سۇلۋدان سۇحبات السام با..؟
تاياۋدا بىرىككەن اراب امىرلىگىنەن ەلىمىزدىڭ 135 ازاماتى ارنايى ۇشاقپەن الماتى وبلىسىنداعى تەكەلى شيپاجايىنا جەتكىزىلدى. بۇل وتانداستارىمىزدىڭ باسىم بولىگى «الما مويىن, ارشىن ءتوس» دەپ اۋىزدىڭ سۋى قۇرىپ ايتار ارۋلار بولىپ شىقتى.
بۇلاردىڭ مۇناي مەن مەيمانحانا بيزنەسىنەن باسقا اينالدىرار «ەرمەگى»جوق ەرتەگىلەر ەلىندە نە ىستەپ جۇرگەنىن ءبىر قۇدايىم ءبىلسىن... باستىسى, شەكتەۋلەر شەكارالاردى جاۋىپ تاستاعان قيىن-قىستاۋ ساتتە ءبىزدىڭ ەل ءوزىنىڭ ازاماتتارىن دالاعا تاستامادى.
ارينە, «مۇنايشى», الدە «داياشى» قىزداردى جەردەن الىپ, جەرگە سالىپ جاتقاندار دا بار. كوروناۆيرۋستىڭ كەسىرىنەن ۇرىنارعا قارا تاپپاي وتىرعان ولارعا تۇسىنىستىكپەن قاراۋعا بولاتىن شىعار... كىم بىلەدى, ارالارىندا 42500 تەڭگە الەۋمەتتىك تولەمدى الىپ ۇلگەرمەي, اشۋ ۇستىندە ايتىپ قالعاندارى دا بار بولۋى مۇمكىن...
الگى ارۋلاردىڭ ىشىندە قاراعاندىلىق ءبىر قىز بار ەكەن. بەتپەردەمدى تاعىپ الىپ, سول بيكەشتى ىزدەپ تاۋىپ, ەكسكليۋزيۆتى سۇحبات السام با دەيمىن...
قۋ كەلىنشەكتەردى قۋىپ ءجۇرىپ ساباسا...
اۋىلدا ءۇيىنىڭ ءبىر ءبۇيىرىن تەسىپ, شاپ-شاعىن دۇكەن جاساپ العان دوسىم بار. تاۋاردى بۇرىن اۋدان ورتالىعى بولعان ءىرى تەمىرجول ستانساسىنان تاسيدى.
ءوزى قىرىققا كەلسە دە, ءوڭىن بەرمەگەن قىرماساقال. بىلايشا ايتقاندا, بەت تەرىسى كەلىسكەن جىگىت. سودان دا بولار, ونى كورگەن بويدا بويداق كەلىنشەكتەردىڭ كوزى ك ۇلىمدەپ, كوكتەمدەي قۇلپىرىپ شىعا كەلەتىنى بار...
ءجيى حابارلاسىپ تۇرامىز. كەيىنگى كەزدە اڭگىمەمىز كوبىنە كوروناۆيرۋستىڭ توڭىرەگىندە ءوربيتىن بولعان.
كۇنى كەشە مەنىڭ ساۋداگەرىم تاۋار الىپ جۇرگەن كەنتتەن «جامان تۇماۋ» جۇقتىرعان ءبىر ەر ادام تابىلدى. دەرەۋ ءىنى دوسقا حابارلاستىم.
بايقايمىن, داۋىسىندا ابىرجۋ جوق, ساپ-سابىرلى. «مەن, – دەيدى سول بايسالدى قالپى, – ەشكىمگە سەنبەيمىن. پويىزعا مىنگەن بەتتە ماسكامدى تاعام, رەزەڭكە قولعاپتى كيەم, ءبىتتى. تاۋار الاتىن جەرگە كەلگەنىمدە, قۋ كەلىنشەكتەر: «نە بولدى سونشا تۇماشالانىپ؟ جانىڭ قانداي ءتاتتى ەدى!», دەپ قاعىتادى. سوندا مەن ولارعا: «كارانتيندى تۇسىنبەيتىن سەندەردى قۋىپ ءجۇرىپ ساباسا, قوي دەمەس ەم!», دەيمىن».
قالاي دەسە دە, دوسىمنىڭ ءسوزىنىڭ جانى بار...
«كارى» ساربازداردى كورە الماي ءجۇرمىز
كەشە قاراعاندى وبلىسىنىڭ اكىمى ارنايى دايىندىققا شاقىرىلعان ەرىكتىلەرمەن, ياعني «كارى» ساربازدارمەن كەزدەسىپتى. سۋرەتكە قاراپ تۇرسام, ءبىر سارباز قولىن شەكەسىنە تاياپ, ءوڭىر باسشىسىنا «چەست» بەرىپ, بىردەڭەنى بايانداپ جاتىر ەكەن. ءبىزدىڭ اكىم اسكەردە بولماعان-اۋ دەيمىن, سىمداي تارتىلعان سارباز الدىندا اسكەري «سالەم» بەرىپ تۇرعاندا, ەكى قولىن تومەن تۇسىرمەي, پاپكى ۇستاعان كۇيى قاتقان دا قالعان...
ايتايىن دەگەنىم, الگى ساربازدارىمىز قولىنا قارۋ الىپ, ءبىزدى قورعاي ما دەسەك, وبلىس اكىمىنىڭ سوزىمەن ايتساق: «كورىنبەيتىن جاۋدىڭ تارالۋىنا قارسى كۇرەسەدى» ەكەن. ياعني, ولار ءبىر اي ىشىندە ماڭىزدى نىسانداردى سانيتارلىق تازارتۋمەن جانە سانيتارلىق باقىلاۋ پۋنكتتەرىندە كەزەكشىلىكپەن اينالىساتىن كورىنەدى. ول ول ما, ولار ءۇش مەزگىل تاماقپەن قامتاماسىز ەتىلەدى ەكەن. بارلىعىنا ەڭبەكاقى تولەنەدى, سونىمەن قاتار زاڭمەن بەلگىلەنگەن جەڭىلدىكتەرگە جانە الەۋمەتتىك كەپىلدىكتەرگە دە يە بولاتىن كورىنەدى.
ەڭ باستىسى, ولار ءبىز سياقتى ۇيدە قامالماي, دالادا, كوشەدە كوكتەمنىڭ سارايدى اشقان ساف اۋاسىمەن تىنىستاپ, اقشا الاتىن پايدالى ىسپەن اينالىسادى. جولى بولعىش جىگىتتەر, ارينە. مەن, تاعى كەيبىر جىگىتتەر بار, ولارعا جاقسى ماعىناسىنداعى قىزعانىشپەن قاراپ, كورە الماي جۇرگەنىمىز راس, ەندى.
اتتەڭ, جاسىمىز اسىپ كەتتى. ايتپەگەندە بار عوي...
