25 مامىر, 2012

كۇلتەگىن – ءبىزدىڭ بابامىز

2340 رەت
كورسەتىلدى
31 مين
وقۋ ءۇشىن

كۇلتەگىن – ءبىزدىڭ بابامىز

جۇما, 25 مامىر 2012 6:50

حالقىمىزدىڭ بەتكە ۇستار اسىل ازاماتتارىنىڭ ءبىرى, وردا بۇزار وتىز جاسىندا جەمىستى عىلىمي-زەرتتەۋ ەڭبەكتەرىمەن قازاق ادەبيەتىنىڭ تاريحىن ءبىر مىڭ ەكى ءجۇز جىلعا تەرەڭدەتىپ, ەرلىك جاساعان, توتاليتارلىق جۇيە كۇيرەمەي تۇرىپ-اق شاكارىم قۇدايبەرديەۆ, ءاليحان بوكەيحانوۆ, احمەت بايتۇرسىنوۆ, جۇسىپبەك ايماۋىتوۆ, مىرجاقىپ دۋلاتوۆ سىندى الاش ارىستارىن, ارداقتى اقىن-جازۋشى­لارى­مىزدى حالقىمىز­بەن قايتا قاۋىشتىرۋعا ايتارلىقتاي ۇلەس قوسقان, تاۋەلسىزدىكتىڭ العاشقى قيىن جىلدارىندا ەلىمىز ءۇشىن شىبىن جانىن شۇبەرەككە تۇيگەن كورەگەن كوشباسشىمىز نۇرسۇلتان ءابىش­ ۇلى­نىڭ جانىنان تابىلىپ,

جۇما, 25 مامىر 2012 6:50

حالقىمىزدىڭ بەتكە ۇستار اسىل ازاماتتارىنىڭ ءبىرى, وردا بۇزار وتىز جاسىندا جەمىستى عىلىمي-زەرتتەۋ ەڭبەكتەرىمەن قازاق ادەبيەتىنىڭ تاريحىن ءبىر مىڭ ەكى ءجۇز جىلعا تەرەڭدەتىپ, ەرلىك جاساعان, توتاليتارلىق جۇيە كۇيرەمەي تۇرىپ-اق شاكارىم قۇدايبەرديەۆ, ءاليحان بوكەيحانوۆ, احمەت بايتۇرسىنوۆ, جۇسىپبەك ايماۋىتوۆ, مىرجاقىپ دۋلاتوۆ سىندى الاش ارىستارىن, ارداقتى اقىن-جازۋشى­لارى­مىزدى حالقىمىز­بەن قايتا قاۋىشتىرۋعا ايتارلىقتاي ۇلەس قوسقان, تاۋەلسىزدىكتىڭ العاشقى قيىن جىلدارىندا ەلىمىز ءۇشىن شىبىن جانىن شۇبەرەككە تۇيگەن كورەگەن كوشباسشىمىز نۇرسۇلتان ءابىش­ ۇلى­نىڭ جانىنان تابىلىپ, ۇلتىمىزدىڭ رۋحىن وياتۋعا, ەلىمىزدىڭ ەڭسەسىن كوتەرىسۋگە ات­سالىسقان, ناۋرىزدىڭ ۇلتتىق رۋحاني سيپات الىپ, قايتا ورالۋىنا, انا ءتىلىمىزدىڭ مەم­لەكەتتىك مارتەبەگە يە بولۋىنا, ەلدىك سالت-سانامىزدىڭ, ادەت-عۇرپىمىزدىڭ جاڭعىرۋىنا زور ۇلەس قوسقان مىرزاتاي جولداسبەكوۆتىڭ ەسىمى ەلىمىزگە كەڭىنەن بەلگىلى.

سوڭعى ۋاقىتتا مەن ۇلت مۇراتى جولىندا عۇمىر بويى جان اياماي قىزمەت ەتىپ كەلە جاتقان مىرزاتاي جولداسبەكوۆ اعامىزدىڭ كۇرەسكە, عيبراتقا, قىزىقتارعا تولى ءومىرى تۋرالى سىر-سۇحباتقا قۇرىلعان جاڭا رومان جازۋعا كىرىستىم. بۇگىن سول كىتاپتان العاشقى «ءسۇيىنشى» ءۇزىندىنى ۇلت گازەتى «ەگەمەن قازاقستان» ارقىلى كوپشىلىككە ۇسىنۋدى ءجون كوردىم.

 اۆتور.

