ونەر • 13 قاڭتار, 2022

«ۋا, زاۋرەش...»

452 رەت
كورسەتىلدى
25 مين
وقۋ ءۇشىن

سوڭعى ونجىلدىقتار ءجۇزى بولدى, مۇحيت سالدىڭ «زاۋرەش» ءانى حاقىندا جاريالانىمدار جارىق كورىپ, ايگىلى اۋەننىڭ اڭىزى مەن اقيقاتىن الاشقا ايقىنداۋمەن كەلەدى. جەرگىلىكتى ولكەتانۋشىلار مەن زەيىندى ونەرتانۋشىلار ورتاعا سالعان قۇندى دەرەك-دۇنيەلەر اراسىنان ەرەكشە اتايتىنىمىز – اۋەنسازدىڭ ابىزى ي.جاقانوۆ پەن وسىناۋ ءان-ءاپسانا جايىنا اۋەل باستان قانىق ونەرپاز دا شەجىرەشى ب.كارتەن جازىپ جۇرگەن ساۋلەلى سىر-نامالار. ءاننىڭ شىعۋ تاريحى مەن كەيىپكەرلەرى تۋرالى تىڭ دا تانىمدىق وقيعالارمەن قالىڭ قاۋىمدى ىنتىزار ەتكەن قوس قالامگەر تۋىندىلارىنان كەيىن ايتاتىن نارسە ازداي-اق.

 

«ۋا, زاۋرەش...»

دەگەنمەن «زاۋرەش» انىنە قاتىستى ءالى دە ناقتىلانىپ, انىق­تاپ جازاتىن, جاڭاشا پايىم­دايتىن جايتتار بار­شىلىق. ويتكەنى اۋەنىن ءارلى اڭگى­مەمەن اسپەتتەپ, شىرقالار سازى مەن شەرتەر سىرىن كەلىستىرگەن كوركەم بايانداردىڭ كەيبىر تۇسى شىن ومىردەن ءبىرشاما الشاقتايدى. بۇل تاقىرىپتى ارنايى زەرتتەگەن ەمەسپىن, بىراق ونىڭ تۋىنداۋ وقيعاسى, كەيىپكەرلەرىنىڭ ءداۋىر-داۋرەنى وزىمە ايان تاريحي تۇلعالاردىڭ باستان كەشكەن كەپتەرى بولعاسىن كەيبىر تۇس­­پالداردى كوركەم اڭىزدان كۇ­­مانسىز اقيقاتقا بۇرۋعا ىق­تيار­مىن.

پاسىرەسە, مۇحيتتىڭ وسىناۋ مۇڭلى مۇراسىنا قاتىستى جەر­گىلىكتى زەردەلىلەر ۇسىنىپ, زيالى زەرتتەۋشىلەر ۇستانىپ كەلگەن – زاۋرەشتىڭ ىرعىز جەرىندە عۇمىر كەشۋى, ءتىپتى زيراتى مەن قۇلپىتاسى سوندا ەكەندىگى تۋرالى ساناعا سىڭگەن سەنىم, ەلدىڭ ەرەن ىقىلاس-قالاۋى. وسى ىزگى نيەتتەن كەلىپ, «اتاقتى سال مۇحيتتىڭ انىندەگى زاۋرەش ىرعىزدا عۇمىر كەشىپتى» ءھام «زاۋرەشتىڭ جانى جاننات تاپقان جەرى ىرعىز» دەگەن سەنىمدىلىك, «زيراتىن تاپ­تىم, زاۋرەش ىرعىزدا جاتىر» دەگەن با­تىلدىق ورنىققالى ءبىراز بولدى.

«ۋا, زاۋرەش, سەنىڭ ءۇشىن ەل­دەن كەل­دىم...». ءيا, ازالى اۋەن­نىڭ العاشقى جولى-اق باۋىر ەتى بالاسىنىڭ مەزگىلسىز قازا­­سىنا قاسىرەتتى اكەنىڭ شال­عايدان جەتكەنىن ۇقتىرار ەدى. زەرت­تەۋشىلەر دە وسى شەرلى ساپاردىڭ شىلاۋىنان شىعا الماي, ەكى شالعاي جاسقۇس پەن ىرعىز اراسىنا ويشا ات ارىتادى ەكەن-ءدى.

اۋەلەگەن ءارلى دە, زارلى ساز­دىڭ تەبى­رەنتەر تابيعاتى, ەل اۋزىن­­داعى ەركىن ەستەلىكتىڭ تالانتتى ادەبيەتشىلەردىڭ قا­لام قۇدىرەتىمەن قۇلپىرۋى – زاۋرەش حي­كاياسىن حالىقتىڭ كوركەم ەس­تەتيكالىق اڭىز-ءاپساناسى ەتىپ اسپەتتەدى.ا

زاۋرەش تاعدىرىنا قاتىستى جۇرت­شىلىققا جاريالانىپ جۇرگەن: مەدەت تورەنىڭ وتىز ۇلى مەن جالعىز قىزى بولۋى; قازالى اكە شىعارعان كوكىرەك زارىنا مۇحيت سالدىڭ زيرات باسىندا ءان شىعارۋى; سۇيگەن جاردىڭ رومانتيكالىق قوساعى المۇحامەد وفيتسەردىڭ اتاسى سەيدالى سۇلتان پۋگاچەۆ كوتەرىلىسىنىڭ قا­ھارمانى ەكەندىگى سياقتى ۋاقىت پەن كەزەڭ شىندىعىمەن قيىسپاي جاتاتىن جايتتار جەتەرلىك. زاۋرەشتىڭ اياۋلى بەينەسى مەن اسىل بولمىسىن قيلى قيالدان – قيماس قيسىنعا بالايتىن تۇستار ءبىرشاما. وسىناۋ تۇجىرىمدار تىزبەگىن سول كۇيى اينا-قاتەسىز قابىلداۋعا دا بولار ەدى. بىراق كەيدە تاريحي دەرەكتەر, مۇراعاتتىق مالىمەتتەر وقيعانى باس­قا ارناعا بۇرىپ, باسقاشا سىر شەرتەتىنى بولماسا.

