رۋحانيات • 01 مامىر, 2019

باس باسىلىمنىڭ باسشىلىعىندا بولعانىمدى بەدەل سانايمىن

1230 رەت
كورسەتىلدى
19 مين
وقۋ ءۇشىن

سانالى ءومىرىنىڭ, شىعارماشىلىق عۇمىرىنىڭ ماۋەسى مول ەڭ جەمىستى شاعىن ەلدىڭ باستى باسىلىمىنا سارپ ەتىپ, جۇرەگىنىڭ ءنارىن, جۇيكەسىنىڭ ءسولىن سىعىپ بەرگەن جاننىڭ ءبىرى مەنمىن. تابانى كۇرەكتەي ون جەتى جىل ءبىر باسشىسى بولىپ, سوناۋ ءسوز بوستاندىعى بۇعالىقتالىپ, ەركىن ويعا شىدەر سالىنعان تۇستا ءتىلى قاساڭسىپ, ءۇنى باسەڭسىپ, پارمەنى ءپاس تارتا باستاعان گازەتتى تاپتاۋرىن تۇيىقتان اعىتىپ, تىڭ ورىستەرگە شىعارۋعا شاما-شارقىمشا اتسالىستىم.

باس باسىلىمنىڭ باسشىلىعىندا  بولعانىمدى بەدەل سانايمىن

ون جەتى جىل جاي ايتۋعا عانا. ول مەنىڭ تورە گازەتتىڭ تورىنە وزىپ, باس رەداكتوردىڭ ورىنباسارى, ءبى­رىنشى ورىنباسارى رەتىندە ۇجىم­عا جەتەكشىلىك جاساپ, رەسمي­ تۇر­عىدان قىزمەت اتقارىپ, ەڭبەك ەت­كەن مەرزىمىم. ايتپەسە باستى باسى­لىممەن بايلانىسىم تۋ الىس­تا جاتىر. 1956 جىلدىڭ جەل­­توقسان ايىندا تىرناقالدى «اق­­كول» اتتى ولەڭىمدى جاريا­لاپ, اقىندىق قادامىمنىڭ, اق­ەدىل قالامىمنىڭ تۇساۋىن تۇڭ­­­عىش كەسكەن ۇلىق ءۇنجاريا وسى. سودان بەرى سونشالىق ءجيى بول­ما­عانىمەن, ارا-تۇرا جاز­عان­دا­­رىم­دى باستىرىپ, ارالاسىپ وتىر­دىم. مۇنى مەن قاشان دا بەل كو­رىپ, بەدەل تۇتامىن. مەن ءۇشىن بۇل مەيىرىمى مول, پەيىلى كەڭ پارا­سات مەكتەبى, ايتقانى اينىماس زاڭ سياقتى. كۇنى بۇگىنگە دەيىن باسقار­ماسىنان تۇسكەن تاپسىرىس بولسا, جانى-قۇتىم قالماي, قاشان قالتقىسىز ورىنداعانشا, تى­نىم تاپپايمىن.

مەنىڭ عانا ەمەس, مىڭداردىڭ, ميل­ليونداردىڭ مەرەيلى مەك­تە­بى بولعان بۇل باسىلىمعا دەگەن ىنتا-ىقىلاسىم سوناۋ با­لاڭ كۇننەن-اق بولەك. سول ءۇشىن بايا­عى­دا ءبىر وپىق جەي جاز­داعانىم دا بار. سەگىزىنشى سى­نىپ­­تا وقىپ جۇرگەن كەزىمدە ءۇل­­گە­رىمى جاق­­­سى وقۋ­شىلاردى كو­م­سومول قا­­تارىنا الۋ ءۇشىن اۋدان­دىق جاس­­تار ۇي­ىمىنىڭ باس­­شىسى شال­­­عاي­داعى اۋىل مەك­تە­بىنە ءوزى كەل­­دى. ءبىر اياعىن مايدان دالا­سىن­دا وتان ءۇشىن بەرىپ كەلگەن, ەڭگەزەردەي قاراسۇر جىگىت ەكەن. جاساندى اياعىن كوسىلە تاس­­تاپ تاياقپەن جۇرەدى. مەكتەپ كوم­­سومول كوميتەتىنىڭ, پيونەر ۇيىمىنىڭ جەتەكشىلەرىن جانە ءبىر جاس مۇعالىمدى الا وتىرىپ, ۇمىتكەرلەرمەن جەكە-جەكە ءاڭ­گى­مەلەستى. سىن ساعات ماعان دا جەتتى. سۇراي قالسا, سوناۋ ءماس­كەۋدەگى ميحايلوۆتان باس­تاپ, الماتىداعى قاناپين, وبلىس­تا­عى دوساەۆ, اۋدانداعى مىناۋ مۇقىموۆقا دەيىنگى كومسومول باسشىلارىنىڭ اتى-ءجونىن جاتقا بىلەمىن. جوق, بۇل ولاردى ەمەس, اتا-تەگىمدى سۇراۋدان باستادى. الدىمدا جا­ۋاپ بەرگەندەردىڭ ءبارى جەتى اتامىزدان بەرى جالشى بول­عان كەدەيلەردەن دەپ ىزامدى كەل­­تىرگەن. سونان بولار مەن:

