اباي • 10 ماۋسىم, 2019

قازاق ادەبيەتىندەگى تۇڭعىش عارۋز ولشەمى

2000 رەت
كورسەتىلدى
23 مين
وقۋ ءۇشىن

قازاق ادەبيەتىنىڭ ەجەلدەن تاريحي تامىرلاستىعى بار شىعىس ادەبيەتىمەن بايلانىسى XIX عاسىردا ايرىقشا كۇشەيدى. XIX عaسىر ۇلتتىق ادەبيەتتىڭ بەت-بەدەرى ايقىندالىپ, ىشكى ءداستۇر زاڭدىلىعى ءبىرشاما قالىپتاسقان كەزەڭ. وسىنداي ادەبيەتتىڭ ورلەۋ كەزەڭىندە شىعىستىق داستۇرمەن بەتپە-بەت كەلگەن ۇلتتىق پوەزيامىزدىڭ قانشالىقتى ۇلگى مەكتەبى بولسا دا, شىعىستىق ۇردىسكە باسىبايلى تاۋەلدەنىپ, سول ارناعا ءبىرجولا بەت بۇرىپ كەتۋى مۇمكىن ەمەس ەدى. اۆتورى بەلگىسىز اۋىز ادەبيەتىنىڭ اياسىنان شىعىپ, جازباشا ءۇردىستىڭ جاڭاشا سوقپاعىنا تۇسكەن ۇلتتىق ادەبيەتىمىزگە تاريحي دامۋدىڭ وسىناۋ وتپەلى كەزەڭىندە سان عاسىرلىق تاريحى بار شىعىستىق ءداستۇردىڭ, ونىڭ ىشىندە تۇركى جازبا ادەبيەتىنىڭ ونەگە بولعانى انىق.

قازاق ادەبيەتىندەگى تۇڭعىش عارۋز ولشەمى

جازبا ادەبيەتىمىزدىڭ تاريحي جۇيەسىن ءتۇزىپ, ونى 1) ءدىندار ءداۋىر; 2) ءدىلمار ءداۋىر دەپ ەكى كەزەڭگە اجىراتقان ا.بايتۇرسىن ۇلى ءدىندار داۋىرگە بەرگەن سيپاتتاماسىندا «مولدالاردان شىققان جازۋ ادەبيەت دىنگە قىزمەت قىلسا دا, تىلگە قىزمەت قىلماعان. ءتىلدى ۇستارتۋ, ادەبيەتتى كۇشەيتۋ, كوركەيتۋ ورنىنا, ءتىلدى بۇزعان, ازدىرعان; قازاقتىڭ تۇتىنعان تىلىمەن جازباي, شىعارۋشىلار: «كىتابي ءتىل», «ادەبي ءتىل» دەپ, نوعاي تىلىمەن, ياكي سارت تىلىمەن جازعان. قازاقتىڭ تىلىندە باسىلعان بۇرىنعى شىعارمالاردى الىپ قاراساق, قازاق ءتىلى بولماي, قازاق پەن نوعاي ءتىلىنىڭ ارالاسقان قويىرتپاعى بولىپ شىعادى. ول قويىرتپاق ءتىل قوجالار, مولدالار شىعارعان سوزدەردە عانا ەمەس, قازاق مولدالارىنىڭ شىعارعان سوزدەرىندە بار. بۇل كەمشىلىك ەگەر دە باسپا كىتاپتار جۇزىندە عانا بولسا, باستىرعان نوعايلار بۇزدى دەر ەدىك, ولاي ەمەس, جازۋ سولاي ەكەندىگىن قازاق مولدالارىنىڭ ءوز قولىمەن جازعان جازۋلارى كورسەتەدى», دەيدى.

عۇلاما عالىمنىڭ «نوعاي ءتىلى», «سارت ءتىلى» دەپ شارتتى اتاپ وتىرعانى الىشەر ناۋايلەردىڭ ءتىلى. ياعني شاعاتاي ءتىلى, دالىرەك ايتساق, تۇركى حالىقتارىنا ورتاق جازبا ادەبي ءتىل. مەيلى تاتار, نوعاي, وزبەك بولسىن, ارالارىندا ازداعان ديالەكتىلىك ايىرمالار بولا تۇرسا دا, بۇل جازبا ادەبي ءتىلدىڭ سوناۋ «قۇتتى بىلىك» داۋىرىنەن جالعاسىپ كەلە جاتقان كوركەمدىك-ەستەتيكالىق نورمالارى, ستيلدىك وزەگى ورتاق. ءدىندار ءداۋىر ادەبيەتىندە قازاق اقىندارى ءوز شىعارمالارىن «قازاقتىڭ تۇتىنعان تىلىندە جازباي», ورتاق جازبا ادەبي ءتىلدىڭ اسەرىمەن قازاق ءتىلىن الالاعانىمەن, قازاق ادەبيەتى بۇل ورتاق تىلگە, ورتاق تىلدەگى ادەبي ۇردىسكە تولىعىمەن اۋىسىپ كەتكەن جوق. زەرتتەۋشى ت.تەبەگەنوۆ احاڭنىڭ پايىم­داۋلارىن نەگىزگە الا وتىرىپ, بۇل ءداۋىر شىعارمالارىنىڭ جانرلىق سيپاتىنا قاتىستى «شىعارمالاردىڭ تاقىرىپتىق-يدەيالىق نىساناسى, مازمۇنى ادامگەرشىلىك-يماندىلىق جولى رەتىندە ۇسىنىلا وتىرىپ, اقىندار حالىق ادەبيەتىنىڭ ەجەلدەن قالىپتاسقان كوڭىلگە قونىمدى, قۇلاققا ءسىڭىمدى تۇرلەرىن جاڭعىرتا جالعاستىرا جىرلاعان», دەيدى. دەمەك, قايتالاي ايت­ساق, قازاق اقىنى شىعىستان نەمەسە شى­عىس­تىق ۇلگىدەگى تۇركىلىك جازبا ادەبي داس­­تۇردەن قاشان دا ءتۇردى ەمەس, ماز­مۇن­­دى, تاقىرىپتىق-يدەيالىق باعىتتى ۇلگى ەتىپ الادى. بۇل دا بولسا, سىرتقى ىقپالدىڭ اسا كۇشەيگەن كەزىندە دە, اۋىزشا ادەبيەت­تەن باستاۋ الاتىن تاريحي تامىرىنان اجى­را­ماعان ۇلتتىق ادەبيەتىمىزدەگى ءداستۇر ساباق­تاس­تىعى بەرىكتىگىنىڭ بەلگىسى.