ەندەشە جاڭگىر حان ورداسى­نىڭ ەركە قىزى قيانداعى ىرعىزعا قالاي كەلىن بولىپ ءتۇستى دەگەننەن باستايىق. بىردەن باسىن اشىپ الاتىن, تالاي كوڭىلدى كۇپ­تى ەتەتىن اڭگىمەنى دە كەسىپ اي­تايىق. زاۋ­رەش ىرعىزدا عۇمىر كەشكەن دە, بۇل مە­كەنگە تابانى تيگەن دە ەمەس. اكەسى مەدەت سۇل­تاننىڭ ءومىربايانى دا ءبىز ءۇشىن الاقانداعىداي ايان. حان ورداسى جاسقۇستىڭ پەندەسى, نۇرالى حاننىڭ بەل نەمەرەسى, تۋعان جىلى – 1811, شەنى – اسكەري ستارشينا. ورىس ءتىلى مەن زاڭ­ناماسىن جەتىك ءبىلىپ, ون سەگىز جاسىنان جاڭگىر حاننىڭ شەكارا شەبىندە كازاچەستۆومەن كيلىگەتىن كۇردەلى ىستەردى شەشۋگە ارالاسقان جىگەرلى جان. جاڭگىرمەن بىرگە 1839 جىلى پە­تەربۋرگكە بارىپ, ءى نيكولاي پات­شانىڭ قىزى كىناجنە ما­ريا­نىڭ نەكە قيۋ سالتاناتىنا قاتىسقان. جايىق كازاكتارىمەن جەر داۋىندا دالەلدەرى ۇستەم ءتۇسىپ, تارازى باسىن قا­زاق پايداسىنا ءيىپ وتىرعان. سول ءۇشىن دە ورتالىق ساياساتتىڭ قىرىنا ىلىگىپ, 1852 جىلى اكىمشىلىك قىزمەتتەن شەت­تەتىلدى. كەلەر قىستا ءىنىسى ەسكەن­دىر ەكەۋى جالعان جالامەن ورال تۇرمەسىنە قامالدى.

قىزى, ءجاسوسپىرىم زاۋرەشتىڭ ايتۋلى وقيعاعا العاش كەيىپكەر بولاتىنى وسى جىل. مەدەتتىڭ اكەسى شوكى سۇلتان جاڭگىر حاننىڭ ءۋازىرى ساناتىنداعى اقىلشى اعا­سى ەدى. اناسى باشەكە حانىم دا جەتپىسكە كەلگەن شاعىندا ەگ­دەلىككە بوي الدىرار وسال جان ەمەس-ءتى. ەكى بالاسى بىردەي تەمىر تورعا قامالعانعا شىداپ وتىرا الماي تاۋەكەلدى جولعا اتتاندى. مەدەتقاليدىڭ ەكى ايەلىن, ەكى ءجاسوسپىرىم قىزىن, ەسكەندىردىڭ ۇلىن, كىشى بالاسى ءمىرحايداردى, تاعى ءبىر قىزىن ەرتىپ قىستىڭ كوزى قىراۋ 1853-ءتىڭ 18 اقپانى كۇنى ورىنبورعا جەتىپ, پەروۆسكيدىڭ قابىلداۋ بولمەسىنە كيە-جارا كىرەدى ەكەن.

ءان تۋرالى اڭىزدا ايتىلاتىن «اكەسى ءىستى بولعاندا زاۋرەش پاتشاعا كىرىپ, اقىل-كوركىمەن اراشا ءتۇسىپ اقتاپ العان ەكەن» دەيتىن الىپقاشپا اڭگىمەگە ارقاۋ وقيعا وسىناۋ. ۇلكەن شەشەسى ول­كەنىڭ باس اكىمىنە قولىنان جە­تەك­تەي كەلگەن مەدەتتىڭ ەكى ءجاس­وسپىرىم قىزىنىڭ ءبىرى زاۋ­رەش ەكەنىن اڭعارامىز. جاسى سەگىز-توعىزداردا دەيمىز, سەبەبى مۇ­راعاتتاعى جازىلۋ تىلىنە جۇ­گىنسەك: «ودنا يز نيح مات سۋلتانا ۆنۋترەننەي وردى ۆويس­كوۆوگو ستارشينى مەدەتگاليا چۋ­كينا, ا تري سۋت: ەگو جەنى, ودنا يز نيح سەسترا; چتو يز ترەح دەتەي – دۆوە سۋت مالو­­لەتنيح دو­چەري ەتوگو سۋلتانا, ا مال­چيك ەست سىن سۋلتانا يسكاندەرا چۋ­كينا, مەدەتوۆا براتا» (قر ورتالىق مەم­لەكەتتىك ءارحيۆى, 4-قور, 1-تىزبە, 5649-ءىس) دەگەندە, قىزدارىنىڭ ءالى بويجەتپەگەن جەتكىنشەك ەكەنى كورىنەدى. اقپانداعى الىس ساپارعا ءتاي-ءتاي باسقان سابيلەردى الا شىقپاسى دا انىق جاي.