– اسىپ كەتكەن باي دا ەمەس, وتقا قاراپ وتىرعان كەدەي دە ەمەس, ورتا شارۋادانمىن, – دەپ سارت ەتكىزدىم.

– ءا, وتقا قاراپ وتىرعان كەدەي دە ەمەس دەي­سىڭ بە؟! – دەپ مىرس ەتتى حاتشى.

– گازەت وقيسىڭ با ءوزىڭ؟ وقي­تى­­نىڭ قانداي گازەت؟

– «سوتسياليستىك قازاقستان».

وندا بيىل جازدا اشحابادتا نە بولعانىن ايتشى. اشحاباد قانداي قالا ەكەنىن بىلەسىڭ بە؟

– بىلەمىن. تۇرىكمەنستاننىڭ استاناسى. بىراق بارعان دا, كورگەن دە قالام ەمەس. سوندىقتان وندا نە بولعانىن قايدان بىلەمىن, – دەدىم مەن دە ءجۇنىم جىعىلماي.

– گازەتتە جازعان ونى. الاپات جەر سىلكى­نىسى بولىپ, التى جۇزگە تارتا ادام وپات بولعان. ونداي وقي­عا­لاردى ءبىلىپ وتىرۋ كەرەك. ال­ايدا ەتىڭ ءتىرى بالا ەكەنسىڭ, سەنى كومسومول قاتارىنا الايىق, – دەدى حاتشى سۋىق ءتۇسىن ءسال جىلى­تىپ.

وسىلاي ارقا تۇتار اعا باسى­ل­ىم­دى ايتامىن دەپ, ناردان جى­عىلا جازداعانىم بار. گازەت اقتار­عاندا الدىمەن ءدايىم ولەڭ, اڭگىمە, فەلەتوندارىن تەرىپ وقىپ, ساياسات جاعىنا ءمان بەر­مەي­تى­نىمدى نەسىنە جاسىرامىن. سول داعدىدان ءالى دە ارىلىپ كەتكەنىم جوق. قازىر ايتەۋىر تانىمدىق, تال­دامالى دۇنيەلەردى ىزدەپ, سو­لارعا كوبىرەك زەر سالاتىن بول­دىق. باس باسىلىم سونداي ماسە­لە­لەر­گە ارنا اشىپ, تاريحىمىزدى تىرىلتۋگە دەن قويعانى ءبىر عانيبەت بولدى. باياعىدان بەرى كۇتكەنىمىز وسى ەمەس پە ەدى.

ءبىز دەپ وتىرعانىم – ساپ­تى­اياق­تىڭ سابىنان قاراۋىل قا­راپ بۇلتارتپايتىن پار­تيا­لىق باقىلاۋدىڭ اسىرە كۇشتى كە­زىن­دەگى جۋرناليستەردىڭ جانكەشتى بۋىنى. كۇندىز ماقالا وڭدەپ, تۇندە بەت قاراپ, تاڭ اتا قول قويعان گازەتىن ەرتەڭىنە ۇلكەن ۇيدەن «قىراعى كوزدەر» قاشان «دۇرىس ەكەن» دەگەنشە ۇستارانىڭ جۇزىندە جۇرگەندەي كۇي كەشەتىنبىز. تالابى زور, سالماعى ءزىل سول جۇرگەننەن سىتىلىپ شىعا الماي جۇرگەندە 1973 جىلى باسىمدى جاۋاپكەرشىلىگى بۇرىنعىدان بەتەر شىنجىر نوقتاعا سالۋعا تۋرا كەلدى.