 شىعىستىق اسەردەن, شىعىستىق ۇلگى­دە­گى شاعاتاي جازبا ادەبيەتىنىڭ ىقپا­لى­نان ۇلتتىق پوەزيامىزدىڭ ۇلى بەلەسى – اباي شىعارماشىلىعى دا قۇر الاقان ەمەس. اسىرەسە مەدرەسەدە وقىپ جۇرگەن جىل­دارىندا شىعىس شايىرلارىنىڭ ايگى­لى شىعارمالارىمەن تانىسقان جاس اباي تازا شىعىستىق داستۇرمەن ولەڭ جا­زۋعا دا تالپىندى. م.اۋەزوۆتىڭ كور­سەتۋىنشە, اباي شىعىس اقىندارى ۇلگى­سىن­دەگى «يۋزي-راۋشان», «فزۋلي, ءشامسي», ء«اليفبي» سياقتى ولەڭدەرىن 13 جاس پەن 18-19 جاس اراسىندا جازعان. اباي شىعار­ما­لارىنا قاتىستى زەرتتەۋلەردەن ءالى دە بولسا تىسقارى قالىپ كەلە جاتقان شاعا­تاي ۇلگىسىندەگى وسى ءۇش ولەڭنىڭ سىرت­قى قۇرىلىمى مەن ىشكى مازمۇنىنا قاتىس­تى قۇندى پىكىرلەردى تاعى دا م.اۋەزوۆ ەڭبەكتەرىنەن كەزدەستىرەمىز. «وسى ولەندە جانە بۇدان كەيىنگى ەكى ولەڭدە دە, اباي وزىنشە تۇركى تىلىندەگى (سول كەزدەگى ادەبيەت ءتىلى دەپ سانالعان) ۇلگىدە جازىپ وتىر. بىراق انىق, سول تۇركى ءسوزى مەن وسى ولەڭ قاتارىندا كەلەتىن اراب سوزدەرى الدەقايدا كوپ. ولەڭنىڭ ءۋازىن ىرعاعى دا, جەكە سوز­دەردىڭ ايتىلۋى دا كىتاپ ۇلگىسىندە «نيگا», «شيگا» دەپ قازاقتىڭ «نەگە», «شە­گە­دى» دەگەن سوزدەرىن كىتاپشالاپ, ادەيى بۇر­ما­لايدى. ويتكەنى الىپ وتىرعان ولەڭ ىر­عا­عى, ءريتمنىڭ ءوزى ارابتان يران, شا­عا­تاي­عا جايىلعان «عارۋز» ولشەۋىنىڭ ۇلگىسى. بۇل – قازاق سياقتى ەلدەردىڭ تىلىنە, ولەڭ قۇرىلىسىنا مۇلدە جاناسپايتىن ىرعاق. بىراق وزدەرى ازەربايجان, وزبەك, تۇرىكپەن, تاتار, قازاق سياقتى ەلدەردەن شىعىپ, ارعى زاماندار مەن بەرتىن كەز­دەر­دەگى اراب, يسلام مادەنيەتىنىڭ ىق­پا­لىن كورگەن كلاسسيك اقىنداردىڭ كوبى ءوز حالىقتارىنىڭ تىلدەرىن بۇرمالاپ جازا­تىن. سول ۇلگى ناۋايدا, فيزۋليدا, تاعى باسقا اباي قادىر­لەگەن ەسكى وزبەك, ازەر­باي­جان, تاجىك اقىن­­دارىندا كوپ كەزدەسەدى. ءوزى شاكىرت, ءوزى بالا اقىن اباي سولارعا سىرتتاي بوي ۇرىپ, الاڭ­­سىز ەلىكتەيدى», دەيدى عالىم «يۋزي-راۋشان» ولەڭىنە قاتىستى تالداۋىندا.

