وسىلاي پاتشالىقتىڭ تىزگىنىن جاڭادان قولىنا العان كەلەسى ءبىر جاڭا پاتشا ىزاعا بۋلىعىپ, ءوزىنىڭ ۋازىرىنە بىلاي دەپتى:
-مەن دە كۇندەردىڭ كۇنىندە الدىڭعى پاتشالار سەكىلدى قيىن تاعدىردى باستان كەشپەكپىن بە؟! مەن دە الدىڭعىلار سەكىلدى ەلسىز ارالدىڭ ءشول-دالاسىندا اپتاپ-ىستىققا زارىعىپ, قينالىپ ءومىر سۇرۋگە ۇكىم ەتىلمەكپىن بە؟!..
سوندا ءۋازىرى بىلاي دەپ كەڭەس بەرىپتى:
-قۇرمەتتى پاتشام, ءسىز ەلسىز ارالدا ءومىر ءسۇرۋدى قالاماساڭىز, پاتشالىق كەزەڭىڭىزدى تەك راحاتتا وتكىزبەي, ءومىرىڭىز بەن مال-دۇنيەڭىزدى اقىرى ءوزىڭىز باراتىن ەلسىز ارالدى گۇلدەندىرۋگە سارپ ەتپەيسىز بە؟!
بۇل ءسوزدى ەستىگەن پاتشا تەرەڭ ويلانىپ كورسە… ءۋازىردىڭ ايتقانى حاق ەكەن.
جوعارداعى ءتامسىلدى تاپسىرلەپ كورەلىك:
پاتشا – ءتامسىلدىڭ باس كەيىپكەرى. ياعني, ءاربىر ادام ءوزى ءۇشىن ءوزى پاتشا. ال, يمانى مەن اقىلى – ونىڭ ءۋازىرى. بۇل ەكەۋى ەگىزدەر سەكىلدى بولە-جارۋعا كەلمەيتىن ءبىرتۇتاس ۇعىم. اقىل جوق جەردە يماندى ىزدەۋدىڭ ءجونى جوق, يمان جوق جەردە اقىلدى دا ىزدەۋدىڭ قاجەتى شامالى. دەمەك, يمان مەن اقىلىمىز ءبىز ءۇشىن – دانا كەڭەسشىمىز.
ال, كەمە – تابىت. ادامداردىڭ كورەر كۇنى, تاعدىرى سول – ءبىر كۇن بولماسا ءبىر كۇن ءوزىنىڭ تاعىنان تۇسەدى, ياعني عۇمىرى بىتەدى. سول ءبىر كەمەگە, ياعني, تابىتقا سالىنادى. ەلسىز ارال – ءبىزدىڭ باراتىن ورنىمىز (كورىمىز). قىسقاشا ايتقاندا, اقيرەت ارالى. ەگەر ءبىز بۇل ومىردە دۇنيەلىك ىستەرمەن عانا شەكتەلسەك, الگى باراتىن ارالىمىز راسىندا ەلسىز-سۋسىز قالىپ, قۇم-دالادان عانا تۇزىلگەن بولادى. ەگەر, حاق جولىمەن ءجۇرىپ, جاقسى امالداردى كوپ ىستەسەك, الگى ەلسىز ارالدى كوركەيتكەن بولامىز. بارار ورنىمىز ءشول-دالا, توزاق ازاپتارى ەمەس, ءجاننات باقتارى بولادى. «اقيرەتىڭ قايىرلى بولسىن!» دەپ دۇعا ەتكەندە ءاسىلى وسى نارسە نازاردا تۇرسا كەرەك. بارشامىزدىڭ اقيرەتىمىز قايىرلى بولسىن! دەمەك, اقيرەت ارالىن فيردوۋس باقتارىمەن قايىرلى قىلۋىمىز - ءوزىمىزدىڭ تىرىدەگى امالدارىمىزگا بايلانىستى ەكەن. حازىرەتى ءالي (ر.ا) ايتقانىنداي: «جانناتقا ىنتىققان ادام – جاقسىلىق ەتۋگە اسىعادى, ءجاھاننامنان قورىققان ادام – ءناپسىسىن جامان ءىس-ارەكەتتەن قايتارادى. ءولىمدى حاق دەگەن ادام – دۇنيەنىڭ قىزىقتارىنا بوي الدىرمايدى».
