رۋحانيات • 15 تامىز, 2019

دوس

455 رەت
كورسەتىلدى
15 مين
وقۋ ءۇشىن

ءبىزدىڭ ستۋدەنت كەزىمىزدە زامان قانداي ەدى, شىركىن! كوڭىل كەڭ, ءۇمىت كوپ. يۋتۋبتىڭ ءيىسى دە جوق. ءجۋرناليستىڭ اۋزىنا جۇرت قاراعان كەز. الما­تى­دا شىعاتىن ءتورت-اق قازاق گازەتى بار: «سوتسياليستىك قا­زاق­ستان», «لەنينشىل جاس», «قا­زاق ادەبيەتى», «سپورت»... از بولعاننان كەيىن دە قادىر­لى. قازاق مەملەكەتتىك ۋنيۆەر­سي­تەتىنىڭ جۋرناليستيكا فاكۋل­تە­تىندەگىلەرمەن بالا­عىن­دا ءبيتى باردىڭ ءبىرازى ءبىرىنشى كۋرستان-اق گازەت رەداك­تسيالارىن توڭىرەكتەپ جۇرەتىن. ارينە, الدى­مەن باراتىنى جاستاردىڭ سۇيىكتى گازەتى «لەنينشىل جاس» قوي. كىشكەنتاي حابارىمەن اتى كورىنسە دە قۋانىپ جاتاتىن. تارالىمى سول تۇستا ءۇش ءجۇز ەلۋ مىڭنىڭ و جاق, بۇ جاعىنا باراتىن بۇل باسىلىمنىڭ تانى­مالدىلىعى بولەكشە ەدى. كولەمدى دۇنيەنى, ۇلكەن ماقا­لا­نى, وچەركتى, ولەڭ توپتاماسىن گازەتكە شىعارعانداردى بىلاي قويعاندا, شاعىن كەس­كىن­دەمە, ورتا كولەمدى ماقالا جاريا­لا­عان­داردىڭ اتى-ءجونىن دە ءاپ-ساتتە بۇكىل رەسپۋبليكا ءبىلىپ ۇلگە­رەتىن. سولاردىڭ ءبىرى ءبىزدىڭ شاكيزادا بولدى.

دوس

ارامىزدا جۇرسە وسى كۇندەرى جەتپىس دەگەن جاستىڭ جوتاسىنا جاڭا عانا جەتەتىن قازاق­تىڭ تاماشا ءجۋرناليسى شاكيزادا قۇتتايا­قوۆ – ەرتە تانىلعان قا­لامگەر. ءبىرىن­شى كۋرستىڭ ءبى­رىن­­شى سەمەسترىنەن-اق گازەتتە كورىنە باستادى. اينالاسى بىرەر جىلدا-اق كادىمگى اقمىلتىققا اينالدى. جازادى دا جاتادى. جازعانى جازعانداي شىعادى دا جاتادى. تاقىرىپ تاڭداۋ, وڭ جامباس, سول جامباس دەگەن جوق. گازەتكە نە كەرەك بولسا, سونى سارت ەتكىزەدى. ول جىلداردا قازاق جۋرناليستيكاسىن «ليتەراتۋرششينا» مەڭ­دەپ تۇرعان ەدى. ادەبيەت پەن گازەتتىڭ ابدەن قويىنداسىپ كەتكەن كەزى. كوركەم اڭگى­مەگە جاقىن­داتىپ جازىلماسا, وچەرك ءساتسىز شىققان دەپ سانالاتىن. گازەتتە ءبىراز جىل ىستەگەن جۋرنا­ليست بىرتە-بىرتە پروزاعا قۇ­لاش ۇرماسا, كوپكە دەيىن اڭگىمە-پوۆەستەر جينا­عىن جاريالاي الما­سا, وندا «گازەتچيك» كۇيىندە قالعانى, بار شاماسى كەلەرى «قارا ماقالا» بولعانى دەپ قارالاتىن. ول جىلداردا جۋرناليستەردىڭ ادەبيەتكە جاپپاي اۋەستىگىنىڭ ارقاسىندا قازاق پروزاسى مەن پوەزياسىنا قارىمدى قالامگەرلەردىڭ ۇلكەن ءبىر توبى قوسىلعانى دا, سولاردىڭ كوبى اڭگىمە, پوۆەست جازۋدى وچەركتەردەن باستاعانى دا راس. سونىمەن بىرگە الگىندەي كوڭىل-كۇيدىڭ اسەرىنەن تاماشا جۋرناليست شىعاتىنداردىڭ تالايى جىلدار وتە كەلە ورتاقول جازۋشى دارەجەسىندە قالىپ قويعانى تاعى راس.

