مەنىڭ بىلۋىمشە, توقاەۆ – قولى تازا ادام. جانى, ارى تازا, انتىنا ادال ادامداردىڭ عانا قولى تازا بولادى. وسىنشا باتپاقتى كەشىپ ءجۇرىپ, ءدىلىن, قولىن بىلعاماعان سونداي ادامنىڭ بىزگە باسشى بولىپ كەلۋىنىڭ ءوزى قازاققا اللا تاعالانىڭ وڭ نازارىن سالعانىنىڭ باسى دەپ بىلەمىن.
كىم نە دەسە, و دەسىن, بۇل مەنىڭ ءوز پايىمىم! مەنىڭ دە ەشكىمگە جاعىنىپ, تىلەنىپ ءومىر وتكىزبەگەنىمدى ەلىم, ءتىپتى بولماسا, جاراتۋشى يەم بىلەدى! بۇرىننان سىرەسىپ توڭعان توڭ مەن سىڭىسىپ قالعان سەڭدى قوزعاۋ وڭاي ەمەس. بۇل ناردى جىعىپ, ءپىلدى بۇگىپ كەتەرلىك اسا اۋىر ءىس! ودان ەلدىڭ بىرلىگى مەن ەردىڭ تىرلىگى عانا قۇتقارادى. سول جولدا مىناۋ تىعىرىق ءحالدى, ەل كوڭىلىنىڭ الاڭىن, قوعامنىڭ اۋانىن پايدالانىپ ارزان اتاق الىپ قالۋعا ۇمتىلۋدى توقتاتقانىمىز
ءجون!
ءار جەردەن اۋلىكپەي, جۇمىلاعا تونگەن قاسىرەتتى اللانىڭ سىناعى, ءتىپتى كەرەك دەسە, ءبىزدى تاۋبەگە شاقىرعان مەيىرىمى دەپ قابىلداپ, نيەتىمىزدى تۇزەيىك! دۇعامىزدى دۋالى اۋىزدان شىعارايىق! بىرجۇرەكتىلىككە جەتسەك, ءبىز جەڭبەيتىن ىندەت جوق. بۇل – بۇرىنعى ءدىن دە, بۇگىنگى عىلىم دا دالەلدەپ وتىرعان اقيقات!
سوندىقتان قيىن دا سىندارلى كەزەڭدە ەل بولىپ ەل باسشىسىنا جاردەمدەسەيىك! توقاەۆتىڭ جانىندا توقايلاسايىق! سانامدى سان ساپىرىپ مەنىڭ تاپقان اقىلىم – وسى!
سۆەتقالي نۇرجان,
اقىن, «قۇرمەت» وردەنىنىڭ يەگەرى
ماڭعىستاۋ وبلىسى
