بولاشاق جازۋشى ءوزىنىڭ كىندىك قانى تامعان اۋىلىندا باستاۋىش ءبىلىم الىپ, كەيىن شاۋەشەك گيمنازياسىن بىتىرەدى. العاشقى ولەڭدەرى «شىڭجاڭ» گازەتىندە, ال تىرناقالدى اڭگىمەسى «شۇعىلا» جۋرنالىندا جاريالانعان. 1956 جىلى قىتاي ۇكىمەتىنىڭ جولداماسىمەن الماتىعا كەلىپ, قازاق مەملەكەتتىك ۋنيۆەرسيتەتىنىڭ فيلولوگيا فاكۋلتەتىنە وقۋعا ءتۇستى. كسرو مەن قىتاي مەملەكەتى اراسىنداعى ساياسي جاعدايعا بايلانىستى وقۋدان كەرى شاقىرىلىپ, 1958-1962 جىلدار ارالىعىندا قۋعىن-سۇرگىنگە ۇشىرايدى. 1962 جىلى يمپەريا شەكاراسى شىرعالاڭىن كوكتەي وتكەن قازاق كوشىمەن بىرگە اتاجۇرتقا ورالىپ, وقۋىن اياقتايدى.
قالامگەردىڭ وسىنداي كۇرەسپەن باستالعان ءومىرى اتامەكەنىنىڭ اسقاق ارماندارى, ەل ءۇمىتى مەن مۇددەسى, تاۋەلسىزدىكتىڭ ارايلى تاڭى اتقاننان كەيىن جاس مەملەكەتتىڭ قالىپتاسۋى جانە قايتا ورلەۋى, ۇلتتىق قۇندىلىقتار مەن جاس ۇرپاققا رۋحاني تاربيە بەرۋ جولىنداعى ىزدەنىستەر مەن تالپىنىستارعا ۇلاستى. سول تالپىنىستار ونىڭ قالامىنان تۋعان ءاربىر شىعارماسىنان انىق كورىندى.
«جاس داۋرەن», «قازدار قايتىپ بارادى», «كوكەيكەستى», «سوڭعى كوش», «باقىت جولىندا», «سارجايلاۋ», «شاراينا», «سايگ ۇلىكتەر», «اتامەكەن», «تاعدىر», «دارابوز» سەكىلدى پوۆەستەرى مەن روماندارى ەل تاريحى مەن تاعدىرىنىڭ ەڭ ءبىر كۇردەلى كەزەڭدەرى جايلى وي تولعاعان, ونىڭ جارقىن بولاشاعىنا سەنگەن شىعارمالار بولدى. «سوڭعى كوش» ديلوگياسى ءۇشىن اۋەزوۆ اتىنداعى ادەبي سىيلىقتى السا, «تاعدىر» رومانى ءۇشىن اباي اتىنداعى مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى بولدى. ءار جىلدارى «قازاق ادەبيەتى» گازەتىندە, «جازۋشى» باسپاسىندا, مەملەكەتتىك باسپالار كوميتەتىندە قىزمەت ىستەپ, كەيىنگى قىرىق جىلدان استام ۋاقىتىن شىعارماشىلىققا ارنادى.
جازۋشىنى قالامى شىرقاۋ بيىككە – داڭق پەن بەدەلدىڭ شىعانىنا عانا ەمەس, تۋعان ەلىنىڭ ماحابباتى مەن قۇرمەتىنىڭ, وقىرماننىڭ شىنايى باعاسىنىڭ بيىگىنە كوتەردى.
«ەگەمەن قازاقستان» گازەتى ەل ءومىرىن جىرلاعان ەرەن قۋاتتى قالام يەسى, حالقىمىزدىڭ قادىرلى قارياسى, وقىرمانداردىڭ ىزدەپ ءجۇرىپ وقيتىن جازۋشىسى بولعان قابدەش ءجۇمادىلوۆتىڭ قازاسىنا قايعىرا وتىرىپ, قالامگەردىڭ وتباسىنا, قالىڭ وقىرمانىنا كوڭىل ايتادى.
ەگەمەنقازاقستاندىقتار
