دەگەنىمىز, وسىدان ءبىر ميلليون جىل بۇرىن قاتىپ قالعان تاس كو­مىر قالدىعى. وسى كەڭ دالادا بۇدان 3000 جىل بۇرىن جارتاسقا سالىنعان سۋرەتتەر ساقتالعان جانە ەجەلگى ساقتاردىڭ كوسەمدەرى جەرلەنگەن – پاتشالار جازىعى دا وسىندا. كول سۋىنىڭ شيپالىق قاسيەتى, و باستان-اق بەلگىلى بول­عان. ۋاقىتىندا شىڭعىس حان­نىڭ جا­را­­لان­عان ساربازدارىن وسى كول­دىڭ سۋىمەن ەمدەگەن.

شۇكىرشىلىك, وسىناۋ ولكە جىل­دان-جىلعا قاناتىن جايىپ, ۇلكەن دەمالىس جانە تۋريستىك اي­­ماققا اينالۋدا. جىل سايىن سىرقاتتارىنىڭ كىلتيپانىن الا­كول­دىڭ سۋىنىڭ شيپاسىمەن ەمدەگەن ادامدار سانى ارتىپ كەلەدى. بۇل ولكەگە اعامىزدىڭ اق تىلەگى مەن باتاسى دارىعان سياقتى...

ديمەكەڭمەن جۇزدەسۋگە جينال­عان حالىق كوپكە دەيىن الاڭنان تارامادى.

ەرتەڭىنە قادىرمەندى مەيمان اۋدانداعى جاڭالىقتارمەن تانىسىپ, جاڭادان ىسكە قوسىلعان مەكە­مە­لەردى ارالادى. ىسكەر جىگىت­تەر­مەن كەزدەسىپ, اڭگىمەسىن تىڭداپ, كەڭەسىن بەردى. ءتۇس اۋا الاكول ايدىنىنا شىعىپ, كاتەرمەن سايا­حات جاساپ, بالىق سورپاسىن ءىشىپ, جاقسى دەمالدى. كەش تۇسە, جا­عا­داعى اعامىز بۇرىننان ءوزى ءجيى كەلەتىن قوناقۇيگە جايعاستىق. سول ءبىر وتىرىستىڭ كۇللى قازاق ەلىن قامىقتىرىپ, قابىرعاسىن قايىستىرىپ, تالاي جۇرەكتەرگە جارا سالار كەشكە اينالارىن كىم بىلگەن...

ادەتتەگىدەي, كوڭىل كۇيىمىز كو­تە­­­رىڭكى, ديمەكەڭە ارنايى جا­يىل­­عان اق داستارقانعا جينال­عا­­نىمىزعا كوپ بولا قويعان جوق ەدى, توردە وتىرعان اعامىزدىڭ حال-جاعدايى كۇرت ناشارلاپ كەتتى. مۇنى بىردەن سەزگەن جەكە دارىگەرى جىلدام قاسىنا جەتتى. ءبارىمىز سوس­تيىپ, بىردەن ورنىمىزدان ورە تۇرەگەلدىك. جاسىراتىنى جوق, ويىمىزدا ەشقانداي كۇدىك جوق. جىلدام ديۆانعا جاتقىزدىق. دا­رىگەرى ەم-شاراسىن قولدانىپ جاتىر, مەن بولسام اياق جاعىندا تۇرىپ, اياعىن ۋقالاپ جاتىرمىن. دەنەسى جىلى, قان تامىرى سوعىپ تۇر. باسىن قۇبىلاعا بۇرا بەردى. اللانىڭ ۇكىمىنە امال بار ما, اسىل اعامىزدىڭ جۇرەگى توقتاپ قالدى. سول كۇيى باسىن كوتەرمەدى, سوزگە دە كەلمەستەن, كوزىن دە اشپاستان, باقيلىق ساپارىنا ءجۇرىپ كەتتى.

وسىلايشا, سوناۋ قيىن-قىستاۋ زاماندا, 30-جىلدارى ماسكەۋدە وقىپ جۇرگەنىندە, ءوزىنىڭ كوزى كورىپ, وسيەتىن تىڭداعان, ءبىر ءۇزىم ناننىڭ قۇنى التىننان دا قىمبات بولعاندا قولىنان ءدام تاتىپ, اكەدەي قامقور بولعان مۇحامەدجان اعاسىنىڭ ەلىندە, 115 جىلدىق تويىن وتكىزىپ, ءوزى دە ماڭگىلىك ساپارعا اتتاندى.

