– مەيرام يەبەك ۇلى, ءسىزدى ساحناداعى رولدەرىڭىز ارقىلى جاقسى تانىعانىمىزبەن, كوپشىلىك الدىنا شىعىپ سۇحبات بەرىپ, ادام رەتىندەگى بولمىسىڭىزدى كورەرمەندەرىڭىزگە كوپ اشا بەرمەيسىز. بۇلاي ساياق ءجۇرۋىڭىزدىڭ سىرى نەدە؟ الدە بۇل اكتەرگە ءتان وزىندىك ەرەكشەلىگىڭىز بە؟
– ەرەكشەلىك دەۋگە كەلمەس. ايتكەنمەن, ءاۋ باستاعى بولمىس-تابيعاتىمنىڭ اسەرى شىعار, كوپ الدىنا شىعىپ ءجيى پىكىر ءبولىسىپ تۇرۋدى قارسى بولعاندىعىمنان ەمەس, جالپى قۇنتتامايدى ەكەنمىن. وسى كۇنگە دەيىنگى اكتەرلىك جولىمدا باس-اياعى ەكى-ءۇش-اق رەت سۇحبات بەرگەن بولارمىن. ونىڭ ءوزى ەرتەرەكتە. ماعان كورەرمەنمەن ساحنا ارقىلى تىلدەسكەن, سىرلاسقان ۇنايدى. قالعانى ماڭىزدى ەمەس. بىلە بىلگەنگە ول دا سۇحباتتىڭ ءبىر ءتۇرى ەمەس پە؟! قالاي ويلايسىز؟
– ارينە! بىراق اكتەردى ساحنادان تىس الاڭدا سويلەتۋدىڭ دە ءوز قىزىعى بار عوي. ماسەلەن, كوكەيدە جۇرگەن كوپ ساۋالدى ساحنا ارقىلى قويا الماعانىمىزبەن, بەتپە-بەت سۇحبات ارقىلى قويۋعا جانە وعان تۇشىمدى جاۋاپ الۋعا مۇمكىندىك مول.
– ەندەشە, قۇلاعىم سىزدە! قىزىقتىرعان سۇراعىڭىزدى قويا بەرىڭىز, سىرلاسۋعا دايىنمىن.
– اۋەلگى ساۋالىمدى 1986 جىلعى جەلتوقسان وقيعاسىنىڭ تاريحي دايەكتى قۇجاتى رەتىندە كوپشىلىك اراسىندا تارالىپ, كەڭىنەن تانىلعان فوتوسۋرەت, ياعني ەكى سولدات ءبىر جاس جىگىتتىڭ قوس قولىن ارتىنا قايىرىپ, بۇيرا شاشىنان جۇلا ۇستاپ اكەتىپ بارا جاتاتىن ايگىلى سۋرەتتىڭ تاريحىن تارقاتۋدان باستاساق. اتالعان فوتو گازەت-جۋرنالداردا كوپ جارىق كوردى, تەلەەكرانداردان دا تالاي كورسەتىلدى. «بۇل جىگىت كىم بولدى ەكەن؟» دەگەن سۇراق ساناعا سان رەت ورالعانى جانە راس. سۇراستىرا, ىزدەستىرە كەلسەك, ول قاھارمان ءوزىڭىز ەكەن...