الدىندا اعا گازەتتىڭ باس رە­داك­تورىنىڭ ءبىرىنشى ورىنبا­سارى قارىمدى قالامگەر, قابىلەتتى پۋبليتسيست ساپارجان حايداروۆ قايتىس بولىپ, ورنى ءبىراز ۋا­قىت­تان بەرى بوس تۇرعان-دى. باسىلىم باسشىسى ءبىلىمدار دا بيا­زى, سارابدال دا, ساليقالى, سىرباز ازا­مات ۇزاق باعاەۆتىڭ قالاۋى استانالىق وبلىستىڭ گازەتىندە ءبىرىنشى ورىنباسار بولىپ ءجۇر­گەن ماعان تۇسكەن سوڭ ونىڭ ورىن­باسارى بولۋعا كەلىسىمىمدى بەر­گەنمىن. ورتالىق پارتيا كومي­تە­تىنىڭ بولىمدەرىنەن, ءتيىستى حاتشى­لاردىڭ الدىنان ءوتىپ, كەلەسى اپتادا بولاتىن بيۋرودا بەكى­تى­لە­يىن دەپ تۇرعاندا ۇزەكەڭ كەنەت ومىردەن ءوتىپ كەتىپ, مەنىڭ ماسە­لەم كەيىنگە ىسىرىلدى.

اقىرى, اراعا ەكى-ءۇش اي سالىپ, باس رەداكتورلىققا بەلگىلى جۋرناليست, بىلىكتى ۇيىمداستىرۋشى, پارتيا­­لىق جۇمىستى ۇزاق ىستە­گەن بە­دەلدى قايراتكەر ساپار باي­جا­نوۆ بەكىتىلدى دە, ونشاقتى كۇن­نەن سوڭ ءبىرىمىز ورىنباسار, ءبىرىمىز جاۋاپتى حاتشى بولىپ مىڭباي ىلەسوۆ ەكەۋىمىز كەلدىك. التى اي بويى ءۇش بىردەي باسشىسى بولماي, جالعىز قالعان ءبىر عانا ورىنباساردىڭ اق دەگەنى العىس, قارا دەگەنى قارعىس بولىپ ابدەن ىعىرى شىققان الاكوڭىل ۇجىم ءبىزدى جامان قارسى العان جوق. جىلى ءسوز ەستىمەي جەتىمسىرەگەن جازارمان جىگىتتەردىڭ ەندىگى ءۇمىتى جاڭا باسشىلىقتا ەكەنىن ءبىز دە سەزدىك.

شىنىن ايتقاندا, گازەتتىڭ جاعدايى دا ءماز ەمەس ەدى. مازمۇنى جۇتاڭ, ماعلۇماتى از, ايتەۋىر قازتاگ-تان تۇسەتىن رەسمي ماتەريالدارمەن سىقيىپ شىعا بەرەدى ەكەن. اۆتورلىق تولعاۋلار بەرۋ, كوكەيتەستى ماسەلەلەر كوتەرۋ, تىڭ تاقىرىپ تابۋ جاعى جوقتىڭ قاسى. شتاتتاعى قىزمەتكەرلەردىڭ ءمىن­دەتى جازۋ ەمەس, ەڭبەكشىلەر حا­تىن قورىتىپ, پىكىرلەرىن ۇيىم­داستىرىپ, گازەتتى قاتەسىز شى­عا­رۋ دەگەن جاڭساق قاعيدا بەل الىپ, ولاردىڭ ءوز جازعاندارىنا ورىن سيرەك بەرىلەتىن بولعان. سونىڭ سالدارىنان بۇرىن ءار­ال­ۋان باسىلىمداردا كورىنىپ جۇرگەن ءادىل, ءانۋار, ءدارىباي, عالىمجان سەكىلدى ءتاپ-ءتاۋىر جاس جۋرناليستەر داعدارىپ قالعان. ءتىپتى, مەنشىكتى تىلشىلەردىڭ ءوز جازعاندارى جاريالانباي, ايلاپ جاتادى ەكەن. ولاردىڭ دا مىندەتى جازۋ ەمەس, ەڭبەكشىلەر پىكىرىن ۇيىمداستىرىپ, سولاردىڭ اتىنان ماتەريال جىبەرۋ دەپ قاداپ قويعان. وسىنداي «ۇيىم­داس­تى­رۋدىڭ» ناتيجەسىندە ديقان عالىمشا, شوپان اقىنشا, مالشى مامانشا, قۇرىلىسشى ساۋلەتشىشە سويلەيتىن, ءبىر-ءبىرى­نەن ەگىز-تامشىداي اينىمايتىن ماقالالار قاپتاپ كەتكەن.

