سۇحبات • 16 جەلتوقسان, 2020

قارشاداي قىزدىڭ قايسارلىعى

1193 رەت
كورسەتىلدى
9 مين
وقۋ ءۇشىن

جەلتوقسان وقيعاسىنا قاتىسقانداردىڭ ءبىرى باعدات مۇقانوۆا قازىر قىزىلجار قالاسىندا تۇرادى. وبلىستىق اكىمدىكتىڭ ىشكى ساياسات بولىمىندە جۇمىس ىستەيتىن ونىڭ اڭگىمەسىن ءبىز قىسقاشا جازىپ العان ەدىك.

قارشاداي قىزدىڭ قايسارلىعى

– مەن پەتروپاۆلداعى ورىس مەكتەبىن جاقسى ءبىتىرىپ, قازمۋ-ءدىڭ تاريح فاكۋلتەتىنىڭ «كوكپ تاريحى» بولىمىنە 1984 جىلى تۇسكەن ەدىم. جەلتوقسان وقيعاسى كەزىندە ءۇشىنشى كۋرستا وقىپ جۇرگەنبىز. ءبىزدىڭ وقۋىمىز يدەولوگيالىق باعىتتى ۇستانعان. سوندىقتان وندا كىلەڭ وبكوم, قالكوم, اۋكوم حاتشىلارىنىڭ بالالارى وقيتىن. ءبارىمىز دە ساياساتقا جۇيرىك, سەرگەكپىز.

بىزدەگى تولقۋلار 16 جەلتوقسان كۇنى باستالدى. راديودان قوناەۆ­تى الىپ تاستاعانىن, ونىڭ ورنىنا ەشكىم بىلمەيتىن كولبين دەگەندى الىپ كەلگەنىن ەستىگەن سوڭ-اق ءبىزدىڭ نارازىلىعىمىز كۇشەيىپ كەتتى. ءبارىمىز دە ساپى­رىلىسىپ, دالىزدە ايعايلاپ سوي­لەپ, «بۇل نە دەگەن باسسىزدىق, بىز­بەن نەگە ساناسپايدى؟» دەگەن سوزدەرىمىز وتتاي لاۋلاپ جات­تى. قوناەۆتىڭ سول كەزدەگى بە­دەلى حالىق اراسىندا وتە زور ەدى. وسىنداي ادامدى ءۇن-ءتۇنسىز, ەش­قانداي سەبەبىن ايتپاي, ەكى كەشتىڭ اراسىندا ورنىنان الىپ تاستاعانى ادىلەتسىزدىك بولدى. ونىڭ ەڭبەكتەرى مەن ىستەرىن جاقسى بىلەتىندىكتەن ءبىز ونى قا­دىر تۇتاتىنبىز. كەڭەس وداعى رەس­پۋبليكالارىنىڭ اراسىندا ەڭ جاقسى ۋنيۆەرسيتەت قالاشىعىن تۇرعىزىپ بەرگەنى ءۇشىن دە ءبىز وعان قۇرمەتپەن قارايتىنبىز. ەندى, وسىنداي ادامدى قىزمەتىنەن ەش سەبەبىن ايتپاي قۋىپ شىققانداي بولعانى قانىمىزدى قايناتتى.

كەشكى ساعات سەگىز كەزىندە ستۋ­­دەنت­تەر جاتاقحانانىڭ «قى­زىل بۇرىشىنا» جينالا باستا­دىق. سول جەردە بىرەۋلەر «ەرتەڭ ساباققا بارمايىق, ورتا­لىق الاڭعا بارىپ, ءوزىمىزدىڭ قار­سى­لىعىمىزدى بىلدىرەيىك» دەگەن ۇسىنىستار جاسادى. وسى ءسوز­دى ءبارى ءىلىپ اكەتىپ, «دۇرىس-دۇرىس» دەپ ايعايلادى. بىراق بەلسەندى قىزدار جاعى «ساباققا بارۋىمىز كەرەك» دەدىك. ءسويتىپ, ەرتەسىنە ساباققا باردىق. بىراق اۋديتوريادا دا سول وقيعانى تالقىلادىق. ساباقتىڭ سوڭىنان قالالىق كومسومول كوميتەتىنە كۇندەلىكتى تاجىريبەدەن وتۋگە باراتىنبىز. ءبىز بارساق, وندا ەشكىم جوق. ءبارى دە الاڭعا جينالىپ جاتىر دەگەن اڭگىمەلەر ەستىدىك. سوسىن دوس قىزىم – ينديرا مۇ­حامەدجانوۆا ەكەۋمىز قازمۋ قالاشىعىنا باراتىن اۆتوبۋسقا ءمى­نىپ, جاتاقحاناعا كەلە جات­تىق تا اباي مەن فۋرمانوۆ كوشەلە­رى­نىڭ قيىلىسىنان ءتۇسىپ, الاڭعا تارتتىق.

