ءيا, وسى جۇرت ءبىزدىڭ شاكەڭدى بىلەدى. سوندىقتان جۇرت بىلگەن شاكەڭ تۋرالى جازۋ – كۇن استىندا جارىق شاممەن بار نارسەنى ىزدەگەندەي نەمەسە جۇرتتىڭ ءبارى وقىپ قويعان كىتاپتى العاش رەت اشقالى وتىرعانداي قىلىق. ولاي بولاتىنى – كوپشىلىك كورىپ جۇرگەن شاكەڭدى سەن دە كورىپ ءجۇرسىڭ, بىراق كوپتىڭ كوزى كورەگەن. ولار بايقاپ جۇرگەندى سەنىڭ بايقاماۋىڭ مۇمكىن. بايقاماعان, بىلمەگەن نارسەڭدى تۇسپالداپ ايتا سالۋعا اق قاعازدىڭ الدىنداعى, اق قاعازعا جازىلعاندى وقيتىن وقىرماننىڭ الدىنداعى ارىڭ جىبەرمەيدى. ايتەۋىر كوڭىل ءۇشىن قىزىل ءسوزدىڭ قىرمانىن ساپىرىپ, سويلەم كوبەيتىپ جازا سالعانمەن, جۇرتتىڭ كوڭىلىنەن شىقپاسا, ونىڭ قاجەتى شامالى. قاجەتى بار نارسە – ءوزىم بىلەتىن شىندىق.
ءبىز ءبىر توپتا وقىدىق. مەكتەپتى جاڭا ءبىتىرىپ كەلىپ وقۋعا تۇسكەندەردىڭ كوبى باسقا توپتا. ول توپتا التىنبەك سارسەنباي ۇلى, دارحان مىڭباي, نۇرتورە ءجۇسىپ, ەركىن قىدىر, نۇرلان ماۋكەن ۇلى, بەيبىت قۇسانبەك, بەيبىت ساپارالى, جۇسىپبەك قورعاسبەك, باتىربەك سادىحان, جۇماعالي ارعىنباي, ىرىمتاي ساعىنبەك, ءۇمىتحان التاي (جاندارى جانناتتا بولعىر التىنبەك سارسەنباي ۇلى, نۇرلان ماۋكەن ۇلى, بەيبىت قۇسانبەكتەر بۇ كۇندە پەيىشتىڭ تورىندە, ۇلت ۇرپاعىنىڭ جادىندا) سەكىلدى بۇگىندە ەلگە اتى بەلگىلى ۇلدار مەن قىزدار وقىدى. بۇلار شەتىنەن ءبىلىمپازدار, ىزدەنىمپازدار, ۇيىمشىلدار بولىپ شىقتى. ال ءبىزدىڭ توپتا مەكتەپتى بۇرىنىراق ءبىتىرىپ, بىرنەشە جىل ءومىردى كورىپ, وڭ-سولىن تانىپ, ازداپ ىستىق-سۋىعى باسىلىپ كەلگەندەر. بۇلاردىڭ انا توپتاعى تىز ەتپە جۇيرىكتەر سەكىلدى الىپۇشپا مىنەزى جوق, قوڭىرتوبەل, بىرتوعا, سابىرلى. وسىلاردىڭ ىشىنەن الابوتەن العا ۇمتىلىپ تۇراتىنى – ءشامشى. «كەتتىك, جىگىتتەر! تاۋعا شىعامىز!», دەپ جۇرتتى جۇمىلدىرا بيىككە ۇمتىلدىراتىن دا وسى ءشامشى. ءشامشى ايتقان سوڭ تاۋعا سان مارتە باردىق. سونداي ساتتەردە الاۋدى اينالا القاقوتان وتىرا قالعاندا وزگە اقىنداردىڭ ولەڭدەرىن جاڭىلماي جاتقا سوعاتىن وسى ءشامشى. «العا, جىگىتتەر, فۋتبولعا!», دەپ بار ەتاجداعى جىگىتتەردى سوڭىنان ەرتە الاڭعا الدىمەن شىعاتىن دا, الدىنا كەلگەن الا دوپتى الا توردا اۋناتىپ تاستايتىن دا وسى ءشامشى. الگى «ياللا» دەگەن ەسترادا انسامبلىندەگى گيتارا تارتىپ, قۇيقىلجىتا ءان سالىپ تۇراتىن وزبەك جىگىتىنىڭ شاشى سەكىلدى دۋدار-دۋدار شاشى باسىنا سىيماي, ۇنەمى توپتىڭ الدىندا شەشىلە سويلەسە, كوسىلە وي تاستاپ بارا جاتاتىن دا وسى ءشامشى. ايتىپ جاتقانىن تىڭداپ وتىرساڭ, مۇنىڭ بارماعان جەرى, بىلمەيتىنى جوق سىقىلدى. ءوزى بارىپ, كوزىمەن كورىپ كەلگەندەي بىردە سوناۋ قيىر شىعىستاعى ۆەتنام وقيعاسىن, ەندى بىردە وڭتۇستىك كورەيا مەن سولتۇستىك كورەيا اراسىنداعى ساياسي جۇيە ايىرماسىن ايتىپ كەتەدى. ەندى بىردە امەريكانىڭ پرەزيدەنتىمەن بىرگە كوفە ءىشىپ كەلگەندەي, اقش-تىڭ ساياساتىن ساپىرادى.
ۇنەمى ءبىر جاققا اسىعىپ بارا جاتقان سەكىلدى قيمىلى جىلدام, قوزعالىسى تەز ءارى ءوزىن سەرگەك, ىلعي كوڭىلدى ۇستايتىن, ءازىل-قالجىڭى كىمگە دە بولسا ءازىر ءبىزدىڭ ءشامشى – ويدىڭ ادامى. ويلانباي سويلەمەيدى. مەنىڭشە ول حاديستەردىڭ بىرىندە ايتىلعان ء«بىر ساعات ويلانۋ – ءبىر جىلدىق قۇلشىلىقتان قايىرلى» دەگەندى جادىنا بالا كۇنىنەن ساقتاپ العان. قاشان كورسەڭ وي ۇستىندە. ساعان ۇنەمى ويلى كوزبەن قارايدى. كەز كەلگەن جاعدايدى اقىلعا سالىپ, سارالاپ, قورىتىندى جاساۋعا كەلگەندە ودان اسقان بىلەرمەن ىزدەپ قاجەتى جوق. ۋنيۆەرسيتەتتى مەكتەپتە جۇرگەندە-اق ءبىتىرىپ تاستاعان سياقتى قولىنا كىتاپ, داپتەر ۇستاماي-اق دارىسحاناعا كىرىپ-شىعىپ جۇرە بەرەتىنى, كەز كەلگەن ۇستازدىڭ كەز كەلگەن سۇراعىنا ورنىنان تۇرىپ جاۋاپ بەرە بەرەتىنى – ونىڭ ويلاۋ قابىلەتىنىڭ, ايتىلعان ويدىڭ قيسىنىن تەز تابۋ ماشىعىنىڭ جاستايىنان دۇرىس قالىپتاسقاندىعىنان. سويلەۋ مەن ايتۋ ءبىر ەمەس. ول – سويلەۋدىڭ ەمەس, ايتۋدىڭ ادامى. ەستۋ مەن تىڭداۋ دا ءبىر ەمەس. ول ءسابي شاعىنان ەستىگەنىنىڭ ءبارىن ەسىنە ساقتاۋعا ەمەس, ايتىلعان ويدى تىڭداۋعا داعدىلانعان. تىڭداعانىنان تۇجىرىم شىعارۋعا جاستايىنان ماشىقتانعان. سوندىقتان دا ونىڭ ويى وزىق, اقىلى الدا.