بۇل – سول كۇنى ءتىلماش با­تىر­­شين جاز­عان تۇسىنىكحات. گە­نەرال پەروۆسكي مۇنشا جان­نىڭ رۇقساتسىز نارىنقۇم­داعى وردادان ورىنبورعا كەل­گەنىنە شامدانعانىمەن: «سۇل­تانداردىڭ ءىسى ءادىل قارالادى, نا­تيجەسىن توزىممەن كۇتسىن» دەپ كەلگەندەردىڭ كوڭىلىن كۇپتى ۋا­دەمەن قايتارادى. اشىنعان انا, جاۋتاڭداعان ۇل-قىزدىڭ تاۋەكەلشىل ارەكەتى اسەر ەتتى مە, ايتەۋىر شوكى بالالارى بۇل جولى بوستاندىققا شىقتى. بىراق ارادا جەتى جىل وتكەندە باستارىنا تاعى ءىس ءتۇسىپ, 1860 جىلى اعايىندى مە­­دەتقالي, ەسكەندىر, ءمىرحايدار, زۇل­قارناي, شوكيندەر بۇكىل وتباسىمەن ورىنبور ولكەسىنىڭ سولتۇستىك اۋدانىنا جەر اۋدارىلىپ كەتە باردى. بۇل كەزدە زاۋرەش ون بەستەر شاماسىندا. ادى­لەتسىز ۇكىم كەلەر جىلى-اق وز­­گەرتىلىپ, پەتەربۋرگتەن پات­شا­نىڭ ءوزى كەشىرىم بەرۋىمەن اعايىندىلار تۋعان جەرىنە ورالدى. ورىنبور اكىمشىلىگىندە قىز­مەتتە جۇرگەن جاس وفيتسەر ال­مۇحامەدتىڭ زاۋرەشپەن كەزىگۋى وسى كەز بولسا كەرەك. ۇلىقتارعا جاعىمدى شەنەۋنىكتىڭ اتا­لاس­­تارىن ايداۋدان قۇتقارۋعا سەپتىگى ءتيۋى دە مۇمكىن.

زاۋرەش بويجەتكەن اتا-اناسىمەن بىرگە ورداعا ورالسا كەرەك, ويتكەنى ءالى ال­مۇحامەدكە جار بولا قويماعان. ءا.سەيداليننىڭ اسكەري, اكىمشىلىك قىزمەتى, شەنى مەن لاۋازىمى جايىنداعى تەك 1866 جىلدىڭ 30 ساۋىرىندەگى قۇجاتتا عانا ونىڭ: «جەنات نا دوچەري سۋلتانا ۆنۋترەننەي وردى چۋكينا – زاۋرى مەدەتوۆوي» دەپ جازىلعان («پولنىي پوسلۋجنوي سپيسوك شتابس-روتميسترا سەيدالينا-1-گو», رەسەي مەملەكەتتىك ءارحيۆى 1291-قور, 2-ءتىزىم, 9-ءىس). بۇعان دەيىن جاناما دەرەكتەر ارقىلى جاقىنداي تۇسكەن «زاۋرەشتىڭ زايىبى كىم؟» دەگەن ساۋەگەي ساۋالعا بۇرىن ايتىلماعان, ارحيۆتەن اشىلماعان ناق قۇجاتتىق جاۋاپ وسى دەيمىز.

ءدال وسى كەزدە, 1866 جىلدىڭ 13 ناۋرىزىندا ءا.سەيدالين كىشى ءجۇزدىڭ باتىس بولىگىنىڭ بيلەۋشى-سۇلتانى قىزمەتىنە تاعايىندالىپ, ورىنبوردى تاستاپ قىر­عا اتتاندى. شەندى اكىم بولسا دا قا­زاقتىڭ قامىن كوپ ويلاعانى ورتالىققا جاقپاي ءوزىنىڭ الدىنداعى سۇلتان-پرا­ۆيتەل, پولكوۆنيك, رەسەي گەوگرا­فيالىق قوعامىنىڭ مۇشەسى تاۋكين قىزمەتىنەن الىنىپ, ورنىنا المۇحامەد جىبەرىلدى. قىرىق بەس جىل بويى اتالاستارى: حان اتانعان قاھارلى قاراتاي, ءادىل دە قاتال بايماعامبەت سۇلتان, زەردەلى عالىم مۇحامەتقالي تاۋ­كين باسقارعان ۇلكەن ايماقتىڭ ەندىگى بيلىگى اۋلەتتىڭ جاڭا بۋىنى المۇحامەدكە اۋىستى.

