رۋحانيات • 29 قاڭتار, 2021

قازاقتىڭ ءالياسى

222 رەت
كورسەتىلدى
7 مين
وقۋ ءۇشىن

قاپ-قاراڭعى اسپاننان ءبىر جۇلدىز اعىپ ءتۇستى, بىراق سونبەيتىن جارقىراعان جارىعى قالدى. ءاليا مولداعۇلوۆا قازاق بەسىگىندە تەر­بە­­لىپ, قارا دومبىرانىڭ كۇيىن قانىنا ءسىڭىرىپ, ەلدىڭ وتكەن-كەت­كەن تاريحىمەن سۋسىنداعان, ول­مەي­تىن قازىنا قاينارىن توماشا­داي جۇرەگىنە شىراعدانداي جا­عىپ ەدى. جيەمبەت جىراۋدىڭ ەرجۇرەك جارى ەسەنقىزدىڭ ەر­لى­گىن ۇقتى ما؟ دالا داۋىلپازى ماحامبەتتىڭ كوتەرىلىسىنە ون بەس جاسىنان قاتىسىپ, قۇرالايدى كوزىنەن اتاتىن مەرگەن ءارى اقىن الماجاننىڭ باتىرلىق قاسيەتىن كەۋدەسىنە ۇيالاتىپ, بەرىك تۇتتى ما؟ تاريح قويناۋىنداعى قاندى قىرعىنداردا قازاق قىزدارى ەرلەرمەن بىرگە تۋعان جەرىن قورعاي ءبىلدى. ولاردىڭ ەسىمدەرى قاپ-قا­راڭ­عى تۇندەردە دە جۇلدىز بولىپ جانىپ, ەرلىك پەن ەلدىكتىڭ كيەسىن ۇقتىردى.

قازاقتىڭ ءالياسى

بوساعاعا ىلىنەتىن تاعا, ەر-تۇر­مان, قاجەت دەسەڭىز, جىلقى­شى­نىڭ قۇرىعىنا دەيىن ايىقپاس دەرت­تى دە ەمدەدى. جان اۋرۋى مەن ءتان اۋرۋى­نان ايىقتىرىپ, جامان­دىقتىڭ قارا مىسىعىنان ساقتاندىرۋ دا ۇلت تاربيەسىنىڭ جەمىسى ەدى. ون­داي­دا اللاعا سىيىنىپ, و, ارۋاق دەپ قاي­رات­تانادى, ۇلى­لىق­قا تابىنادى, ارۋاق اق جولعا باس­تايتىنداي سەزىنەدى. تىر­شى­لىك­تىڭ بۇرقىراعان قارا داۋىلىنا دا توتەپ بەرۋدى تۋعان جەردىڭ قاسيەتىنەن ۇيرەنىپ, بۇ­كىل ۇلتتىڭ ماقتانى بولۋدى ارماندادى. ءاليا قازاقي قاسيەت­تى بويىنا ءسىڭىردى, بىراق سول اسىل ماقساتتى سۇراپىل سوعىس, فاشيس­تەر­دىڭ دۇنيەنى دۇرلىكتىرگەن قاندى قىرعىنى بۇزدى.

بۇگىنگى ەلورداداعى ءاليانىڭ بيىك تۇعىرداعى ەسكەرتكىش مۇ­سى­نى­نە قاراپ, ەرلىك داڭقى الەم­دىك تاريح­تا التىن ارىپپەن جازىل­عا­نى­نا ۇر­پاق, تىرىلەر ماقتانادى.

