تاياۋدا كوپتەن كورمەگەن باۋىزداۋ قۇداممەن جۇزدەسە قالعانىم. از-كەم اماندىق-ساۋلىقتان سوڭ قۇدام قالجىڭعا سۇيەپ:
– بيىل ۇيىڭنەن ءبىر ومىرتقا مۇجىمەدىك قوي, – دەگەنى.
وكپەسىنىڭ ءجونى بار, ىرىزدىق كەمىمەگەنىمەن, مۇمكىندىكتىڭ از بولىپ تۇرعانى. ول جالپاق دۇنيەنى جالعىز قاۋىزعا سىيعىزعان جامان تۇماۋدىڭ جايىلىپ كەتۋىنەن. توپىرلاتىپ كىسى شاقىرىپ, تورگە وتىرعىزىپ كۇتپەك تۇگىلى, كوشەدە جوتەلگەن ادامنان ات-تونىمىزدى الا قاشاتىن بولدىق.
– جاعداي وسىلاي, ءوزىڭىز دە بىلەسىڭ عوي, قۇدا, – دەپ جاقاۋقاتتىق.
– ويىن عوي, بىراق وسى دەرتتىڭ سالدارىنان اعايىننىڭ بەت-ءجۇزىن كورمەيتىن بولدىق. جات بولىپ كەتپەسەك جارار ەدى, – دەپ قاتتى ايتتى قۇدا, جيەندەردىڭ دە بۇيرەگىن جولداعان جوقسىڭ. ەرتەڭ ناعاشىلارىنا بۇيرەگى بۇرىلماي تۇرسا, وزىڭنەن كور.
شىنىندا دا ومىرتقا ادامداردى ءبىر-بىرىنە جاقىنداستىراتىن ادەمى جورالعى. ء«بىر كۇن دامدەس بولعانعا, قىرىق كۇن سالەم بەر» دەيدى حالىق. مىسالى, جاراتىلىس يەسىنىڭ بار مۇشەسىن ۇستاپ تۇراتىن, قوزعالىسقا كەلتىرەتىن مۇشە – ومىرتقا. الىستى جاقىنداتىپ, اعايىندى توننىڭ ىشكى باۋىنداي بەكەمدەيتىن دە وسى سالت. ءوڭىر جاسىل ايماققا اۋىسسا, وكپە ايتقىش اعايىندى ومىرتقاعا شاقىرىپ جىبەرمەكپىن.
كوكشەتاۋ