اۆتور: مىرزەكە, «وتان ءۇشىن وتقا ءتۇس, كۇيمەيسىڭ» دەگەن ەدى باۋىرجان مومىش­ ۇلى. وتان ءۇشىن, ەل ءۇشىن, حالقىڭ ءۇشىن ەڭبەك ەتۋ – ەڭبەك اتاۋلىنىڭ ءماندىسى. حال­قىمىز ءوزى ءۇشىن ايانباي ەڭبەك ەتكەن اياۋلى ۇل-قىزدارىنىڭ ەسىمدەرىن دە, اتقارعان قىزمەتتەرىن دە بىلۋگە ءتيىس. وسى تۇرعىدان كەلگەندە ءسىزدىڭ ۋنيۆەرسيتەت بىتىرگەن سوڭ اۋەلى بىرەر جىل ءوزىڭىزدى وقىتقان وقۋ ورنىندا ءدارىس بەرگەنىڭىزدى, ارتىنان اسپي­ران­تۋراعا ءتۇسىپ, «كونە تۇركى ادەبي ەسكەرت­كىش­تەرى جانە ولاردىڭ قازاق ادەبيەتىنە قاتى­سى» اتتى ديسسەرتاتسيانى مەيلىنشە ءساتتى قورعاعانىڭىزدى بىلەمىز. ءسىز عىلىمنىڭ وزىڭىزگە دەيىن ەشكىم زەردەلەمەگەن, وي ءساۋ­لەسىن تۇسىرمەگەن, اياق باسپاعان تىڭ القابىن وتە مۇقيات, تەرەڭ, تىڭعىلىقتى زەرتتەدىڭىز. سۇڭعىلالىقپەن يگەردىڭىز. ءVىىى عاسىرداعى تاسقا قاشالىپ جازىلعان ورحون ەسكەرت­كىش­تەرىنىڭ تۇركى جۇرتىنا, قازاق ادەبيەتىنە ورتاقتىعىن جان-جاقتى دالەلدەدىڭىز. تۇڭ­عىش رەت كۇلتەگىن, تونىكوك كەشەنى ءماتىن­دەرىنىڭ بۇگىنگى قازاق تىلىندەگى ادەبي-ما­عى­نالىق اۋدارماسىن (جاڭاشاسىن) جاساپ, ولاردى 1967 جىلى جارىق كورگەن «ەرتەدەگى ادەبيەت نۇسقالارى» اتتى كىتاپتا جاريا­لادىڭىز. «بۇل كىتاپتىڭ شىعۋىنا وراي قازاق ادەبيەتى تاريحىنىڭ كوكجيەگى ون ەكى عاسىردان ارىگە كەڭەيدى», – دەپ جازعان ەدى سول كەزدە ماسكەۋدىڭ وتە بەدەلدى «ۆوپروسى ليتەراتۋرى» جۋرنالى. قازاقتا «وتىزىندا وردا بۇزباعان قىرقىندا قىر اسپايدى» دەگەن ماقال بار. بۇگىن ويلاپ قاراساق, ءسىز سول كەزدە تۇپ-تۋرا وتىز جاستا ەكەنسىز. ءسىزدىڭ ول ەڭبەگىڭىز حالقىمىزدىڭ تاريحىن, ادەبيەتىن زەرتتەۋدەگى وردا بۇزعانمەن تەڭ دەيتىندەي بارىنشا ايتۋلى ەڭبەك بولدى. ءسىزدىڭ سول ورحون ەسكەرتكىشتەرى تۋرالى زەرتتەۋلەرىڭىز ەنگەن «اسىل ارنالار» اتتى كىتابىڭىزدى وقىعان ادەبيەتىمىزدىڭ اۋزى دۋالى ابىز اقساقالى ءابدىلدا تاجىباەۆ «مىنا مىرزاتاي ءبىر ءوزى ءبىر ينستيتۋتتىڭ جۇمىسىن جاساپ ءجۇرىپتى عوي» دەپ قۋانىپ, «قازاق ادەبيەتى» گازەتىنە ۇلكەن ماقالا جازعانىن دا بىلەمىز. بۇلاردى مەن, مىرزەكە, بۇگىن سىزبەن ادەيى وسى تاقىرىپتا ەمىن-ەركىن وتىرىپ, اشىلىپ ءبىر اڭگىمەلەسسەك دەگەن ۇسىنىسپەن ايتىپ وتىرمىن.

مىرزاتاي: جارايدى. دۇرىس. ول زەرت­تەۋ­لەرىمدى مەن راسىندا دا ءوز ومىرىمدەگى, ادامعا الىنبايتىن بيىكتەر جوق سياقتى كورىنەتىن جالىنداعان جاستىق شاعىمداعى بىرنەشە جىل دامىل تاپپاي ىزدەنىپ, تىندىرعان, ناتيجەسىن, جەمىسىن كوزبەن كورگەن, وزىمە ۇلكەن رۋحاني قاناعاتتانۋشىلىق سەزىمىن اكەلگەن, ەلىمە, حالقىما دا پايداسى تيگەن ەڭبەگىم دەپ سانايمىن. سەن وسى تاقىرىپتا اڭگىمەلەسەيىك دەگەن سوڭ, ءوزىمنىڭ سول زەرتتەۋلەرىمدى وسىدان بىرەر كۇن بۇرىن عانا قايتادان وقىپ شىعىپ, شىنىمدى ايتايىن, ريزا بولدىم. سانامدا قايتا جاڭعىرتتىم. سول كەز ءۇشىن مۇلدە جاڭا, توسىن, سونىسىمەن بىرگە بايسالدى, ورىندى, شىنشىل پىكىرلەردى ايتا بىلگەن ەكەنمىن-اۋ دەپ قۋاندىم. (مىرزەكەڭ وسى تۇستا ماعان مەرەيلەنە قاراپ, كوزىندە جاستىق ۇشقىنى جارق ەتە قالعانداي بولىپ, جۇمساق جىميىپ قويدى).

اۆتور: وسى تۇرعىداعى اڭگىمەمىزدى اۋەلى سول كەزدەگى ومىردەگى, عىلىمداعى, ادەبيەت­تەگى ورىن العان جاعدايلاردان باستاساق. قازاق ادەبيەتى تاريحىنىڭ زەرتتەلۋى ول ۋاقىتتا قانشالىقتى دەڭگەيدە ەدى؟

مىرزاتاي: ءار زاماننىڭ وزىنە بەيىم­دەي­تىن ءوز يدەولوگياسى, ءوز ساياساتى بولادى. ءبىز جا­­لاۋلاتقان, ۇرانداتقان كوممۋنيستىك جالاڭ يدەولوگيانىڭ ىقپالىندا تاربيەلەنىپ وسكەن ۇر­پاقپىز. ول حالىقتىڭ ءوز تاريحىن, ءوزى جاساعان اسىل مۇرالارىن وزىنە جات قىلعان زامان ەدى. اسا كورنەكتى دەلىنەتىن, قازاق ادە­بيەتى تاريحىن زەرتتەۋگە ولشەۋسىز ۇلەس قوسقان اكادەميك قاجىم جۇماليەۆ اعامىزدىڭ: «قازاق ادەبيەتىنىڭ تاريحى ءحVىىى عاسىردان, سول كەزدە ءومىر سۇرگەن جىراۋلاردان باستا­لا­دى» دەيتىن جاڭساق تۇجىرىمى كوممۋنيستىك سانانىڭ سال­قى­نىمەن قالىپتاسقان ەدى. وكى­نىشى, ونىڭ بۇل تۇجىرىمداماسى وقۋلىق ار­قى­لى مەكتەپ وقۋ­شى­­لارىنىڭ زەردەسىنە قۇيى­لىپ, ساناسىنا ءسى­ڭىپ جاتتى. باياعى تاپتىق كوزقاراس دەيتۇعىن ەسكى دەرت اياق-قولدى بىردەي تۇساپ, ءبىزدىڭ تا­لانت­تى قازاق حالقىنىڭ عا­سىرلار بويىنا تۋ­دىرعان بايتاق ەپوستارىنىڭ ءوزى وقىتىلمادى. ويتكەنى, قوبىلاندى, الپا­مىس, تولەگەن بار­لىعى باي­دىڭ بالالالارى عوي. سونىمەن, وقۋ ورىن­دارى­نىڭ بارىندە تەك قامبار باتىر جىرىن عانا وقىتتى. ويتكەنى, قامبار توقسان باۋلى قىپ­شاقتان شىققان كەدەي, اڭشىلىقپەن اۋلەتىن اسىراپ جۇرگەن ادام. مۇنداي تۇسىنىك بۇتىندەي ادەبيەت تۋرا­لى جۇيەلى, قيسىندى ۇعىمداردىڭ بىت-شىتىن شىعاردى.