ماسەلەنىڭ جاي-جاپسارىن جان-جاقتى ۇعىنا ءتۇسۋ ءۇشىن عۇلاما عالىمنىڭ پىكىرىن ادەيى تولى­عىراق كەلتىرىپ وتىرمىز. ماڭىزدىسى سول, م.اۋەزوۆ ويلارى اباي تالپىنىستارىنىڭ تاريحي سەبەپتەرى مەن ءداستۇرلى ارنالارىنا ءۇڭىلىپ, اسا ءماندى ماعلۇماتتار بەرەدى. اباي وسى ولەڭدەرى ارقىلى قازاق ادەبيەتىنە تۇڭعىش رەت «عارۋز» ولشەمىن ەنگىزدى. ەندەشە, اقىننىڭ شىعىستىق ۇلگىدەگى بۇل شىعارمالارى ۇلت­تىق ولەڭىمىزدىڭ تاريحىنداعى ورەلى قۇبى­لىس, وزگەشە ىزدەنىس ەكەنى داۋسىز. ادە­بيەتىمىزدىڭ تاريحىندا ابايعا دەيىنگى, ابايدان كەيىنگى داۋىرلەردە دە شىعىستىق داستۇرگە ەلىكتەپ, شاعاتايلىق ۇلگىگە ءىش تارت­قان اقىن-جىرشىلار بارشىلىق. الاي­دا ولاردىڭ كوپشىلىگى شىعىستىق ۇر­دىستەن ءتۇردى ەمەس, مازمۇندى جانە يدەيا­لىق باعىتتى الدى. ال ۇلى اباي تالپى­نىس­تارى تىم بولەك. ونىڭ شىعىسقا ەلىك­تە­ۋى دە ەرەكشە. اباي وزگە اقىندارداي ەمەس, شىعىستىق ۇلگىدەن مازمۇنمەن بىرگە ءتۇردى دە يگەرۋگە تىرىسادى. ءبىر كەزدەرى پارسىنىڭ اتاعى جەر جارعان اقىندارىمەن ونەر باسەكەسىنە ءتۇسىپ, سولارمەن بوي تە­ڭەس­­تىرۋگە تالپىنعان ءجۇسىپ بالاساعۇن, احمەت يۇگىنەكي, حورەزمي, قۇتىپ, ناۋاي, فيزۋلي جانە ت.س.س. تۇركى اقىندارى عارۋزدى (ارۋز) تاڭداۋعا ءماجبۇر بولىپ, وسى ولشەم­نىڭ تۇركىلىك ۇلگىسىن قالىپتاستىرسا, اباي دا قانشا قيىن بولعانىمەن, بۇل ءداستۇر­دىڭ قازاقتىڭ ۇلتتىق پوەزياسىنداعى تۇڭ­عىش تاجىريبەسىنە باستاما بەردى. اري­نە توعىز عاسىرداي قولدانىلسا دا شارت­تى­لىق شەڭبەرىندە عانا قالىپ, تۇركى ولەڭىمەن تولىق ۇيلەسىم تابا الماعان عارۋز ولشەمىنىڭ قازاق تىلىمەن, ولەڭ قۇرى­لى­سى­مەن جاناسپاسى ابدەن انىق. سول سەبەپتى دە اباي عارۋزبەن جازىلعان شىعىس­تىق ۇلگى­دەگى ولەڭدەرىندە سول داۋىردە قازاق تىلى­نە قاراعاندا عارۋز ولشەمىنە الدەقايدا يكەمدەلگەن شاعاتاي ادەبي ءتىلىنىڭ ستيلىنە ارقا سۇيەيدى.

«يۋزي-راۋشان» ولەڭىنىڭ تاعى ءبىر نازار اۋدارارلىق تۇسى – سىرتقى قۇرىلىمى. مۇحتار اۋەزوۆ ايتقانداي, بۇل ۇلگى قازاققا جات, اراب-پارسى ولەڭ ۇلگىسى. ۇيقاس جۇيەسى ءاااا-ءاااا-ءبببا تۇرىندە تۇزىلگەن, ءتورت تار­ماقتى ءۇش شۋماقتان تۇراتىن بۇل ۇلگىنىڭ قازاقتىڭ حالىقتىق ولەڭ ورنەگىندە كەزدەسە بەرمەيتىنى انىق. ەندەشە, بۇل ۇلگىنىڭ تەگىن اقىن ەلىكتەپ وتىرعان شىعىستىق ۇردىستەن ىزدەگەن ابزال. جالپى, شىعىستىق ۇلگىدەگى كلاسسيكالىق تۇركى پوەزياسىندا ەكى تارماق بايىتتەردەن قۇرالعان ولەڭ تۇرلەرىنەن وزگە, ءتورت تارماقتاردان تۇراتىن رۋباي, تۇيىع, مۋراببا, تەربي-بەند سىندى ولەڭ تۇرلەرى بارشىلىق. بۇل تۇرلەر ءبىر-بىرىنەن وزگەشەلەنەدى. ماسەلەن رۋباي مەن تۇيىع قازاقتىڭ قارا ولەڭى سەكىلدى ءاااا تۇرىندە ءتۇزىلىپ, ءبىر عانا ءتورت تارماقتان تۇرسا, مۋراببا جانە تەربي-بەند تۇرلەرى ەڭ ازى 3, ەڭ كوبى 7 ءتورت تارماقتى شۋماقتاردان قۇرالادى. ابايدىڭ جوعارىداعى ولەڭى مۋراببا ولەڭ تۇرىنە كەلەدى. مۋراببا ۇيقاس جۇيەسى ءاااا-ءبببا-ءۆۆۆا تۇرىندە تۇزىلگەن ءتورت تارماق شۋماقتاردان تۇراتىن ولەڭ ءتۇرى. اباي ولەڭىنىڭ بار ايىرماشىلىعى – ءبىرىنشى جانە ەكىنشى شۋماقتاردىڭ العاشقى ءۇش تارماعى ءوزارا ۇيقاسىپ, ءاااا-ءاااا-بببە تۇرىندە قۇرىلعان. الايدا بۇل اسا ايقىن ايىرماشىلىق ەمەس. ءار ءتورت تارماقتىڭ الدىڭعى ءۇش تارماعىنىڭ جانە ءار شۋماقتىڭ سوڭعى تارماقتارىنىڭ ءوزارا ۇيقاسۋى مۋراببا ولەڭىنىڭ باستى بەلگىسى سانالادى. بۇل ءتۇر شاعاتاي جانە وسمان تۇرىك شايىرلارىنىڭ شىعارمالارىندا كەڭىنەن قولدانىلعان.