– بۇل – 1986 جىلدىڭ 17 جەلتوقسانى كۇنى تۇسىرىلگەن سۋرەت. مەن 16 جەلتوقسان كۇنى قالاداعى انامنىڭ ءسىڭلىسىنىڭ ۇيىنە بارىپ, جاتاقحاناعا كەشەۋىلدەتىپ ورالعان بولاتىنمىن. كەلسەم, جاتاقحانا ءىشى ابىر-دابىر. بولمەدە بىرگە تۇراتىن جولداستارىم باقىتبەك قۇرمانعوجاەۆ, قۇرمانعازى ايتمۇرزاەۆ, ساعىندىق جۇمادiلوۆتەر وتىر ەكەن. وڭدەرى ابىرجۋلى. ءوزارا بىردەڭەلەردى تالقىلاپ جاتقانعا ۇقسايدى. سالدەن سوڭ بولمەگە مۇحتار قاپالباەۆ دەگەن دوسىمىز كىرىپ كەلىپ: «ستۋدەنتتەر جينالىپ, كوشەگە شىعىپ جاتىر», دەدى اپتىعىپ. كوزىمىزدە وت ويناعان, جالىنداپ تۇرعان جاستار ەمەسپىز بە, كوپ ويلانباستان ءبىز دە دايىندالدىق. «كوركەمسۋرەت جانە كەسكiندەمە» فاكۋلتەتiنiڭ جiگiتتەرi دەرەۋ لوزۋنگتەر دايىندادى. وعان ء«ار ەلدiڭ ءوز كوسەمi بولۋى كەرەك» دەپ جازىپ تا قويدىق. بۇل كەزدە تاڭ اتۋعا جاقىنداپ قالعان بولاتىن. از ۋاقىت كوز ءىلىندىرىپ الدىق تا, تاڭعى ساعات التى-جەتiلەر شاماسىندا بiر توپ ستۋدەنت جاتاقحانا ماڭىنا جينالدىق. جولاي ادامدار قوسىلىپ جاتتى. قاتارىمىز قالىڭداي بەردى. الاڭعا جەتكەن كەزدە ءبىزدى شاعىن ەكى توپ كۇتىپ تۇردى. ونىڭ ءبىرى – مال شارۋاشىلىعى ينستيتۋتىنىڭ, ەكىنشىسى – اۋىل شارۋاشىلىعى ينستيتۋتىنىڭ ستۋدەنتتەرى ەدى. ولاردىڭ الاڭعا ءبىرىنشى بولىپ باراتىن دا جوندەرى بار. سەبەبى جاتاقحانالارى سول بەتكە جاقىن ورنالاسقان. ونىڭ ۇستىنە وندا وقيتىنداردىڭ كوپشىلىگى اۋىلدىڭ بالالارى عوي. ولار ەلىم دەگەندە جۇرەكتەرى ەرەكشە سوعاتىن رۋحى بيىك جىگىتتەر ەدى. ەشتەڭەدەن تارتىنار ەمەس, بويلارىن نامىس بيلەپ العان. ء«وز ەلiمiزدە ءوز ۇلتىمىزدىڭ ازاماتى باسشى بولسىن!», ء«ار ۇلتتىڭ ءوز كوسەمى بولسىن!» دەپ ايعايعا باسىپ تۇرمىز. ءبىر كەزدە جاستار ءشامشىنىڭ «مەنىڭ قازاقستانىم» ءانىن شىرقاي جونەلدى. اسقاق ءان جاستار رۋحىن كوتەرىپ, نامىسىن قايراي تۇسكەن ءتارىزدى, شەرۋ ەكپىندەپ كەتتى.