المۇحامەد پەن زاۋرەنىڭ وتاۋ تىك­كەنى 1864-1865 جىلدارعا كەلەدى. ءتىپتى ولاردىڭ تۇڭعىش پەر­زەنتىنىڭ ەسىمى, تۋعان اي-كۇنى دە بىزگە ءمالىم, بۇل تۋرالى جوعا­رىداعى قۇجاتتا المۇحامەد «يمەەت دوچ – فاتيمۋ, روديۆشۋيۋ­سيا 21 وكتيابريا 1865 گودا, جەنا ي دوچ ۆەرويسپوۆەدانيا ماگومەتانسكوگو» دەلىنىپتى. جاس بوسانعان زاۋرە ءتورت ايلىق بالاسىمەن قىستىڭ سىزى كەتپەگەن ناۋ­رىز ايىندا ەرىمەن بىرگە الىس قىرعا اتتانا قويماعان بولار, ورىنبور باسىندا الدە بەرگى شەپتەگى ەلەك-شىڭعىرلاۋ بويىنداعى ىرگەلى اۋىلدا قالا تۇرار. المۇحامەد تە ەلدى شولۋعا الداعى جاز­عا دەيىن جەڭىل قانجىعا اتتانسا كەرەك. ءارى وسى كەزدە رەسەي پاتشالىعى ويلاستىرىپ جاتقان ءبىر ساياسي ارەكەت بار ەدى. كىشى ءجۇزدى باسقارىپ وتىرعان بيلەۋشى-سۇلتانداردىڭ ورداسىن شەكارا-شەپتەن شال­عايعا, ساحارانىڭ الىس ورتاسىنا كوشىرىپ, تۇراقتى رەزيدەنتسيا سالاتىن جەرلەردى بەلگىلەۋگە كىرىسكەن. المۇحامەد رەزيدەنتسياسى ونىڭ قول استىنا قارايتىن اداي ەلىنە تامان, جەمنىڭ تومەنگى اعىسىنداعى ەسەنبەردى جايلاۋىندا بولۋى ءتيىس دەپ ۇيعارىلدى. قازىنادان قارجى قا­راستىرىپ, ورىنبوردان وترياد اتتاندىرىپ, ءبىراز دايىندىق شاراسى بىتكەندە وتارلىق ساياساتتىڭ بەتبۇرىستى جاڭالىعى جەتتى. قازاقتى باس­قارۋدىڭ اتىشۋلى اكىمشىلىك رەفور­ماسى قا­بىلدانىپ, 1868 جىلدىڭ قازانىندا سۇل­تان-پراۆيتەلدەردىڭ بيلىگى توق­تا­تىلدى. ادىلەت مينيسترلىگىنىڭ 1869 جىلعى 7 اقپانداعى بۇي­رىعىمەن المۇحامەد جاڭا قىز­مەتكە – تورعاي وبلىسىنىڭ ني­كو­لاەۆ ۋەزىنە سۋديالىققا تا­عا­يىن­دالدى. ياعني ىرعىزداعى بە­كىنىسكە ەمەس, توبىلداعى نيكو­لاەۆسك قالاشىعىنا جىبەرىلدى.

اتالعان ارالىقتا زاۋرەشتىڭ ىرعىزعا كەلىن بولىپ تۇسپەگەنى وسىدان كورىنەدى. ونىڭ ۇستىنە ىرعىز مۇلدەم باسقا قيىر­دا, ورىن­بور ولكەسىنىڭ شىعىس بولى­گىنە قارايدى. ول ەلدىڭ المۇ­حامەد سەكىلدى ءوز بيلەۋشى-سۇل­تانى – مۇحامبەت ءجانتورين بار. ءا.سەيداليننىڭ قىزمەتى اكىم كە­زىندە دە, سۋديا بولىپ تاعايىن­دالعاننان كەيىن دە ول ايماقپەن مۇلدە بايلانىستى بولماعان.

اتتەڭ-اي, اياۋلى ارۋ زاۋرەش­تىڭ تاع­دىرىنا وراي بۇگىندەگى تالاستى پىكىر­لەرگە – ىرعىزدىڭ ارقاۋ بولىپ قالا بەرەرىنە نە جەتەر ەدى! توبىل بويىنا اتتانعالى وتىرعان المۇحامەدتىڭ قىز­مەتتىك جەكە پاراعىنداعى مىناۋ ءبىر توسىن دەرەك ءبارىن ورنىنا قويىپ بەرمەگەندە! 1868 جىلدىڭ 29 قا­را­شاسىندا تۇزىلگەن فورمۋ­لياردىڭ وتباسىنا قاتىس­تى جان جارى زاۋرە ەسىمى جازىلار جو­لىندا «جەسىر» («ۆدوۆ») دەگەن جا­بىر­قاۋلى جالعىز ءسوز تۇر­ماعاندا...

زاۋرەش ورىنبوردان ۇزاپ شىقپاستان تىم جاستاي 1867 جىل مەن 68-ءدىڭ بىرىندە دۇنيە سالعان. مىرجاقىپ دۋلاتوۆتىڭ قىزى گۇلنار اپايدىڭ ەستەلىگىندە: «زاۋرەش شەشەكتەن قايتىس بولاردىڭ ال­دىندا كۇيەۋىنەن تىلەپتى: «مەنى ورىن­بورعا قوي, ورىنبور ورتالىق قوي, ءوزىڭ نە كەلەشەك بالالارىڭ باسىما كەلىپ تۇراسىڭدار». الەكەڭنىڭ العان ەكىنشى جاماعاتىنان تۋعان ۇلدارى – جاھانشا, جاقيا, زۇلقاش-زۇلقارنايىن ورىنبوردا وقىپ جۇرگەندە ۇلكەن شەشەسىنىڭ باسىنا بارىپ تۇرىپتى» دەگەن جولدار بار. زەرتتەۋشىلەر بۇل پىكىردى مۇلدە ەسكەرگىسى كەلمەستەن زاۋرەشتىڭ زيراتىن ءالى كۇنگە ىرعىزدان ىزدەۋدە.