تەگىندە, ابايدىڭ شىعىس پوەتيكالىق داستۇرىمەن بايلانىسى ءسوز بولعاندا, ونداعى بار شىعىستىق بەلگىنى تازا اراب-پارسى ۇلگىسىنە تەلي بەرۋ ابەستىك. بۇل ورايدا سۇيەنەرگە تۇرارلىق سالماقتى پىكىرلەر تاعى دا م.اۋەزوۆ زەرتتەۋلەرىندە ايتىلادى. «وعان (ابايعا), – دەيدى عۇلاما عالىم, – تىلدەرى تۇسىنىكتى ەڭ جاقىن اقىندار بولعاندىقتان ناۋاي, فيزۋلي ۇلگىسى كوپ اسەر ەتەدى. جاس شاعىندا سول اقىندار وزدەرىنە ۇلگى ەتكەن فيردوۋسي, ساعدي, قوجا حافيز ءتارىزدى ۇلى كلاسسيكتەردىڭ ەسكى وزبەك تىلىنە اۋدارىلىپ, ابايعا سول اۋدارما ارقىلى تانىس بولۋى كوڭىلگە قونىمدىراق كورىنەدى. بۇل سوڭعىلاردى اباي بىلگەندە «تۇركىشەلەنگەن اۋدارمالاردان ءبىلۋ كەرەك». ياعني ابايدىڭ ۇلگى مەكتەبى اراب-پارسىلىق ءۇردىس ەمەس, سول ءۇردىستىڭ ىقپالىندا قالىپتاسقان تۇركى كلاسسيكالىق ولەڭ ءداستۇرى. بۇل ءداستۇر تۇركى ولەڭى تاريحىندا قاراحاندار داۋىرىندەگى «قۇتتى بىلىك», «اقيقاتتار سىيىمەن» باس­تالىپ, التىن وردا داۋىرىندە حورەزمي, قۇتىپ, بابىر-شاح جانە سايف ساراي سىندى اقىنداردىڭ شىعارماشىلىعىمەن شىڭدالىپ, ناۋاي, فيزۋلي, ءناسيمي, ءتىپتى, ءحVىىى عاسىرداعى وسمان تۇرىكتەرىنىڭ ءناديم, باقي سىندى شايىرلارى شىر­قاۋ شى­ڭىنا جەتكىزگەن, كوركەمدىك زاڭدى­لىق­تارى ورتاق, ءبىرتۇتاس پوەتيكالىق قۇبىلىس. مۇسىلمانشا حات تانىعان جاس اباي وسى اقىنداردىڭ لەگىنە قوسىلماققا قۇلشىندى, ءداۋىرىنىڭ الدىڭعى قاتارلى ولەڭ ءداستۇرىنىڭ تورىنەن ورىن تەپپەككە تالپىندى. بۇعان قوسا, اۋەزوۆشە ايتساق, شاعاتاي ۇلگىسىندەگى ءۇش ولەڭى ارقىلى «ول بۇرىن قازاق جازىپ كورمەگەن ولەڭدىك وقشاۋ ءتۇردى قىزىقتاپ, تاماشالادى دا». بۇلاردىڭ ىشىندە كولەمى دە, كوركەمدىك سيپاتى دا كۇردەلىرەگى ء«اليفبي» ولەڭى. ءار تارماعى اراب ءالىپبيىنىڭ رەتىنە ساي تىزىلگەن بۇل ولەڭ ءتۇرى شىعىس پوەتيكاسىنداعى كۇردەلى كوركەمدىك تاسىلدەن تۋعان. شىعىس اقىنى ءوزىنىڭ شەبەرلىگىن پاش ەتپەك ءۇشىن ءارتۇرلى كۇردەلى كوركەمدىك تاسىلدەر ارقى­لى ەكى جول ءبايىتتى مىڭ قۇبىلتىپ, استارىنا سان الۋان مازمۇن جاسىرعان. بۇل كۇر­دەلى كوركەمدىك تاسىلدەردىڭ ىشىندە تاريح, مۋۆاششاح, مەنكۋت, مۇحمەل, ت.س.س. تاسىلدەر اراب ءاليفبيىنىڭ گرافيكالىق ەرەكشەلىكتەرىنە نەگىزدەلە قۇرىلادى. ماسەلەن, تاريح – ءار ءارىپتىڭ ابجاتتىك رەتى­نە, ياعني ساندىق سيپاتىنا نەگىزدەلە قۇرى­لا­د­ى دا, ولەڭ بايىتتەگى قانداي دا ءبىر ءسوزدى قۇراعان ارىپتەردىڭ ساندىق سيپاتى ءبايىت مازمۇنىنا قاتىستى بەلگىلى ءبىر جىلدى نەمەسە كەزەڭدى مەڭزەۋى مۇمكىن. مەنكۋت – بىرىڭعاي نۇكتەلى ارىپتەردەن تۇزىلگەن ماعىنالى ولەڭ. ال مۇحمەل بولسا, بىرىڭعاي نۇكتەسىز ارىپتەردەن تۇزىلگەن ءبايىت ولەڭ. مۋۆاششاح – ءبايىت ولەڭنىڭ تارماق باسى ارىپتەرىن جوعارىدان تومەن قاراي بەلگىلى ءبىر رەتپەن نەمەسە تارتىپپەن ءتۇزۋ ءتاسىلى. مۋۆاششاح ەكى ءتۇرلى بولادى. بىرىنشىسىندە, تارماق باسىنداعى ارىپتەردى جوعارىدان تومەن قاراي بىرىكتىرىپ وقىعاندا قانداي دا ءبىر ادامنىڭ اتى شىعادى. ال ەكىنشىسى, اباي ولەڭىندەگىدەي, ءاليفبيدىڭ رەتىنە ساي تۇزىلەدى. ياعني ابايدىڭ ء«اليف-دەك» ولەڭى اسا كۇردەلى تاسىلمەن تۇزىلگەن مۋۆاششاح ولەڭ. بۇل ەكى اقىننىڭ ءبىرىنىڭ قولىنان كەلە بەرمەيتىن, ولەڭنىڭ وزگەشە ۇلگىلەرىنەن سانالادى.