شاكيزادا ولاي ەتپەدى. ءوزى­­نىڭ الەۋەتىن ءدال ەسەپتەدى. اسپان­داعى ايعا ۇمتىلىپ, بوس­قا شارشاپ-شالدىققان دا جوق, تەككە توگىلىپ-شاشىلعان دا جوق. جاقسى جۋرناليست بولۋدان اسقان ابىروي بار دەپ بىل­مەدى. جۋرفاكتىڭ سوڭعى كۋرسىندا جۇر­گە­نىندە-اق ءوزى بالا كۇنىنەن ارمانداعان «لەنين­شىل جاسقا» جۇمىسقا شاقى­رىلىپ, ون شاقتى جىل بويى جاس­تار باسىلىمىنىڭ بەلدى ءجۋرناليسى رەتىندە قىزمەت ەتتى, سول كەزەڭدە قازاق­ستان­نىڭ قيىر-قيىرىن وڭدى-سولدى ارالادى. قانشاما پروبلەما قوزعاپ, ولاردىڭ وڭدى شەشىم تابۋىنا سەپتەستى, قانشاما ماسەلە كوتەرىپ, مىڭ-مىڭداعان جانداردىڭ ويىنا وي قوستى. قانشاما جاستى ەلگە تانىتىپ, تالاي تالانتتىڭ جولىن اشىپ بەردى. سولاردىڭ ءبىرى – ماقپال ءجۇنىسوۆا. مۋزىكالىق ۋچيليششەدە جۇر­گە­نىندە ساباققا ۋاقتىلى قا­تىس­پاي قالا بەرەتىنىنە بايلانىستى وقۋدان شىعارىلعالى جاتقان جەرىنەن شاكيزادا جازعان ماقالانىڭ ارقاسىندا امان قالعان سول ماقپال كەيىن قازاق ەستراداسىنىڭ جارىق جۇل­دىزدارىنىڭ بىرىنە اينالدى.

دوسىمىز ماقالانى مولدى­رە­تىپ جازاتىن. وچەركتى قالاي­دا قىزىقتى شىعارۋ ءۇشىن وقيعالاردى قيالمەن قيىستىرا سالۋ, كەيىپ­كەرلەردىڭ اۋزىنا بويىنا, ويىنا سىي­مايتىن ءسوزدى تىقپالاۋ دەگەن بولمايتىن وندا. ء«ساليمانىڭ كوكتەمى» اتتى تۇڭعىش كىتابىنداعى قارا­پايىم اڭگىمەلەۋ مانەرى, ناقپا-ناقتىلىق, جانعا جايلى جىلىلىق رازى ەتەدى. ال جو­عارعى سوتتىڭ ءباسپاسوز قىز­مە­تىنىڭ جەتەكشىسى قىزمەتىندە جۇرگەنىندەگى ماقا­لا­­لارىنان قۇراستىرىلعان «قازاننان قاقپاق كەتسە» دەگەن كىتابىندا زاڭسىزدىقتىڭ جولسىزدىققا باستايتىنىن قانىن شىعارا وتىرىپ جازعان. شاكەڭ قاي تاقىرىپقا قالام تارتسا دا ءتۇبىن ۇڭعىپ زەرتتەۋگە تىرىساتىن, قانداي كۇردەلى ماسەلەنىڭ دە مانىنە قانىقپاي قويمايتىن. مىسالى, «وت كودەكسا حانا تاۋكە دو سۋدەبنوي رەفورمى» اتتى ماقالاسىندا قازاق دالا­سىن­داعى سوت بيلىگىنىڭ ءتۇپ-تامىرى عاسىرلار قويناۋىنا تەرەڭدەيتىنىن ناقتى دەرەكتەرمەن دالەلدەي كەلىپ, سوناۋ مايقى بيدەن تارتىپ, «قاسىم حاننىڭ قاسقا جولىنداعى», «ەسىم حاننىڭ ەسكى جولىنداعى», «جەتى جارعىداعى» قاسيەتتى قاعيداتتاردى قولمەن قويعانداي تارقاتادى دا, قازاق دالاسىنداعى بيلەر سوتى تۋرالى ورىستىڭ كوپتەگەن شىعىستانۋشىلارى مەن عالىمدارىنىڭ بولەكشە جوعارى باعا بەرگەنىن ورىندى ماقتانىش سەزىمىمەن جەتكىزەدى. «روسسيسكايا يمپەريا ۆ وسنوۆنوم سوحرانيالا سيستەمۋ كازاحسكوگو وبىچنوگو پراۆا. پريمەروم ەتوگو سلۋجيت دوكۋمەنت 1784 گودا, كوگدا ورەنبۋرگسكيم گەنەرال-گۋبەرناتوروم ا.ي.الپۋحتينىم بىلي ۆنەسەنى يزمەنەنيا ۆ سۋدەبنىە زاكونى پو نوۆومۋ ۋپراۆلەنيۋ ملادشيم جۋزوم» دەپ جازادى اۆتور. بۇل ارادا شاكيزادا قۇتتاياقوۆ ماقالاسىنداعى «رادي سپراۆەدليۆوستي سكاجەم: حوتيا تسارسكايا ادمينيستراتسيا دەرجالا ۆ سۆويح رۋكاح گوسۋدارستۆەننۋيۋ سيستەمۋ سۋدا, ۆ رابوتۋ سۋدا بيەۆ ونا نە ۆمەشيۆالاس» دەگەن سويلەمنىڭ سالماعىن اتاپ ايتۋ ءجون. مۇنىڭ ءوزى حالقىمىزدىڭ عاسىرلار بويى قالىپتاستىرعان سوت جۇيەسى ءوزىن مويىنداتپاي قويماعانىن انىق كورسەتەدى. پاتشا وكىمەتى بيلەر سوتى­نىڭ جۇمىسىنا ارالاسقان ەمەس دەگەن­دى تاريحشىلار, زاڭگەرلەر ءدال بۇلايشا ناقتىلاپ ايتا قويمايتىن. مۇنىڭ ءوزى دە جۋرناليسكە ءتان ادىلدىكتىڭ ءبىر دالەلى.