الگى ايلاپ جاتىپ قالعان ماتە­ريال­داردىڭ اراسىنان كوكشە­تاۋ وبلىسىن­داعى مەنشىكتى ءتىلشى, اقيىق اقىن ەركەش ءيبراھيمنىڭ ءتورت تىركە­مە­مەن استىق تاسيتىن اتاقتى جۇرگىزۋشى ءجامشيت قوجانتاەۆ تۋرالى ولەڭ-وچەركى شىعا كەلدى. ونى وقي سالا باس رەداكتور كەزەكتى باس ماقالانىڭ ورنىنا سالعىزدى. بۇل ءتىلشى جازعان جاقسى ماتەريال جاتپاي­دى دەپ, ون توعىز وبلىستاعى وكى­لەتتى وكىلدەرىمىزگە بەرىلگەن بەل­گى ەدى. سودان باستاپ ءتيىستى ءبولىم­دەرىممەن قوسا مەنشىكتى ءتىل­شى­لەرگە دە جەتەكشىلىك ەتۋ ما­عان جۇكتەلدى. ءبىرىنشى ورىنباسار بولعاندا دا, سولاردىڭ جاقسىسىنا ءسۇيىنىپ, جامانىنا كۇيىنىپ, ىستىق-سۋىعىن بىرگە ارقالاستىم. وبالى نە كەرەك, مەنشىكتى تىلشىلەرىمىز بارىن سالىپ, جانىن سالىپ جۇمىس ىستەدى. شاماسىنا قاراي شاباتىن جۇيرىكتەي, قاي-قايسىسى بولسىن حال-قادەرىنشە تىڭ ماسەلەلەر كوتەرىپ, گازەت بەدەلىن ارتتىرۋعا ات­سالىسا باستادى. بۇل ءۇردىس ءبو­لىم قىزمەتكەرلەرىنە دە جەل بە­رىپ, ولار دا ءدۇر تۇلەپ, قالامىن ەركىن سىلتەۋگە كىرىستى.

ادەتتە «سوتسياليستىك قازاق­­ست­ان» قازاق ءباسپاسوزىنىڭ قارا­شا­ڭى­راعى دەپ شاشباۋىن كوتەرىپ, شاڭ جۋىتقىمىز كەلمەيدى. ءتىپتى, ونى پارتيانىڭ باسشى ورگانى تسك-عا ۇقساتىپ «سق» دەپ قول­پاشتايمىز. سونشالىق ءىش تارت­قاننان ساناعا ءسىڭىپ, زەردە­گە ورنىعىپ قالعانىنان شىعار. قازىر دە باس باسىلىمدى اۋىزەكى «سق» دەپ اتايمىز. قازاق قالام­­گەر­لەرىنىڭ ىعايلارى مەن سىعاي­لا­رى وسى شاڭىراقتان شىققان. ونىڭ تابالدىرىعىن ءبىر اتتاپ, كورىگىنەن ءبىر ءوتۋدى ارمان­دا­ماي­تىن جۋرناليست كەمدە-كەم. سوندىقتان بۇعان ءبىر ءسىڭىپ, تۇعىرىنا كوتەرىلگەن جان­نىڭ وتىرعان ورنىنان قوز­عال­ماي­تى­نى, ءوسىپ كەتپەسە, ءوشىپ كەتكىسى كەلمەيتىنى زاڭدى دا. ءوستىپ وتىرىپ, گازەتتە ءجۇرىپ-اق, گازەتتەن شىعىپ قالۋعا بولادى. ءبىز كەلگەن­دە بەس ءبولىمدى الپىستى القىم­داپ قالعان, اسۋعا دا تاياۋ بەس اقساقال باسقارىپ وتىر ەكەن. ءبارى دە وتان سوعىسىنىڭ وت-جالى­نىن كەشىپ كەلگەن مايدانگەرلەر. ەل الدىندا ەلەۋلى ەڭبەگى بار وسىناۋ ارداگەرلەردىڭ وزدەرىمەن اقىلداسا وتىرىپ, جاسى اسقاندارىن اسپەتتەپ, قۇرمەتتى دەمالىسقا شىعارىپ, ورنىن جاس تولقىن جاڭا بۋىنمەن تولىقتىرۋ تۋرالى باس رەداكتورعا ۇسىنىس ءتۇسىردىم. قاريالاردى قانشا قيماعانمەن باسى­لىمعا جاڭا لەپ, سونى سەر­پىن, تىڭ كۇش كەرەك قوي.

– سوندا مۇنشالىق مىقتى جۋرناليس­تەردى قايدان الامىز؟ – دەدى باسشى.

– وبلىستاردان الامىز. سىرت­تا «سق» تۇگىلى الماتىعا باسىن ءبىر باتىرۋدى ارمانداپ جۇرگەن تالاي تۇلپار تۇياق, جەز قانات جۋرناليستەر بار. قازىر ۇجىم كىلەڭ وڭتۇستىك ءوڭىردىڭ ازاماتتارى. ارقادان, اتىراۋ مەن التايدان ءبىر جان جوق. الگىلەردى شاقىرساق, ايماقتاردى دا كەڭىنەن قامتىر ەدىك.