جالپى, الەم تاريحىنان ءبىزدىڭ بىلەتىنىمىز حالىق بولعان جەردە ونىڭ مادەنيەتى بولادى, تا­ريحى بولادى. ال تاريحى بولعان جەردە ونىڭ مادەنيەتىنىڭ تاريحى بولادى, ادەبيەتىنىڭ تا­ريحى بولادى. قازاق حالقى دا سولاي.

اۆتور: وسى تۇرعىدان كەلگەندە قازاق ادەبيەتىنىڭ تاريحى جايىندا, ونىڭ ءتۇپ-توركىنى جايىندا نە ايتۋعا بولار ەدى؟

مىرزاتاي: قازاق حالقى ءبىر كۇندە پايدا بولعان جوق. ەگەر ءبىز قازاق حالقىنىڭ باسىنان كەشكەن فورماتسيالارعا زەر سالساق, وندا سول ءاربىر ءداۋىردىڭ ءوزى تۋدىرعان مادەنيەتىنىڭ, ادە­بيەتىنىڭ ۇلگىلەرىن اڭعارىپ, تانىعانداي بولار ەدىك. كەز كەلگەن حالىقتىڭ ادەبيەتىنىڭ تاريحى سول حالىقتىڭ وزىمەن بىرگە تۋادى, بىرگە قالىپ­تاسادى, بىرگە داميدى. قازاق ادەبيەتى دە ءبىر عاسىردا تۋا قالعان جوق. ول بايىرعى زامان­داردان بەرى قالىپتاسىپ, دامىپ كەلەدى. ءار ءداۋىر وزىنە لايىقتى مادەنيەت, ادەبيەت قالىپ­تاستىرعان. قازاق ادەبيەتى تاريحىنىڭ بايىرعى ساق, عۇن, تۇرك داۋىرىنەن باستاۋ الاتىنىن بۇگىندە دالەلدەپ جاتۋدىڭ ەش قاجەتى جوق.

اۆتور: سول ەرتەدەگى كەزدەردەن بىزگە جەت­كەن ونەر تۋىندىلارى – حالقىمىزدىڭ قىمبات جادىگەرلەرى عوي. ال ءتىل ماسەلەسىنە كەلگەندە وسى جونىندە نە ايتار ەدىڭىز؟ ءسىز ەل تانىعان كورنەكتى ادەبيەتشى عالىمسىز. قازىرگى قازاق تىلىندە, ادەبيەتىندە سول كەز­دەردەن, رۋلىق داۋىردەن بىزدەرگە جەتكەن قاناتتى سوزدەر, ادەبي مۇرالار بار ما؟

مىرزاتاي: وسى ءوزىڭ ايتىپ وتىرعانداي, ەرتەدەگى رۋلىق ءداۋىردىڭ شىندىعىنان تۋعان, كۇنى بۇگىنگە دەيىن بىزگە جەتكەن ولەڭدەر, ەرتەگىلەر, جۇمباقتار, ماقال-ماتەلدەر از ەمەس. حالىق تۋدىراتىن قاناتتى سوزدەر جىلداپ ەمەس, عاسىرلار بويى جاسالىپ, بىرتە-بىرتە ۇش­تالىپ, وتكىرلەنىپ, اسەمدەنە بەرەدى. قالىپتى تىركەستەرگە, قاناتتى سوزدەرگە, ماقال-ماتەل­دەرگە اينالىپ كەتەدى.

اۆتور: وسىعان ناقتى مىسالدار كەلتىرۋ­گە بولار ما ەدى؟

مىرزاتاي: ارينە. ماسەلەن, وتە ەرتەدە تۋعان, بىزگە جەتكەن «سۇڭگىنىڭ جاراسى بىتەر, ءتىل جاراسى بىتپەس», «وتىز تىستەن شىققان ءسوز وتىز رۋلى ەلگە تارالار», « ۇلىڭ – ۇرىمعا, قىزىڭ – قىرىمعا», «بارار جەرىڭ بالقان تاۋ, ول دا ءبىزدىڭ بارعان تاۋ», «جازعان قۇلدا شارشاۋ بار ما», «تۇيەگە مىنگەن قوي ىشىندە جاسىرىنا ال­ماس», «ديىرمەندە تۋعان تىشقان دۇرسىلدەن قورىقپاس», «جول سىلەمىن تۇيە بىلەر, جەر جاپ­سارىن تۇلكى بىلەر, بالاسىنىڭ كىمنەن تۋعانىن اناسى بىلەر», «تاعدىردى ءتاڭىرىم جاسار», «ادام بالاسىنىڭ ءبارى ولۋگە جارالعان», «ءولىم­نەن ۇيات كۇشتى» دەگەن سياقتى, باسقا دا كوپتەگەن ماقال-ماتەلدەردى ايتۋعا بولادى. بۇلاردى ءبىز سوناۋ تۇرك ءداۋىرى كەزىندە, ودان دا ەرتە تۋعان حالىق ويىنىڭ كوركەم ەسكەرتكىشتەرى دەپ بىلەمىز.

سول ءVىى-ءىح عاسىرلاردا تۇركى جۇرتى ارا­سىندا بۇگىنگى بىزدەرمەن تۋىستاس تۇركى تەكتەس حالىقتاردىڭ بارىنە ورتاق العاشقى ادەبي داستۇرلەر قالىپتاسا باستاعان. سونىڭ ءناتي­جە­سىندە ادەبيەتتىڭ كەسەك ۇلگىلەرى تۋعان. وعان اقىندىق ءتاسىل مەن ءداستۇردىڭ ەڭ ەرتەدەگى تۋىن­دىسى بولىپ ەسەپتەلەتىن, بۇگىنگى ءوزىمىز ءسوز ەتىپ وتىرعان ورحون جازبالارىن زەرتتەگەن كەزىمدە كوزىمدى انىق جەتكىزگەنمىن. تاسقا قاشالىپ جازىلعان كۇلتەگىن, تونىكوك تۋرالى جىرلاردى سول داۋىردەگى جازبا ادەبيەتىنىڭ جارقىن بەلگى­لەرى دەپ تە قاراستىرۋعا بولادى.