ىزدەگەندە, كەيىنگى جاريالانىمداردا بىرىڭعاي «المۇحامەد پەن زاۋرەش 1876 جىلى ىرعىزدا تۇرىپ, جۇمىسى 1877 جىلى ورىنبورعا اۋىسقان, دەمەك زاۋ­رەش 1876 نەمەسە 77 جىلى دۇ­نيە سالعان» دەگەن ءومىرباياننان ال­شاق جاڭىلىستى جول بۇرىپ اكە­تەدى. «زي­راتىن تاپتىم, زاۋ­رەش ىرعىزدا جاتىر» دەگەن ازامات­تىق-پارىزدىق ىزگى نيەت جەتەلەيدى. «زاۋرەشتىڭ بەيىتى ىر­عىزدا, ول انىق جاي» دەگەن نىق سەنىمدى تۇجىرىم تاپجىلمايدى. «زاۋرەشتىڭ ىرعىز توپىراعىنا جامباسى تيگەنى ءدال وسى 1876 جىل سياقتى» دەيتىن جورامال جارىسادى. سويتەدى دە, بارلىق ىزدەنىس ىرعىزداعى تورەلەر قاۋى­مىنداعى كونە قۇلپىتاسقا كەلىپ تىرەلەدى. المۇحامەد سەيدا­لين­نىڭ ماڭگىلىك دامىل تاپقان مە­كەنىنىڭ جان-جاعىن الا التى ادامنىڭ سىپاسى جاتقان دەيدى. جەرگىلىكتى كونە كوز قاريا­لار­دان قالعان اڭگىمە بو­­يىنشا قۇ­بىلاعا قاراي ىلگەرىلەۋ قويىل­عان المۇحامەد سۇلتاننىڭ ءوزى, الدىڭعى ەكەۋى ايەلدەرى, كەيىنگى شاعىن تومپەشىكتەر بالالا­رى دەپ بولجانادى. باسىنا قويىل­عان ءتورت قىرلى قۇلپىتاس سىنىپ قۇلاعان, جازۋلارى ەسكىشە ءارى ءوشىپ كەتكەن. ءار جىلدارى كەلىپ وقىعان مامانداردىڭ ايىرىپ وقىعاندارى تەك ء«ال... سەيداليننىڭ بالاسى احمەتكەرەي سۇلتان» جانە «مۇحتارى سۇلتان» دەگەن ۇزىكتەر مەن «1889» دەگەن جىل بولىپتى.

وسى دەرەكتەردى نازارعا الىپ ءبىز ارحيۆ قۇجاتتارىنا قايتا ورالايىق. وردالى قىزمەتى توق­تاپ, سۇيىكتى جارىنان ايىرىلعان المۇحامەد ەندى سالت ات, ساباۋ قامشى كۇيى نيكولاەۆسكىگە كە­لىپ ورنالاستى. بىرەر جىل تۇل بويداق ءجۇرىپ, وسى ولكەنىڭ بەدەلدىسى, كورشىلەس تورعاي ۋەزى باستىعىنىڭ كىشى كومەكشىسى پودپولكوۆنيك سۇلەيمەن جيھان­گەروۆتىڭ قىزى حاليفاعا ۇيلەندى. زاۋرەشتەن قالعان پەرزەنتى فاتي­مانىڭ تاعدىرى كەيىنگى بىزگە بەلگىسىز, بالكىم, ناعاشى جۇرتى الدە سەيدالى جاق اعايىننىڭ ءبىرى باۋىر باستى ما؟ ال حاليفادان 1871 جىلى راحيما, ودان زىليحا, جاھانشاح, داۋلەتشاح, جاقيا, احمەتكەرەي, زۇلقارناي ەسىمدى تەتەلەس جەتى ۇل-قىز ءسۇيىپ ۇرپاعىن جايدى. ەڭ كەنجەسى زۇلقارناي 1886 جىلى 21 قىركۇيەكتە دۇ­نيەگە كەلدى.

بۇل كەزدە تورعاي وبلىسىنىڭ ءتورت ۋەزى – ەلەك, ىرعىز, تورعاي جانە نيكو­لاەۆ­تىڭ سوڭعى اكىم­شىلىك ورتالىعىندا المۇ­حا­مەدپەن قاتار نەمەرە ءىنىسى تىلەۋ­­مۇحامەد ۋەز باستىعىنىڭ كىشى كو­مەك­شىسى ەدى. كىشى اتالعانىمەن, جاڭا جۇيە بويىنشا بۇل قازاق شەنەۋ­نىكتەرى قويىلاتىن ەڭ جوعا­رى لاۋازىم بولاتىن. ايت­پەسە, اسا زيالى, ەتنوگراف, رەسەي گەوگرافيالىق قوعامىنىڭ مۇشە-قىزمەتكەرى تىلەۋ سۇلتان كەز كەل­گەن ورىس اكىمىنەن ءبىر باس جو­عارى تۇرار تۇلعا-تىن. ۋەز باس­تىعى – وياز, ۆولوست بيلەۋشىسى – بولىس, اۋلنىي ستارشينا – اۋىلناي دەپ اتا­لا باستاعان كەز. ءسويتىپ اعايىندى سەيداليندەر توبىل بويىن تۇرلەندىرىپ, تىلەۋ كەيىننەن قوستانايدىڭ ىرگەسىن قا­لاسسا, المۇحامەد 1887 جىلى ىرعىزعا تۇراقتى قونىس اۋداردى. ىبىراي ءال­تىنساريننىڭ: «ىرعىزدا ءبىتىمشى سوت قىز­مە­تىندە قازاقتىڭ ءبىلىم الۋىنا اسا ىنتالى جانە بۇگىندە وندا قىز بالالار ءۇشىن ساحارادا تۇڭعىش 20 ورىندىق ۋچيليششە اشۋعا كومەك­تەسكەن المۇحامەد سەيدا­لين تۇرادى» دەپ جازعانى 1889 جىل.

