ايماقتار • 15 تامىز, 2019

قىزعىلت سارى ءتۇس

840 رەت
كورسەتىلدى
3 مين
وقۋ ءۇشىن

ىستىق جاز بيىل الاتاۋعا ەرەكشە ىقىلاس تانىتتى بىلەم, ءبىز ماڭگىلىككە بالاپ جۇرگەن مۇزدىقتار ەرىپ, اعىل-تەگىل جىلعا بوپ اعىپ, توبەسىمەن كوك تىرەگەن بيىك شىڭداردى شومىلدىرىپ ءوتتى. ەندى مىنە, تاۋ جاسارىپ, تۇلا بويى ءتۇپ-تۇگەل كۇنگە كۇيگەن قايراتتى جىگىتتەي قاسقايىپ, ك ۇلىمسىرەپ قارايدى.

قىزعىلت سارى ءتۇس

بوكتەردەگى ساياباق تامىزدىڭ كۇيىن شىم-شىمداپ شەرتىپ, قۇستارى سايراپ, تيىندەرى سەكى­رىپ ويناپ, كوز بەن كوڭىلدى بىر­دەي قىزىقتىرادى. وڭتۇستىك كورەيا­دان كەلگەن ءبىر توپ تۋريست جا­سىل شىرشالار مەن گۇلزار باق­تار­دىڭ جانىندا سۋرەتكە ءتۇسىپ, ءوز تىلدەرىندە ءبىر-بىرىنە ءازىل اي­تىپ ك ۇلىسىپ, ءماز-مەيرام بولىپ بارادى.

كوكتەرەكتىڭ كولەڭكەسىندەگى ساكىدە جاپادان جالعىز كىتاپ وقىپ وتىرعان مەنىڭ جانىما كەنەت, قايدان شىعا كەلگەنى بەلگىسىز, ەكى يىعى قۋشيعان, شۇ­ڭى­­رەك كوز قارت كىسى تىزە بۇ­گىپ, وتى­را كەتتى. ءسويتتى دە قولىم­­داعى ۇيالى تەلەفونىما قاراپ:

– نە بوپ بارادى ءوزى؟ – دەدى يەك قاعىپ. – كورشى ەلدە جۇرت كوشەگە شىعىپ جاتىر دەي مە؟..

تاۋ بوكتەرىندەگى تابيعات كورىنىستەرىنە تاڭعالا قاراپ, ماۋجى­راپ وتىرعان مەنىڭ كوڭى­لىم كۇتپەگەن جەردەن مىلتىق داۋسىن ەستىگەن بالاپانداي ءبۇرىسىپ, جيىرىلا قالدى.

ايتكەنمەن ول مەنەن جاۋاپ كۇتكەن جوق. بۇگىنگى جاڭا­لىقتاردى ءوزى تاپتىشتەپ, تىزە جونەلدى. كوز ىلەسە المايتىن زىمىران جىلدامدىعىن ول­­شەۋگە مينۋتتىڭ ءوزى ميمىرت, شابان بولىپ كورىنەتىن اق­پارات­تاردىڭ ءبىر قيامەتى, شەتى­نەن جاعىمسىز, جاعا ۇستا­تار­داي ۇرەيلى...

وسى ساتتە ساياباقتاعى جاسىل جەلەككە سۋ سەۋىپ جۇر­گەن قىزعىلت سارى كۇرتەلى قىزمەت­شى ايەل ءبىز وتىرعان تۇسقا جا­قىن­داي بەردى. وتتاي ىستىق كۇننىڭ اپتابىنان قورعانعانى بولار, باسىنداعى قىزعىش كەپكاسىنىڭ استىنان جۇقا اق ورامال تارتىپ, كوزىنە ۇلكەن قارا كوزىلدىرىك تاعىپتى. سۋ شاشاتىن شلانگىنى ءبىر قولىمەن ۇستاپ, ەكىنشى قولىمەن ۇيالى تەلەفونىن قۇلاعىنا تاقاپ, الدەكىممەن سامبىرلاپ سويلەسىپ كەلەدى.

– ءاي, وعان ايت, قۇر بوسقا قاراپ جاتا بەرمەي, جۇمىسقا شىقسىن. وسى كۇندە «ەكى قولعا – ءبىر كۇرەك» قايدان دا بولسا تابىلادى. اناۋ بولمادى, مىناۋ بولمادى دەپ, ۋايىمداي بەرگەن ادام ءوزىن-ءوزى ىشتەي جەپ تاۋىسقاننان باسقا تۇك بىتىرمەيدى. ءبارىنىڭ داۋاسى – ەڭبەك, – دەيدى.

«ەستىگەن قۇلاقتا جازىق جوق» ەكەنى راس. كوڭىلىم ءبىرتۇرلى ەلەگىزىپ, قاسىمداعى كىسىنىڭ گوي-گويىن تىڭداۋعا زاۋقىم سوقپاي, ورنىمنان تۇردىم دا, اياڭداپ كەتە باردىم.

اۋدەم جەر ۇزاعان كەزدە ارتىما بۇرىلىپ قاراسام, كوكتەرەكتىڭ كولەڭكەسىندە قال­عان سۇر كويلەكتى كىسى ءىزىم-عايىم جوق بولىپتى. شاماسى, ول تاعى دا ءبىر قۇلاقتىڭ مازاسىن الايىن دەپ, ساياباقتى شار­لاپ جۇرسە كەرەك. ال قىزىل سارى ءتۇستى كۇر­تەشە كوپ­كە دەيىن جار­قىراپ كوز الدىم­­دا تۇردى.

سوڭعى جاڭالىقتار