شاعاتاي ادەبيەتىندە ناۋاي, ودان كەيىن ءحVىىى عاسىرداعى وسمان تۇرىك ادەبيە­تىندە ەسرار ءدادا (1748-1796) سىندى اقىن­نىڭ شىعارماشىلىعىندا مۋۆاششاح ولەڭ ۇلگىلەرى كەزدەسەدى. اباي دا ء«اليف-دەك» ولەڭى ارقىلى وسى كۇردەلى ءتۇردى يگەرۋگە تىرىستى. اقىننىڭ بۇل ىزدەنىسى ءوزى ەلىكتەگەن شاعاتاي ولەڭ ءداستۇرىن قانشالىقتى ەركىن مەڭگەرگەندىگىنە دالەل. سونداي-اق بەلگىلى عالىم ق.جۇبانوۆ ايت­قان­داي, «ابايدىڭ ءتۇر ىزدەۋ ەكپىنىنىڭ كوپ وسكەندىگىن كورسەتەدى».

الايدا العاشقى شىعارماشىلىق تاجىري­بەسىن ورتاق تۇركى تىلىنەن, شاعاتاي داس­تۇرىنەن باستاعان ۇلى اقىن كوپ ۇزاماي انا سۇتىمەن دارىعان حالىقتىق ادەبي ءتىل ۇلگىسىنە, ۇلتتىق ادەبيەت ۇردىسىنە ورالدى. ول وسى ءۇش ولەڭنەن كەيىن شىعىس جۇرت­ىنا قونۋدى توقتاتقان. اباي شىعار­ما­شىلىعىنداعى بۇل بەتبۇرىس ۇلتتىق ادەبيەتىمىزدىڭ بولاشاعىن بەلگىلەگەن اسا ىرگەلى قۇبىلىستاردىڭ ءبىرى. ءتىپتى ۇلت­تىق ادەبيەت قانا ەمەس, سول كەزەڭدەگى بۇكىل تۇر­كى ءتىلدى ەلدەر ادەبيەتىندەگى جا­ڭا­شا ءبىر بەلەس. ق.جۇبانوۆ ادەبيەت تا­ري­حىن­­دا­عى اباي شىعارماشىلىعىن ونىمەن تۇستاس زاكي ءۋاليدي, شايىقزادا باسبيچ, چيحا­بۋدتين ءمارجاني, قايۋم ناسيري, مىر­زا فاتالي احۋندوۆ سىندى تۇركى جۇر­تىنىڭ تانىمال تۇلعالارىمەن سالىس­تىرا كەلە, «ابايدىڭ اقىندىعىن, باسقا قا­سيەتتەرىن بىلاي قويىپ, تەك ادەبي ءتىلى­مىز­دى جاساۋداعى ەڭبەگىنىڭ ءوزىن عانا الساق تا, وندا اقىمىز كەتەتىن ءتۇرى جوق. ونىڭ ۇستىنە ابايدىڭ ءىرى اقىن بول­عا­نىن, ونىڭ ولەڭى بولسىن, قارا ءسوزى بولسىن, بۇرىنعى حالىق اقىندارىنان دا, شاعاتايشىل مولدا اقىنداردان دا اۋىپ شىعىپ, سونى جول سالعانىن ەسكەرسەك, اباي بەينەلى اقىن ول كەزدە قازاقتا عانا ەمەس, كورشى ەلدەردە دە بولىپ جارىماعانىن كورۋ قيىن ەمەس», دەيدى.

