سوڭعى زەرتتەۋلەرگە قاراعاندا, ورتا ءبىلىمدى امەريكالىقتار ءوز ومىرىندە ون ءبىر رەت جۇمىس اۋىستىراتىن كورىنەدى. وتباسىنى عانا ەمەس, وقۋدى دا «ماڭگىلىككە» تاڭداپ, يگەرىپ شىققان ماماندىعىن تاعدىرىنا اينالدىرىپ, ءتىرشىلىگىنىڭ نەگىزگى كوزى ەتۋ دەگەن كەشەگى ويدىڭ بۇگىنگى جاڭا كەزەڭمەن ۇيلەسە المايتىنىنا كۇن وتكەن سايىن ءبىز دە كوز جەتكىزىپ كەلەمىز. جاسى ەگدە تارتقانداردىڭ جۇمىس اۋىستىرۋىنىڭ ءارتۇرلى سەبەبى بولۋى مۇمكىن. جۇمىس بەرۋشى مەكەمەلەردىڭ جۇمىسكەرلەرىمەن ۇزاق مەرزىمدى شارت جاسامايتىنى, جالاقىنىڭ ازدىعى, ەڭبەك ءونىمدىلىگىنىڭ ازايۋى, دەنساۋلىعىنىڭ سىر بەرۋى سەكىلدى سەبەپتەر اتالادى.
قالىپتاسقان قاعيدالارىن بۇزىپ, ءوز ءومىرىنىڭ ەرەجەسىن قايتا قاراۋ «نە جوعالتتىم, نە تاپتىم؟» دەگەن سۇراق تۋعاندا, كوكەيگە ورالاتىن كوپ جاۋاپتىڭ ءتۇيىنى نەگىزىنەن كاسىپپەن بايلانىستى ەكەن. ەگەر كاسىبىنىڭ ارقاسىندا بەلگىلى ءبىر بەلەستى باعىندىرىپ, جاقسى ناتيجەگە قول جەتكىزىپ, زور تابىسقا كەنەلگەن بولسا, اڭگىمە باسقا. ال ءبىر كەزدەرى جۇرەك قالاۋىمەن ەمەس, اتا-اناسىنىڭ اقىلىمەن تاڭداعان, دوستارىنىڭ كەۋ-كەۋلەۋىمەن كەلىسىم بەرگەن, ادام از باراتىن ماماندىققا قۇجات تاپسىرا سالىپ, وقىپ شىققان وقۋىنان نە ءوزى راحات تابا الماي, نە تابىسقا قول جەتكىزە الماي, جيىرما-جيىرما بەس جىلدان سوڭ جارامسىزدىعىن تانىتىپ جاتسا, وعان ءتىپتى دە تاڭقالۋدىڭ قاجەتى جوق. بۇرىنعىداي اتا-اناسىنىڭ نۇسقاۋىمەن ەمەس, ءومىردى كورىپ, ءوز اقىلىمەن وي تۇيگەن ادام بۇدان ءارى ءوزىن ءوزى الداپ ءومىر سۇرۋگە ءداتى شىداماي, ماماندىعىمەن تاپ سول تۇسىنگەن كۇنىنەن باستاپ قوشتاسۋعا ءماجبۇر. بۇل – ەڭ دۇرىس شەشىم. سول كەزدە تەك كاسىبى عانا كوڭىلىن قۇلازىتسا ءجون, بۇعان ەندى جۇمىسى جوق ۇلىنىڭ, 25-تەن اسقانشا تۇرمىس قۇرۋعا اسىقپاعان قىزىنىڭ قوعامدى ءوز كەزەڭىنىڭ قۇندىلىقتارىمەن تانۋعا تالپىنىپ, مۇنىڭ اقىلىن كەرەك قىلمايتىنى قوسىلىپ, قايعىسىن ودان بەتەر قالىڭداتا ءتۇسەتىنى دە قوسىمشا سوققى. جاقىننان دا, جاتتان دا قولداۋ تابا الماي, ەلۋگە اياق باسقان ادامنىڭ جان-جاقتان قاۋمالاعان قيىندىقتاردان ەس جيا الماي, ەلسىز ارالدا جالعىز قالعانداي, اياعىن قالاي باسارىن بىلمەي داعدارعانى ءجاسوسپىرىمنىڭ وتپەلى كەزەڭىنەن دە اۋىر, شىن داعدارىس بولۋىمەن دە قاتەرلى.
