يگىلىكتى ءىستىڭ باسى-قاسىندا جۇرگەن الماتى قالاسى اكىمدىگىنىڭ قولداۋىمەن الاشتىڭ ارداقتى جازۋشىسىن قۇرمەتتەۋ ونىڭ كەڭسايداعى قابىرىنىڭ باسىنا قۇلپىتاس قويۋدان باستالدى. وسى ورايدا شەراعانىڭ قۇلپىتاسىن ازىرلەپ, جاساۋعا تىكەلەي اتسالىسقان, ۇيىتقى بولعان تۇركىستان وبلىسى, تۇلكىباس اۋدانىنىڭ ازاماتتارى ەكەنىن ريزاشىلىقپەن اتاپ وتكەنىمىز ءجون.
ءىس-شاراعا جازۋشىنىڭ ۇل-قىزى, ەل جاقتاعى اعايىن-تۋىستارى, تۋعان جەرى جامبىل, قىزىلوردا, تۇركىستان, الماتى وبلىستارىنىڭ دەلەگاتسيالارى, قازاقستان جازۋشىلار وداعىنىڭ ايماقتارداعى بولىمشەلەرىنىڭ باسشىلارى ارنايى كەلىپ, تاۋەلسىزدىكتىڭ ەلەڭ-الاڭىندا باسىن بايگەگە تىگىپ, حالقىنىڭ جانىنا جالاۋ بولعان قازاق جۋرناليستيكاسىنىڭ ساردارىن ەسكە الىپ, ارىستانداي ايباتىن, ناركەسكەندەي نامىسى مەن قايراتىن تانىتاتىن وقيعالاردى ەسكە الىپ, اسەرلى ەستەلىكتەردىڭ تيەگىن اعىتتى. قابىر باسىندا قۇران باعىشتاپ, رۋحىنا تاعزىم جاسادى. قىتىمىرلىعىن تانىتا كەلەتىن قازان ايىنىڭ ساسكەگە تاياپ قالعان تاڭى بولسا دا كۇندەگى سالقىن سىزى ءوز-وزىنەن سەيىلىپ, جانعا جايلى ماي توڭعىسىز كۇن شەر-اعاڭ تۋرالى تاعىلىمدى ەستەلىكتەرمەن ءتىپتى جىلىنا ءتۇستى. ءفاني مەن باقي اراسىندا جاقسى اتى قالىپ, ەكى دۇنيەنى ۇلى رۋحىمەن جالعاپ جاتقان جازۋشىنى ەلى ەسىنە الىپ تۇرعاندا, اۋەلەي ۇشقان ءبىر توپ اق كەپتەر تىنىپ تۇرعان كۇزگى اسپاندى ەرسىلى-قارسىلى ەكى رەت كەسىپ ءوتتى. اياق استى پايدا بولعان اق كەپتەرلەر ارداقتاپ جاتقان الماتىسىنا, ۇمىتا الماي جۇرگەندەردىڭ ۇلاعات- ۇلىقتاۋىنا الداسپان جازۋشىنىڭ الىستان جولداعان العىسى سەكىلدى كورىنىپ, ساعىنىش تولعان شەرلى كوكىرەكتەر شەر-اعاڭنىڭ سالەمىن ءۇنسىز تۇسىنگەندەي, كوككە كوزىن قاداپ تۇردى...
بۇدان كەيىن قازاق كوسەمسوزىنىڭ قولباسشىسىن ەسكە الۋ م.تولەباەۆ كوشەسىندەگى, №98 ءۇيدىڭ جانىندا جالعاستى. مۇندا دا وقىرماننىڭ كوڭىلىنە قانات ءبىتىرىپ, جانىنا رۋح بەرەتىن عاجايىپ شىعارمالار قالدىرعان سۋرەتكەرىن ساعىنعان قاۋىمنىڭ قاراسى قالىڭ بولدى. قازاق ءتىلىنىڭ مۇڭىن مۇڭداپ, جوعىن جوقتاعان, شىندىقتىڭ شىراقشىسىنداي بولعان شەر-اعانى ماڭگى ەستە قالدىرۋ ماقساتىندا بەس قاباتتى تاس ءۇيدىڭ قابىرعاسىنا مەموريالدى تاقتا ورناتىلدى. تۇرعان ۇيىنە ەسكەرتكىش تاقتا ورناتۋ راسىمىندە الماتى قالاسىنىڭ اكىمى باقىتجان ساعىنتاەۆتىڭ تەبىرەنە سويلەگەن ءسوزى كوپشىلىكتىڭ بويىن شىمىرلاتىپ جىبەردى. «بىزدە كوپ دۇنيە قاعازعا بايلانىستى شەشىلەدى. قاعازعا الدەنەنى جازامىز دا, سول سيانىڭ ارتىنداعى ازاماتتىڭ كىم ەكەنىن ۇمىتىپ كەتەمىز. ءبىز ءبارىن تارازىعا سالىپ قويامىز. وكىنىشتى-اق. وسىنى جاساپ جۇرگەن ءوزىمىز. ال شەراعامىزدىڭ دۇنيەدەن وتكەنىنە جىل تولىپ جاتقان كەزدە, قاعازعا قاراپ قالامىز با؟ جوق, ەل ەكەنىمىزدى, قازاق ەكەنىمىزدى كورسەتەمىز بە؟ وسىلاي قاعازدىڭ ءبارىن ىسىرىپ تاستاپ شەشىم قابىلدادىق. مۇنداي شەشىم ءبىر جىلدان كەيىن ەمەس, بەس جىلدان كەيىن ەمەس, مارقۇم بولعان كۇننىڭ ەرتەڭىندە قابىلدانۋى كەرەك. ويتكەنى بۇل ازامات – ەلدىڭ ازاماتى. تەك «ەلىم» دەپ قانا ءوتتى. سول سەبەپتى وسىنداي ىزگى شارۋانىڭ باسى-قاسىندا جۇرگەنىمە قۋانىشتىمىن», دەدى قالا اكىمى ءار ادامنىڭ كوڭىلىن تولقىتىپ تۇرىپ. راسىندا دا باقىتجان ءابدىر ۇلى ايتقانداي, بۇل ەسكەرتكىش تاقتا شەر-اعاڭنىڭ وزىنە كەرەگى جوق. تاقتا ادامدارعا, حالىققا كەرەك. موينىن بۇرىپ قاراپ, «شەر-اعاڭ تۇرعان ءۇي ەكەن عوي» دەپ سۇيىكتى جازۋشىسىن تاعى ءبىر ەسكە الادى. شىعارماسى ويعا ورالادى. ۇيىنە كەلىپ ۇل-قىزىنا ونەگەلى ءسوزىن ايتادى. سوندىقتان مۇنداي تاقتايشالاردىڭ تاربيەلىك ءمانى زور.
شەرحان مۇرتازاعا ارنالعان شارا قابىلداۋ ۇيىندە بەرىلگەن جىلدىق اسىمەن جالعاسىن تاپتى. اسقا شەرحان مۇرتازانىڭ كوزىن كورگەندەر, بىرگە قىزمەت ىستەگەن ارىپتەستەرى, شاكىرتتەرى قاتىسىپ, ەستەلىكتەرىمەن ءبولىستى.
الماتى