مەن بىلەتىن شاكەڭنىڭ جۇرەگىندەگى ادامدارعا دەگەن ماحاببات پەن سۇيىسپەنشىلىك سەزىمى ءبىر ساتكە باسەڭدەگەن ەمەس. قاشان كورسەڭ كەزدەسكەن جاندى قۋانا قۇشاق جايىپ قارسى الىپ جاتقانى. ۇلكەنىنە ىزەتىن, كىشىسىنە ءىلتيپاتىن كورسەتىپ, كوپتەن بەرى كورە الماي جۇرگەن ەڭ جاقىنىن كورگەندەي قۋانادى. سولاردىڭ كەيبىرىنىڭ پەندەشىلىگىنە بولا كۇيىنىپ, رەنجىگەن دە ەمەس. تەك «قويا بەر!» دەيدى دە تىنادى. اينالاسىنداعىلاردىڭ شامشىگە رەنجىگەنىن دە بىلمەيمىن. سوندا تەگى, ەشكىمدى رەنجىتپەسە, ەشكىم وعان رەنجىمەسە, ونىڭ پەندەگە ءتان مىنەزى قايدا؟ اپىراۋ, ول دا ەت پەن سۇيەكتەن جارالعان ەمەس پە ەدى؟ ىزالانىپ بىرەۋدى ۇرماسا, اشۋلانىپ بىرەۋدى بالاعاتتاماسا, رەنجىپ بىرەۋدى عايباتتاماسا, تىم بولماسا وكپەلەۋىنە دە بولاتىن ەدى عوي. جوق, ءبىزدىڭ شاكەڭدە ونداي مىنەز بولعان ەمەس. بولمايتىنى – ونداي ساتتە سوناۋ ورتا عاسىرلاردا ءجالالاددين رۋمي ايتقان: «ەگەر ادام وزگەلەردەن جاماندىق نە ز ۇلىمدىق كورسە, ول – ءوز مىنەز-قۇلقىنىڭ سول ادامداردان كورىنىس تابۋى» دەگەن قاعيدا ساناسىندا قايتا جاڭعىرىپ, وزگەلەردىڭ كەمشىلىگى ءۇشىن ءوزىن دە كىنالى سانايتىندىعىنان بولسا كەرەك.
بىلەرمەندەردىڭ ايتۋى بويىنشا, پاك جۇرەكتىلەردىڭ ءۇش ەرەكشەلىگى بولادى ەكەن. بىرەۋى ەشكىمدى رەنجىتپەيتىندىگى, ەكىنشىسى ەشكىمگە رەنجىمەيتىندىگى, ءۇشىنشىسى جاساعان جاقسىلىعى ءۇشىن ەشكىمنەن العىس كۇتپەيتىندىگى. مەنىڭشە, ءبىزدىڭ ءشامشى وسى ءۇش قاسيەتىمەن دە ەرەكشەلەنەتىن پاك جۇرەكتى جان. شىندىعىندا ول قانشاما ادامعا قايىرىمدىلىق جاسادى, قانشاما ادامعا جاقسىلىعىن كورسەتتى. بىردە-ءبىرىن جاريا قىلىپ ايتقان دا نەمەسە بىردە-بىرىنەن العىس كۇتكەن دە ەمەس. ۇلى ابايدىڭ «ادامزاتتىڭ ءبارىن ءسۇي, باۋىرىم دەپ» دەگەنىن ساناسىنا ۇيالاتىپ, جۇرەگىنە تۇندىرىپ العان ول ادامداردى ۇلتىنا, ۇلىسىنا, جۇزىنە, جەرىنە, رۋىنا قاراپ جاقسى كورمەيدى. كىمدى بولسا دا «قۇدايدىڭ جاراتقان ءبىر ق ۇلى» دەپ ىستەگەن ىسىنە, اتقارعان ادال قىزمەتىنە بولا قۇرمەتتەيدى.
پايعامبارىمىز مۇحاممەد (س.ع.س): «ادامداردىڭ تۇسىنىگىنە قاراي سويلەڭدەر!» دەپتى. ءبىزدىڭ شاكەڭ ەڭبەكتەگەن ءسابيدىڭ دە, ەڭكەيگەن كارىنىڭ دە, قاتارداعى قاراپايىم جاننىڭ دا, شىرەنگەن شەنەۋنىكتىڭ دە تۇسىنىگىنە قاراي سويلەۋدى جاقسى مەڭگەرىپ العان. سوندىقتان دا ونىڭ ويى ءوتىمدى, پىكىرى ۇتىمدى.