شاكيزادانىڭ قالامگەر رەتىندە دە, ازامات رەتىندە دە ەرەكشە شىڭدالعان كەزەڭى – پرەزيدەنتتىڭ ءباسپاسوز قىز­مە­تىندە جۇمىس ىستەگەن جىل­دارى. دوستىعىمنىڭ, جولداس­تى­عىمنىڭ ارقاسىندا سوعان سەپتەس­­كە­نى­مە شۇكىرشىلىك ەتە­مىن. ونىڭ جايى بىلاي بول­عان ەدى. ءبىر كۇنى مىرزەكەڭ – مىرزاتاي جولداسبەكوۆ مەنى وزىنە شاقىردى. «جاڭا ماعان عادىلبەك كىرىپ شىقتى. ءباسپاسوز قىزمەتىنە قازاقتىلدى جۋرناليست ۇسىنۋدى سۇرايدى. جاقسى جىگىت بولسىن», دەيدى. عادىلبەك شالاحمەتوۆ سول كۇندەردە پرەزي­دەنت­تىڭ ءباسپاسوز حاتشىسى قىزمەتىنە جاڭا عانا كىرىسىپ جاتقان. «كورەيىك. جىگىتتەر بار عوي». «بار بولعاندا بىلاي. كوممۋنيست بولماۋى كەرەك...». بۇل كومپارتيانىڭ باعى تايىڭقىراپ, بەدەلى تۇسىڭكىرەپ تۇرعان كەز. ءباسپاسوز بەتىندەگى پىكىرتالاستاردا بيلىكتىڭ پروب­لەمالارى پارتيالىق مونوپوليزمگە جول بەرىلگەندىكتەن, قوعامنىڭ بارلىق بۋىندارى باسشىلىققا ارالاس تار­تىل­ما­عاندىقتان دەگەن سىڭايدا سىن ايتىلىپ قالاتىن. سودان جاڭادان قۇرىلاتىن پرەزيدەنت اكىمشىلىگىنىڭ اپپاراتى بۇ­رىن­عىداي بىرىڭعاي كوممۋنيس­تەردەن تۇرماسىن دەگەن تالاپ قويىلعان كورىنەدى. تاريحتىڭ تالكەگى دەگەن وسى. ءبىر كەزدە پارتيادا بولماساڭ ەسىگىنەن سىعالاتپايتىن بيلىك ەندى كەلىپ پارتيادا جوق ادامدى قاجەت ەتىپ جاتىر ەكەن. امالسىز ك ۇلىپ جىبەردىم. «مىرزەكە, ءارى پارتيا­دا جوق, ءارى جاقسى ادام دەگەن... تابىلا قويا ما؟ جاقسى ادامنىڭ ءبارىن جالعىز پارتياعا جيناپ العان جوق پا ەدىك؟», دەپ ازىلدەپ جاتىرمىن. دەۋىن دەگەنىممەن, كابينەتكە كەلىسىمەن الدىمەن ويىما شاكەڭ سارت ەتە قالدى. شاكيزادا ول كەزدە شەراعاڭ باسقاراتىن «قازاق ادەبيەتىندەگى» بەدەلدى جۋرنا­ليس­تەردىڭ ءبىرى ەدى. جاسى قى­رىقتىڭ قىرقاسىندا. قىل­پىپ تۇر. ەڭ باستى ارتىق­شى­لىعى – كوممۋنيست ەمەس­تى­گى!.. كومپارتيانىڭ كۇيى كەتىڭ­كىرەپ, قاتارى پارتياعا وتۋ­گە تىلەك بىلدىرۋشىلەردىڭ ازايۋى­نان دا, پارتبيلەتىن تاپسىرۋ­شى­لاردىڭ كوبەيۋى­نەن دە سەل­دى­رەي باستاعانىن بەتكە باسىپ, ورتالىق كوميتەت اپپا­را­تىندا وتىرعان ماعان: «بۇل پارتيا­نىڭ اياعى وسىنداي بولاتىنىن مەن ەرتە باس­تان سەزگەنمىن» دەپ ازىلدەپ جۇرەتىن. ال دۇرىسىندا ءوزىنىڭ كپسس قاتارىنا قابىلدانۋ ءۇشىن سۇيىكتى «لەنينشىل جاسىن» تاستاپ, سىرەسكەن «قا­زاقس­تان كوممۋنيسىنە» اۋىسسا دا پارتياعا ءوتۋدىڭ رەتى كەلمەي, اقىرى جۋرنالدى قويىپ, ادەبيەت گازەتىنە بارعان كەزى بولاتىن. دەرەۋ تەلەفون سوقتىم. «شاكە, پارتياعا وتە الماعان ادامنان پارتياعا وتپەگەن ادامعا اينالا الاسىڭ با؟». قىسقاسى, شاكيزادا اينالاسى ءبىر اپتانىڭ ىشىندە پرەزيدەنتتىڭ ءباسپاسوز قىز­مە­تىنەن ءبىر-اق شىقتى. كوڭىلى كوتە­رى­لىپ, ايدىندانىپ, ايبىندانىپ كەتتى. جاقسى جۇمىس ىستەدى. جارقىلداپ ءجۇردى. جە­دەعا­بىلدىعىن, قاي تاپسىرمانى دا تاپ-تۇيناقتاي اتقاراتىنىن كورسەتتى. ەلبا­سى­نىڭ ساپارلارىنا ىلەسىپ, الەمنىڭ سان قيىرىن ارالادى. ءار ساپاردان كەلگەننەن كەيىن دەرلىك ۇيىندە داستارقان جايىپ, كورگەن-بىلگەنىنىڭ ءبارىن اقتارىپ ايتاتىن. نۇرسۇلتان ءابىش ۇلىنا قۇرمەتى بولەكشە بولاتىن. ەلىنىڭ ەرتەڭىنە كامىل سەنەتىن. كەلەر كۇندەردەن كوپ-كوپ جاقسىلىق كۇتەتىن.