مىنە, سول كەزدەن بەرى 30 جىل­دىڭ زىمىراپ ءوتىپ كەتكەنىن باي­قاماي دا قالىپپىز. وتكەن عاسىردىڭ 69-جىلىنان باستاپ اقتىق دەمى بىتكەنشە, ۇلى تۇل­عانىڭ جانىندا قىزمەت ەتۋدى تاع­دىر­دىڭ وزىمە بەرگەن سىيى دەپ ەسەپ­تەيمىن. تاڭعالامىن, تولعانامىن, ويلانامىن, وسى ۋاقىتتىڭ ىشىندە اۋزىنان ءبىر قاتتى ءسوز ەستىمەپپىن. شىركىن, قانداي شىدامدىلىق پەن باي­سالدىلىق, نە دەگەن پارا­سات­تى­لىق, ناعىز ادامگەرشىلىك قا­سيەت پەن مادەنيەتتىلىك! وسى­نىڭ بارلىعى ءبىر ديمەكەڭنىڭ بو­يىنداعى مەن كورگەن قاسيەت.

كەشەگى بىزدەر, بوزبالالار, مىنە, 70-تەن استىق... ديمەكەڭنەن ماعان قالعان رۋحاني بايلىق, بىرگە جۇرگەندە تۇسىرىلگەن, ولشەممەن ايتقاندا, 30 شاقىرىمداي بولاتىن بەينەتاسپا. ول كىسىنىڭ ارقاسىندا بارماعان تاۋىمىز, باسپاعان جە­رى­مىز قالعان جوق. ءالى كۇنگە دە­يىن ەلىمىزدىڭ ءاربىر بۇرىشىن, ءار تۇكپىرىن كوزىمدى جۇمىپ بارىپ, يىسىنەن بىلەمىن. اسىل اعانىڭ جۇرگەن جەرى بايلىق, وتىرعان ورنى بەرەكە, ءاربىر ءسوزى ناقىل, شە­جىرەشىل, ال كۇلكى-قالجىڭى وزىنشە ءبىر تاريح ەدى.

ءوز تاريحىن بىلمەۋ – ماڭگۇرتتىك

« ۇلىق بولساڭ, كىشىك بول!» دەگەن وسى. وسىناۋ عالامات تۇل­عا­عا قاراپ ءبىز وستىك, بىزگە بەرگەن ءتالىم-تاربيەسى ءبىر بولەك ەدى. ومىر­لىك ماسەلەلەردى ونە­گەلى سو­زىمەن جانە ىزگىلىكتى ىس­تە­رى­­مەن قابىستىرىپ, اقيقات پەن ادالدىقتىڭ, شىندىق پەن ادىل­دىك­تىڭ, قاراپايىمدىلىقتىڭ ۇلگىسىن سالىپ كەتتى. مۇنى جالاڭ ايتىپ, سىرعىتا جازىپ جەت­كىزۋ مۇم­كىن ەمەس. ارۋاعىن سىيلاماعان حالىق­تىڭ بولاشاعى جوق, ال ءوز تاريحىن بىلمەۋ – ماڭگۇرتتىك.

اسىرەسە بۇگىنگى زاماندا ءوسىپ كەلە جات­قان جاستارعا, اۋىر بولسا دا, ادال شىن­دىقتى ايتۋعا ادال ءسوز كەرەك. «قايران حال­قىم – قا­زاعىم!» دەگەن عاقلياتتى ءسوز­دىڭ ماعىناسىن باعامداعان, ءمان-ماڭىزىن تۇسىنگەن حالىقپىز.

ديمەكەڭنىڭ ءومىر جولى – ەلى­مىزدىڭ, مەملەكەتىمىزدىڭ تاريحى, حالقىمىزدىڭ تاعدىرى. حالىقتان شىققان ۇل, حالقىنىڭ قامىن وي­لاعان پەرزەنت حالىقتىڭ ەسىندە ماڭگى قالدى. ەشقانداي دۇنيەنى وزىمەن بىرگە الىپ كەتكەن جوق, ءتىپتى ونى جيناعان دا ەمەس, تەك ەڭبەگى, اتى عانا قالدى.

وسىعان دا شۇكىرشىلىك.