– ال الگى تاريحي سۋرەتكە قالاي ءتۇسىپ قالىپ ءجۇرسىز؟
– بۇل بەيبىت شەرۋ بولاتىن. الاڭعا دا بەيبىت ماقساتتا شىقتىق. ءبىزدىڭ سانامىزدا ءتارتىپ بۇزۋ جايلى وي مۇلدەم بولعان ەمەس. تەك الاڭعا شىعىپ ءوز پىكىرىمىزدى ايتامىز دەدىك. بىراق ءبارى باسقاشا بولدى... ءتۇس اۋا ساپ تۇزەگەن اسكەريلەر الاڭعا جينالعان جاستاردى تىقسىرا باستادى. ونى ەلەيتىن ءبىز جوق, بويىمىزدى ىستىق نامىس كەرنەپ العان. ءبىر كەزدە بەيتانىس بىرەۋ كەلىپ, مەنى موينىنا مىنگىزىپ الدى. قولىمدا ۇران جازىلعان لوزۋنگتىڭ ءبىر شەتى. لوزۋنگتىڭ ەكiنشi شەتiن مەنەن ءبىر كۋرس جوعارى وقيتىن جەڭىس دەگەن جiگiت ۇستادى. ول دا بىرەۋدىڭ موينىندا وتىر. كەيىن ول جىگىت ەكى جارىم جىلعا سوتتالىپ كەتتى. اشىنعان جۇرت تارقار ەمەس. «قوناەۆ قايدا كەتتى, ءوز ەركىمەن باس تارتتى ما؟ شاقىرىڭدار. ءوز اۋزىنان ەستيiك», دەپ ايعايلاعان داۋىستان قۇلاق تۇنادى. الايدا قارسى جاقتان ەش جاۋاپ جوق. ءسويتىپ, ورتالىق كوميتەت عيماراتىنا جاقىنداپ, قوناەۆتىڭ وزىمەن كەزدەسۋگە تالپىنىپ كوردىك. «ديمەكەڭدى كۇشپەن ۇستاپ وتىرسا, شىعارىپ الايىق», دەستىك. ءبىز ەڭ الدىڭعى قاتاردا تۇرمىز, ارتىمىزدا حالىق. شەگىنەرگە جول جوق. ءيىن تىرەسكەن جۇرت. ءبارىمىز قول ۇستاسىپ الدىق. قورعانارعا ەشقانداي قارۋىمىز دا جوق. ويتكەنى ويىمىز دا, ماقساتىمىز دا بەيبىت بولاتىن. بىراق ونى ەسكەرگەن بيلىك جوق, قارسى الدىمىزدا تۇرعان اسكەريلەرگە «العا!» دەگەن بۇيرىق بەرىلگەنى سول ەكەن, دۋبينكالارىمەن بىزگە قاراي لاپ بەردى. الاڭ ۋدا-شۋ, قيان-كەسكi قاقتىعىس باستالدى دا كەتتi. ءاپ-ساتتە دالا قىزىل قانعا بويالدى. كوپپەن بىرگە مەن دە قارسىلىق بىلدىرۋگە ۇمتىلىپ ەدىم, باسقا تيگەن بىرنەشە سوققىدان قۇلادىم. ەسىمدى جيسام, 3-4 سولدات سۇيرەپ الىپ بارا جاتىر, بىرەۋلەرى قوس بۇيىردەن تەۋىپ كەلەدى. مىنە, سول كەزدە عوي كوز الدىما ۆيدەوكامەرانىڭ جارىعى ءتۇسىپ, جانارىمدى اشتىرماي تاستاعانى. ەسىم كىرەسىلى-شىعاسىلى بولسا دا, وسى ءسات ەسىمدە جاتتالىپ قالىپ قويدى. كەيىن ارادا ءبىراز ۋاقىت وتكەن سوڭ تەلەديداردان جەلتوقسان وقيعاسىنا قاتىستى باعا بەرىلگەن بەينەسيۋجەتتەر كورسەتىلە باستادى. سوندا ءوزىڭىز ايتىپ وتىرعان كادر كوزىمە وتتاي باسىلدى. ءوزىمدى جازباي تانىدىم. بىراق جاقىن دوسىمنان باسقا ەشكىمگە ءتىس جارمادىم. كەيىنىرەك بۇل وقيعانى تەاترىمىزدىڭ كوركەمدىك جەتەكشىسى, ساحناداعى ارىپتەسىم قۋاندىق قىستىقباەۆ ەستىپ, ونى ءبىر جۋرناليسكە ايتقان ەكەن. وسىلايشا, بۇل سۋرەتكە «مەنىڭ قاتىسىم بارلىعى» كوپشىلىككە تارالىپ كەتتى.