اۆتور: ال سودان كەيىنىرەك, توعىزىنشى عاسىردان باستاپ وسى كۇنگى ورتا ازيا مەن قازاقستاندى ارابتار جاۋلاي باستادى ەمەس پە؟

مىرزاتاي: ءيا. سونىڭ سالدارىنان وسى ايماقتى مەكەن ەتكەن حالىقتاردىڭ بۇرىنعى مادەنيەتى تالقاندالىپ, تۇركى رۋلارى پاي­دالان­عان الىپپەلەر, جازۋ-سىزۋلار مۇلدە جويىل­دى دا, ولاردىڭ ورنىنا اراب ءتىلى, اراب الىپپەسى, اراب مادەنيەتى كەلىپ ورنىعا باستادى. بۇل كەزدە وقۋ, عىلىم, ادەبيەت – بارلىعى دا اراب مادەنيەتىنىڭ ىقپالىمەن دامىدى.

ەگەر تاريحقا ۇڭىلسەك, ح-ءحىى عاسىرلاردا ورتا ازيا مەن قازاقستاندا قالالاردىڭ وركەن­دەگەنىن, جەرگىلىكتى حالىقتان دا تالاي ۇلى عۇ­لامالار, عالىمدار شىققانىن كورەمىز. مىسال­عا الەمگە اتى بەلگىلى بابامىز فارابي – وتى­رار قالاسىنان شىققان. سول كەزدە ءبىزدىڭ بابا­لارىمىز, جەرگىلىكتى حالىق تۋدىرعان ءتۇرلى-ءتۇرلى ادەبي شىعارمالار, عىلىمي ەڭبەكتەر بولعانى بەلگىلى.

اۆتور: سولار تۋرالى دا قىسقاشا ايتا كەتۋگە بولا ما؟

مىرزاتاي: ارينە. بۇل ەندى سەنىڭ سۇراپ وتىرعانىڭ حالقىمىزدىڭ تاريحىنىڭ يسلام ءداۋىرىنىڭ كەزى عوي. ح-ءحىى عاسىرلار. وسى كەزدەردە ءومىر سۇرگەن, جاڭاعى ايتقان فارابي بابامىزعا قوسا مۇحاممەت حورەزمي, ابۋرايحان ءال بيرۋني, ءابۋ ءالى يبن سينا (اۆيتسەننا), راب­عۋزي, ماحمۇت قاشقاري, قوجا احمەت ياساۋي, احمەت يۋگناكي, سۇلەيمەن باقىرعاني, ومار ھايام, ءجۇسىپ بالاساعۇن ءتارىزدى قازىرگى تۇركى حالىقتارىنىڭ ءبىرازىنا ورتاق ويشىلداردى, عالىمداردى, اقىنداردى ايتۋىمىزعا بولادى. بۇلاردىڭ ءبىر ەرەكشەلىگى – اتالعان عۇلامالار تۇركى حالقىنان شىعا تۇرا سول ۋاقىتتارداعى اراب ادەبيەتىن, اراب عىلىمىن, سونىمەن بىرگە دۇنيە ءجۇزى عىلىمىن دامىتۋعا ۇلكەن ۇلەس قوستى.

ودان بەرگى تاريحقا كوز سالاتىن بولساق, ءحىىى عاسىردىڭ باسىندا ورتا ازيا مەن قازاقستان موڭعول شاپقىنشىلىعىنا تاپ بولدى. ولار قىتاي, ريم ارالىعىنداعى كەڭ بايتاق جەرلەردى تۇگەلىمەن جاۋلاپ الىپ, ون ءۇشىنشى, ون ءتورتىنشى عاسىرلاردا التىن وردا مەملەكەتىن قۇرعانىن بىلەمىز. بۇل داۋىردەگى ادەبيەت تۋىندىلارى ارالاس تىلدە, كوبىنەسە قىپشاق تىلىندە جاسال­عان. اراب باسقىنشىلارى دا, موڭعول شاپقىن­شىلارى دا ولكەمىزدى ابدەن ويرانداپ, ەرتەدەگى ەپوستارىمىزدا ايتىلاتىنداي «قالانىڭ اۋزىن قان قىلىپ, قاقپانىڭ اۋزىن شاڭ قىلىپ», ەل مەن شارۋاشىلىقتى ابدەن كۇيرەتىپ, كۇيزەلتىپ جىبەردى.

ون بەسىنشى عاسىردا التىن وردا مەملەكەتى قۇلاعاندا ونىڭ ورنىنا جەكە-جەكە حاندىقتار قۇرىلدى. سولاردىڭ ءبىرى – كەرەي حان مەن جانىبەك حان قۇرعان قازاق حاندىعى ەدى.

اۆتور: مىرزەكە, ەندى بۇگىنگى اڭگى­مە­مىزدىڭ تاقىرىبىنا قايتا ويىسىپ, قازگۋ-دىڭ اسپيرانتۋراسىندا وقىپ جۇرگەندە «كونە تۇركى ادەبي ەسكەرتكىشتەرى جانە ولار­دىڭ قازاق ادەبيەتىنە قاتىسى» اتتى تاقى­رىپتى نەلىكتەن جانە قالاي تاڭداعانىڭىز جونىندە ايتىپ بەرسەڭىز.

مىرزاتاي: وتكەن عاسىردىڭ 50-ءشى جىل­دارى­نىڭ اياعىندا, 60-شى جىلدارىنىڭ باسىن­دا قازاق ادەبيەتتانۋ ىلىمىندە جاڭا ءبىر لەپ, جاڭا ءبىر تالپىنىس, جاڭا پىكىر پايدا بولدى. ول: حالىق بولعان جەردە ادەبيەت بولادى, ونىڭ تاريحى بولادى, قازاق ادەبيەتىنىڭ تاريحى دا تەرەڭدە, ول – قازاق حالقىنىڭ تاريحىمەن, ازا­ماتتىق تاريحىمەن بىتە قايناسادى, بىرگە قالىپتاسادى, بىرگە داميدى دەگەن ۇستانىم ەدى. بۇل پىكىر بۇرىن دا بولعان. بىراق ايتىلىپ, جانا الماعان وت سياقتى بىقسىپ, ءسونىپ قالا بەرەتىن ەدى.