– ولارعا پاتەر كەرەك قوي.

– ءوزىڭىز بىلەسىز, كوزى تىرىسىندە باعاەۆ دوسىڭىز بيۋرونىڭ الدىنا گازەتتىڭ جاي-كۇيى جونىندە ماسەلە قويىپ, ورتالىق كوميتەت الدىنداعى ەكى جىلدا «سق»-عا ون پاتەر بەرۋدى الماتى اتكومىنا جۇكتەگەن جوق پا ەدى؟!

ورامدى ويعا, ورىندى پىكىرگە, وڭ ۇسىنىسقا جانىپ كەتەتىن ساناسى سەرگەك ساپەكەڭ «ءپالى» دەپ ءبىر ك ۇلىپ الدى دا, الاقانىن سارت ەتكىزىپ, «ەندەشە وسىعان كىرىسەيىك», – دەدى. ۇزاماي-اق ەكى جىلعا جەتەر-جەتپەس مەرزىمدە ەكى قاريانى قۇرمەتتى دەمالىسىنا شىعارىپ, جاسىراق ءبىر ارداگەردى وبلىستىق گازەتكە رەداكتور ەتىپ جىبەرىپ, كورنەكتى ءبىر ءبولىم باستىعىن «قازاقستان» باسپاسىنا, ونەر جايىندا جازۋعا ىڭعايى بار ارىپتەسىن «مادەنيەت جانە تۇرمىس» جۋرنالىنا باس رەداكتور ەتىپ ۇسىندىق. ۇلكەن ءبىر ءبولىمنىڭ مەڭگەرۋشىسى «قازاقستان كوممۋنيسى» جۋرنالىنان ءوز ورنىن تاپتى.

– ولاردىڭ ورنىن ارنايى شاقىرىل­عان العىر قالامگەرلەر باستى. تورعايدان بەكبولات ادە­توۆ, «لەنين­شىل جاس­تان» بولات بوداۋباەۆ, قوس­تا­نايدان قوي­­­شىعارا سالعارين, وسكە­مەن­­نەن­ توقتاربەك قىزىقباەۆ,­­ ­قىزى­لور­دا­دان زۇلقارناي ساقيەۆ, قاراعاندىدان اقسەلەۋ سەيدىمبەكوۆ, قازتاگ-تان كەڭەس يۋسۋپوۆ, شىمكەنتتەن حالي­دول­­لا راحماتۋللين كەلدى. كىلەڭ قىرىقتىڭ ار جاق, بەر جاعىنداعى شوق شايناپ, وت بۇرىككەن ارىندى دا الىمدى قالامگەرلەر. كە­يى­­نىرەك سىننان باسقاعا مويىن بۇر­ماي­تىن قالامى جۇردەك, قيالى قيعاق نۇريددەن مۋفتاحتى اتى­راۋ­دان الدىرتتىق. وعان بوس ورىن بولماي, اۋەلى رەداكتسيا مەڭ­گەرۋشىسى ەتىپ الىپ, ارتىنان فەل­ەتون ءبولىمىن اشىپ بەردىك. كوپ­شىلىك كوڭىلىنەن شىققان سىن ما­قالالارىمەن ول دا گازەت بەدە­لىن كوتەرۋگە كوپ ەڭبەك ءسىڭىر­دى.

ۇلىق گازەت ۇجىمىنىڭ كادر ماسەلە­سىن كەزىندە ءبىز وسىلاي شەشكەن ەدىك. وزىمىزدە وندىرىستىك تاجىريبەدەن وتكەندە ەرەكشە كوزگە تۇسكەن جۋرفاك تۇلەكتەرى ەرجۇمان مەن ساۋىتبەكتى, ءجۇنىس­بەك پەن جۇمابەكتى قىز­مەت­كە الىپ قالىپ ەدىك, ولار دا گازەت مەرەيىن وسىرۋگە ولشەۋسىز ۇلەس قوستى. بۇگىندە جوعارىدا اتتارى اتالعانداردىڭ ءبارى دەرلىك قازاق ادەبيەتى مەن مادەنيەتىنىڭ تۇ­عىر­لى تۇلعالارى.