– شىنى كەرەك, الاڭعا شىققانداردىڭ ماڭايىنان بۇل وقيعانىڭ «سالقىنى» بەرتىنگە دەيىن سەيىلمەدى. ال تاسپادا بەينەسى اپ-انىق تاڭبالانىپ قالعان سىزگە, ورىمدەي جاس ومىرىڭىزگە بۇل جايت قالاي اسەر ەتتى؟ ومىرلىك ءھام قىزمەتتىك جولىڭىزدا قانداي دا ءبىر كەدەرگىسىن تيگىزبەدى مە؟
– جوق, قىزمەتىمە ايتارلىقتاي اۋىرتپالىق سالعان جوق. بىراق سول وقيعادان كەيىن ۇزدىكسىز تەرگەۋ جۇمىستارىن ايتپاعاندا, اسىرەسە وقۋىمدا ءبىرشاما قيىندىق تۋىنداعانى راس. «وقۋدان شىعارامىز» دەپ تە ءبىراز ابىگەرگە سالدى. وسىنداي ساتتە جانىمنان تابىلىپ, ۇستازدىق, انالىق قامقورلىعىن اياماعان, ۇنەمى قولداۋ بىلدىرگەن رابيعا قانىباەۆا باستاعان ۇستازدارىما العىسىم شەكسىز. وسى كىسىلەردىڭ ارقاسىندا وقۋىمدى امان-ەسەن ءبىتىرىپ شىقتىم. ءالى ەسىمدە, ۇزدىكسىز تەرگەۋ جۇمىستارىمەن تىعىرىققا تىرەگەن سول ءبىر قيىنداۋ كەزدەردە رابيعا اپايىم: «مەيرامتاي, سەن ايتقانىڭنان تانبا. ءبىز سەنىڭ جاعىڭدامىز. سەنى وقۋدان شىعارمايمىز», دەپ مەنى ءار تەرگەۋگە شاقىرعان سايىن وسىلاي دەپ دەم بەرىپ شىعارىپ سالاتىن. رابيعا اپايىم, اسىلبەك ىحسان سەكىلدى ۇستازدارىما كۇنى بۇگىنگە دەيىن قارىزدارمىن.
– ءسىزدىڭ ويىڭىزشا, مىنەزدى تاربيە تۋدىرا ما, الدە جاعداي ما؟ جالپى, ءوزىڭىز قانداي بالا بولدىڭىز؟ نەنى ارماندادىڭىز؟
– جاستىق شاعىمدا الاڭعا شىعىپ, ادۋىنداپ جۇرگەنىممەن, جالپى مەن نەگىزى ەشقاشان سوتقار بولعان ەمەسپىن. تەنتەكتىك تابيعاتىما جات. مومىن ءارى سىرشىل بولدىم. بالا كۇنىمنەن جانىم دا, دەنە ءبىتىمىم دە نازىك ەدى. كەيىنىرەك ينتەرناتتا وقىپ ءومىر مەكتەبىنە شىڭدالدىم عوي. ونىڭ ۇستىنە اجەمنىڭ بالاسى بولعاندىعىمنىڭ دا اسەرى بولار, ەس بىلگەننەن ەرتەگى تىڭداۋعا, كەيىنىرەك كىتاپ وقۋعا قاتتى قىزىعاتىنمىن. ودان بولەك اجەمنىڭ جانى ونەرگە جاقىن, ءاندى دە جاقسى ايتاتىن. تۋعاننان باستاپ 7 جاسىما دەيىن سول كىسىنىڭ قاسىندا جاتتىم, ءسابي كۇنىمنەن قاناتتىعا قاقتىرماي, تۇمسىقتىعا شوقىتتىرماي ايالاپ ءوسىردى. اجەم جىر-داستانداردى جاقسى بىلەتىن, جاتقا ايتاتىن جانە جاي