رۋحانيات • 21 ناۋرىز, 2021

اشتىق كەزىندە دە ناۋرىز مەرەكەسى اتالىپ ءوتتى

384 رەت
كورسەتىلدى
4 مين
وقۋ ءۇشىن

ناۋرىز قازاق دالاسىندا ەجەلدەن كەلە جاتقان مەيرامنىڭ ءبىرى. ومار ھايام, ءابۋ رايحان ءال-بيرۋني سياقتى ايگىلى تۇلعالاردىڭ شىعارمالارىندا شىعىس حالىقتارىنىڭ ۇلىستىڭ ۇلى كۇنىن قالاي اتاپ وتكەندىگى جازىلادى. ىقىلىم زامانداردا بۇل كۇنى ءار جەرگە وت جاعىپ, وتقا ماي قۇيۋ, جاڭا ونگەن جەتى دانگە قاراپ بولاشاقتى بولجاۋ, ەسكى كيىمدەردى تاستاۋ, ەسكىرگەن ىدىستاردى سىندىرۋ سەكىلدى داستۇرلەر بولعان. ال قازاق حالقىنىڭ ەجەلگى تانىمى بويىنشا بۇل كۇنى دالانى قىدىر ارالاپ, ءار ۇيگە باق-بە­رەكە تىلەيدى. ناۋرىز مەيرامى قارساڭىندا جەتى ءتۇرلى دامنەن ناۋ­رىز-كوجە ءپىسىرىپ, ونى حالىققا تاراتۋ ءۇردىسى ەل ىشىندە ءالى دە ساق­تالعان.

اشتىق كەزىندە دە ناۋرىز مەرەكەسى اتالىپ ءوتتى

كەڭەس وكىمەتى زامانىندا ناۋ­رىز مەيرامىن تويلاۋعا تى­يىم سالىنعانىمەن, ۇلى دا­لا­مىزدىڭ ءار جەرىندە بۇل كۇندى اتاپ ءوتۋ ۇمىتىلماعان. ءتىپتى ەل با­سىنا كۇن تۋعان قيىن-قىستاۋ كەزەڭدە دە ەل ۇلىستىڭ ۇلى كۇنىن اتاۋسىز قال­دىرماعان. مۇنى سول زاماندى كوزىمەن كورگەن قا­ريا­لاردىڭ ەستەلىكتەرىنەن بى­لۋگە بولادى. بۇل كۇندە 110 جاس­قا كەلىپ وتىرعان جامبىل اۋدانى اسا اۋىلىنىڭ تۇرعىنى كۇلبارام سۇگىروۆا ناۋرىز مەرە­كە­سىنىڭ اشار­شىلىق كەزىندە دە توي­لان­عا­نىن ايتادى. كوپتى كورگەن كەيۋانا ءوزى كۋا بول­عان اۋمالى-توك­پە­لى زاماندى ەسكە الىپ, تاريح قويناۋىنا كەتكەن جىلداردان ەستە­لىكتەر ايتتى. ناۋ­رىز مەيرا­مىن سول زاماندا ەلدىڭ قالاي اتاپ وتكەنى تۋرالى اڭگىمەلەدى. ء«بىز قيىن-قىستاۋ زاماندا ءومىر سۇردىك. اشتىقتى دا, سوعىستى دا كوردىك. تىلدا ەر-ازاماتتارمەن بىرگە ەڭبەك ەتتىك. سول زامان­دا دا قازاقتار اتا-بابالارىنان مۇرا بولىپ قالعان سالت-داستۇرلەرىن, ادەت-عۇرىپتارىن كوزدىڭ قاراشى­عىن­داي ساقتايتىن. مەن ءوزىم قىرعىز ەلىنىڭ قىزىمىن. بىراق قا­زاق پەن قىرعىزدىڭ نەگىزىنەن سالت-داستۇرلەرى ۇقساس, ءدىنى دە ءبىر. تىلدەرى دە تۇسىنىكتى. مەن ەس بىلگەن 1920 جىلداردان بەرى ناۋرىز مەيرامى تويلاناتىن. ويتكەنى سول كەزدەگى حالىقتىڭ تۇسى­نىگىندە جىل باسى – ناۋرىز بو­لاتىن. ول كەزدە قاراشا حالىق ۇلتتىق قۇندىلىقتاردى, سالت-داس­تۇرلەردى ناۋرىز مەيرامى ار­قىلى دارىپتەيتىن. ول كەزدە جۇرتتىڭ ءبارى ءبىر جەرگە جينالىپ, بارلىعى ءبىر كۇندە ناۋرىز مەرەكەسىن اتاپ وتەتىن. جەتى ءتۇرلى دامنەن ناۋرىز كوجە ازىرلەپ, ەلگە تاراتاتىنبىز. اشتىق كەزىندە دە ناۋرىز اتالىپ ءوتتى. ادامدار تاپ­­قان اس-اۋقاتىن ءبىر-بىرىنە ۇسى­ناتىن. ادامداردىڭ ءبارى بىردەي ەمەس, ارينە. كەيبىر بايلار قوي سويسا, جوق ادامدار كوجە ىستەيتىن. جۇگەرىنى الدىمەن ديىرمەنگە جاراتىن, سودان ونى ءتۇيىپ, كەبەگىن جەلگە ۇشىرىپ, كوجەگە قوساتىن. بي­دايدى قول ديىرمەنگە تارتىپ, كە­لىگە ءتۇيىپ, ءداۋ قازانعا سالىپ, تۇك­تەپ قۋىراتىن. جاسىمىق دەگەن بولاتىن. ءوزى ميا سەكىلدى. بىز­دەر سونى قوساتىنبىز. تۇك تاپپاعانى ءبىر قازان بىلامىق ىستەپ بەرەتىن. ال ەندى بۇ­گىندە ەلدىڭ ءبارى بىردەي. نە كەرەك, بارلىعى بار.

ناۋرىز مەيرامى قازاق دا­لا­سىن­­دا بۇرىننان بار. ناۋرىز – ول جاي مەرەكە ەمەس, ول – اتا-بابا داس­تۇرىنە قۇرمەتپەن قاراۋ­دى ۇلگى ەتەتىن ۇلكەن مەيرام. بارلى­عى­مىزعا ورتاق مەرەكە», دەدى ءوز اڭگى­مەسىندە كۇلبارام اجە.

عاسىردان دا ۇزاق جاساعان اجەنىڭ اڭگىمەسىنەن سول كەزەڭ­دەر­دەگى سۋرەتتى كورىپ قانا قوي­ماي, ەلدىڭ سالت-داستۇرگە دەگەن قۇر­مەتىن دە اڭعارۋعا بولادى. ايتپەسە, «بالاپان باسىمەن, تۇ­رىمتاي تۇسىمەن كەتكەن» كەر زا­ماندا مەرەكەنى اتاپ وتپەك تۇ­گىلى, اركىم ءوز باسىمەن قايعى بول­عان ەدى عوي. سوعان قاراماستان, ۇلىس­تىڭ ۇلى كۇنىن ۇلىقتاعان ەل­دىڭ بۇل كورەگەندىگى ەرلىك بولا­تىن. ءبىز دە مۇنى ەركىندىكتى اڭ­ساعان اتا-بابالاردىڭ ۇرپا­عى­نىڭ الدىنداعى ادالدىعى مەن دا­نالىعى دەپ تۇسىندىك.

 

جامبىل وبلىسى

 

سوڭعى جاڭالىقتار