تاۋەلسىز تۋ كوتەرگەن «ەگەمەنىم...»,
جارق ەتكىزىپ جىرىمدى بولەپ ەدىڭ.
ءجۇز جاسقا تولعان شاقتا عاسىر اسىپ,
جۇرەگىم تولقىماسىن نەگە مەنىڭ؟!
كۇن كۇركىرەپ جاۋارداي جاڭبىر جاقىن,
اقىننىڭ بيىكتەتكەن تاعدىرلى اتىن!
ەرتەرەك «ەگەمەندە...» جارق ەتكەندى,
قازاقتىڭ ۇلى اقىنى – ءابدىلدا اقىن!
«ەگەمەن...» – پوەزيامەن ءبىر بولاتىن,
شىقسا ولەڭ حالقىما ءپىر قوناتىن.
قاليجان, حاميت, جۇبان جارق ەتە قاپ,
اڭگىمە ەكى اي بويى جىر بولاتىن.
«ەگەمەن..!» تانىلعانمىن مەن سەنىمەن,
پوەزيا جۇگىن دە ەڭسەرىپ ەم,
«ەگەمەن...» ەڭ اۋەلى «ۇشقىن» اتتى,
ولەڭنىڭ نايزا-قىلىش سەمسەرىمەن!
قۋانىشقا قۋانىپ اھ ۇراتىن,
اساۋ وزەن اعىستاي اتىلاتىن.
«سوتسياليستىك قازاقستان», «ەگەمەندە...»,
قۇلاشتى كەڭگە سەرمەپ عافۋ اقىن!
جىر جازىپ كۇن اماندا, ءتۇن اماندا,
جىر جاز دەپ اعا گازەت سۇراعاندا,
قىزداردان فاريزا بار, مارفۋعا بار,
«ەگەمەن...» ءتول پەرزەنتى – تۇم-اعاڭ دا!
ولەڭنىڭ مايدانىنا ءبارى اتتاندى,
دۇنيە جالت بۇرىلىپ قاراپ قالدى!
«سوتسياليستىك قازاقستان», «ەگەمەننەن...»,
قانشاما جاس اقىندار قاناتتاندى!
حالقى ءۇشىن كۇرەستەرگە سايلاندى,
نازىك, كەيدە ولەڭىمەن ايبارلى,
قازاعىمنىڭ اقىندارى, ءبارى دە,
«ەگەمەنمەن...» ۇلى اقىنعا اينالدى!
ولەڭ وقىپ ءوستى عوي بار بالاسى,
وسكەن عوي فولكلوردان ال, باباسى.
پوەزيا ءىنجۋى, جاۋھار جىرلار,
قازاقتىڭ انا ءتىلى – ارعى اناسى!
قازاقتىڭ گازەتىنىڭ ءپىرى اتاندىڭ,
حالقىما ساۋلەسىن توك قۇبا تاڭنىڭ!
ەلىم-حالقىم, ۇلتىم دەپ جۇزگە كەلگەن,
جاساي بەر!
«ەگەمەنى...» ۇلى وتاننىڭ!!!
ءشومىشباي ساريەۆ