اقىرەت سوتىنىڭ فاشيستەردى قالاي جازالاعانىن اۋليە بولساڭ دا بىلمەسسىڭ, بىراق تۋعان جەر, تۋعان ەل, بۇگىنگى بولاشاقتى قور­عاۋ­­داعى ەرلەردىڭ دەرەكتەرىن بەر­­لينگە بارعان ساپارىمدا كوزبەن كورىپ, ءاليانىڭ ەلگە جاز­عان سوڭ­عى حاتىن وقىعاندا, «مۇ­نى وقى­سا, قاسكوي جاۋدىڭ دا جۇ­رە­گى تەبى­رەنەر ەدى» دەپ ويلادىم. «ەر­تەڭ شابۋىلعا شىعام. بىراق ءتىرى ورال­مايمىن. مەن قازاقس­تان­دىق­­پىن, قازاق قىزىمىن! التىن ۇيام, بايتاق قازاق دالاسىنا, حالقىما دۇعاي سالەم! قاسىق قانى قالعانشا ەلىن, جەرىن قورعاعان باتىر حالىقتىڭ پەرزەنتىمىن. تۋماق بار, ولمەك بار. وكىنىشىم 19 جىل-اق عۇمىر ءسۇردىم. جاستىعىمدى ايايمىن. ەلىم ۇلتتىق نامىسىمدى ساقتاعانىمدى ۇقسا جەتەدى... قىسقا عۇمىرىمدى وتانىما ارنادىم, تالاي جاۋدى سەسپەي قاتىردىم», دەگەن ماعىناداعى حاتتى وقىپ, جا­نىم­داعى جولساپار جەتەكشىسى ەمماعا:

– گيتلەر نە ءۇشىن سوعىس اشتى, حا­لىق سوعىستىڭ اجال, ب ۇلىك, جاۋ­گەر­شىلىك, ز ۇلىمدىق ەكەنىن بىلە تۇرا, نەگە ونىڭ سوڭىنان ەردى؟ – دەدىم. ول كىنالى جانداي توسىلىپ تۇردى دا:

– سوعىسقا دەيىن گەرمانيادا نەشە ءتۇرلى اۋرۋ, ىندەت, جوقتىق, جۇ­مىس­سىزدىق جايلاپ, ەڭسە كوتەر­ت­­پەدى. تۇرمىس تىم اۋىرلادى, ءولىم كوپ بولدى. گيتلەر سوعىس وندى­رىسىنە بۇكىل قارجىنى توگىپ, حا­لىقتى جۇمىسپەن قامتىدى. سايا­ساتى جۇماق ورناتۋ, وزگە ەلدىڭ بايلىعىن حالقىن قىرىپ, جويىپ تارتىپ الۋ بولدى. ناۋقاس قوعامنىڭ ناۋقاس ادامدارىنا ەكى دۇنيە بىردەي كورىندى. ساياساتتىڭ بەتىن قايتارىپ, ءتيىمدى اقىل بەرە­تىن توپ تىم از ەدى, – دەدى.

توسىن زۇلمات كۇش... ساياسات... بىزدە دە ەڭبەكتەگەن بالادان ەڭكەي­گەن كارىگە دەيىن: ء«بىز تويلايمىز, تويلايمىز, فاشيستەردىڭ قو­لى­نان تەلماندى الماي قويماي­مىز! جەڭىسكە جەتىپ تويلايمىز» دەپ اندەتۋشى ەدىك. سوعىستىڭ مەيى­رىمسىز, قىرعىن ەكەنىن ۇقتىق. ماي­دانداعى ەرلەردىڭ جەڭىمپاز حابا­رىن ەستىسەك, اسقا تويعانداي ءجۇزىمىز جادىراۋشى ەدى. ءاليا, مانشۇكتەردىڭ باتىرلىق اتاعىن ەستىگەندە, توبەمىز كوككە جەتكەندەي بولاتىن-دى. ەلدەگى انالار دۇنيەگە كەلگەن جاس نارەستەلەرى قىز بولسا, ءاليا, مانشۇك اتاندىرىپ, شىعىستىڭ قوس جۇلدىزى, قوس قاراشىعىمىز دەسەتىن-ءدى.