وسىنى باتىل كوتەرىپ, كۇن تارتىبىنە قويعان قازىرگى ءال-فارابي ۋنيۆەرسيتەتىنىڭ قازاق ادە­بيەتى كافەدراسىنىڭ سول كەزدەگى پروفەسسورى بەيسەنباي كەنجەباەۆ بولاتىن. ول كىسى مەنىڭ ۇستازىم. بەيسەكەڭ وسى ماسەلەنى زەرتتەۋدى قولعا الدى. قولعا العاندا ءوزى تىكەلەي اينا­لىس­قان جوق, شاكىرتتەر جيناپ, توڭىرەگىنە توپتاس­تىردى. ۋنيۆەرسيتەتتى ۇزدىك ءبىتىرىپ جاتقان جاس­تاردىڭ اراسىنان ىرىكتەپ, وزىنە اسپيرانتتار بەلگىلەي باستادى. ماسەلەن مۇحتار ماعاۋيندى اسپيرانتۋراعا قابىلداپ, وعان بەرتىندەگى XV-XVIII عاسىرلارداعى قازاق حاندىعى ءداۋىرىنىڭ ادەبيەتىن بەردى. ماعان كونە ءداۋىردى بەردى. ول كەزدە قازاقتىڭ كونە تاريحى, ادەبيەتى, مادە­نيەتى بولعان دەگەن ءسوزدى ايتۋدىڭ ءوزى قىل­مىس­پەن بىردەي سانالاتىن. العاشىندا كوپ ويلا­نىپ, تولعانىپ:

– مەن بۇعان بارا المايتىن شىعارمىن. وتباسىم, بالا شاعام بار. «پالەن اقىننىڭ ءومىرى مەن تۆورچەستۆوسى» دەپ قورعاي سالسام قايتەدى. عىلىم كانديداتى بولىپ, كۇنىمدى كورۋىم كەرەك قوي. بۇل تاقىرىپتى المايمىن, – دەپ ءبىر كۇنى بەيسەكەڭە كەلدىم. جامان ۋايىم­داپ, ءجۇنى جىعىلىپ, كوڭىلى ءتۇسىپ, پاسەيىپ قالدى.

– مىرزاتاي, بۇل تاقىرىپتىڭ كەلەشەگى وتە زور. سەن قازىر سولاي ويلاپ وتىرسىڭ عوي. ال تۇبىندە بۇل وتە باياندى بولادى, – دەدى.

– بەيسەكە-اۋ, كىم بىلەدى, ءتۇپتىڭ تۇبىندە باياندى بولسا بولار. بىراق تاياۋ بولاشاقتا بۇعان جول اشىلاتىنىن كورىپ وتىرعانىم جوق قوي. بۇل تاقىرىپتا ماعان ديسسەرتاتسيا قورعات­پايتىنىنا كوزىم جەتىپ وتىر عوي, – دەدىم.

– قيىندىق, كەدەرگىلەر بولادى. بىراق سەن مويىما, جالتاقتاما. ءتۇبى ماقساتقا جەتەمىز. بۇل وزەكتى تاقىرىپ. ءبارىبىر بۇعان, قازاق ادەبيەتىنىڭ تاريحىن زەرتتەۋشى بولساڭ, ەرتەلى-كەش كەلۋىڭ كەرەك بولادى, – دەدى.

– ورحون ەسكەرتكىشتەرىنىڭ ماتىندەرى وسى كۇنگى تىلىمىزگە ءالى اۋدارىلماعان, – دەدىم.

– سەن اۋداراسىڭ, – دەدى بەيسەكەڭ.

– ول جازبالاردىڭ بىزدەرگە, قازاق حالقىنىڭ تاريحىنا قاتىسى بارى دالەلدەنبەگەن.

– ءوزىڭ دالەلدەيسىڭ, – دەدى بەيسەكەڭ. – بۇل جۇمىستاردى بۇگىن ءبىز ىستەمەسەك, كىم ىستەيدى؟ جاعدايدى جاقسى بىلەسىڭ. ادەبيەتىمىزدىڭ تاريحى كۇنى كەشەگى ون سەگىزىنشى عاسىردان ەمەس, ەرتەدەگى ءتۇپ-تامىرىمىز بولىپ تابىلاتىن تۇرىك قاعاناتى كەزىنەن باستالاتىنىن دالەل­دەي­تىن بەتاشار ۇلكەن ماقالا جازىپ, قازاق ادەبيەتىنىڭ حرەستوماتيالىق وقۋلىق كىتابىن شىعارامىز. وعان سەن بارسىڭ, مۇحتار ماعاۋين بار, حانعالي سۇيىنشاليەۆ اعالارىڭ بار, مەن بارمىن, ءبارىمىز بىرىگىپ ات سالىسامىز. حرەستوماتياسىن, باعدارلاماسىن اۋەلى وسىلاي ءبىر جاريالاپ الساق, وقۋلىعىن جازۋعا جول اشىلادى. ودان سوڭ ول قيىن بولمايدى. وقۋلىقتى ءبىز جازارمىز, مۇمكىن باسقالار جازار, ول ەكىنشى كەزەكتەگى اڭگىمە, – دەگەن ەدى قادىرلى ۇستازىم سوندا.

شىنىمدى ايتسام, ءبىر جاعى بەيسەكەڭە جانىم اشىعاندىعىنان, ول كىسىنىڭ ماعان قانشا­لىقتى سەنىم ارتىپ جۇرگەنىن سەزىنىپ, قاتتى قينالعانىن كورگەندىكتەن, ۇسىنىسىنا امالسىز كوندىم. اسپيرانتۋراعا ءتۇسىپ, وسى تاقىرىپتى الدىم.

ءبىرىنشى جىلى ءۇش اي, ەكىنشى جىلى بەس اي ماسكەۋدە لەنين اتىنداعى ورتالىق كىتاپ­حانا­دا وتىردىم. ەسكى ادەبيەت تۋرالى, كۇلتەگىن تۋرالى جازىلعان كىتاپتاردىڭ, قولجازبالاردىڭ بارلىعىن, ولاردىڭ ميكروفيلمدەرىن تۇگەل دەرلىك اقتارىپ شىقتىم. سوندا, شىنىندا دا, بەيسەكەڭنىڭ ايتىپ جۇرگەنى دۇرىس ەكەن-اۋ, مۇنىڭ ءوزى راسىندا دا ەرتەلى-كەش ءبىز قولعا الاتىن تاقىرىپ ەكەن-اۋ دەگەن قورىتىندىعا كەلىپ, ودان ارعى زەرتتەۋ جۇمىستارىنا بۇرىنعىدان دا قۇلشىنا كىرىسىپ كەتتىم.

