تامشى-تاعدىر
رامازان ايى. ىپ-ىستىق جاس دومالاپ بارادى.
ارناسىنا سىيماي, تولقىنى بىردە كوككە شاپشىپ, جاعاعا سوعىلىپ, الاسۇرىپ جاتاتىن تاعدىر-تەڭىز ماڭگىلىككە تىنشىعان. ەندى ءبىر ءسات جان تىنىشتىعى بۇزىلعانداي.
ارپالىس... ەسىك-تەرەزەنى ۇرعىلىپ, جانتالاسقان ونىڭ ارەكەتى ۇرەي تۋعىزعان-دى.
- بالام, تەز, پوليتسياعا حابارلاسشى, - دەگەنى سول, مۇزداي كيىنگەن ەكى ادام كوتەرىپ اكەتتى.
اناسى شوشىپ وياندى. مىڭ باتپان وي مەن مۇڭعا باتقان جانارىن جاسىرعان قالپى: «اكەڭ تۇسىمە كىردى, باسىنا بارىپ, قۇران باعىشتارسىڭ», - دەدى.
جۇما نامازىنىڭ ۋاقىتىندا قوڭىراۋ شالعان ۇلىنىڭ ءۇنى قۇلاعىنا تۇرپىدەي ءتيدى:
- اپا, اكەمنىڭ قابىرى تۇگەل وپىرىلىپ, تومەن ءتۇسىپ كەتىپتى.
- مەشىتكە حابارلاسىپ, يمامدارمەن اقىلداس, نە دەيدى ەكەن...
...كەزەك-كەزەك وقىلعان قۇران سۇرەلەرى ەكى دۇنيە اراسىن جالعاپ تۇرعانداي, جان-جۇيەسىن شىمىرلاتتى. كوزىن جۇمعان ساتتە بۋالدىر بەينە باياۋ قالىقتاپ ۇشىپ بارىپ, كوكجيەككە سىڭگەندەي عايىپ بولعان.
جاڭا عانا ۇيىلگەن توپىراق بەتىنە كىرپىگىنەن ءۇزىلىپ تۇسكەن ءبىر تامشىنىڭ الاقانىندا ءىزى قالدى...
ءبىر تامشى جاس... تاعدىر...
دۇعا
ءومىر قاتەرىنەن انا دۇعاسى امان الىپ كەلەدى.
جاتسا-تۇرسا اللانى اۋزىنان تاستاماي, كۇبىرلەپ جۇرەتىن ادەتى. «ادامنان سۇراعاننىڭ ەكى كوزى شىعادى, اللادان سۇراعاننىڭ ەكى ءبۇيىرى شىعادى». بۇل دا انا سوزىمەن قۇلاعىنا قۇيىلعان ءتامسىل.
«ە, جاراتقان يەم, انامنىڭ دەنىنە ساۋلىق بەرە گور, مەن ءالى پارىزىمدى وتەي المادىم...». ارمانىن اللاعا سىبىرلاپ ايتادى, اناسى ءبارىن-ءبارىن سەزەدى. ەستيدى...
گۇلباقىت قاسەن