راس, اباي داۋىرىندە وزگە تۇركى ۇلىس­تا­رىنىڭ ادەبيەتى ءالى دە بولسا شىعىستىق ءۇردىستىڭ شىرماۋىنان شىعا قويماعان-دى. حيۋا حاندىعىندا عۇمىر كەشكەن مۋقيمي (1851-1903), فۋرقات (1858-1909), ۋبايدۋللاح ساليح (1853-.....), ت.س.س. اقىندار ستيل تۇرعىسىنان كلاسسيكالىق شاعاتاي ولەڭىنە قاراعاندا ءومىر قۇبىلىستارىن شى­نايىراق سۋرەتتەگەنىمەن, ءتىل مەن تۇردە شا­عاتاي ۇلگىسىنەن اسا الماعان. XIX عا­سى­ردىڭ ەكىنشى جارتىسىندا ورتا ازيا مۇسىلمان ەلدەرىنىڭ مادەني ومىرىندە تۇبەگەيلى رەفورمالار جاساۋ يدەياسىن باستاتقان «جاديدشىلدىك» ارەكەتتىڭ ءوزى ادەبيەتكە ايتارلىقتاي جاڭالىق اكەلگەن ەمەس. حيۋا مەن قوقانداعى ء«جاديدشىل» جىر­شىلار ءوز ولەڭدەرىندە كونەدەن كەلە جات­قان ءداستۇرلى تاقىرىپتاردى تول­عاۋ­مەن بىرگە, ءداۋىر تالابىنا ساي تىڭ تاقى­رىپ­تاردى يگەرۋگە تىرىسسا دا ولەڭنىڭ ءتىلى مەن تۇرىنە نازارعا ىلىگەرلىك جاڭالىق ەنگىزگەن جوق. ءتىپتى ق.جۇبانوۆ ايتقانداي, «ابايداي جاڭاشىل اقىن ورتا ازيا بىلاي تۇرسىن – رەسەي كۇنشىعىسى عانا ەمەس, مەملەكەتتى ەل – تۇركيادا دا كەم بولعان». حV عاسىردان بەرى حاليفات بيلىگىن قولىنا ۇستاپ, مۇسىلماندىق شىعىس ەلدەرىنىڭ كوشباستاۋشىسى بولعان وسمان تۇرىك مەملەكەتى XIX عاسىردا ەسكى يمپەريالىق قۇدىرەتىنەن ايىرىلىپ, دامىعان باتىستىڭ ىڭعايىنا ىعىسا باستاعانى تاريحتان جاقسى ءمالىم. مادەنيەت پەن ادەبيەتتە تانزيمات ءداۋىرىن (1860-1896) باستاعان وسمان تۇرىكتەرىندە شينناسي (1826-1871), زيا پاشا (1829-1890), نامىك كەمال (1840-1888) سىندى اقىندار كونەدەن كەلە جاتقان شىعىستىق ۇلگىدەگى كلاسسيكالىق ديۋان ادەبي ءداستۇرىنىڭ قاتاڭ قالىبىن بۇزىپ, ادەبيەتكە, اسىرەسە ولەڭ ونەرىنە جا­ڭاشىل سيپات بەرۋگە تىرىسقانمەن, ءبارىبىر كونە ءداستۇردىڭ شەڭبەرىنەن شىعا المادى. ولەڭ ولشەمىندە ءالى دە بولسا ارۋزدىڭ (عارۋزدىڭ) ايقىن ۇستەمدىك قۇرۋى, نەگىزىنەن عازال, تاركيب-ي ءباند, قىيتا سىندى كلاسسيكالىق تۇرلەردىڭ كەڭىرەك قول­دا­نىلۋى تانزيمات داۋىرىندەگى جاڭا­شىل­دىق جاي انشەيىن, كونەنىڭ جالعاسى عانا بول­عان­دىعىن دالەلدەيدى.

اباي اقىندىعى قازاق ادەبيەتى بەلە­سى­نەن اسىپ, جالپى تۇركى ادەبيەتى شىڭىنان بوي كورسەتكەندەي. اباي جازۋ-سىزۋى مەن عى­لىمى ورنىققان مادەني قوعامدارداعى سان الۋان ادەبي اعىمداردىڭ تارتىسىنسىز-اق, تەوريالىق بىلىممەن قارۋلانعان ءبىلىمپازداردىڭ سىن-پىكىر, اقىل-كەڭەسىن ەستىمەي-اق, سارىارقانىڭ تورىندە وتىرىپ, ۇلتتىق ولەڭنىڭ ولمەس ءداستۇرىن قالىپتاستىرىپ, وشپەس ۇلگىسىن جاسادى.