قازىرگى «ەگەمەن قازاقستان», بۇرىنعى «سق»-نىڭ بەدەلى بيىكتەن, ابىرويى اسقاقتاعان تۇسى دا سولار قىزمەت ىستەگەن كەزەڭ. ءبىر بەتكە تۇتاس بەرىلەتىن وچەرك-ەسسەلەر, سۇحبات-سىر­لا­سۋ­لار, تاقىرىپتىق بەتتەر بەلگىلى ءبىر ماسەلە جايىندا وتكىزىلەتىن «دوڭگەلەك ۇستەل» باسىنداعى اڭگىمەلەر سول كەزدىڭ تۋمالارى. بەلگىلى ءبىر سالانىڭ باسشىلارى مەن ماماندارى, ايتۋلى ەڭبەك ادامدارى باس قوسىپ, ويلارىن ورتاعا سالعان كەيبىر «دوڭگەلەك ۇستەل» اڭگىمەلەرى قاپتال بەتكە بەرىلەتىن, ءتىپتى تۇتاس نومىرگە دە كوسىلىپ كەتەتىن. كەيىن ولار كوتەرگەن ماسەلەلەر بويىنشا ءتيىستى مەكەمەلەر قاۋلى قابىلداپ, قىرۋار شۇعىل شارالار بەلگىلەپ جاتاتىن. تاقىرىپتىق ارناۋلى بەتتەر ءوز الدىنا.

«جەتىسۋ» گازەتىندە ينتەرۆيۋ­دىڭ ورنىنا «سەزد دەلەگات­تا­رىمەن سۇحبات» دەپ ءوزىم ال­عاش پايدالانعان «سۇحبات» ماعى­ناسىن مولايتىپ, ۇعىمىن ۇلعاي­تىپ, «سق»-عا بىردەن ءسىڭىپ, ايدىك ءبىر ايدارعا اينالدى. ۇمىتپاسام, قازىرگى كيەلى ءمانى بار «ەلباسى» ءسوزى دە ءاۋ باستا مەنىڭ قالامىما ورالعان سياقتى. كەزىندە ابىلاي­حان نايمانداردىڭ حاندىعىن قاراكەرەي قابانبايعا ۇسىنعاندا باتىر: «ەل بولىنبەۋى كەرەك, ەلباسى بىرەۋ بولۋى, باسقالارى وعان تىرەۋ بولۋى ءتيىس» دەگەن ەكەن. سول ءسوزدى مەن 90-جىلداردىڭ باسىندا تۇڭعىش پرەزيدەنت تۋرالى جازعان وچەركىمدە پايدالانىپ, «ەلباسى بىرەۋ, ەل-جۇر­تى تىرەۋ بولۋى كەرەك» دەگەن تاقىرىپ قويعان ەدىم. ال «ەگەمەن» ءسوزىن ءبىرىنشى بولىپ ەنگىز­گەنىمدى جالتاقتاماي-اق, تولتىرىپ ايتا الامىن.

ول كەزدە يگى باسىلىمنىڭ ءبىرىنشى ورىنباسارلارى ۇلكەن ءۇيدىڭ ۇيعارى­مى­مەن پارلامەنت ءتىلشىسى رەتىندە ماسكەۋگە ءجيى بارىپ, حالىق دەپۋتاتتارى سەزى­نەن رەپورتاجدار بەرىپ تۇ­رۋ­عا ءتيىس بولاتىن. بالتىق رەسپۋبليكالارىنىڭ سۋۆەرەندى ەل بولامىز دەپ, وداقتان شىعىپ جاتقان تۇسى «التىنشى باپتىڭ اينا­لاسىنداعى ايتىس» دەپ ءماس­كەۋ­دەن جازىپ جىبەرگەن ماقا­لام­دا سۋۆەرەنيتەتتى «ەگەمەندىك» دەپ قولدانعان ەدىم. جازعانىم ەش وزگەرىسسىز توقسانىنشى جىلعى اقپان ايىنىڭ ورتاسىندا جارىق كورگەن. جاڭا سوزگە جانى قۇمار شەرحان باسشىمىز «ەگەمەندى» بىردەن ماقۇلدادى. وسىلاي «كوللەكتيۆتىڭ» ورنىنا ۇجىم, «سوۆحوزدىڭ» ورنىنا كەڭشار ماتىندەرى سوزدىك قورىمىزعا ءسىڭىپ كەتتى.

ءوز باسىم گازەت-جۋرنال­دار­دا ۇزىن سانى 30 جىل باس­شى­لىق قىزمەت اتقار­عاندا 500-گە تارتا باس ماقالا جازعان ادام­مىن. كەڭەس كەزىندە باس ماقا­لا­سىز گازەت شىقپايتىن, ونى باسىلىمنىڭ تۋى دەپ بىلەتىن-ءدى. «سق»-داعى سەز, سەسسيا, پلەنۋم سياقتى مارتەبەلى جيىنداردان كەيىن ءبىرىنشى بەتكە بەرىلىپ, ءتورت باعاندى الىپ جاتاتىن ناسي­حاتتىق تۇجىرىمداما, باس ماقا­لا­لاردىڭ دەنىن مەن جازاتىنمىن.