ايتپايدى, اندەتىپ وتىرىپ ماقاممەن ايتاتىن. «قوبىلاندى» جىرىن ەڭ العاش وسى كىسىنىڭ اۋزىنان ەستىپ, قاتتى ۇناتىپ, كۇن دەمەي, ءتۇن دەمەي قايتا-قايتا ايتقىزا بەرەتىنمىن. وقيعانى, كەيىپكەرلەرىن كوز الدىمنان وتكىزىپ, ءتاتتى قيالعا بەرىلەتىنمىن. سودان شىعار كىشكەنتايىمنان-اق ءان ايتۋعا بەيىمىم پايدا بولدى. 11-12 جاسىمدا ءىلياس ەسەنبەرليننىڭ «كوشپەندىلەرىن» وقىدىم. ءالى ەسىمدە, سول وقىعانىمدى بىرنەشە كۇن بويى تۇسىمدە كورىپ ءجۇردىم. «رۇستەم داستان», «الپامىس», «قوبىلاندى باتىر» – مىنە, وسىلاردىڭ ءبارى ءبىزدى نامىستى ءارى ونەرگە جاقىن ەتىپ ءوسىردى. ودان كەيىن اكتەرلىك جولعا كەلۋىمە رەجيسسەر سۇلتان قوجىقوۆتىڭ ايگىلى «قىز جىبەك» ءفيلمىنىڭ اسەرى ايرىقشا بولدى. وسى كينونى قايتالاپ كورە بەرۋدەن جالىقپايتىنمىن. كەيىپكەرلەرىنە قاراپ ەلىكتەدىم, سولارعا ۇقساعىم كەلدى. سونىڭ اسەرى شىعار, بالا كۇنىمنەن-اق اكتەر بولامىن دەپ ارماندادىم جانە اللانىڭ قالاۋىمەن سول ماماندىقپەن تاعدىرىمدى بايلانىستىردىم. ادامنىڭ سۇيىكتى ىسىمەن اينالىسقانىنان ارتىق باقىت جوق قوي. جاراتقانعا مىڭ دا ءبىر شۇكىر دەيمىن, سول باقىتقا كەنەلىپ ءجۇرمىز.
– ءسىزدىڭ تەاترداعى رولدەرىڭىزدى قاراپ, سارالاپ وتىرساق, كوبىنەسە قوسالقى رولدەردە كوپ كورىنىپ, سول ەپيزودتىق بەينەلەرگە تاماشا تاعدىر سىيلاپ جۇرگەنىڭىزدى بايقايمىز. جانە ساحناعا قىسقا عانا ۋاقىتقا شىقساڭىز دا كوپ ەسىندە وزىندىك ەرەكشەلىگىڭىزبەن ۇزاق ۋاقىتقا جاتتالىپ قالاسىز. بۇل – ونەر. دەسە دە ادام جانى ارمانمەن ءومىر سۇرەدى عوي. وسى جاسىڭىزعا كەلگەندە قيالىڭىزدا جۇرگەن, ساحنادا عۇمىر سىيلاۋدى ارماندايتىن بەينە بار ما؟ جالپى, ءوزىڭىزدى قاي جانردىڭ اكتەرىمىن دەپ سانايسىز؟
– ەگەر شىنىمدى ايتسام, شىعارماشىلىق جولىمدا اكتەر بولىپ كوڭىل قاناعاتتاندىردىم دەپ ايتا المايمىن. 