ءبىز كەلسەك, الاڭعا ءبىراز جاس­تار جينالىپ قالعان ەكەن. ارا­مىزعا ۇلكەن كىسىلەر كەلىپ, ءتارتىپ بۇز­باڭدار دەگەن سوزدەر ايتىپ ءجۇردى. حالىق سانى كوبەيىپ جاتتى. ەشقانداي اگرەسسيا بولعان جوق. ءبىزدىڭ تالابىمىز – كولبيننىڭ كەتۋى, قازاقستانعا ءوزىمىزدىڭ ءبىر ادامىمىزدىڭ باسشى بولىپ تاعايىندالۋى ەدى. وعان ەشكىم جاۋاپ بەرگەن جوق, تەك الاڭنان كەتۋدى تالاپ ەتتى.

كەشكە قاراي الاڭعا تومەنگى جاقتان قالىڭ توپ كىردى. ولار جۇ­مىسشى جاستار ەكەن. ارا­لارىندا قىزدار دا كوپ بولدى. ولار كەلگەن سوڭ الاڭداعى توپتىڭ قىزۋى كوتەرىلىپ كەتتى. ءان دە شىرقالدى, ايعاي دا ۇدەپ كەتتى. سويلەۋگە شىققان باسشىلاردىڭ سوزدەرى ەستىلۋدەن قالدى. ولاردىڭ «تا­راڭ­دار, تىنىشتالىڭدار» دەگەن سوزدەرىنە قارسى جاستار اي­عايلاپ, ىسقىرىپ, ءتىپتى قار اتىپ جاتتى.

كەشكى ساعات سەگىز كەزىندە الاڭ­عا ءورت سوندىرگىش ماشينالار كى­رىپ, ۇڭعىمالارىنان ۇستىمىزگە سۋىق سۋ شاشتى. سول كۇنى دالادا ىزعار دا كۇشتى ەدى, ونىڭ ۇستىنە سۋ شاشقانى ءبىزدى قاتتى اشىندىردى. جىگىتتەر جيەكتاستاردى قوپارىپ, ماشينالاردىڭ شىنىسىن سىندىرىپ, اتىپ جاتتى. وسى كەزدە قاتتى قاقتىعىس باس­تالدى. جاستار قاشۋدىڭ ورنىنا ايقاسىپ, ولەرمەندەنىپ كەتتى. كۋرسانتتار مەن سولداتتار بىزگە قول­دارىنداعى توقپاقتارىمەن, كۇ­رەك­شەلەرىمەن لاپ قويدى. جىگىت­تەر دە قولدارىنا نە ىلىكسە, سونىمەن قورعانىپ, قارسىلاسىپ باقتى.

تۇنگى ساعات ەكى كەزىندە ءبىز جا­تاق­حاناعا جاياۋ جەتتىك. كەلسەم, مەنىڭ بولمەمدە دەكاننىڭ ورىنباسارى جانە تاعى ەكى ادام وتىر ەكەن. ولار بولمەلەردى ارالاپ, ورنىندا بولماعان ستۋ­دەنت­تەردى تىزىمگە الىپ جۇرسە كەرەك. كىرىپ كەلگەن مەنى ولار «قاي­دا بولدىڭ؟» دەپ تەرگەۋگە الدى. بىراق مەن دوس قىزىمنىڭ ۇيىن­دە بولدىم دەپ, ودان ارتىق ەش­تەڭە ايتپادىم. سون­دىقتان ولار مەنى تاعى دا ءبىر جارتى ساعاتتاي تەرگەپ, ەشتەڭەگە قول جەتكىزە الماي كەتتى. ەرتەسىنە ءبىزدى جاتاق­حانادان شىعارمادى. بىراق مەن ءتۇس كەزىندە دۇكەنگە, تاماق اكە­لۋگە شىقتىم. دالادا باس­­­تارىنان جاراقات العان ەكى جىگىت­تى كو­رىپ, ولاردى جاتاقحاناعا الىپ كە­لىپ, جاراقاتتارىن تاڭىپ بەر­دىم.