ولاي بولسا, سەيداليننىڭ ىر­عىزعا زاۋرەسىز, انگە قاتىستى وقيعانىڭ ءىزى اب­دەن سۋىعاننان كەيىن جولى ءتۇسىپتى. وسىن­دا ەكىنشى جاماعاتى حاليفا دا دۇ­نيە سالىپ, ورنىنا تۋعان ءسىڭ­لىسى جاس ۇمما­گۇلسىم كەلىپ اپاسىنىڭ وشاعىن ۇستا­دى. ءومى­رىنىڭ سوڭعى ون جىلىندا بۇل قو­ساعىنان سۇي­گەن گۇلجاۋھار, گۇلي­حان, را­­بي­عا, سماعۇل, مۇسا, سۇيىن­گەرەي ەسىمدى التى ۇل-قىز­دىڭ كىن­دىك كەس­كەن جەرى ىر­عىز قالاسى. گۇل­سىم­نەن تۋعان پەرزەنت­تىڭ ۇل­كە­­­نى 1888 جىلعى گۇل­جاۋھار – الاش ارداقتىسى احمەت ءبىرىم­جا­­نوۆ­تىڭ جارى, بەلگىلى قازاق عا­لىم­دارىنىڭ اناسى.

المۇحامەد اراسىندا از ۋا­قىت كيەۆ گۋبەرنياسىنىڭ را­دو­مىسلوۆ وكرۋ­گىندە سۋديا بولىپ ورالعانى بولماسا, ىر­­عىز­دا ون جىل عۇمىر كەشتى. ول­كە­تانۋشىلار زاۋرەشتىڭ زيراتى دەپ ەسەپتەيتىن قورىمداعى قۇلپىتاس – ءوزىنىڭ, سوڭعى ەكى ايە­لىنىڭ, ۇلى احمەتكەرەيدىڭ جانە جاستاي كەتكەن بىرەر بالالارىنا قويىلعان قۇلپىتاس بولۋى. اۋلەتتىڭ بىرەر ۇل-قىزىنىڭ ەسى­مى كەيىنگى جىلدارى ارحيۆتە ايتىلمايدى. ايگىلەرىنىڭ ءبىرى زۇلقارناي ورىنبور گيمنا­زياسىندا وقىپ ءجۇرىپ ساياسي ۇيىمعا قاتىسقانى ءۇشىن وقۋدان شىعارىلىپ, 1909 جىلدىڭ جازىندا سامار گۋبەرنياسىنىڭ بۇزاۋ­لىق قالاسىندا تۇراتىن قارىنداسى گۇلجاۋھار مەن اح­مەت بىرىمجانوۆتارعا كەلەدى. 21 تامىز كۇنى كەشتە تەتە وسكەن اعا­لى-قارىنداس ەكەۋى ۇلكەن انا­­لارىنا ارنالعان «زاۋرەش» ءانىن قو­سىلا شىرقاپ, مۇڭلى نازدىڭ اسەرىمەن ون ءبىر شۋماعىن قاعازعا تۇسىرگەن. ايا­عىنا: «جا­كەن, زۇلقاش, پود ديكتوۆكۋ. بۋز­ۋلۋك. د. نيكيتينا» دەپ جازىپ قويعان. وسى شۋماقتار جەتپىس جىل ساقتالىپ, گۇلجاۋھاردىڭ ۇلى – قازاق­تىڭ حيميك-عالى­مى باتىربەك ءبىرىم­جانوۆ 1979 جىلدىڭ 21 تامىزىندا قول­جازباعا قوسىمشا جازعان ەستە­لىگىندە المۇحامەدتىڭ ءۇش ۇلى ورىنبوردا وقىپ جۇرگەندە اكە­سىنىڭ تاپسىرۋى بويىنشا ۇلكەن شەشەسىنىڭ باسىنا بارىپ تۇر­عانىن كەلتىرگەن.

قازاق دالاسىندا قانشاما قۇلپىتاس تۇر! قانشاسى كەڭەس زامانىندا وزگەلەردىڭ وزبىر­لىعىنان قۇرىلىسقا ىرگەتاس ءۇشىن قيراتىلىپ, قوسپاعا قيىر­­شىق ءۇشىن ۇگىتىلىپ كەتتى. بىراق ورىنبور كوپشىلىك ورىن, قا­زاق-تاتار مۇسىلماندىعىنىڭ ورتالىعى, قالا زيراتىنداعى بەلگى­لەردىڭ دەنى ءبۇتىن تۇر. ارحيۆ­تە مەشىتتەر جۇرگىزگەن مەتىركە كىتاپتار بولۋى. المۇحامەدتەي وقالى وفيتسەردىڭ جاماعاتى زاۋ­رەشتىڭ دەرەگى جازىلۋى, قۇل­پىتاسى دا ساقتالۋى ابدەن مۇم­كىن. ىزدەيتىن جان بولسا, ءبىر دەرەگى انىقتالماق. ال ىرعىز ەلى ارداقتى ازامات پەن اياۋلى سۇلۋدىڭ رۋحتارىنا ارناپ ماحاببات مۇناراسىن تۇرعىزامىز دەسە, المۇحامەد-زاۋرەش جۇبىنىڭ اندەگى جۇرەك سىرىن باياندايتىن بەينەلى ەسكەرتكىش بولارىنا كۇمان بار ما!

يليا جاقانوۆ اعامىز كوپ ىزدەنىسىندە وزىنە ءتۇرلى كوزدەردەن ءمالىم بولعان التى سەيداليننىڭ ىشىنەن تانىپ: «زاۋرەشتىڭ كۇيەۋى – وسى المۇحامەد دەگەن ويعا نىق توقتالدىم» دەپ سۇيىنشىلەگەن ەدى. ءبىزدىڭ قولىمىزدا التى ەمەس, وتىز بەس سەيداليننىڭ ءومىربايان دەرەگى تۇر.