1986 جىلعى ءوزىم قاتىسقان جەلتوقسان وقيعاسى بار, ودان كەيىنگى 90-شى جىلداردىڭ اۋىرتپالىق كەزەڭى بار – بارلىعى ءبىزدىڭ جاستىق شاعىمىزعا تاپ كەلدى عوي. مەنىڭ جاستىق شاعىمدى اۋمالى-توكپەلى زامان جەپ قويدى دەپ ويلايمىن. ناعىز وت بولىپ جانىپ تۇرعان كەزىمىز وتكەن عاسىردىڭ 90-شى جىلدارىنا تاپ كەلىپ قالدى. قىتايلاردا «سەنىڭ ەڭ جاقسى كۇندەرىڭ اۋمالى-توكپەلى كەزدەرگە تاپ كەلسىن» دەگەن ءبىر قارعىس بار ەكەن. مەنىڭ دە جاستىق شاعىم تۋرا سونداي كەزەڭمەن تۇسپا-تۇس كەلدى. مۇمكىن ول ۋاقىت تالونمەن نان الاتىن, ادامنىڭ اسقازانىن ويلايتىن كەزەڭ ەمەس, ونەرگە بارلىق جاعداي جاسالعان, تەك شىعارماشىلىقتى عانا ويلايتىن تەاتردىڭ قازىرگى جاعدايىنا كەز بولعاندا, بالكىم, ونەردەگى تاعدىرىم باسقاشا بولار ما ەدى؟! ارينە, ول كەزدە دە زاماننىڭ قيىندىعىنا قاراماي سۋىرىلىپ شىققاندار دا بولدى عوي. بىراق مەنىڭ جاعدايىمدا ول كەزەڭ ماعان, مەنىڭ شىعارماشىلىعىم ءۇشىن اسا تابىستى بولعان جوق. ويتكەنى سانانى تۇرمىس بيلەپ, بالا-شاعانى اسىراۋ ءۇشىن ساحنانى ەمەس, باسقا تىرشىلىك سالالارىندا ەڭبەك ەتىپ, تەر توگۋگە تۋرا كەلدى. وسىنىڭ كەسىرىنەن دە, ساحنادا ناعىز قاھارماندار بەينەسىن تۋدىراتىن جىلدارىمدى تۇرمىستىڭ تۇساۋىنا جىعىپ بەردىم. وقۋ ءبىتىرىپ, باس قالاداعى ق.قۋانىشباەۆ اتىنداعى اكادەميالىق قازاق مۋزىكالىق دراما تەاترىنا كەلگەنگە دەيىنگى ارالىقتا مەندە 4-5 جىل ءۇزىلىس بولدى. ونىڭ اراسىندا مەنىڭ ىستەمەگەن جۇمىسىم بولمادى: مال دا باقتىم, باعبان دا بولدىم, كۇزەتشى دە, جۇك تاسۋشى دا بولىپ كوردىك, الماتىنىڭ بازارىندا ەت تە ساتتىم. بىراق ول تىرلىك ماعان جان باقىتىن سىيلامادى. بۇلاي جالعاسا بەرسە, ءوزىمدى, ومىرلىك ارمانىمدى جوعالتىپ الاتىنىمدى دەر شاعىندا ءتۇسىندىم. قىسقاسى, كوپ تىرلىكتىڭ باسىن شالىپ كوردىم, بىراق ونەرگە دەگەن اڭسار, ىڭكارلىك مەنى ساحناعا قايتا الىپ كەلدى. ق.قۋانىشباەۆ تەاترىنا كەلگەننەن كەيىن رەجيسسەرلەر اۋەلدە ماعان شاعىن-شاعىن رولدەردى, كەيىنىرەك كۇردەلىلەۋ بەينەلەردى سەنىپ تاپسىرا باستادى. قۇدايعا شۇكىر, بۇگىندە ونەرىم وزىمە ورالدى. اكتەر ءۇشىن ساحناعا شىعىپ كورەرمەنمەن سىرلاسقاننان, سپەكتاكل سوڭىنداعى كورەرمەننىڭ تولاسسىز سوعىلعان شاپالاعىنان اسقان قۋانىش جوق ەكەن. ونى ەشقانداي تىرلىك تە, بايلىق تا الماستىرا المايدى.