قازاقتا «قازاناتتىڭ اسىلى شاپساڭ – تۇلپار, ساتساڭ – پۇل, ازاماتتىڭ اسىلى تۇزدە – مىرزا, ۇيدە – قۇل» دەگەن ماتەل بار. وسى ءسوز ءدال ءبىزدىڭ شاكەڭە قاراتىپ ايتىلعان سەكىلدى. ءبىر قاراساڭ, مەملەكەتتىك دەڭگەيدەگى ەلدىك ماسەلەلەردى شەشەتىن ەلتۇتقالاردىڭ ورتاسىندا جۇرگەنى, ەندى ءبىر قاراساڭ, بىلەگىن ءتۇرىپ تاستاپ, ءۇيىنىڭ اينالاسىن تازالاپ جاتقانى.
ونىڭ بويىنا قاراپايىمدىلىق ءتان. ول ەشقاشان ەل الدىندا كەۋدەسىن كەرىپ «مەنى كوردىڭ بە؟» دەگەندى مەڭزەيتىن قىلىق كورسەتكەن ەمەس. قاشان كورسەڭ بەتەگەدەن بيىك, جۋساننان الاسا. قانشاما جۇمىستى دابىرا-داقپىرتسىز تىندىرىپ جۇرەدى, بىراق ول الدەكىمدەر سەكىلدى تۇيمەدەيدى تۇيەدەي قىلىپ جاريا قىلعان ەمەس. الدەكىمدەر سەكىلدى ءوزىن ءوزى جارنامالاپ تىراشتانبايدى, قايسىبىرەۋلەر سەكىلدى ءوزى تۋرالى وزگەلەرگە ناسيحاتتاتپايدى دا. ءباز بىرەۋلەر ماقتاۋ قاعاز السا دا ەلدەن ءسۇيىنشى سۇراپ, دۇرىلدەتىپ توي جاساپ جاتادى. ءبىزدىڭ شاكەڭنىڭ ءبىر باسىندا اتاق تا, ماراپات تا جەتەرلىك. بىراق ول ەشقاشان ەشكىمگە مەن وسىنداي ەكەنمىن دەگەن دە ەمەس. ءبىزدىڭ شاكەڭ بەلدى, بەدەلدى بۇقارالىق اقپارات قۇرالدارىن باسقارىپ كەلەدى. كەي گازەت, جۋرنالدى, سايتتى, پورتالدى قاراساڭ, مۇقابانىڭ ءبىرىنشى بەتىندە باس رەداكتوردىڭ ءوزىنىڭ فوتوسىنىڭ تۇرعانىن, بولماسا ىشىندە ول تۋرالى ماقتاۋ, دارىپتەۋ سوزدەردىڭ جۇرگەنىن كورەسىز. بۇل – جۋرناليستىك ەتيكاعا, ونىڭ ار جاعىندا ادامي قۇندىلىققا جات قىلىق. وسى جاعىنان ءبىزدىڭ شاكەڭ تازا ادام. ول قىزمەتتىك – ادامي ادەپتى ساقتاپ, ءوزىنىڭ سۋرەتى تۇرماق, جاريالانىپ بارا جاتقان ماقالالاردا ءوزى تۋرالى ءبىر اۋىز ماقتاۋ ءسوز جازىلسا, ءوز قولىمەن الىپ تاستايتىن. جۇرت ءبىزدىڭ شاكەڭدى وسىنداي قاراپايىمدىلىعى مەن پاراساتتىلىعى ءۇشىن دە ەرەكشە قادىرلەيدى.
