«1991 جىلعى 1 جەلتوقساندا وتكەن العاشقى جالپىحالىقتىق سايلاۋدا نۇرسۇلتان ءابىش ۇلى نازارباەۆ قازاقستاندىقتاردىڭ 98,7 پايىزدىق قولداۋىمەن قازاقستان رەسپۋبليكاسىنىڭ پرەزيدەنتى مانداتىن يەلەندى. قازاق حالقىنىڭ عاسىرلار بويى اڭساعان تاۋەلسىز ەل بولۋ ءۇمىتى قايتا جاندى. شەشۋشى ساتتە ەل تىزگىنىن العان نۇرسۇلتان ءابىش ۇلى, وسىدان 30 جىل بۇرىن كەدەرگىنى – مۇمكىندىككە, تاۋەكەلدى – تابىسقا اينالدىردى. وسىلايشا قازاق حالقى مەملەكەتتىك تاۋەلسىزدىگىن جاريالاپ, اسقاق ارمانعا قول جەتكىزدى», دەدى اكىم.
سالتاناتتى جيىندا سويلەگەن سوزىندە قالا باسشىسى 30 جىل بۇرىن مەملەكەتتىك تۋىمىز تۇعىرعا قونىپ, ەلتاڭبا مەن گيمن – ماقتانىشىمىز بولىپ بەكىتىلگەنىن اتاپ ءوتتى. سونىمەن بىرگە كونستيتۋتسيامىز قابىلدانىپ, مەملەكەتتىك قۇرىلىمنىڭ نەگىزدەرى ايقىندالعانىن جەتكىزدى.
ەڭ باستىسى, قازاقستاننىڭ تۇڭعىش پرەزيدەنتى ەل تاريحىندا العاش رەت زاڭ جۇزىندە راسىمدەلگەن جانە الەم مويىنداعان 13 400 شاقىرىمدىق مەملەكەتتىك شەكارانى بەكىتتى. ەل شەبىن قورعاۋ, مەملەكەت تۇتاستىعىن ساقتاۋ ءۇشىن قازاقستاننىڭ قارۋلى كۇشتەرىن قۇرعانىن ايتتى.