ارقايسىسىنان ءبىر ماقالا, كەيبىرىنەن كىتاپ جازۋعا بولاتىنداي ونەگەلى ومىر­لەر. ءبىز تەك ارعى بابالارى سەيدالى تۋرالى تۇزەتۋ بەرە كەتەيىك. ءان تاريحى جايلى جوعارىداعى جاريا­لانىمداردىڭ بىرىندە زاۋرەشتىڭ جارى المۇحامەدتىڭ ۇلى اتاسى رەسەيدەگى پۋگاچەۆتىڭ ءدۇبىر-دۇر­بەلەڭىنە ارالاسىپتى. راس, سەيدالى سۇلتان دا كوتەرىلىس كوسە­مىنىڭ سالاۋات باشقۇرتقا بارابار سەرىكتەسىندەي ايتىلاتىن. ەرلىك ەپوپەياسى سانالعان سول ءبىر وقيعاعا قازىر كوزقاراس وزگەرگەن. الايدا بۇل سەيدالى – ابىلقايىردىڭ ەمەس, ءىنىسى بۇلقايىردىڭ نەمەرەسى. دوسالى سۇلتاننىڭ ۇلى. ابىلقايىر – نۇرالى حان – سەيدالى – كۇنتورە – المۇحامەد تارماعىنا قاتىسى جوق. ال زاۋرەشتىڭ اۋلەتتىك بۋىنى: ابىلقايىر – نۇرالى حان – شوكى سۇلتان – مەدەتقالي – زاۋرە. «زاۋرەشتىڭ» ءان اتاسى مۇحيت سال دا وسى تەكتەن تارايدى (ابىل­قايىر – نۇرالى حان – قاراتاي سۇلتان – ەركىنعالي – مەرالى – مۇحيت (مۇحامەتكەرەي).

ءان اتاسى دەپپىز-اۋ, مۇحيت «زاۋ­رەشتى» قاشان شىعارعان؟ «مۇحيت پەن مەدەت ەكەۋى زاۋرەش قايتقاننان ون كۇن­نەن كەيىن ىرعىزعا كەلىپتى, ويىل, ەمبى ارقىلى جول ءجۇرىپ» دەيدى ءبىر زەرتتەۋدە. «مۇحيت قابىر باسىندا قونىپ قالادى, ەرتەڭىنە قارالى توپ قايتىپ كەلگەندە ءانشى «زاۋرەشتى» شىرقاپ تۇر ەكەن» دەلىنەتىن لاقاپ تا جازىلدى. «قازاسىنا جايىق بويىنان مەدەت تورەگە ەرىپ سال مۇحيت تا كەلگەن دەيدى» دەپ ونەرتانۋشى ب.كارتەن ەل اۋزىنداعى اڭگىمەنى العا تارتادى. اسەم سازشى, كوسەم ءسوزشى ي.جاقانوۆ تا: «مەدەتتەي مۇڭدى اكەنىڭ سولىقتاعان كوڭىلىنە «زاۋرەشتەي» ءان عانا ءدارۋ بوپتى» دەپ مۇحيتتىڭ وقيعا باسى-قاسىندا بولعانىن مەڭزەيتىندەي. ال ءانشى شىعارماشىلىعىن كەزەڭگە ءبولىپ جۇيەلەگەن كەيىنگى ءبىر ونەرتانۋ ديسسەرتاتسياسى «زاۋ­رەشتى» مۇحيت مۇرا­سىنىڭ مارەلى تۇسىنا ەنشىلەپتى. ياعني ءوزىن «مۇ­حيت باباڭ» اتاپ, وسيەت-تول­عاۋعا بەت بۇرىپ, سالدىقتان سو­پىلىققا بەيىمدەلگەن ءبايىتتى شاعىندا تۋعان سىرلى ساز, زارلى جىر سانايدى.

بىراق زاۋرەشتانۋشىلار ءان-رەكۆيەم­نىڭ اسەرىنەن شىعا الماي, ءدال سول جىلى مۇحيتتىڭ سۇلۋ ات ءمىنىپ, ءساندى كيىنىپ, ساۋىقشى نوكەر ىلەستىرىپ, جاستىق كەزدىڭ سىلاڭ-سىر ءان-كۇيىنەن اجىراي قويماعان – نەبارى 25 جاستاعى سەرى ەكەنىن ەسكەرمەيدى. انقۇمار الەۋمەتتى ءالى دە ءسۇيىنىشتى, ساعى­نىشتى «اينامكوزدەي», كوڭىل كوركى «الۋاشتاي», كولبەڭ كەزەڭ «كوك ايداي» مەن «كەربەزدەي» عاشىق­­تىق, اسەمپاز اۋەن ىرعا­عىنا بولەۋ­مەن جۇرگەن شاعى. سوندىقتان ارناۋ ءان كۇيزەلىستى كوڭىلگە قابىر باسىندا بەبەۋلەتىپ جۇباتۋ ايتپاي, مەدەتتىڭ قاي­عىدان اھ ۇرعان لەبىزى ەلگە تاراپ, مۇحيتتىڭ قۇلاعىنا جەتكەننەن كەيىن بارىپ شىققان دا بولۋى.