ەلگە ايگىلى تانىمال تۇلعالار جايىن­داعى باس ماقالالاردى دا گازەتكە ەنگىز­گەن مەن ەدىم. باستى ماقالا بولعان سوڭ ونىڭ پىكىرى ايقىن, ءتىلى ايشىقتى, ءارلى دە, ءنارلى, ويلى بولۋى ءلازىم. ول ءۇشىن ۇدايى ىزدەنىپ, دامىل-تىنىم تاپپاۋ كەرەك. سونداي ىزدەنىستەردىڭ ناتيجەسىندە تالاي تىڭ تىركەستەر تۋىن­داپ, سىرتتان كىرگەن سوزدەردىڭ قازاق ۇعىمىنا جەڭىل اڭداتپا (اننوتاتسيا), باعدارلاما (پروگرامما), ايقىنداما (كونتسەپتسيا), تۇعىرناما (پلاتفورما) ءتارىزدى ءبىرپارا بالامالارى تابىلىپ, ءتىلىمىزدى بايىتا ءتۇستى.

ءبىر وكىنىشتىسى, سول ماقا­لا­لار­دىڭ ءبارى اۆتورسىز باسىلىپ, گازەتتىڭ ۇجىمدىق تۋىندىسىنداي ورتاق دۇنيە سانالىپ, ۇستاعاننىڭ قولىندا, تىستەگەننىڭ اۋزىندا كەتتى. ايتپەسە, ولاردىڭ ءبىرسىپىراسى ءتىلى توگىلىپ, ءۇنى سايراپ تۇرعان ءتاپ-ءتاۋىر پۋبليتسيستيكا ەدى. اتتەڭ, ولاردىڭ كەيبىر پىسىقايلاردىڭ عىلىمي, ادەبي ەڭبەكسىماقتارىنا ەنىپ, ءادىپ بولىپ, الدەكىمنىڭ جەمساۋى­نا كەتكەنىنە ءىشىڭ ۋداي اشيدى. جارىق كورگەن كۇننىڭ ەرتەڭىنە-اق ولاردى ءبازبىر عالىم­سى­ماق­­تاردىڭ اراسىنا ءبىردى-ەكىلى ءبىر­دە­ڭە­­لەر قوسىپ, راديودان ءوزى شىعار­عانداي سامپىلداپ وقىپ تۇر­عانىن ەستىپ, زىعىردانىم قايناعانى بار. مۇنى مەن ءوزىمدى دارىپتەۋ ءۇشىن ەمەس, ەش بولعان ەڭبەككە وزەگىم ورتەنگەننەن ايتىپ جاتىرمىن.

جالپى, جاڭا ءسوزدى جۋرناليست جاسايدى دا, جازۋشى پايدالانادى, حالىق يگىلىگىنە اينالدىرادى. كوبىنە ونىڭ العاشقى اۆتورى ۇمىت قالادى. كادىمگى حان ايتقان ءسوزدى قارا دا ايتادى. بىراق اۋزىنىڭ دۋا­سى جوقتىڭ «كەرى». قازىر ءسوز قادىرىن بىلەتىندەر دە شامالى. ال الاش ارىستارىنان باستاپ, الدىڭعى تولقىن اعالار تىڭ پىكىر, ۇتقىر ويعا ايرىقشا ءمان بەرۋشى ەدى عوي. جەتپىسىنشى جىلداردىڭ ورتا شەگىندە «پلياجدى» جاعاجاي دەپ العانىمىزعا قۋانىپ, قازاقتىڭ ماڭدايىنا بىتكەن مارعاسقا قايراتكەر, ساناۋ­لى ساناتكەرلەردىڭ ءبىرى نۇرتاس وڭداسىنوۆتىڭ رەداكتسيامىزعا حات جولداپ قۇتتىقتاعانى بار. جا­رىقتىق الماتىعا جو­لى ءتۇس­سە رەداكتسيامىزعا ءبىر سوقپاي كەتپەۋشى ەدى. بىردە قاراعان­دى­لا­تىپ كەلىپ, بىزگە ارنايى كىرىپ, قال-جاعدايىمىزدى ءبىلدى. اڭگىمە ۇستىندە: «تىڭ تاقىرىپتارىڭدى جاڭا, جاتىق تەرميندەرىڭدى كورىپ, قۋانىپ وتىرامىن. گازەت ءتىل بايلىعىنىڭ كەن كوزى عوي» دەپ باستاپ, ويىن ءارى قاراي وربىتكەن-ءدى. – ارينە, كەن يەسى – «حالىق». باياعىدا سوۆمين توراعاسى بولىپ تۇرعاندا ءبىر كۇنى «سوتسياليستىك قازاق­ستاندى» قاراپ وتىرىپ, «اۋىلشارۋاشىلىق مادەنيەت­تە­رىنىڭ ونىمدىلىگىن ارتتىرايىق» دەگەن تاقىرىپقا كوزىم ءتۇسىپ, تۇسىنبەي اڭىرىپ قالدىم. سوسىن تەلەفون شالىپ, رەداكتورى بالتا­بەك اسانوۆتى شاقىرىپ الىپ «مىناۋ ونىمدىلىگىن ارتتىراتىن قانداي مادەنيەت؟» دەپ سۇرادىم. «سەلسكوحوزيايستۆەننايا كۋلتۋرا» ەمەس پە؟» دەدى ول ابالاقتاپ. ەجەلدەن ەگىنشىلىكپەن اينالىسىپ كەلە جاتقان وڭتۇستىك حالقى مۇنى «اۋىل شارۋاشىلىعى داقىلدارى» دەيدى, ارپا, س ۇلى, بيداي, كوكونىس, ءبارى سونىڭ ىشىندە. سوندىقتان بۇنى بۇدان بىلاي «داقىل» دەپ جازىڭدار» دەپ داقىلدى ەنگىزگەن مەن ەدىم. قازاقتان تىلگە باي حالىق كەمدە-كەم. سول بايلىقتى بايىپ­تى زەرتتەپ, زەردەلەي بىلسەك, سىرتتان كەلگەن كەز كەلگەن سوزگە بالاما تاۋىپ, ءتىپتى وزىمىزشە تۇرلەندىرىپ, تىلىمىزگە ءسىڭىرىپ جىبەرۋگە بولادى.