شاكيزادا جان-جاعىنا ساۋلە شاشىپ تۇراتىنداي ەرەكشە ادام ەدى. سابازىڭ سونشا جىل بىرگە جۇرگەندە ءبىر جەردە, ءبىر جاعدايمەن كوڭىل قالدىرىپ كورگەن ەمەس. جاسىنىڭ بىرەر جاس ۇلكەندىگىنە قاراماي, ىنىڭ­دەي ەلپىلدەپ تۇراتىندىعىنا قاي­ران قالۋمەن ءوتتىم ءوزىم. جاقسى دۇني­ەڭ جاريالانا قالسا, ءوزى جازعانداي قۋا­نا­تىن, اينالاسىنا اقتارىلا ايتىپ جۇرەتىن. ەموتسياسى تاسىپ-توگىلىپ جاتاتىن. گازەتتى سىزىپ تۇرىپ وقيتىن. ساقتاپ قوياتىن. «قۇران جانە پۋشكين» دەگەن ماقالامنىڭ قيىندىسىن ۇيگە كەلگەنىندە ءبىزدىڭ مارياعا كورسەتىپتى. جيەكتەرىنە جازىپ قويعان سوزدەرىنە كوزى تۇسپەي مە؟ كوزى تۇسەدى دە, اڭ-تاڭ قالادى. سويتسە ماقالانىڭ بۇرىش-بۇرىشى «جارايسىڭ!», «دۇرىس!» دەگەندەرمەن بىرگە «تاپپايتىنى جوق!» «نيچەگو سەبە!», «نادو جە!», «ۆو داەت!» دەگەندەرگە دە تولىپ تۇر ەكەن. قاتتى رازى بولعانى عوي. قالجىڭمەن قاجاي بەرگەن دوستارىنا قايتاراتىن جاۋابىنىڭ ءتۇرى – «وي, سۆو­لىش­تار-اي» ەدى. تابان استى تاۋىپ جاۋاپ قايتارۋى سيرەك. قانداي ءازىل ايتساڭ دا ىرجيىپ كۇلەتىن دە قوياتىن. اڭقاۋلىعى كوپ ەدى. ونىڭ تالاي اپەندىلىگى ءازىل ءسوزدىڭ ارقاۋىنا اينالىپ كەتكەن. بويداقتىڭ ءبۇيىرى بۇلتيعان با, سەنبىدە نە جەكسەنبىدە زامانبەك, اعايدار ۇشەۋىمىز بىزدەن ەرتەرەك ۇيلەنگەن شاكەڭنىڭ ۇيىنە بارامىز توپتاسىپ. اۋەجاي جاقتا, توقاي كوشەسىندەگى 99-شى ۇيدە پاتەردە تۇردى. تەلەفونداسىپ, «توقاي توقسان توعىزدا توقايلاسايىق» دەيمىز دە تارتىپ كەتەمىز. الدىن الا ايتپاي دا بارا بەرەمىز. وندايدا كەيدە قىسىلىپ تا قالادى. سولاي بارعان ءبىر كۇنى بۇيىرعان ءدامدى الىپ, ورتاعا قويىلعان جالعىز بوتەلكەنى ەدەل-جەدەل جاۋكەمدەپ جىبەرىپ, اۋلاعا شىعىپ, الاق-جۇلاق ەتىپ تۇرساق, شاكەڭ: «جىگىتتەر, باعىت قاي جاق؟» دەگەنى... «اۋ, باعىت قاي جاعىڭ نە؟ جاڭا كەلدىك قوي» دەپ جانىن قيناپ جاتىرمىز. سودان ءبىر-بىرىمىزبەن كوشەدە كەزدەسە قالساق, «باعىت قاي جاق؟» دەۋدى شىعارعانبىز.