ەندى ادەبيەتىمىز ءۇشىن, ونىڭ تاريحى ءۇشىن وتكەندەگى بۇل جاعدايلاردى قازىر ءبىزدىڭ ايتۋىمىز كەرەك. العاشقى كەزدە, پارتيانىڭ زامانىندا «ەجەلگى قازاق ادەبيەتى», «كونە ءداۋىر­دەگى قازاق ادەبيەتى» دەپ ايتۋعا ءبىزدىڭ اۋزىمىز دا بارمايتىن. ءتىلىمىز بايلانعان كەز. ونى بىزگە ايتقىزبايتىن. سوندىقتان ءبىز «ەجەلگى ادە­بيەت» دەپ اتادىق. ءبىر جاعى, كوكەيىمىزدەگىنى ايتتىق, ەكىنشى جاعى, كوكەيدەگى ويدى پارتيادان, ءبىزدى سىنايدى دەيتىن شوۆينيستەردەن بۇركەمەلەپ, ادەيى سولاي اتادىق. ەندى قۇداي ءۇشىن, تاريح ءۇشىن, ونىڭ شىندىعى ءۇشىن ايتۋىمىز كەرەك, قازاق ادەبيەتى زەرتتەۋشىلەرىنىڭ ىشىندە كونە داۋىردەگى ەجەلگى ادەبيەتتى, قازاق ادەبيەتىنىڭ ەڭ ەرتە ءداۋىرىن, ەرتە كەزەڭىن مەنەن بۇرىن زەرتتەگەن ءبىر ادام دا بولعان جوق. مۇنى تاريح بىلەدى.

اۆتور: ءابدىلدا تاجىباەۆتىڭ «بۇل مىرزاتاي ءبىر ينستيتۋتتىڭ جۇمىسىن ءبىر ءوزى ىستەپ ءجۇرىپتى عوي» دەپ سۇيسىنگەنى دە سوندىقتان شىعار.

مىرزاتاي: بۇل ءىستىڭ باسىندا مۇحتار ما­عاۋين, رىمعالي نۇرعاليەۆ, الما قىراۋباەۆا, مەن سياقتى شاكىرتتەرىن تاربيەلەگەن كەنجەباەۆ تۇردى. جيىنداردا جارقىراپ كوزگە دە تۇسپەيتىن, جۇرتشىلىقتىڭ نازارىن اۋدارماي, اقىرىن سويلەپ, اقىرىن عانا جۇرەتىن, سونشاما كىشىپەيىل, كىشكەنە قارا شال. بىراق قازاق ادە­بيەتىنە سىڭىرگەن ەڭبەگى عالامات… VII عاسىردان ءارى بارۋعا ول كەزدە ءبىزدىڭ باتىلىمىز جەتپەدى, ايتپەسە ساق, عۇن زامانىنان كەلە جاتقان اڭىزدار بار ەدى. ول ورىستەرگە بارماستان, الەمدى ءۇش عاسىر بويى بيلەگەن, دۇنيەنىڭ ءتورت بۇرىشىن تۇگەل العان ايگىلى تۇرىك قاعاناتى كەزەڭىندە تۋعان, بابالارىمىزدىڭ تاسقا قاشاپ, وشپەستەي ەتىپ, ءبىر كوزىنەن قان, ءبىر كوزىنەن جاس اعىپ تۇرىپ ۇرپاقتارىنا ارناپ جازىپ, قالدىرىپ كەتكەن تاريحي جىرلارىنان بەرمەن قاراي باستادىق.

اۆتور: ەندى بۇگىن تاۋەلسىزدىك الدىق. ەجەلگى ساق, عۇن زاماندارىنان كەلە جاتقان اڭىزداردى, وزگە دە قازىنالارىمىزدى زەرتتەۋگە جول اشىلعان, مۇمكىندىكتىڭ ءبارى تۋعان كەز عوي.

مىرزاتاي: بۇل ەندى بۇگىنگى جانە كەلەشەك جاستارىمىزدىڭ, ماماندارىمىزدىڭ ءىسى بولار.

سونىمەن مۇحتاردى, مەنى اسپيرانت ەتىپ العان بەيسەكەڭنىڭ ءوزى دە «قازاق ادەبيەتىنىڭ تاريحى ون سەگىزىنشى عاسىردان باستالمايدى, ادە­بيەت ءار حالىقتىڭ وزىمەن بىرگە تۋادى, بىرگە قا­لىپتاسادى, ءوسىپ-وركەندەيدى» دەگەن تۇجىرى­مىن ءارتۇرلى ادەبي ورتادا, ارقالاي جيىنداردا, عىلىمي كونفەرەنتسيالاردا شارشاماي, تالماي, جالتاقتاماي ايتىپ ءجۇردى. وسىنىسى ءۇشىن تالاي تاياق تا جەدى, نەشە ءتۇرلى ءسوز دە ەستىدى. بىراق ادىلدىك ءۇشىن, ادەبيەتىمىزدىڭ اقيقات تاريحى ءۇشىن ايانباي كۇرەستى. ءوزى ۇياڭ, مومىن, باس كوتەرىپ كىسىگە قارسى سويلەمەيتىن بيازى بەيسە­كەڭ­نىڭ مۇزدى مۇحيتتى بۇزۋعا, ساناعا ءسىڭىپ كەتكەن قاعيدانى وزگەرتۋگە سول زاماننىڭ وزىندە قالايشا تايسالماي قارسى شىققان باتىرلى­عىنا ءوز باسىم ءالى كۇنگە دەيىن ءتانتىمىن.

وسىعان بايلانىستى مىناداي ءبىر ەپيزود ەسكە تۇسەدى. مىڭ توعىز ءجۇز الپىسىنشى جىلداردىڭ ورتاسىندا ول كەزدەگى پەداگوگيكا ينستيتۋتىندا, اباي اتىنداعى بۇگىنگى ۇلتتىق پەداگوگيكالىق ۋنيۆەرسيتەتتە وتكەن كونفەرەنتسيادا ادەبيەت تاريحى ماسەلەسى تالقىلاندى. بەيسەكەڭ وسىندا ءوزىنىڭ بۇرىن دا ايتىپ جۇرگەن پىكىرلەرىن جۇيەلەپ, كوپتىڭ تالقىسىنا سالدى. ءبىز مۇحتار ماعاۋين ەكەۋمىز ول كەزدە بەيسەكەڭنىڭ اسپيرانتىمىز. بەيسەكەڭدى قولداپ, ءبىز دە سويلەدىك. ءبىزدىڭ دە ءسوزىمىز ءۋاجدى, دالەلدى بولدى عوي دەيمىن, كوپشىلىك ىقىلاسپەن تىڭ­داپ, قولداپ, قوشەمەتتەپ وتىردى. جاپ-جاس اسپيرانتتاردىڭ اكادەميكتىڭ تۇجىرىمىنا اشىق قارسى شىققانى باتىڭقىراپ كەتتى مە, مەن مىنبەدە سويلەپ تۇرعانىمدا اكادەميك قاجىم جۇماليەۆ اعامىزدىڭ:

– بەيسەنباي, تارت ۇرگىزبەي مىنا كۇشىك­تەرىڭدى! – دەپ ايقاي سالعانى ءالى ەسىمدە.