– ودان كەيىن قۋعىنداۋ بول­عان جوق پا؟

– «قىزىقتىڭ» كوكەسى سوسىن باس­تالدى. 20 جەلتوقسان كۇنى اۋدي­­توريادا ءدارىس تىڭداپ وتىر ەدىم, ءبىر ۋاقىتتا ەسىك اشىلدى دا, «مۇ­قانوۆا بار ما؟» دەدى قاتتى داۋىس­پەن. لەكتور توقتاپ قالدى, ءبارى تىم-تىرس. مەن ورنىمنان تۇرىپ:

– بار, – دەدىم. «بىزبەن ءجۇ­رىڭىز» دەپ ازاماتتىق كيىمدەگى بىرەۋ مەنى فاكۋلتەتتىڭ مۋزەيىنە الىپ كەلدى. سول جەردە كگب-نىڭ ءۇش قىزمەتكەرى تەرگەۋگە الدى. بىرەۋى مايور, ەكەۋى اسكەري كيىمسىز ەدى. ولار مەنى الاڭ­عا باردىڭ با, كىمدەردى كوردىڭ دەپ سۇراقتىڭ استىنا الدى. مەن ولارعا «الاڭعا بارعان جوقپىن» دەپ بەت باقتىرمادىم. سويتسە, ەكى ادام وزدەرىنىڭ جاۋاپتارىندا مەنىڭ فاميليامدى اتاپتى. سونىڭ ءبىرى ع.قۇسايىنوۆ دەگەن جىگىت. ول: «مەن ەشكىمگە قول كو­تەرگەن جوقپىن, نانباساڭدار مەنى كورگەن ب.مۇقانوۆادان سۇ­راڭدار», دەپتى. مەن عابيتتى كور­گەنىم راس, بىراق ول الاڭدا ەمەس, اۆتوبۋس ايالداماسىندا بولعان دەپ سوقتىم. ەگەر الاڭدا كوردىم دەسەم, تاعى كىمدى كوردىڭ دەپ جابىسا تۇسەتىندەرىن ءبىلدىم.

تەرگەۋشىلەر مەنى قورقىتىپ, وقۋدان شىعاسىڭ, تۇرمەگە تۇسەسىڭ, بىرنەشە جىلعا سوتتالاسىڭ, ودان دا مويىندا, الاڭعا بارىڭدار دەپ ايتقان كىم, كىممەن بارعانىڭدى, كىمدەردى كورگەنىڭدى ايت دەپ قي­نادى. وسى سۇراعاندارىمىزعا جاۋاپ جاز دەپ قالام, قاعاز بەردى. نەگە ەكەنىن بىلمەيمىن, الدە ەسىم شىعىپ كەتكەننەن بە, الدە قو­رىق­قاننان با, «جاز, جاز» دەپ قي­ناعاندا نە جازارىمدى بىلمەي, اعىل­شىنشا «yesterday» دەگەن ءاننىڭ ءسوزىن جازىپپىن عوي...