ادال, اشىق, تازا ەدى. دوس­تىق­قا بەرىك, كوڭىلى كەڭ ەدى. ستۋ­دەنتتىك كەزدە ءتورت جىل بويى ءبىر بولمەدە قارا ناندى ءبولىپ جەپ, ءتورتىنشى كۋرستاعى قىس­قى كانيكۋل كەزىندە «جەتى ءدارۋىش» اتانعان جەتى جىگىت (قۇتتىباي سىدىقوۆ, شاكيزادا قۇتتاياقوۆ, جولداس سىرعاباەۆ, زامانبەك ابدەشەۆ, تىلەۋقابىل مىڭجاساروۆ, اعايدار ىسىموۆ, مەن) ءبىر-ءبىرىمىزدىڭ ۇيىمىزگە بارىپ, انالارىمىزدىڭ قولىنان ءدام تاتىپ, جىلدار بويى جۇبىمىز جازىلماي, جانىمىز جاراسىپ بىرگە جۇرگەن ەدىك. بۇگىندە قۇتەكەڭ دە, شاكەڭ دە, جوكەڭ دە جوق مىنا ومىردە. سىر بويىنداعى سىرلى ەلدە جاتىر ءبىر-ءبىر تومپەشىك بولىپ. كوپ-كوپ جاقسى كۇندەردى بىرگە وتكىزگەن اياۋلى دوستاردى قاتتى ساعىنىپ كەتەسىڭ كەيدە. سوندايدا شاكەڭدى ويلاعاندا جان دوسىمىزدىڭ سۇڭعاق بويى, ءتىپ-تىك تۇلعاسى, مەيىرلەنە كۇلەتىن كوزى كوز الدىڭا كەلە قالادى. ەكەۋمىزدىڭ سوڭعى كەزدەسۋىمىز ءتىپتى بولەك­شە بولىپ ەدى. ۇيلەرىمىزدىڭ اراسى ءارى كەتسە 500-600 مەتردەي
ەدى-اۋ دەيمىن. ارقا­نىڭ اق بورانى ازىناپ تۇرعان قار­لى كەشتە قوناققا بارعانبىز. ول ءبىزدى شىعارىپ سالدى. ۇيگە دەيىن. اڭگىمەمىز تاۋسىلا قويمادى ما, ەندى مەن ونى شىعارىپ سالدىم. ۇيىنە دەيىن. تۇرىپ-تۇرىپ, كەرى جۇردىك. بەلورتاعا كەلگەندە توقتاتتىم. «سەنىڭ ويىڭدى ءتۇسىندىم, ءبىزدىڭ ۇيگە بارىپ جالعاستىرماقسىڭ عوي, تەگى» دەپ ازىلدەگەنىم ەسىمدە. قايتا-قايتا قۇشاقتاسىپ قوشتاسىپ ەدىك سوندا.

