– قىرىمەن ۇر! – دەپ ايعاي سالدى كورشىسى بالاسىنا زەكىپ.
الدە كۇندەلىكتى ءسۇتىن ساۋىپ, قايماعىن جەپ وتىرعان مالعا جانى اشىماعان بالانى كەكەتكەنى, بالكىم قىرقىندى ءشوپتى جۇمىرىنا جۇق قىلامىن دەپ باس بەرمەي تۇرعان سيىرعا اشۋلاندى ما ەكەن.
كولدەنەڭ كورىنىسكە كوڭىل اۋدارعان سوڭ ناعاشىمنىڭ كورشىسىنىڭ جاسى ۇلكەن بولسا دا ءجونىن ايتۋعا بەكىندىك. اۋەلى بالالارعا. جازىقسىز مالدى جابىرلەۋدىڭ ءجون ەمەستىگىن. اتام قازاقتا وبال دەگەن ۇعىمنىڭ بار ەكەندىگىن ءتىلىمىز جەتكەنشە سيپاتتادىق. ءتورت تۇلىك مالعا قاتىستى ىرىم-جىرىم قازاقتا جەتىپ ارتىلادى. بۇرىنعى مال باققان قازاق سونىڭ بارلىعىن قاتاڭ ساقتاعان. قازىرگى كۇنى قوراما مال بىتپەيدى دەيتىن كەيبىرەۋلەر سول ىرىمدى ساقتامعان سوڭ زاردابىن تارتىپ تا جۇرگەن شىعار. ال ونسىز دا اياعىن ارەڭ باسىپ جۇرگەن ارىق, كوتەرەم سيىردى ساباۋ ادامشىلىققا جاتپاسا كەرەك.
ەكى بالا تەرىس اينالدى. ءبارىنىڭ باس تەرىسى كەلىسپەي تۇرعان سوڭ ناعاشىمىزدىڭ ۇيىنە بۇرىلعانبىز. شارۋا ىڭعايلانعان سوڭ قايتپاق بولدىق. ءبىزدىڭ اۋىل بۇرىن كەڭشاردىڭ ورتالىعى ەدى. انە, انا كوشەدە ەكى قاباتتى مادەنيەت ءۇيى بولاتىن. قازىر جىم-جىلاس. الدەبىرەۋ بولار-بولماس تيىنعا ساتىپ الىپ, تىك كوتەرە بۇزىپ اكەتىپتى. مادەنيەت ءۇيىنىڭ ارعى جاعى جاز بويى جايقالىپ تۇراتىن باق ەدى. الما اعاشى گۇلدەگەندە توڭىرەكتىڭ ءبارى يران باعى ءتارىزدى بولىپ تۇرۋشى ەدى عوي. كەيىن ول باقتىڭ دا باعى تايدى. كوپ بىلەتىن بىرەۋ ەتتى الما اعاشىنىڭ بۇتاعىمەن سۇرلەسەڭ, ءدامى ءتىل ءۇيىرىپ تۇرادى دەيتىن پىكىر ايتقان عوي. ءتاتتى ەتتى جاقسى كورەتىن ءبىزدىڭ اعايىن ءدال اۋىلدىڭ ىرگەسىندە جايناپ تۇرعان باقتى تۇگەل وتاعان. ءسويتىپ, ءبىر كۇن ءسۇر ەت جەيمىن دەپ اتالارىمىزدىڭ ماڭداي تەرىمەن وسكەن قانشاما جەمىس اعاشتارىن شاۋىپ تاستادى.
سول كەزدە وبال دەپ ەشكىم ايتپادى ما ەكەن؟ التايدان اتىراۋعا دەيىنگى يەن دالانى جايلاپ, اتتىڭ جالىندا, تۇيەنىڭ قومىندا كۇن كەشكەن اتا-بابالارىمىز ءار نارسەنىڭ وبالىن ويلايتۇعىن. كەشەگى قازاقتىڭ كوشى تاعدىردىڭ سوقتىقپالى-سوقپالى جولىنان سۇرىنبەي وتسە, سول ءداستۇردى ساقتاعانىنان ەدى عوي.
كوكشەتاۋ