قاجەكەڭ ادۋىندى كىسى ەدى, ۇياڭ ۇستازىمىز باسىن سيپالاپ وتىرا بەردى.

وسىلار سياقتى تالاي تالقىدان سوڭ, مىڭ توعىز ءجۇز الپىسىنشى جىلداردىڭ ورتاسىندا بەيسەنباي كەنجەباەۆتىڭ تۇجىرىمى ەلدىڭ ساناسىنا ءسىڭىپ, ادەبي ورتا قازاق ادەبيەتىنىڭ تاريحى ارىدەن باستالادى دەيتىن پىكىرگە يلانا باس­تادى. ول كەزدەگى كازگۋ, بۇگىنگى ءال-فارابي ۇلت­تىق ۋنيۆەرسيتەتىندە مەن تۇڭعىش رەت «ەجەلگى ادەبيەت» دەپ اتالاتىن كۋرستى نەگىزدەپ, جوعارى وقۋ مينيسترلىگىنە ونىڭ باعدارلاما­سىن بەكىتتىرىپ, لەكتسيا وقي باستادىم. بەيسەكەڭ يدەياسىنىڭ العاشقى جەڭىسى ەدى بۇل. تۇپتەپ كەلگەندە بۇل قازاق ادەبيەتى تاريحىنىڭ دا داۋسىز جەڭىسى بولاتىن.

اۆتور: بەيسەكەڭنىڭ, سىزدەردىڭجوعارى وقۋ ورىندارىنىڭ فيلولوگيا فاكۋلتەتتە­رى­نىڭ ستۋدەنتتەرىنە ارناپ دايىنداعان «ەرتەدەگى قازاق ادەبيەتى حرەستوماتياسى» اتتى كىتاپتارىڭىز 1967 جىلعى «مەكتەپ» باسپاسىنان باسىلىپ شىقتى عوي.

مىرزاتاي: ول كىتاپتىڭ قولجازباسىنكازگۋ-ءدىڭ قازاق ادەبيەتى كافەدراسى مىڭ توعىز ءجۇز الپىس بەسىنشى جىلى ازىرلەپ, باسپاعا ۇسىنعان بولاتىن. ونىڭ اۆتورلارى – بەيسەنباي كەنجەباەۆ, حانعالي سۇيىنشاليەۆ, مىرزاتاي جولداسبەكوۆ, مۇحتار ماعاۋين, قابيبوللا سىديقوۆ ەدى. ادەبيەتىمىزدىڭ ەجەلگى ءداۋىرىن مەن جازدىم, كىرىسپەسىن جازىستىم.

كىتاپتىڭ تالقىلانۋى, داۋى ەكى جىلعا سوزىلدى. اقىرى ونىڭ تاعدىرى سول كەزدەگى كازگوسكوميزداتتىڭ توراعاسى ءزازۋليننىڭ (اتى-ءجونى ەسىمدە جوق) كابينەتىندە تالقىلانىپ شەشىلدى. زازۋلين ۇزىن بويلى, اجارلى كىسى ەدى, قازاقشا بىلمەيدى ەكەن. ءبىزدىڭ اڭگىمەمىزدى ءبىر كىسى وعان اۋدارىپ وتىردى. ايتىلعان ءسوزدىڭ ءبارىن ستەنوگرافيستكا قاعازعا ءتۇسىرىپ وتىردى.

باياعى داۋ-دامايى بىتپەيتىن قازاق ەمەسپىز بە, ءبىر جاعىندا اكادەميك الكەي مارعۇلان, پروفەسسور ەسماعامبەت ىسمايىلوۆ, پروفەسسور بەيسەنباي كەنجەباەۆ, پروفەسسور حانعالي سۇيىنشاليەۆ جانە مەن – اسپيرانت, ەكىنشى جاعىندا اكادەميك قاجىم جۇماليەۆ, عىلىم دوكتورلارى ىسقاق دۇيسەنباەۆ, ءانۋار دەربى­س­الين جانە بىرەۋ (ەسىمدە جوق) ەكى جار بولىپ قولجازبانى تالقىعا سالدىق.

تالقىلاۋعا ءبارى دە قاتىستى, سويلەمەگەن كىسى قالعان جوق. كەنجەباەۆ باستاعان توپ بۇل كىتاپتى شىعارۋ كەرەك دەدىك, جۇماليەۆ باستاعان توپ قارسى شىقتى.

مەن ءوز سوزىمدە تۇرك داۋىرىندە جازىلعان مۇرالاردىڭ ءبارى دە – ورحون ەسكەرتكىشتەرى دە, ەرتەدە ءومىر سۇرگەن وزگە دە تۇرك تەكتەس حالىقتار ءتارىزدى قازاق حالقىنا دا ورتاق دەپ, ەجەلگى مۇرالاردان مىسالدار كەلتىردىم. قاجىم جۇماليەۆ تا, ىسقاق دۇيسەنباەۆ تا سول جەردە ورحون ەسكەرتكىشتەرىنىڭ, ءياساۋيدىڭ قازاق ادەبيەتىنە ەش قاتىسى جوق, ايتىپ وتىرعانىڭ قيسىنسىز دەپ, بەتىمنەن قايتارىپ تاستادى. سول جيىندا باتالى ءسوزدى, تورەلىكتى اكادەميك الكەي اعا مارعۇلان ايتتى. اتا مۇراسىنا قار­سى شىققان, حالقىمىزعا جات ساناعان قاجىم, ىسقاق اعالارعا اۋىر سوزدەر ايتتى. «اجەپتەۋىر عالىمسىڭدار, عىلىمي اتاقتارىڭ بار, اسپيرانت قۇرلى پايىم-تۇسىنىكتەرىڭنىڭ بولماعانى وكىنىشتى. مىرزاتايدىڭ مىنا كىتاپتا جازعان تاراۋلارى ەرلىككە بارا-بار» دەگەن ءسوزى ءالى كۇنگە دەيىن قۇلاعىمدا. اتى اڭىزعا اينالعان ۇلى اكادەميكتەن ونداي باعا الامىن دەپ ەشقاشان ويلاعان ەمەس ەدىم. كەيىن مەن ديسسەرتاتسيا قورعاعاندا باس تورەشىم الكەي اعا, ەكىنشى تورەشىم ديسسەرتاتسياسىن مەنەن بۇرىن قورعاعان حالقىمىزدىڭ اسا دارىندى پەرزەنت­تەرىنىڭ ءبىرى مۇحتار ماعاۋين ارىپتەسىم بولدى.

