اۋەلى, شىعارما اۆتورى حافيز شيرازي جايلى ايتار بولساق, ول 1306 جىلدار شاماسىندا دۇنيەگە كەلىپ, 1389 جىلى باقيلىق بولعان پارسى جۇرتىنىڭ اتاقتى شايىرى. ونىڭ عازالدارى الەم ادەبيەتىنىڭ جاۋھار تۋىندىلارى قاتارىنا جاتادى. سونىمەن قاتار رۋباي, ءتارجيباند جانە ساقيناما جازعان. قۇراندى جاتقا بىلگەندىكتەن حافيز اتانعان.
ونىڭ تۋىندىلارىن ەۋروپالىق ادەبيەتتىڭ ءىرى وكىلدەرى – گەتە, ا.س.پۋشكين, ا.ا.فەت ت.ب. جوعارى باعالاسا, قازاقتىڭ ۇلى ويشىل تۇلعاسى اباي قۇنانباي ۇلى 1858 جىلى سەمەي مەدرەسەسىندە وقىپ جۇرگەن 13 جاسىندا:
فيزۋلي, ءشامسي, ءسايحالي,
ناۋاي, ساعدي, فەرداۋسي,
قوجا حافيز – بۋ ءھامماسى
ءمادات بەر ياشاعيري ءفارياد, –
دەپ حافيز باستاتقان شىعىس شايىرلارىنا جىر ارناسا, شاكىرت-ءىنىسى شاكارىم قۇدايبەردى ۇلى:
ناۋاي, ساعدي, ءشامسي, فيزۋلي بار,
ءسايحالي, قوجا حافيز, فەردوۋسيلەر,
ءبايىتشى ەلدەن اسقان شەشەن بولىپ,
الەمگە ءسوزدىڭ نۇرىن جايعان سولار, –
دەپ جازىپ, ءوزى قادىر تۇتقان پارسى اقىنى ءحافيزدىڭ «كورىنىسكە شوقىنعان», «كەل, اياقشى قىمىز قۇي», «تۇر اياقشى, بەر قىمىز», «كوڭىل ءجىبى قولىمنان», «ەگەر سۇيىكتى ول بالا», «انىق ەرگە جولداس بول», «ماجىلىسىندە دوسىڭنىڭ», «كەشەگى باسشىمىز ءپىرىمىز» دەپ باستالاتىن ولەڭدەرىن قازاقشاعا اۋدارىپ, 1918 جىلى «اباي» جۋرنالىنىڭ ءۇشىنشى سانىنا باستىرعان ەكەن.
جازۋشى-عالىم مۇحتار ماعاۋين اقىننىڭ ءومىرى مەن شىعارماشىلىعى جايىندا ايتقان تولعامىندا: «شاكارىم ءحافيزدى جانىنا جاقىن تۇتقان. ونىمەن ۇنەمى سىرلاسىپ, مۇڭداسىپ وتىرعان. ءتىپتى ءومىرىنىڭ سوڭعى كۇندەرى ءحافيزدى اۋزىنان تاستايدى. ونى تۇسىندە كورگەنىن ايتىپ, بۇل – ءدام-تۇزىم تاۋسىلعانى, فانيلىك جارىقتان باقيلىق داڭققا ءوتۋدىڭ بەلگىسى دەپ بىلگەن», دەپ جازىپتى.
ودان كەيىن ۇلى شايىردىڭ 194 عازالىن, بىرنەشە رۋباي, ءتارجيباندارىن جانە «ساقينامە» داستانىن اۋدارماشى ءابدىراش جامىشەۆ قازاق تىلىندە سويلەتكەن ەكەن.
قولجازبالار جانە سيرەك كىتاپتار ۇلتتىق ورتالىعىنىڭ قورىندا تۇرعان بۇل كىتاپ 1900 جىلى سانكت-پەتەربۋرگتە باسىلىپتى. كىتاپتى باسپاعا دايىنداپ شىعارعان تۇلعا رەتىندە «ابدۋلماليك يبن ابدۋللاح» دەگەن ادامنىڭ ەسىمى جازىلىپتى. «مۇمكىن بۇل شىنايى ەمەس بۇركەنشىك ات بولۋى مۇمكىن», دەيدى ماماندار.