ادامزاتتىڭ ەكىنشى ۇستازى – ءابۋ ناسىر ءال-فارابي بابامىز «دوسكەرلىك – ادامگەرشىلىكتىڭ بيىك بەلگىسى» دەگەندى ايتىپتى. ءيا, ءبىزدىڭ شاكەڭ – دوسكەر ادام. ياعني دوستىققا ادال ازامات. ءومىر بولعان سوڭ ادام باسىنان نەشە ءتۇرلى وقيعالار وتەدى. سولاردىڭ ءبىرازىن دوستارمەن بىرگە ءبىزدىڭ شاكەڭ دە باسىنان كەشىردى. بىراق ول – ءاۋ باستاعى دوستىعىنا ادال كۇيىندە قالا بىلگەن پاراسات يەسى. باسىنا تۇسكەن از عانا قيىندىققا بولا نەشە جىلعى دوسىنان تەرىس اينالىپ كەتەتىندەر دە جوق ەمەس. ال ءبىزدىڭ شاكەڭ ءوز ۇستانىمىنا قاشاندا بەرىك. قاسىندا ءجۇرىپ, پەندەشىلىكپەن ساتىپ كەتكەن دوسىنا كەشىرىممەن قارايدى. سول كەشىرىمى ارقىلى الگى ساتقىن دوستى بەيشارا كۇيگە ءتۇسىرىپ, پۇشايمان حالدە قالدىرادى دا ءوزى ەڭسەسىن تىك ۇستاعان قالپى الشاڭ باسىپ العا كەتىپ بارا جاتادى. كەتىپ بارا جاتقاندا ونىڭ جادىنا ءۇندى حالقىنىڭ ۇلى پەرزەنتى ماحاتما گانديدىڭ «كەشىرۋ ۇمىتۋ ەمەس» دەگەنى ورالاتىن دا شىعار... ونى تەك ءبىزدىڭ شاكەڭنىڭ ءوزى عانا بىلەدى.
ءبىزدىڭ شاكەڭ – كوپ وقيتىن بىلىمقۇمار جان. جاساعان جاقسىلىعىن جاريا قىلمايتىنى سەكىلدى, كىتاپ وقىپ جاتقانىن دا جۇرتقا دابىرا قىلمايدى. بىردە ۇيىنە بارسام, تاساداعى ءوز بولمەسىندە ەتپەتىنەن جاتىپ الىپ باس الماي كىتاپ وقىپ جاتىر ەكەن. كىتاپقا بەرىلگەنى سونشالىق, اينالاسىنداعى دابىردى ەستىمەيدى دە. تاعى بىردە جۇمىسىنداعى كابينەتىنە رۇقساتسىز كىرسەم, الدىندا جايىلىپ جاتقان گازەت-جۋرنالداردان باس الا الماي وتىر. كوبى ورىس تىلىندەگى باسىلىمدار. ونداعى جاريالانىمدار ىشىنەن وقيتىنى – كوبىنە سوڭعى اقپاراتتار مەن ساياسي-ساراپتامالىق ماقالالار. وزىنە قاجەتتى ويدى نەمەسە مالىمەتتى تاۋىپ, وزىندىك پىكىرىن تۇجىرىپ الادى دا ءوزى باسقارىپ وتىرعان باسىلىمعا باعىت بەرەدى.
ول – ساۋاتتى رەداكتور. ءبىز «ونەر» باسپاسىندا بىرنەشە جىل بىرگە قىزمەت اتقاردىق. از جىلدىڭ ىشىندە قانشاما كىتاپقا رەداكتور بولدى. بىردە-بىرىندە رەداكتور ءشامشى پاتتەەۆ تاراپىنان قاتە كەتكەن ەمەس جانە قولجازبانى جىلدام وقيتىن. سەبەبى ول مەكتەپتە دە, ۋنيۆەرسيتەتتە دە جاقسى وقىعان, ساۋاتتى جازىپ ۇيرەنگەن, تەز وقىپ ماشىقتانعان. ۇنەمى كىتاپ وقىپ داعىدىلانعان شاكەڭنىڭ قاي ءماتىن بولسا دا جىلدام ءارى ساۋاتتى وقيتىنى – ونىڭ جۇرە ءبىتتى قالىپتاسقان ماشىعى.
