«ءسابيدىڭ كىندىگىن كەسكەن ايەل «كىندىك شەشە» اتانادى. ال, ءسابيدى پەرزەنتحانادا بوساندىرىپ الىپ, ودان كەيىن ءبىر اپتا وتكەننەن كەيىن ونىڭ كۇتىمىن جاساۋعا قاتىسقان ايەلدەردى دە «كىندىك شەشە ەتىپ الاتىندار ءجيى كەزدەسەدى. مەن ءوز قولىممەن 18 بالانى بوساندىرىپ الدىم. شەشەسىنىڭ كوكىرەگىنە باسىن قويىپ, سودان كەيىن ۋىزىن ەمبەگەن بالا قىتىمىر, قاتىگەز بولىپ وسەدى. كەشەگى كەڭەس داۋىرىندە پەرزەنتحانادا بوساندىرىپ, بالاسىن جۋىندىرىپ –شايىندىرىپ بارىپ, اناسىنا اكەلەتىن. ونداي بالا اناسىنىڭ ءيىسىن بىردەن الماعان سوڭ, ىشەگى تۇيىلگەنشە جىلاپ, وكسىگىن باسا الماي, جۇرەگىنە قان قاتادى. بالانى تابيعي تۇردە بوساندىرىپ, اناسىنىڭ قاسىنان ايىرماۋ كەرەك»,-دەيدى ايىمجان اپا.
ۇزاق ءومىر ءسۇرۋىنىڭ سىرىن ايىمجان اپا «ىشكەن اسى مەن اقىل ويىنىڭ, بويىنىڭ تازالىعىندا» دەپ بىلەدى. جەتى جاسىنان باستاپ جاسىرىپ ناماز وقىپ كەلسە, توقساننان اسقان سوڭ, مۇمكىندىگى شەكتەۋلى بولعاندىقتان ساجدەگە جىعىلماي, وتىرىپ دۇعا وقۋىن جالعاستىرىپ كەلەدى. جاقىن ماڭداعى ەلدى مەكەندەردىڭ كەلىن-كەپشىكتەرى ايىمجان اپانى «ءتاۋىپ كەمپىر» دەپ تانيدى. جۇزگە جاقىنداعان اجەمىز بۇلدىرشىندەردىڭ تاماعىن باسىپ, ءىشىن ۋقالاپ, جەل قارىسقانىن شىعارىپ, باسى اۋىرعاندى بايلاپ, تەڭەستىرىپ, دۇعا وقىپ ەمدەيدى. كورشى اۋىلدارداعى مالىن جوعالتقان تانىستارى دا ايىمجان اپاعا ارنايى كەلىپ قۇمالاق اشتىرىپ جاتادى. «وسى كىسى سەكىلدى ۇزاق جاساپ, تازالىققا جانى قۇمار بولسىن!» دەگەن نيەتپەن بالالارى مەن نەمەرەلەرىنىڭ تۇساۋىن كەستىرۋشىلەر كوپتەپ كەلەدى.
«ءبىز كەزىندە قوي-ەشكىنى كوگەندەپ ساۋاتىنبىز. بيەنى سەگىز مەزگىل ساۋدىق. قويدىڭ جۇنىنەن كىلەم توقىپ, تەكەمەت باساتىنبىز. ەسىكتىڭ الدىنداعى باۋ-باقشاداعى جەمىس-جيدەكتەردەن ءتۇرلى توساپتار جاسايتىنبىز. كەزىندە تاندىردىڭ پەشىن دە جاساپ, ساتتىم. قازىر ءسۇت, جۇمىرتقا, نان ساتىپ الىپ وتىرعان كەلىندەرگە جانىم اشيدى»,-دەيدى اجەمىز.
ەسكەندىر ەرتاي