ديسسەرتاتسيا قورعاۋىم ۇزاققا سوزىلىپ, اكادەميك مارعۇلاننىڭ قايتا سويلەپ, مەنىڭ كانديداتتىق ديسسەرتاتسياما عىلىمي كەڭەستەن دوكتورلىق اتاق سۇراعانى ەسىمنەن كەتپەيدى.

قىسقاسى, سونىمەن «ەرتەدەگى ادەبيەت نۇسقالارى» گوسكوميزداتتىڭ شەشىمىمەن «مەكتەپ» باسپاسىنان, جاڭاعى ءوزىڭ ايتقانداي, 1967 جىلى باسىلىپ شىقتى. سودان باستاپ ادەبيەت تاريحى, ونىڭ ءتۇپ-توركىنى جايىنداعى داۋ-داماي سۋ سەپكەندەي باسىلدى. كىتاپتىڭ ءوزى باياعى­نىڭ حيسسالارىنداي قولدان قولعا كوشتى. ءماس­كەۋدە شىعاتىن «ۆوپروسى ليتەراتۋرى» جۋرنالى مانا ءوزىڭ ايتقانداي «س ۆىحودوم ۆ سۆەت ەتوي كنيگي يستوريا كازاحسكوي ليتەراتۋرى ۋگلۋبيلاس نا تسەلىح دۆەنادتسات ۆەكوۆ» دەپ جازدى.

ءسويتىپ, پروفەسسور بەيسەنباي كەنجە­باەۆ­تىڭ ادەبيەت تاريحى جايىنداعى جاڭا تۇجى­رىمداماسى سالتانات قۇردى.

اۆتور: ءسىز ورحون جازۋلارىنداعى كۇل­تەگىن, تونىكوك تۋرالى مۇرالاردى اتاقتى ورىس عالىمدارى رادلوۆ, مالوۆ سياقتى قاراسوز تۇرىندە ەمەس, جىر رەتىندە اۋدارىپ, حرەستوماتياعا جىر رەتىندە كىرگىزدىڭىز عوي.

مىرزاتاي: وسى ەسكەرتكىشتەردىڭ جانرلىق سيپاتىن دۇرىس انىقتاپ, العاشقى پىكىر ايت­قاندار حالقىمىزدىڭ اسىل ۇلدارى, اكادەميك الكەي مارعۇلان مەن ۇلى جازۋشىمىز مۇحتار اۋەزوۆ بولاتىن. ءا. مارعۇلان 1957 جىلى شىققان «قازاق سسر-ى تاريحى» 1 تومىنىڭ 117 بەتىندە: «ءVى-ءVىىى عاسىرلارداعى حالىق فولكلورىندا ەپوستىق پوەزيانىڭ ورحون ەسكەرت­كىش­تەرىندە جازىلىپ قالعان ەڭ ەرتەدەگى اقىن­دىق تاسىلدەرى مەن داستۇرلەرى بەلگىلەنە باستا­عان. بۇل پوەزيانىڭ ەلەمەنتتەرىن كۇلتەگىن مەن بىلگە-حاننىڭ باسىنداعى قۇلپىتاستارىنا جازىلعان جازۋلاردان كورۋگە بولادى. بۇل جازۋ­لاردىڭ تەكسى ەپوستىق اڭگىمە ستيلىندە جازىلعان», – دەپ كورسەتكەن ەدى. ال مۇحتار اۋەزوۆ 1952 جىلعى 8 شىلدەدە «ماناس» ەپوسىن زەرتتەۋگە ارنالىپ فرۋنزە قالاسىندا وتكەن بۇكىلوداقتىق كونفەرەنتسيادا: «ورحون جازۋلارى» دەگەن نە؟ بۇل كۇنگە دەيىن ولاردى ءتىل تاريحىنىڭ ەسكەرتكىشى رەتىندە زەرتتەپ ءجۇر. سوعان قوسا ول فولكلوردىڭ مەيلىنشە كونە ۇلگىلەرىنىڭ دە ەسكەرتكىشى ەمەس پە؟ سول جازۋلاردا ەپوستىق اڭىزداردىڭ شاعىن دا ىقشام فابۋلالىق جەلىلەرى بار عوي», – دەگەن بولاتىن.

كۇلتەگىن مەن تونىكوك جازبالارىن ارنايى زەرتتەگەن عالىم ي. ۆ.ستەبلەۆا ماسكەۋدەن 1965 جىلى شىققان «پوەزيا تيۋركوۆ» دەگەن مونوگرافياسىندا: «تۋعان ەلىنىڭ تاۋەلسىزدىگى مەن قۇلدىققا قارسى كۇرەسىن, حالقىنا جانە ونىڭ ەرلەرىنە دەگەن سۇيىسپەنشىلىگىن اقىندىق شابىتپەن جازعان ورحون تەكستىلەرىن جالاڭ تاريحي (تاريحي-ومىرباياندىق) دەرەكتەمەلەرگە جاتقىزا قويۋعا بولار ما ەكەن؟ كەرىسىنشە, بەلگىلى ءبىر اقىندىق ءداستۇردىڭ ورتاسىندا تۋعان وسى جازۋلاردى تاريحي-ەرلىك پوەما دەپ تانۋ الدەقايدا ورىندى بولار ەدى», – دەپ جازادى.

مەن ءوز زەرتتەۋلەرىمدە ستەبلەۆانىڭ ايتقان­دارىنا نەگىزىنەن قوسىلا وتىرىپ, بۇل ەسكەرت­كىشتەردىڭ جانرىن ودان ءارى ناقتىلاي ءتۇستىم. راسىندا دا بۇلار ستەبلەۆا ايتقانداي بىرەگەي اعىل-تەگىل جىردان تۇرمايدى. ورحون جىرلارى تەك قانا ولەڭگە قۇرىلماعان. ونىڭ بايانداۋ تاسىلىندە ءوزىمىزدىڭ «الپامىس», «قوبىلاندى» ءتارىزدى ەپيكالىق جىرلارىمىزداعىداي, قارا ءسوز دە ارالاسىپ كەلىپ وتىرادى…

بولات بوداۋباي, جازۋشى,

قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەرى,

حالىقارالىق «الاش» سىيلىعىنىڭ يەگەرى.

سوڭعى جاڭالىقتار