«قۇرمەتتى قاسىم-جومارت كەمەل ۇلى! مەن جوڭقاباەۆ قايىرلى ۋاتاي ۇلى – ۇلى وتان سوعىسىنىڭ ارداگەرىمىن. سىزگە ەكىنشى رەت حات جولداپ وتىرمىن. الدىڭعى حاتىما وزىڭىزدەن جاۋاپ الىپ, ريزا بولدىم. مەن جاقىندا 100 جاسقا كەلىپ, عاسىر تويىما جەتتىم. مەنىڭ سىزگە دەگەن العىسىم شەكسىز. الماتى قالاسىنىڭ اكىمى باقىتجان ساعىنتاەۆ ءسىزدىڭ مەنىڭ عاسىر تويىما ارناپ جولداعان قۇتتىقتاۋىڭىزدى جەتكىزدى, ءسان-سالتاناتپەن تابىس ەتتى. ودان سوڭ الماتىدا تۇرىپ جاتقان ءۇيىمنىڭ اۋلاسىنا ۇلتتىق ۇلان ساربازدارى قۇتتىقتاپ كەلىپ, اسكەري وركەستر ويناپ, ەرەكشە ءىلتيپات, قۇرمەت كورسەتتى. ۇلتتىق ۇلان باس قولباسشىسىنىڭ اتىنان سىي-سياپات بەردى», دەپ جازدى ول.
مۇنداي قۇرمەتتەن كەيىن باق بەتتەرىندە ارداگەر قايىرلى جوڭقاباەۆ جايلى «عاسىر جاساعان پانفيلوۆشى» دەگەن ماقالالار جاريالانعان.
«ماعان كورسەتكەن وسىنداي قۇرمەتتەرىڭىزگە قارت مايدانگەردىڭ اتىنان ۇلكەن العىسىمدى ءبىلدىرىپ, اق باتامدى بەرەمىن. وسىلاي, جەڭىس ساربازدارىنا كورسەتىپ جاتقان قۇرمەتىڭىز, سوعىستان قايتپاعان, مايدان دالاسىندا جانە كەيىن قازا بولعان بوزداقتاردىڭ رۋحىنا تاعزىم ەتۋ دەپ تۇسىنەمىن. ولاردىڭ ارۋاقتارى رازى بولعاي! ەلىمىز ءۇشىن اتقارىپ جاتقان وڭ ىستەرىڭىز تابىستى بولسىن. ءسىز باسقارىپ وتىرعان قازاق ەلى گۇلدەنە بەرسىن!», دەپ جازىلعان سوعىس ارداگەرىنىڭ حاتىندا.
قايىرلى ۋاتاي ۇلى 1921 جىلى 10 قىركۇيەكتە شىعىس قازاقستان وبلىسى سامار اۋدانىندا دۇنيەگە كەلگەن. ەڭبەك جولىن 1940 جىلى شقو قۇلجا ورتا مەكتەبىندە مۇعالىم بولىپ باستاعان. 1941 جىلى قازان ايىندا پانفيلوۆ ديۆيزياسىنىڭ 23-ءشى گۆارديالىق پولكىنە قىزىل اسكەر جاۋىنگەرى بولىپ الىندى.