الگىنى كورگەن مايور جىندا­نىپ, ايعايعا باستى. ۇرسىپ, قات­­تى سوزدەر ايتتى. بىراق مەن دە قا­تايا ءتۇستىم. وسىلاي تەرگەۋ ون شاقتى كۇنگە دەيىن سوزىل­دى. كۇن­دە مەنىڭ سوڭىمنان كەلەدى دە تۇ­رادى. اقىرىندا مەن ەسىرىككە ۇشى­راعانداي بولدىم, ايعايلاپ, جىلاپ «مەندە نەلەرىڭ بار, مەن الاڭ­عا بارعان جوقپىن» دەپ اي­عاي­لايتىن حالگە جەتتىم. ءتىپتى «مەنى سىبىرگە جىبەرسەڭدەر ول جاق­تا دا كوتەرىلىس جاسايمىن» دەپ اۋزىما كەلگەندى ايتىپ, قار­سى باقىراتىن بولدىم. جۇي­كەنىڭ جۇقارعاندىعى بار, ونىڭ ۇستىنە ءوزىڭنىڭ جازىقسىز ەكە­نىڭدى سەزىنۋ بار, ەڭ باستىسى تۇم­سىعىمىز تاسقا تيمەگەن جاس­تىقتىڭ قىزۋى بار – ايتەۋىر, بەتىم قايتپادى. ەگەر مەنى تۇر­مەگە قاماسا, بالكي جۋاسىعان بو­لار ما ەدىم, بىراق ءوزىمنىڭ ءۇيىم­نىڭ, ياعني ۋنيۆەرسيتەتىمنىڭ قا­بىر­عاسى دا ماعان كۇش بەرگەندەي بولدى. بارىنەن باتقانى, مەنىڭ كۋرستاستارىمنىڭ ماعان دەگەن كوزقاراستارىنىڭ وزگەرگەنى بولدى. ولار ماعان وشپەندىلىكپەن قاراپ, «ناتسيو­ناليستكا» دەپ سىبىرلاساتىنىن سەزىپ ءجۇردىم. جۇيكەم ونسىز دا جۇقارىپ جۇرسە, ولار مەنى كومسومول جينالىسىنا سالىپ, سوگىس بەرگىزدى.

ءبىر كۇنى كەزەكتى رەت تەرگەۋگە اپاردى. «قازىر سەنىڭ الاڭدا بول­عانىڭدى ايتاتىن اداممەن بەت­تەس­تىرەمىز», دەدى. ءسويتىپ, ينديرا مۇحامەدجانوۆانى يتەرىپ كىرگىزدى. سون­دا ينديرا ماعان ايعايلاپ: «باگدا, نە پريزناۆايسيا, يا يم نيچەگو نە سكازالا», دەپ ايعايلاعانى عوي. الىپ كەلگەن ادام «اۋزىڭدى جاپ» دەپ ساسقالاقتاپ جاتىر. ونىڭ ايعايىنان كۇش العان مەن دە بۇرىنعى ايتقاندارىمنان قايتپاي, الاڭدا بولعان جوقپىن دەپ تۇرىپ الدىم... اقىرى ولار تۇك شىعارا الماي, مەنەن قول ءۇزدى. وسى كۇنى قايسارلىعىمنىڭ ار­قاسىندا عانا امان قالدىم-اۋ دەپ ويلايمىن. انالاردىڭ ايت­قاندارىن ىستەپ, ايتقاندارىنا كونە بەرسەم, سوتتالىپ كەتۋىم كادىك ەدى. مەنى وقۋدان دا شىعار­عان جوق, تەك كومسومولدىق سوگىس قانا بەردى.

مەنىڭ تانىستارىمنىڭ اراسىنان ورال سماعۇلوۆ, ەرمۇحان قۋاندىقوۆ سوتتالدى. ارقايسىسى ەكى جىلدان الدى-اۋ دەيمىن, قازىر ۇمىتىپ قالىپپىن.

– ودان كەيىنگى ومىرىڭىزدە قۋ­دالاۋ بولعان جوق پا؟

– قۇدايعا شۇكىر, سودان كەيىن دەمو­كرا­تيالىق وزگەرىستەر باستالدى عوي.

ءبىز ۋنيۆەرسيتەتتى بىتىرگەن 1989 جى­لى جەلتوقسان وقيعاسىنا قاتىسىپ, جاپا شەككەندەر اقتالا باستادى. مەن پەترو­پاۆلدىڭ پەد­ينستيتۋتىنا كەلىپ, وقىتۋشى بولىپ ورنالاستىم.

– اڭگىمەڭىزگە راحمەت.

 

اڭگىمەلەسكەن

جاقسىباي سامرات,

«Egemen Qazaqstan»

سوڭعى جاڭالىقتار