جۇمىستىڭ – ۋاقىتشا, ال كاسىپ پەن ونەردىڭ وزىنە ماڭگى سەرىك ەكەنى وسىندايدا بايقالادى. بۇگىنگى اتا-انالار بالاسىنا ونەر ۇيرەتپەيدى, ءتىپتى قاجەت سانامايدى دا. ولاق بالانىڭ وبال-ساۋابى اكەسىندە. بوتا تىرسەك كەزىنەن باستاپ «ءىستەگەنىڭ ماعان جاقسى, ۇيرەنگەنىڭ وزىڭە جاقسى» دەپ وتىرسا, شارۋانىڭ جايىن ءبىلىپ ءوسكەنى بالاسىنا پايدا عانا اكەلەر ەدى. «ءتوسكە تەمىردى بىلاي سالىپ, بالعانى بىلاي ۇستايدى», «باقشانى باپتاعاندا مىناۋ ەسىڭدە بولسىن», «سۋ قۇبىرىن بىلاي تازالاپ, كىرپىشتى وسىلاي قالايدى» دەيتىن اكەلەردىڭ جوقتىعىنان جالقاۋ بالالاردىڭ تۇتاس بۋىنى ءوسىپ كەلەدى. ال قالادا تۇراتىن اتا-انالاردىڭ بويىن قورقىنىش قۇرساپ العان, كوزىنە كوشە تولى پەدوفيل عانا ەلەستەيدى... ءسويتىپ ونەر ۇيرەتپەك تۇگىلى, ءوز بەتىنشە ارەكەت ەتۋگە قورقاتىن, وي-ساناسى وسپەگەن ينفانتيلدەردى تاربيەلەپ, قوعامعا توعىتىپ جاتىر. قازاقستاندىق عالىمداردىڭ ەڭبەك نارىعىنا جاساعان بولجامى بويىنشا, الداعى ەلۋ جىلدا جيىرماعا جۋىق ماماندىق تۇبەگەيلى جويىلادى. ءبارىن كومپيۋتەر ەسەپتەپ, كەرەگى بولماي بارا جاتقان ستاتيستيكا ماماندىعىنىڭ مايتالمانى كۇندەردىڭ كۇنىندە سانتەحنيك بولىپ شىعا كەلەمىن دەپ ەشقاشان ويلامايدى. ەندەشە ەشكىم ساقتاندىرىلماعان ءومىردىڭ سىناعىن ادام ءوزى مويىنداعىسى كەلمەگەنىمەن, بار قيىندىققا بويىنداعى قاراپايىم ونەرى مەن مىنەزى عانا قارسى تۇرا الاتىنى ءبارىبىر ونى ىشتەي يلاندىرماي قويمايدى. ماماندىعىنا مىعىمدىق تانىتا الماعان, ونەر يگەرمەگەن, مورالدىق جاعىنان ءمۇگەدەك, رۋحاني مۇگەدەك, الەۋمەتتىك مۇگەدەك ادامدار جيىرما جىلدان كەيىن مىندەتتى ءتۇردە جولىعىساتىن ورتا جاس داعدارىسىمەن بەتپە-بەت كەلگەندە قورقىنىشىن قانداي قۇندىلىقپەن الماستىرادى؟ وتكەننەن ساباق الا وتىرىپ, ورتا تۇستان ءوز ءومىرىن قايتا باستاۋ كىمگە قورقىنىش, كىم ءۇشىن قايتالانباس مۇمكىندىك – مەكتەپ بىتىرەتىن بالا باستى داعدارىستىڭ دايىندىعىنا بۇگىن قامدانباسا, ەرتەڭ ءبارىنىڭ كەش بولۋى ابدەن ءمۇمكىن.