ەسىمىن سەرىك دەيتىنبىز ستۋدەنت كەزدە. دەيتىنبىز ەمەس-اۋ, ءوزى دە العاشقى جىلدار­دا ماقالالارىن «سەرىك قۇت­تايا­قوۆ» دەپ جاريالايتىن. بالا كۇنىندە دە, مەكتەپتە دە اۋىل-ايماقتىڭ ءبارى سەرىك دەگەن كورى­نەدى. ازان شاقىرىپ قويعان اتى شاكيزادا ەكەنىن العاش رەت ساباققا كىمنىڭ كەلىپ, كىمنىڭ كەلمە­گەنىن ستۋدەنتتەردى تۇگەل اتى-جونىمەن اداقتاپ شىعىپ بارىپ تەكسەرەتىن, وتكەن جولى نە سەبەپپەن كەلمەگەنىن اقىر تۇبىنە دەيىن انىقتاپ الىپ بارىپ كوڭىلى ءبىر-اق تىنشيتىن ءبىر وقىتۋشىمىزدىڭ اۋزىنان ەستىگەنىمىز بار. قازىر ويلاپ وتىرساق, شاكيزادا دوسىمىز بىزگە مىنا ءومىر ساپارىندا سەرىك بولۋعا جىبەرىلگەن ەكەن عوي. تەك سول بىرگە جۇرگەن ساپارىمىزدىڭ قىسقا, تىم قىس­قا قايىرىلعانى عانا جانىڭدى جەيدى, كوكىرەگىڭە كۇرسىن كەرنەتەدى... ايتسە دە, شاكيزادا جايىندا ويلاسام تاۋبە دەپ ايتامىن. ومىردە وسىنداي دا جانى اپپاق قارداي ادامدار بولاتىندىعىنا, ولار­دىڭ كەيبىرىمەن تاعدىر جولى سەنى توعىستىراتىنىنا تاۋبە ايتقاننان باسقا ەندى نە امال بار بىزدە؟

ءسوز سوڭىندا استانادا جو­لىق­قاندا ايتا قالعان ءبىر اۋىز ءسوزىمىزدى جەرگە تاس­­تاماي, شاكيزادانىڭ جازعان­دارىن جي­ناپ-تەرىپ, قوماقتى كىتاپ ەتىپ باستىرىپ شىعار­عان, جەتپىس جىلدىعىن اۋىل-ايما­عىندا, اۋدانىندا دۇر­كىرەتىپ وتكىزىپ, جۇيرىك ءجۋرنا­ليس­تىڭ ەڭبەگىن بارىنشا ناسي­­حات­تاپ جاتقان قازاقتىڭ ايماڭ­داي اقىندارىنىڭ ءبىرى شاھي­زادا ابدىكارىموۆتىڭ اسىل ازا­مات­تىعىنا اعالىق اق العىسىمىزدى ايتۋدى پارىز سانايمىز.

 

ساۋىتبەك ابدراحمانوۆ

 

سوڭعى جاڭالىقتار