(تولعاۋ) كىسىمىن اتا كورگەن, انا كورگەن, كوتەردىم كوپتىڭ جۇگىن شاما كەلگەن. باتاسى مۇقاعالي قابىل بولىپ, سوزىمە قالىڭ ەلىم باعا بەرگەن!
توبەمنەن توڭكەرگەندەي قارا ءتۇندى, تۇلەتتى تاۋەلسىزدىك قاناتىمدى. ەلباسى ارقاسىندا ەل جاڭارىپ, ارقاعا استاناداي قالا تۇردى. ەجەلدە ەلتۇتقالار ەل ورناتقان, ۇلاسقان ۇرپاعىنا ولار – ماقتان. ەلباسى – قاسيەتتى اتالى ءسوز, مازمۇنى, ماعىناسى تەرەڭ جاتقان. تۋ تىككەن, ەڭسە تىكتەپ ەلدىگىڭ عوي, وزگەمەن تەرەزەسى تەڭدىگىڭ عوي. ەلەتمىش1 , اتاتۇرىك داڭقىمەنەن, ەلباسى ۇعىمىنىڭ ورنى بىردەي. توقتاماس عاسىرلاردان وزعان ءداۋىر, تىنىسىن سەزىنەسىڭ جازعاندا جىر. كەڭەستىك كوسەمدەردى مانسۇق ەتىپ, كەتتى عوي كوسەم دەگەن سوزدەن قادىر. ءار ءسوزدىڭ استارىنا وسى ارادا, اعايىن, وي جىبەرىپ جەتە قارا. تاۋەلسىز قازاقستان تاريحىندا تۇلعاسى ەلباسىنىڭ جەكە دارا! ءومىردىڭ سۋداي اعىپ وزەگىمەن, كەلەدى پرەزيدەنتتەر كەزەگىمەن. ەلباسى – نازارباەۆ ەگىز ۇعىم, جاسايدى ماڭگى بىرگە ءوز ەلىمەن! نۇر-اعام ءوزى سالعان نۇر قالانىڭ, ساۋلەتى باعىن اشتى بۇل دالانىڭ! ازاتتىق, ەلباسىنى, استانانى, بەلگىلى “بايتەرەكتە” جىرلاعانىم! “بايتەرەك” بىرەۋلەرگە ۇنامايدى, “بيلىكتى ماقتادىڭ” دەپ كىنالايدى. جىرلاسام ەلباسىنى ايىپ پا ەكەن, كوتەرگەن توبەسىنە ۇلى ابايدى! جىرلادىم ابىلايدى, قابانبايدى, ناۋرىزباي, بەردىقوجا, بوگەنبايدى. حان كەنە, اقمولانىڭ شەجىرەسىن, تۋ جايلى, تەڭدىك العان زامان جايلى! جىرلايمىن ءتىلىم باردا تاڭدايىمدا, استانا, ەركىن ءومىر, ەل جايىندا! تۇرعاندا كۇنىم تۋىپ اسپانىمدا, بيىككە مەن-داعى ءبىر سامعايىن دا! تىرشىلىك جايناعاندا تاڭعى اسپانداي, جارقىلدار جىرىم مەنىڭ الداسپانداي. كورمەسەك باسىمىزعا قونعان باقتى, بولماي ما ەكى كوزدى شەل باسقانداي... قۇلپىرىپ, قۇبىلمايدى كۇندە بوسقا, مىنەزى بۇل زاماننىڭ مۇلدە باسقا. تۇلعاسى كەمەڭگەردىڭ ارقا-تىرەك – ءتۇبى ءبىر, تىلەگى ءبىر كۇللى الاشقا. ازاپتىڭ ارتتا قالدى سان عاسىرى, قازاقتىڭ جەتتى الەمگە العاش ءۇنى. دۇنيەنىڭ ءتورت بۇرىشى تۇگەل كوردى, تورىندە كوش باستاعان ەلباسىنى! دانانىڭ جۇزەگە اسىپ ويلاعانى, ءداۋىردىڭ قايناپ جاتىر تايقازانى. ەلباسى, استانانىڭ تۋعان كۇنى, ءار قازاق جۇرەگىندە تويلانادى. جۇلدىزدى جىر تۋماسا جارقىلداعان, قايتەدى قۇلاق