اباي ءداۋىرى جالعىز قازاق قاۋىمى ءۇشىن عانا ەمەس, ءيسى مۇسىلمان, شىعىس ەل­­دە­رىنىڭ تاريحىنداعى اسا اۋىر دا كۇر­دە­لى كەزەڭ ەدى. جالپى العاندا, XIX عا­سىر­­دىڭ باستى وقيعاسى – كارى ازيانىڭ بولىسكە ءتۇسۋى (فرانتسۋزداردىڭ ارابيانى, اعىلشىنداردىڭ ءۇندىنى, ورىستاردىڭ ورتا ازيانى جاۋلاپ الۋى) كەلەسى عاسىردىڭ تولقىندى بولاتىنىن اڭعارتىپ كەتتى. ويتكەنى اتالعان ازيا ەلدەرى جاڭا زامانعا دەيىن الەمگە باعدار بەرىپ, باعىت سىلتەپ كەلگەن كونە رۋحانيات وشاقتارى, ءداستۇرلى قوعام ورتالىقتارى بولاتىن. بۇعان قوسا شىعىستىڭ الىنباعان سوڭعى قامالىنداي بولعان وسمان تۇرىك قوعامى دا 1839 جىلى 3 قاراشادا قابىلدانعان «گۇل حانە حاتت-ي نۋما-يۋنۋ» اتتى مەملەكەتتىك رەسمي جار­لىق ارقىلى قوعام ءومىرىنىڭ بار سالاسىندا باتىستىق ۇلگىنىڭ ۇستەمدىگىن مويىنداپ, جاڭا باتىستىڭ الدىندا كۇيرەك كۇي كەشتى. شىعىس ەلدەرى تاعدىرىنىڭ وسىناۋ ورتاق جەلىسى جاسىندا شىعىس ۇردىسىنە, شاعاتاي ۇلگىسىنە ەلىكتەگەن ابايدىڭ ەسەيە كەلە ەۋروپا مادەنيەتىنە بەت تۇزەۋىنىڭ تاريحي العىشارتىن ازىرلەگەن سىڭايلى. بۇل داۋىردە بىرنەشە عاسىرلار بويى اراب, پارسى, تۇركى مۇسىلمان ەلدەرىنىڭ ما­دە­ني بىرلىگىنىڭ ورتاق دىڭگەگىندەي بول­عان (ارينە, دىننەن كەيىنگى) شىعىستىق ادەبي ءداستۇر دە ءوزىنىڭ كونە داۋىرلەردەگى كوركەمدىك-ەستەتيكالىق قۇنارىنان ايىرىلىپ, تاريحي توقىراۋدىڭ الدىندا تۇردى. ەندى, XIX عاسىر شىعىسىندا ناۋاي, فيزۋليلار سىندى جاڭاشىل, جاسامپاز شايىر­لار جوق ەدى. تەك سولاردىڭ ايتقانىن قايتالاپ, ادەبي ەلىكتەۋدەن اسا الماي, قاساڭ قاعيدانى بۇزا الماعان قالىپشىل اقىن­دار عانا بولدى. مىنە, جۇزدەگەن جىلدار بويى ادامزات بالاسىنىڭ رۋحانيات قازىناسىنا كوركەم ءسوزدىڭ سان الۋان كورىكتى ۇلگىلەرىن قوسقان شىعىستىق ادەبي ءداستۇر جاڭا داۋىردە ءوزىنىڭ بار كوركەمدىك-ەستە­تيكالىق مۇمكىندىگىن سارقىپ, ءداۋىر تالا­بىنا جاۋاپ بەرە الماس جاداعاي كۇي كەشتى. ابايدىڭ شىعىستىق تۇردەن باس تارتۋىنىڭ نەگىزگى سەبەپتەرىنىڭ ءبىرى وسىندا دەپ بىلەمىز. ۇلى اقىن كونەسى كۇڭگىرت, بۇ­گىنى بۇلدىر قۇلدىراعان كوركەمدىك سالت­تىڭ ەندى ونەگە, ۇلگى بولماسىن دەر كە­زىن­­دە اڭعارعانداي.

 اسىلى, قانداي دا بولماسىن, ادەبي ءداستۇردىڭ تاريحى ادام بالاسىمەن, قوعام تاريحىمەن تاعدىرلاس. تۋادى, تۇلەيدى, وسەدى جانە كۇنى جەتكەندە قۇلدىرايدى. بىراق ءىز-ءتۇزسىز جويىلىپ كەتپەيدى. شىعىس ادەبي ءداستۇرى دە مۇلدەم جويىلىپ كەتكەن جوق. ءوزىن قالىپتاستىرعان ۇلتتار مەن ۇلىستاردىڭ كوركەمدىك-ەستەتيكالىق تانىم الەمىندە وشپەس تاڭباسىن قالدىردى. باعىتىن باتىسقا بۇرىپ, شىعىستىق ۇلگى­دەن بويىن اۋلاق سالا باستاعان اباي دا ودان ءبىرجولا قول ءۇزىپ كەتكەن جوق-تى. راس, ول شىعىستىق تۇردەن باس تارتتى. بىراق ماز­مۇننان ەشقاشان اجىراعان ەمەس.