ءاليا جۇلدىزى كۇن سونگەنشە سونبەيدى. تورعايلىق مايدانگەر قارت اقان ىبىراەۆ: «مەن ءاليانى ءبىر-اق رەت كوردىم, جانىمىزدان ءوتىپ بارا جاتىپ, قازاق ەكەنىمدى تانىپ, امانداستى دا: «جەڭىسپەن ەلگە ورالعانشا ساۋ بول, باتىر حالىقتىڭ پەرزەنتىن ابىرويدان جازباسىن!» دەگەن جالىندى ءۇنى, باۋىرمالدىعى, قالىڭ كوپتىڭ ىشىن­دەگى ءبىر قازاقتى كورگەنىنە قۋانىشى ەسىمنەن كەتپەيدى», – دەگەنى جادىمدا جارىق كۇندەي وشپەي قالدى. سوڭىنان ءاليا وققا ۇشتى دەگەندى ەستىگەندە, قابىرعا قايىسا قايعىردىق. سوعىس ءورتى كىمدى جالمامادى, وكىنىشى قالىڭ عوي. بولاشاق تۋرالى اسىل ويدى ءۇزدى, سۇلۋلىقتى, نازىكتىكتى ايامادى, ءۇمىت, سەنىمدى دە شايقادى. سو­عىس­تا اياۋ, قايىرىم, مەيىرىم بو­لا ما؟! – دەپ وكىنگەن ەدى. سوسىن اۋىر كۇر­سىنىپ: «قازاقتىڭ ءالياسى عوي؟» دەپ كۇبىرلەدى.

بۇل پىكىر ءاليانى بىلەتىن تالاي مايدانگەردىڭ باتىرلىقتى عا­سىر­دان عاسىرعا جەتكىزەتىن, سوعان شۇ­كىر­شىلىك ەتەتىن ىقىلاستى ءۇنى ەدى.

قازاق ەلىنىڭ بارلىق ەلدى مەكە­نىن­دە قالامگەرلىك جولساپاردا ءجۇ­رىپ, مايدانگەرلەرمەن تىلدەسۋدە الدى­مەن «باۋىرجان, تالعات, راحىم­جان, ءاليا, مانشۇك­تەر­مەن كەز­دەس­تىڭ بە؟» دەپ سۇرايتىن ەدىم. سول ادەتىمە باسىپ, ودەس­سا­دا­عى ەكى دۇر­كىن كەڭەس وداعىنىڭ باتىرى اتان­عان ا. الەكسەەنكومەن كەزدەسىپ, تالعات بيگەلدينوۆتىڭ جاۋىنگەرلىك دوسىنىڭ سوعىستىڭ باسىنان اياعى­نا دەيىن بىرگە بول­عان­دا, باستان كەش­كەن وقي­عا­لا­رىن ايتقانىن تىڭ­داپ وتىرىپ:

– ءاليا مولداعۇلوۆا اتتى باتىر قىزدان حابارىڭىز بار ما؟ – دە­دىم.

– مايداندىق گازەتتەردەن ەرلى­گىن وقىدىق, – دەدى دە: «مىنا كىش­كەن­تاي قىزىڭنىڭ اتى كىم؟» دەپ مەيىرلى, جىلى جۇزبەن قارادى.

– ءاليا.

– باقىتتى بولسىن. تالعات دوسىم مايدان گازەتىنەن قازاقتاردىڭ ەر­لىگى جايلى وقىسا, اسا قۋانىپ, مىنە, ءبىزدىڭ جىگىتتەر مەن قىزدار­دىڭ باتىرلىعى دەيتىن-ءدى, – دەدى.

مايدانگەرلەر سىرى وسىلاي.

بۇگىندە قازاق ەلىندە مىڭ­داعان ءاليا ەسىمى بار. كۇنىنە ميلليون­دا­عان ءاليا دەگەن ءسوز ايتىلادى. و دۇنيەلىكتىڭ ەسىمىن اۋىزعا العان ۇل­كەن ساۋاپ دەسەك, قازاقتىڭ باتىر قىزى ءاليا ولشەۋسىز ساۋاپقا كەنە­لە­دى دەڭىز.

مايداننىڭ قاپ-قارا تۇنىندە اعىپ تۇسكەن جۇلدىز جارىعى قا­زاق ەلى­نە ونەگە شۋاعىن شاشا­دى. اينا­لامىزداعى دۋمان-دۇ­نيە قىزى­­عىن سول جۇلدىزدار بولماسا كورەر مە ەدىك. تىنىشتىق اسپانىنىڭ قايعىسىن اعا ۇرپاق تارتىپ, قۋانىشى بۇگىنگىلەرگە بۇيىرعانىنا شۇكىرشىلىك!

 

تابىل قۇلياس

 

سوڭعى جاڭالىقتار