ءبىزدىڭ شاكەڭ ساۋاتتى رەداكتور عانا ەمەس, ءبىلىمدى دە بىلىكتى مەنەدجەر. كۇنى كەشە حالىقارالىق «تۇركىستان» اپتالىعىن باسقارىپ جۇرگەندە اپتاسىنا ءبىر-اق رەت شىعاتىن باسىلىمنىڭ تارالىمىن كۇرت كوبەيتتى. وقىرمانىنا وقىلاتىن تىڭ تاقىرىپتار ۇسىندى. ەڭ باستىسى, ول ادامدى دا, ماماندى دا تاني الادى. بىلىكتى مامانداردى اينالاسىنا جيناپ, گازەت ءىسىن ۇتىمدى ۇيىمداستىرۋعا جۇمىلدىردى. اتتارى الاشقا بەلگىلى اعا بۋىن قالامگەرلەر ديداحمەت ءاشىمحان, تىنىشبەك دايراباەۆ, كولباي ادىرباەۆتاردىڭ زامان سوزگەرلىك قابىلەتتەرىنىڭ جاڭا قىرىنىڭ اشىلۋىنا جول اشتى. ءوز قاتارلاستارى جاڭابەك شاعاتاي, تاڭسۇلۋ الدابەرگەنقىزى, رىمتاي ساعىنبەكتەرگە وزدەرىنىڭ وڭ جامباسىنا كەلەتىن تاقىرىپتارىن تاۋىپ بەرىپ, ەمىن-ەركىن جاسقانباي جازۋىنا ىقپال ەتتى. بۇلاردىڭ ءىزىن باسار جاس كادرلاردى باۋلۋدا دا ول تالعامپازدىق تانىتتى. بۇگىندە حالىقارالىق تاقىرىپتا جازۋعا قالىپتاسقان جۋرناليستەر – ەسەنگۇل كاپقىزى, گۇلبيعاش وماروۆا, ءنازيا جويامەرگەن, ت.ب وسى «تۇركىستاندا» جۇرگەندە قالامدارىن ۇشتادى. قازىردە رۋحانيات تاقىرىبىنا قامشى سالدىرماس جۇيرىك جۋرناليستەر – گۇلزينا بەكتاس, كامشات تاسبولات, دينارا مىڭجاسار, ت.ب وسى باسىلىمدا ءجۇرىپ شەبەرلىگىن شىڭدادى. بۇلاردىڭ دا سوڭىنان ەرىپ كەلە جاتقان جاس بۋىندى ءبىزدىڭ شاكەڭ تاڭداپ ءجۇرىپ جۇمىسقا العان. ءسويتىپ جۋرناليستيكا ماماندارى اراسىنداعى كاسىبي ساباقتاستىقتى ۇنەمى جالعاپ وتىرۋ ءداستۇرىن قالىپتاستىردى. قازىر «قازاق گازەتتەرى» جشس-نىڭ تىزگىنىن ۇستاپ وتىر. قۇرامىندا بىرنەشە گازەت, جۋرنال, سايت, پورتال بار بۇل ۇجىمدى باسقارۋدا دا ونىڭ جوعارىدا ايتىلعان ادامي قاسيەتتەرىمەن بىرگە كاسىبي بىلىگى ءوز ناتيجەسىن بەرەرى ءسوزسىز.
اللا تاعالانىڭ ەڭ جاقسى كورەتىن امالى اتا-اناعا جاقسىلىق جاساۋ ەكەن. ءبىزدىڭ شاكەڭ اتا-اناسىنىڭ كوڭىلىنە قاياۋ ءتۇسىرىپ كورگەن ەمەس.
اللا تاعالا ءوزىنىڭ قۇلدارىنا تۋىستارىمەن جاقسى قارىم-قاتىناستا بولۋدى تاپسىرىپتى. ءبىزدىڭ شاكەڭ ءوزىنىڭ تۋعان-تۋىسقاندارىمەن, اعا-ءىنى باۋىرلارىمەن توننىڭ ىشكى باۋىنداي بىرلىكتە ءومىر ءسۇرىپ كەلەدى.
مۇحاممەد پايعامبار سابيلەردى وتە جاقسى كورىپتى, بالالارىن يىعىنا وتىرعىزىپ الىپ ەركەلەتكەننەن ءلاززات الىپتى. ءبىزدىڭ شاكەڭ دە اللا تاعالا بەرگەن, قاسىندا جۇرگەن سۇيىكتى جارى زاۋرەشتەن كورگەن ءتورت ۇلىنىڭ ءبىرىن ارقاسىنا كوتەرىپ, ءبىرىن قۇشاعىنا الىپ, ءبىرىن جەتەكتەپ ءجۇرىپ جەتىلدىردى. ءبارى دە قازىر ۇلتىنا قىزمەت ەتەر پاراساتتى ۇلدار بولىپ ەرجەتتى.