«مىسالى, اباي­دىڭ «بىلىمدىدەن شىق­قان ءسوز», «كەل­دىك تالاي جەرگە ەندى» ولەڭ­­­دەرىندەگى شى­ع­­­ىس­تىق ولەڭ ورنەگى دەي­­تىندەردىڭ ءوزى تا­بيعي تۋما قۇبىلىس قال­­پىنا ەنگەن, سوڭى ولەڭ ورنەگىنە اينا­لىپ كەتە بەرەدى. ءتىپتى ىشكى مازمۇنى جا­عىنان شىعىس كلاس­سيك­تە­رىن­دەگى ماحاب­بات لي­ريكاسىنا جاتاتىن «قور بولدى جانىم» ولەڭىنىڭ ءوزى ولەڭ ورنەگى جاعىنان قازىرگى زەرتتەۋشىلەر شە­شەن­دىك ءسوز دەپ اتاپ جۇرگەن ارالاس بۋىن­دى ولەڭمەن كومكەرىلگەن قازاقى تۇرگە بو­لەن­گەن», دەيدى بەلگىلى ابايتانۋشى عالىم م. مىرزاح­مە­توۆ.

 ال ەندى ابايداعى شىعىستىق مازمۇن تىكەلەي اراب پەن پارسىدان ەمەس, قارا­حان­دار ءداۋىرى, التىن وردا كەزەڭى جانە شاعاتاي ءداۋىرى, تۇركىلىك جازبا ادەبي داس­تۇ­رىنەن ۇلتتىق پوەزيامىزعا جەلى جال­عاس­تىرعان ولەڭ ءسوزدىڭ ومىرشەڭ وزەگى. اقىن­نىڭ, اسىرەسە, ماحاببات ليريكاسى جانە فيلوسوفيالىق وي تولعامدارعا تولى ولەڭ جىرلارىندا كورىنەتىن شى­عىس­­تىق سارىن – ونىڭ شىعارمالارىن شى­­عىستىق ۇلگىدەگى تۇركى كلاسسيكالىق پوە­­زياسىمەن تاريحي جانە كوركەمدىك تۇر­عىدان ساباقتاستىرىپ جاتقان باستى بەلگى­لەر­دىڭ ءبىرى. قورىتا ايتقاندا, اباي ءوز شى­­عارماشىلىعىنىڭ العاشقى كەزەڭىندە شىعىس شايىرلارىنىڭ, ونىڭ ىشىندە تۇركى ءتىلدى اقىندار قالىپتاستىرعان ۇلگىنى ۇستا­نىپ, تۇردە دە, مازمۇندا دا, ءتىپتى, تىلدە دە سول ءداستۇردى جالعاستىرۋعا ۇمتىلدى.

ول شىعىستىق ۇلگىدەگى كلاسسيكالىق ولەڭ ءداستۇرىن سىرتتاي قىزىقتاپ, قۇر ەلىكتەۋمەن شەكتەلگەن ەمەس. اباي ءوزى ۇلگى تۇتقان ولەڭ ءداستۇرىنىڭ قىر-سىرىن اسا جەتىك مەڭگەرگەن كاسىبي اقىن دەڭگەيىندە ولەڭ تۇزەدى. بۇعان دالەل – اقىننىڭ ء«يۇزى-راۋشان» ولەڭىنىڭ تۇركى ارۋزىنىڭ بار قاعيدا شارتتارىنا ساي تۇزىلگەن ولشەم ورنەگى جانە ء«اليف-بي» ولەڭىنىڭ اسا كۇردەلى كوركەمدىك قۇرىلىمى. اباي شىعارماشىلىعىنىڭ ەكىنشى كەزەڭىندە شىعىستىق ۇلگىدەن باس تارتىپ, تۇركىلىك ورتاق جازبا ادەبي ءتىل مەن سول داۋىردەگى كلاسسيكالىق تۇركى ولەڭى ارناسىنان بويىن اۋلاق سالۋ ارقىلى جالعىز قازاق ادەبيەتى عانا ەمەس, جالپى تۇركى جۇرتشىلىعىندا جازبا پوەزيا ءداستۇرىنىڭ جاڭاشا ۇلگىسىنە باستاما بەردى. ەندىگى جەردە اباي پوەزيا تاريحىندا ءجۇسىپ بالاساعۇن, حورەزمي, قۇتىپ, سايف-ساراي, ناۋاي, فيزۋلي, ت.س.س. اقىندار شىعارماشىلىعى ارقىلى جەتكەن, عاسىرلار بويى قالتقىسىز قاعيدامەن تۇزىلگەن شىعىستىق ولەڭ تۇرلەرىن دايىن قالىپتا الماي, ولاردى شىعارماشىلىق تالعاممەن تۇرلەندىرىپ, وزىندىك تۇرلەر تۋدىرىپ, ولەڭ ءسوزدىڭ ۇلتتىق ۇلگىسىن قالىپ­تاس­تىردى.

 

قۋانىش قابىكەن ۇلى,

فيلولوگيا عىلىمدارىنىڭ كانديداتى

سوڭعى جاڭالىقتار