بۇل كۇندەرى مۇنداي ۇلتقا قامقور, تىلگە جاناشىر, بيىك مانساپتى, بىرەگەي قايراتكەردى قايدان تابارسىڭ؟ قازىرگىلەر قيت ەتسە, كوپكە تۇسىنىكتى بولسىن دەپ, ورىسشا شۇلدىرلەي جونەلەدى ەمەس پە؟..

الگى اسانوۆتىڭ قىرقىنشى جىل­داردىڭ باسىندا «سق»-نىڭ باس رەداكتورى بولعانىن بۇگىنگى بۋىن بىلمەيدى دە. بيىل 100 جىلدىعىن تويلاعالى وتىرعان گازەتىمىزگە زەرتتەۋشىلەردىڭ ايتۋىنشا, 42 رەداكتور قول قويعان ەكەن. سولاردىڭ كەيبىرەۋى ەكى-ءۇش نومىرگە عانا قول قويعان. ال مەن باس رەداكتوردىڭ ورىنباسارى بولا ءجۇرىپ, ءتورت جۇزگە تارتا نومىرگە قول قويدىم. بىراق رەداكتور ەمەس, ورىنباسار دەپ. الايدا تورە گازەتتىڭ توبە باسشىسى بول­ما­­دىم دەپ ەشقاشان وكىنگەن ەمەن. ساڭلاق اقىن سىراعاڭنىڭ, سىر­باي ماۋلەنوۆتىڭ باۋىرجان مومىش­­ ۇلىنا ارناعان ءبىر ولەڭىن­دە:

كۇننىڭ كوزى تۇرعا­نىندا قانتالاپ,                  

تۇرعانىندا جان-جاقتان جاۋ انتالاپ,

ءوزىڭ باتىر بولماساڭ دا اعاجان,

شىعىپ ەدىڭ سان باتىردى ارقالاپ, – دەگەن جولدار بار. سول ايتقانداي, ءوزىم رەداكتورى بولماعانمەن, اعالىق اقى­لىمدى اياماي, العاۋسىز قامقور­لىقپەن باۋ­لىپ, قاناتىمنىڭ استىنا العان ءتورت شاكىرتىم, اتاپ ايت­قاندا: ساۋىتبەك ءابدى­راح­­مانوۆ, ءۋاليحان قالي­جا­نوۆ, ەرجۇمان سمايىلوۆ, جان­بو­لات اۋپباەۆتىڭ «سق»-عا باس رە­داكتور بولىپ, مارتەبەلى باسى­لىم­نىڭ تىزگىنىن ۇستاعانى ماعان زور مەرەي. اعا ءۇشىن ودان اسقان ابىروي بار ما؟!


سارباس اقتاەۆ,
قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن مادەنيەت قايراتكەرى, جازۋشى

سوڭعى جاڭالىقتار