مۇحاممەد (س.ع.س) پايعامبارىمىز ء«مۇمىن ادام لاعنەت ايتۋشى كىسى بولماۋى كەرەك» دەگەن ءحاديسىن قالدىرىپتى. وسى حاديستە ايتىلعاندى جادىندا بەرىك ۇستاپ قالعان ءبىزدىڭ شاكەڭنىڭ بىرەۋگە لاعنەت ايتىپ جاتقانىن دا كورگەن ەمەسپىز.
«شىن بايلىق مال-م ۇلىكتىڭ كوپ بولۋىندا ەمەس, ناعىز بايلىق – رۋحاني بايلىق» دەگەن وسيەتتى دە ءبىزدىڭ شاكەڭ بۇرىننان بىلگەن. سوندىقتان دا ول رۋحاني ازىق الۋعا جاس كۇنىنەن ۇمتىلعان. بىردە ول مەنى وڭتۇستىك قازاقستان وبلىسىن ارالاتۋعا ءوز ماشيناسىمەن الىپ شىقتى. سوندا سوناۋ جەردىڭ ءتۇبى جەتىسايعا جەتكەنشە ءبىزدىڭ شاكەڭ ءان سالىپ باردى. قولىنا دومبىرا الىپ, ەل الدىندا ارا-تۇرا ءان سالىپ جۇرگەن, مەنىڭ بىلەتىنىم ونىڭ جاتقا بىلگەن اندەرىنىڭ وننان ءبىرى عانا ەكەن. حالىق اندەرىن, حالىق كومپوزيتورلارىنىڭ اندەرىن, قازىرگى كومپوزيتورلاردىڭ ەڭ سوڭعى حيت اندەرىن دە قازاقشا دا, ورىسشا دا جاڭىلماي بىرىنەن سوڭ ءبىرىن شىرقاعاندا اڭ-تاڭ بولدىم. ويتكەنى قانشا جىل قاسىندا ءجۇرىپ, ونىڭ جادىندا وسىنشا ءان جيناقتالىپ جاتقانىن بىلمەپپىن. قايتاردا شاكەڭنىڭ قاسىندا ء«اۋ» دەۋگە ارىم بارماي, تەك ونى تىڭداۋمەن بولدىم.
ءبىزدىڭ شاكەڭ كەمەل ادام, ياعني تولىق ادام بولۋعا ءاۋ باستان دايىن بولعان. ءاۋ باستان دەگەنىم – انانىڭ قۇرساعىندا جاتقاننان دەگەنىم. يا ول اناسىنىڭ قۇرساعىندا جاتقاندا-اق ءار اتقان تاڭ سايىن ازاننىڭ قيراعاتىن ەستىدى. شىر ەتىپ دۇنيەگە كەلگەندە ونىڭ ءۇنىن اۋەلى اللا ەستىگەن, سايرامدا جاتقان سانسىز باب, وتىراردا ونسان باب, تۇركىستاندا تۇمەن باب, بابتاردىڭ بابى – ارىستان باب, سولاردىڭ جالعاسى قوجا احمەت ياساۋي بابالارى قۇلاق تۇرگەن. اتاسى وقىعان بەس ۋاق نامازدىڭ ىرعاعىمەن بەسىگىندە تەربەلگەن. تۇساۋى اجەلەرى اۋەلەتكەن قۇران كارىم اياتتارىمەن كەسىلگەن. يماندىلىقتىڭ ۇرىعى سىڭگەن كيەلى توپىراققا كىندىك قانى تامعان ءبىزدىڭ شاكەڭنىڭ كەمەل ادام بولۋعا نەگىزى ءاۋ باستان وسىلايشا قالانعان.
ساعاتبەك مەدەۋبەك ۇلى