«زاۋرەش» ءانىنىڭ ساحنادان شىر­قالار ءۇش شۋماعىنىڭ سىر­تىنداعى شەر-تولعاۋعا ۇلاسار نۇسقاسىندا دا ىرعىز وزەنى ايتىلمايدى. جولدا كەزدەسكەنى:

«شىڭعىرلاۋ سۋ بولسا دا

جايىق ەمەس,

بىزدەرگە ايتۋ وسيەت

لايىق ەمەس...», –

دەپ ءبىر ءسات وكىنىش لەبىن باسىپ, جىلاۋلى جانىن جۇباتقانداي. ورىستار ۋتۆا اتايتىن سىلدىر وزەن شىڭعىرلاۋ ورىن­بوردىڭ جولىندا, كەزىندە بايماعامبەت سۇلتان ورداسىن تىككەن وتكەل باسى, زاتون بويى. ورىنبورعا تۇس­تىك ءارى كەتسە كۇندىك جەر. ال­مۇ­­حامەد ستاۆكاسى دا وسى توڭى­رەكتە ەكەنىنە تالاس جوق. بۇل دا مەدەت ساپارىنىڭ باعىتىن بىل­دىرمەك.

بۇل ومىرگە كىم كەلىپ, كىم كەتپەگەن! ءجۇز جاسىرعانىنا ءجۇز ەلۋ جىل وتكەن ساحارانىڭ قاراپايىم پەندەسى زاۋرەش قىزدىڭ الىستا قالعان ازالى وقيعاسى بۇگىندە كىمدى سەلت ەتكىزەر. ونداي جاننىڭ عۇمىر كەشكەنى دە ءمالىمسىز قالماق ەدى. ەندەشە, اتىن وشىرمەي كەلە جاتقان – مۇحيت سال شىعارىپ, مۇقىم جۇرت سامعاتىپ, ۇرپاققا ۇمىتپاي جەتكىزگەن جوقتاۋ سارىن, جاۋھار جىردىڭ قۇدىرەتى دە. عاسىر اسىپ اۋەلەگەن اسىل ءاننىڭ الەۋەتى ءبىر مۇحيت مۇراسى شەڭبەرىنەن شىعىپ, حالىقتىڭ رۋحاني زەردەسىنە ورنىعىپ قالعانى قانداي عانيبەت.

قازاق ونەرىنەن ويىپ ورىن الاتىن ءبىر تۇقىمنان تارايتىن كورىكتى توپ تۋرالى گازەتتە بۇرىنىراق جا­ريالانعان ءبىر ماقالامىزدا (ت.بو­رانعالي ۇلى, «اۋە­نىمەن اي­گىلى ابىلقايىر اۋلەتى», «ەق», 2009, 20 جەلتوق­سان) جاريالانىم كو­لەمىنىڭ مۇم­كىندىگىنەن مۇ­حيت­تىڭ «زاۋرەشى» تۋرالى ءبىر ازاتجول عانا پىكىر جازا العان ەدىك. ال ءسوز بەن ساز­دىڭ ساۋلەتكەرى يليا جاقانوۆ پەن مۇحيتتىڭ – رۋحاني, عاري­فول­لانىڭ – الدىن كورگەن شە­جىرەشى-شاكىرت ءبورىباي كارتەن جازعان «زاۋرەش» ءانى تۋرالى زەرتتەۋلەر كوركەمدىگىمەن, تانىمدىق-سۇلۋ­لىعىمەن ساحنالىق, بەينە­باياندىق, اۋەنسازدىق قويىلىم­دارعا ءماتىن, ستسەناري, ليبرەتتوعا دايىن تۇرعان دىڭگەكتى دۇنيەلەر. ءبىز قوسقان دەرەگى نانىمدى مالى­مەتتەر ەسكەرىلىپ جاتسا, قۇبا-قۇپ.

...وسىدان ەكى جىل بۇرىن ال­ماتىعا 92 جاستاعى فاتيما بوكەي­حانوۆا اپاي­عا سالەم بەرە باردىم. كونەنىڭ كوزى, التىننىڭ سىنىعى, مۇحيت سال سەكىلدى ابىلقايىر اۋ­لەتىنىڭ وكىلى. قۇرمانعازى ور­­كەسترىن قۇرۋشىلاردىڭ ءبىرى كۇيشى ماحامبەت بوكەيحانوۆتىڭ نەمەرە قا­رىنداسى, ونىڭ ءىنىسى ءدۇبىرلى دومبىراشى, قايراتكەر عاب­دول­حاكىمنىڭ قىزى. ءوزى ساق­تاعان سارعايعان سۋرەتتەر اراسىنان اسكەري كيىمدى كەلبەتتى ءجاسوسپىرىم كۋرسانتتىڭ فوتوسىن ءاجىمدى ساۋساقتارىمەن سيپاپ: «مىناۋ مەنىڭ پاپام» دەپ قارت كوڭىلىمەن ەلجىرەگەن ەدى. اكەسىنىڭ 15 جاسار كەزگى بەينەسى, كەشەگى 37-دە كەتكەن. قيلى كەزەڭدەر ەسىنە ءتۇستى مە, كەنەت ءالسىز بولسا دا اۋەندى باياۋ ۇنى­مەن «زاۋرەشتى» باستاپ كەتكەن ەدى...

«ۋا, زاۋرەش, سەنىڭ ءۇشىن ەلدەن كەلدىم...» – ءبىر جارىم عاسىر­دى كوكتەي ءوتىپ كەلە جاتقان ءان-تاعدىردىڭ اۋەنى الەمدى تەربەي بەرگەي!

 

تىلەكقابىل بورانعالي ۇلى

 

سوڭعى جاڭالىقتار