ءتۇرىپ حالقىم ماعان. كوك بايراق قۇدىرەتتى ەر قولىندا, قىرانىن كۇننىڭ نۇرى التىنداعان. باباسى كورمەگەندى كوردى قازاق, قاناتىن كەڭ جاھانعا كەردى قازاق! اتىنان اقوردانىڭ بيلىك ايتىپ, توراعا ەۋروپاعا بولدى قازاق! شىعانداپ, قيىر شەتتىڭ تانىپ ءبارىن, ۋا, جۇرتىم, شارتاراپقا شارىقتادىڭ! بۇل الەم قاشان تۇتاس ءبىلىپ ەدى, قازاقتاي جەر بەتىندە حالىق بارىن؟ تابىنعان اتا-باباڭ كوكبورىگە, الىسىپ ات ۇستىندە وتپەدى مە؟! شىعاردى نۇرسۇلتانىڭ تايسالماستان, تاكاپپار ەۋروپانىڭ قاق تورىنە! اسپانداپ اتاق-داڭقى كوككە ورلەگەن, بۇگىندى سالىستىرما وتكەنمەنەن. تورىندە تورەلىك قىپ وتىرعان جوق, بابالار ەۋروپاعا جەتكەنمەنەن. بەتىنە بەرەكەنىڭ شاڭ جۇقتىرماي, كوپ بولىپ قۋانايىق تارلىق قىلماي! قازاققا دۇنيەنى جالت قاراتقان, بولعان جوق بۇرىن-سوڭدى ەرلىك مۇنداي! جاڭىلىپ جۇرەر جولدىڭ جۇلگەسىنەن, ءورت شىقتى تالاي ەلدىڭ ىرگەسىنەن. داۋىسى سايىپقىران نۇر-اعامنىڭ, الەمنىڭ ساڭقىلدايدى مىنبەسىنەن! سان عاسىر وسى ءساتتى ەلىم كۇتتى, تالايدىڭ تىككەن تۋىن ءتاڭىر جىقتى. باتىرى, بەيبىتشىلىك كوشباسشىسى – داناعا باسىن ءيدى نەبىر مىقتى! قانشاما قاسىرەتتى جەر كوتەردى, قاھارمان ءوز ۇلىنا ەل دە سەندى. اجداھا پوليگوننىڭ اۋزىن جاۋىپ, عالامدىق تۇنشىقتىردى زور قاتەردى. ەلباسى – توبەڭدەگى باق جۇلدىزىڭ, قاراتتى ءوز اۋزىنا جەردىڭ ءجۇزىن. سۇڭعىلا ساياساتپەن سارا ءتىلىپ, ەرىتتى تاريحتاعى توڭنىڭ مۇزىن. كوپ ۇلتتى قازاقستان ەردى ۇلىعا, ۇرپاققا ەر ەڭبەگى – ماڭگى مۇرا! ءبىر جەرگە بارلىق ءدىننىڭ باسىن قوسىپ, الەمنىڭ ىقپال ەتتى تاعدىرىنا! تۋدىرعان قايتالانباس الىپ تۇلعا, قازاقتاي باقىتى زور حالىقتىڭ دا. سامعايدى التىن توپشى سامۇرىعى, قاناتىن بولاشاققا قاعىپ تۋرا. ۇلت باردا ىنتىماعى بۇزىلماعان, تاريحتىڭ وشىرە الماس ءىزىن زامان. جەل ەسكەن ايدارىنان ەل-جۇرتىمدى, ءتىل-كوزدەن امان ساقتا, قىزىر بابام! اداسپاي سالتىمىزدان حالىق تۇتقان, ەلدىكتىڭ قاسيەتىن تانىتتىق سان. جەتكىزگەن وسى كۇنگە, ۋا, قازاعىم, ءوز ۇلىڭ وزەگىڭدى جارىپ شىققان! سەكىلدى زاڭعارداعى تاۋ بارىسى, نۇرسۇلتان – ەل تىرەگى, ەل نامىسى! ادامنىڭ بۇل ومىردە ارمانى جوق, حالقىنىڭ بولا بىلسە قورعانىشى!.. نەسىپبەك ايت ۇلى. * ەلەتمىش – تۇرىك قاعاناتىن قۇرعان ادام. ەلدى ەل ەتكەن دەگەن ماعىنادا.