اقتىق ساپارىندا العان سوڭعى سۇحبا­تىن­دا ايتقان ءسوزى, عالا­مات بولاشاقتى بولجاعان ۇلى تۇلعا­نىڭ كورەگەندىگىندەي ەدى: «مەن ءوز حالقىما سەنەمىن, ونىڭ بولا­شاعى زور!» دەدى...

حال­قىنا دەگەن وسىدان ارتىق سۇيىسپەن­شىلىك بار ما؟!

ەندەشە, ۋاقىت كەلدى, ديمەكەڭ­نىڭ حالىققا دەگەن وسيەتىن تابارىك ەتىپ قايتارۋ – ءاربىر ازاماتتىڭ بورىشى.

ەكى عاسىردىڭ كۋاگەرى بولعان اسىل اعامىزدىڭ ءومىر جولى ونەگەگە تولى. ءوزىنىڭ اۋزىنان جازىلىپ الىنعان تاسپالار بولاشاق كينو­فيلم­نىڭ نەگىزىن قۇرارى ءسوزسىز. تۋىندىنىڭ كوركەمدىك جەتەكشىسى جانە ستسەناريىن جاز­عان بەلگىلى اقىن اعامىز ولجاس سۇلەيمەنوۆ. قولدا بار تاسپادان 30 ساعاتتىق فيلم شىعارۋعا بولادى, بىراق اڭگىمە كولەمدە ەمەس, ساپاسى مەن مانىندە, سونىڭ ءوزى 10 ساعاتتىق سەرياعا جەتىپ تۇر. اتالعان ەڭبەكتى قازاقستان كينەماتوگرافيستەر وداعى­نىڭ باتىس بولىمشەسى اتقا­رۋ­دا. «جومارتتىڭ قولىن جوق­تىق باي­­لايدى» دەمەكشى, قولعا الار جۇ­­­مىستى قاراجات ماسەلەسى تەجەپ تۇر.

«كوپ تۇكىرسە – كول» دەيدى حا­لىق دانالىعى, بۇل ماسەلەگە بەيجاي قاراي المايتىن ەل ازا­مات­تارىنىڭ كومەگىمەن اسىل اعانىڭ ءومىر جولى, تۇلعالىق بەينەسى جايلى كينوتاسپانىڭ ومىرگە جولداما الاتىنىنا كامىل سەنگىمىز كەلەدى.

• جاستىق شاق قاناتتارىن جايىپ سالۋ ءۇشىن ەمەس, ۇشۋ, جۇمىس ىستەۋ, جۇمىس ىستەۋ, جۇمىس ىستەۋ ءۇشىن بەرىلگەن.
• ءومىردىڭ ەكى تىرەگى بار: ۇيرەنۋدەن جالىقپاۋ, ۇيرەتۋدەن ايانباۋ.
• سىپايىلىق كiشiلiكتەن عانا ەمەس, كiسiلiكتەن دە تۋادى.
• جيىرماسىنشى عاسىر تاڭعاجايىپ عاسىر, تاريح ءۇشىن قىزىقتى, ال زامانداس
ءۇشىن قاسىرەت عاسىرى.
• ادام ايناسى – ادام.
• اقيقاتتان اتتاپ كەتۋ – ارعا سىن.
• ساتىعا اياق سالماي جاتىپ, باسپال­داقتان اتتاما.
•قانمەن سىڭگەندى قاسيەتتەمەسەڭ, قادىرىڭ بولمايدى.
• بۇگىنگى كۇن – كەشەگى كۇننىڭ شاكىرتى.
• ادامدىق قالىپتى بيىك ۇستاۋ – كىمگە دە بولسا ۇلكەن سىن.
• سەنىم – قۇدىرەتتى كۇش: تاۋدى دا قوزعايدى.
• جالادا شىندىق بولمايدى.
• دۇنيە تۇسكە دەيىن كيىز, تۇستەن كەيىن ءمۇيىز بولىپ كەتۋى ءاپ-ساتتە.
• ورىندى سىن ويلانتپاي قويمايدى.
• پانام دا ەل, دانام دا ەل. سوعان ارقا سۇيەدىم, سودان ۇيرەندىم.

(دىنمۇحامەد احمەت ۇلى قوناەۆتىڭ وي-ورامدارىنان)

 

مولداعالي وماروۆ,

كينورەجيسسەر

سوڭعى جاڭالىقتار