– بيىل ەلىمىز ءۇشىن ەلەۋلى جىل. ەلباسى ايتقانداي, «تاۋەلسىزدىگىمىزدىڭ حابارشىسى» جەلتوقسان وقيعاسىنا 35 جىل تولسا, ۇلتىمىزدىڭ ۇلىق مەيرامى – تاۋەلسىزدىگىمىزدىڭ 30 جىلدىق مەرەيتويى. ارينە, بۇل تۇتاس ۇلت تاريحى ءۇشىن كوپ ۋاقىت ەمەس, بىراق از دەپ تە ايتا المايمىز. ايتىڭىزشى, تاۋەلسىزدىك دەگەندە ويىڭىزعا نە ورالادى؟ بۇگىندە ەلدىگىمىزدىڭ قادىرىنە جەتە الىپ ءجۇرمىز بە؟
– ءبىز الىمساقتان تاۋبەشىل حالىقپىز عوي. بارعا شۇكىرشىلىك, جوققا سابىر ەتىپ ۇيرەنگەنبىز. ايتسە دە, ء«بىز تاۋەلسىزبىز, ءبىز ەگەمەنبىز, ازاتپىز» دەگەن سوزدەردى قايتا-قايتا ايقايلاپ ۇرانداتۋدىڭ قاجەتى جوق دەپ ويلايمىن. ناقتى ىسكە كوشەتىن كەز الدەقاشان كەلدى. ءوزىڭىز ايتپاقشى, 30 جىل دەگەن كوپ ەمەس, بىراق از دا ەمەس. دەمەك تاۋەلسىزدىك ءبىزدىڭ سانامىزعا سىڭەتىن, ەتتەن ءوتىپ, سۇيەككە جەتەتىن كەز باياعىدا تۋعانى انىق. جاستارىمىز ءوسىپ كەلە جاتىر. سول جاستاردىڭ ەركىن ويىمەن بىرگە ەلىمىزگە دە ۇلكەن وزگەرىس كەلسە دەپ تىلەيمىن, سونى ارماندايمىن. ال ءبىز ءالى كۇنگە جالتاقپىز. تاۋەلسىزدىگىمىزدەن گورى تاۋەلدىلىگىمىزگە كوبىرەك سەنگىمىز كەلىپ تۇرادى. وسى ءبىر ۇرەيدەن, كومپلەكستەن ارىلۋ كەرەك دەپ ويلايمىن. ول ءۇشىن جاستارىمىز ءبىلىمدى, كەمەڭگەر ءھام ەڭ باستىسى ۇلتجاندى بولۋى كەرەك. كوزقاراستىڭ قالىپتاسۋىنا, ءپىسىپ-جەتىلۋىنە جۇيەلى دە ساپالى ءبىلىم قاجەت. بىلىممەن ۇشتالعان كوزقاراس نىق بولادى. سوندىقتان بىلىمگە قۇشتار جاستارىمىز العان ءبىلىمىن ەل ەرتەڭىنە باعىتتاسا, ۇلتىمىزدىڭ كەلەشەگىنە بەيجاي قاراماسا, ەرتەڭگى بولاشاعىمىزدىڭ جارقىن بولارى حاق. بۇدان اسقان قانداي باقىت كەرەك؟!
ال تاۋەلسىزدىك دەگەن – ءتاڭىردىڭ بىزگە بەرگەن تەڭدەسسىز تارتۋى. ونىڭ قادىرىنە جەتىپ, باعالاي ءبىلۋىمىز كەرەك. ۇلت ءۇشىن تاۋەلسىزدىك كۇنى ۇلى مەيرام بولۋى ءتيىس. سونى جەتە تۇسىنسەك ەكەن. بىراق, وكىنىشكە قاراي, ول كۇن ۇلى مەرەكە دەڭگەيىنە جەتپەي وتىر. سول ولقىلىقتىڭ ورنىن تولتىرۋعا كۇش سالىنسا, نۇر ۇستىنە نۇر بولار ەدى. ازاتتىقتىڭ, ەگەمەندىگىمىزدىڭ قادىرىن, باعاسىن ءتۇسىنىپ, ءتۇيسىنىپ وسكەن ءار ازامات, ءاربىر جاس, وسكەلەڭ ۇرپاق ەرتەڭ ەلىن دە, جەرىن دە داۋعا بەرمەيتىن بولادى. ەندەشە, ەلدىگىمىز ماڭگىلىك بولسىن دەيمىن. تاۋەلسىزدىك تويى قۇتتى بولعاي!
– اڭگىمەڭىزگە راحمەت.
اڭگىمەلەسكەن
نازەركە جۇماباي,
«Egemen Qazaqstan»
