تىرلىك بىتكەن كوركىمە تاڭعالسىن دەپ,
اياقاستى ۇشقىنداپ قار جاۋسىن كەپ.
ساعان جەتىپ وسىناۋ قارمەن بىرگە,
ءبəرىن ايتقىم كەلگەنى...
جان داۋسىم كەپ...
جوق, سەنبەيمىن,
جابىعىپ, تورىققام جوق,
سەن ويلايسىڭ «كۇيىمدى جان ۇققان» دەپ.
ساعان جەتكىم كەلەدى مەن دە ۇشقىنداپ,
سəلدەن كەيىن باسىلام مامىق قار بوپ.
قار مامىقتار...
ۇنايدى ماعان وسى,
توڭعاق تالدار,
اق شامدار,
قالا كەشى.
قارمەن ۇشىپ جەتپەدىم,
جەتە المادىم,
بولماعانداي جانىمنىڭ دəنەڭەسى.
...اق مامىق قار جاراسار ەندى ماعان,
عاجابىما تەلمىرتىپ...
توڭدىرا الام...
قار ۇشقىندار ءəلى كوپ...
جىلى كيىن,
ءبىر شەتىندە تاعدىردىڭ سەن ءجۇر امان...
***
بۇل كۇننىڭ تاپتىق قايدان كوركەمدىگىن,
مىنا كۇن بۇگىنگى كۇن ەمەس مۇلدە,
اداسقان كەشەگى əلدە ەرتەڭگى كۇن.
توگىپ تۇر əلدەقايدان جاپ-جارىق نۇر,
ءبىر ولەڭ جازعانىمشا كۇن وزگەردى,
ال قازىر الماتىدا قار جاۋىپ تۇر.
سول ءۇشىن العىس ايتتىق ءبىز قۇدايعا,
سىيىڭا الاقايلى ادام بىتكەن,
قالدىرىپ بارا جاتىر كۇزدى قايدا؟
ۋاقىتقا قاراڭىزشى – قاراشا ءəلى,
سۇلۋ قىز كەمپىر ءرولىن سومداعانداي,
نەگە ەرتە ورانادى قالا ءشəلى؟!
جانىمىز قالدى ءبىزدىڭ ۇزاق قانشا؟!
مارحابات, مەن قالايىن كۇز-سۇلۋدى,
كوڭىلدەن كوز ۇشىنا ۇزاتقانشا.
***
ۇنسىزدىكتە
ءومىر باردىڭ مىسالى,
الاي-دۇلەي كوڭىل باردىڭ مىسالى –
جاۋىپ تۇرعان مىنا قار.
ءۇنسىز,
ءتىلسىز جۇباتار.
جاۋاتىنى – جاڭبىرداي,
قوناتىنى – (پاڭ) قىلداي.
قۇدايىم, مۇنى كەشەر مە ەڭ,
نوسەردەن كوركەم دەسەم مەن.
كوكتەمگى جاڭبىر جىلاتىپ كەتكەن ەدى عوي,
تاعى ءبىر مۇڭى ءبۇر اتىپ كەتكەن ەدى عوي.
ال مىناۋ جاۋعان ءۇنسىز قار,
جۇباتىپ تۇر عوي,
ءۇر اڭقىپ تۇر عوي.
مۇڭ سىزدار.
جاۋىڭدار ءəلى,
جاۋىڭدار تاڭعا,
ءۇنسىز قار.
ۇنسىزدىگىڭنەن ۇردەي اياۋلى جىر سىزدار.
اياققا مىنا تاپتالۋ ءۇشىن ەمەس-اۋ,
شاتتانۋ ءۇشىن جالعىزدىق جاندار,
جۇرەككە جاۋىپ تۇرسىزدار.
كۇزگى قار
بىردەمدە قىلىعىنا ۇيىتتى ەرىك –
شاشىلعان ءتىلىم جاسىن جيىپ-تەرىپ.
الدىمدا شاشىن ءورىپ ارۋ كۇز تۇر,
ۇستىنە əپپاق كويلەك كيىپ كورىپ.
قيمادىم كۇز كوڭىلىن – قىز كوڭىلىن,
قار ءəنىن قالىقتاتار ءبىز بە بۇگىن؟!
كويلەگى ارداي əپپاق ارۋ كۇزدىڭ,
كوزىنەن تامعان جاسى سىزدى ەرىنىن.
كىنəلى شىعار وعان كۇيبەڭ ءبىزدىڭ,
كەلمەيدى ارداي əپپاق تۇيمەڭدى ۇزگىم.
...كوڭىلىن جۇباتۋعا تۇرمىن قيماي,
ۇستىنە əپپاق كويلەك كيگەن قىزدىڭ...
***
ۇنسىزدىگىمىز سەكىلدى ءبىزدىڭ,
مۇڭسىز كۇنىمىز سەكىلدى ءبىزدىڭ.
نəزىكتىگىڭ سەكىلدى سەنىڭ,
جازىقتىعىم سەكىلدى مەنىڭ.
ۇياڭدىعىڭ سەكىلدى سەنىڭ,
قيالدىعىم سەكىلدى مەنىڭ.
كىرشىكسىز سەنەتىنىڭدەي سەنىڭ,
بəرىنە كونەتىنىمدەي مەنىڭ
قار جاۋىپ تۇر...
قاركەشكەن
كۇرتىك كەشكەن ەلىكتەيىن ەربەڭدەي,
قىز كەلەدى ءدىرىل قاعىپ, جان ءجىبىپ.
سۇلۋ قىزبەن ويناعىسى كەلگەندەي,
ۇستىنە قار توگىپ بەردى تال-جىگىت.
سəل مۇڭايدى قىز «ساۋىقشىل جىگىتكە»,
توسىن سىيىن كۇتپەگەندەي-كۇتكەندەي.
ءۇڭىلدىم مەن, جاتىر وندا بۇعىپ نە؟! –
ء«مۇسəپىردىڭ جەتىم ءحəلىن ۇق مەندەي.
ۇقساتارىڭ قايدا ارىڭدى قارعا اپپاق,
كوكتەن تۇسكەن قار دەگەنىڭ – جəي اق پا؟!
يىلگەنشە كوتەردىم مەن سالماقتاپ,
تىرلىك بىتكەن باسپاۋ ءۇشىن اياققا.
سولاي, سۇلۋ, وسى مەنىڭ بورىشىم,
ءتəتتى ارىڭدى – اق قارىڭدى ۇشىرما.
جەرگە بەرمەي, ساعان توكتىم سول ءۇشىن,
ەرىسىن دەپ ەرىنىڭنىڭ ۇشىندا».
ەتيۋد
تەرەزەمنىڭ ءدال الدىندا كۇندە وسى,
ازالىداي الماتىنىڭ كۇن, كەشى –
كەبىنگە وراپ, قاۋمالاي كەپ قار بىتكەن,
جەرلەپ جاتىر جاپىراقتىڭ مۇردەسىن.
جاۋعان قاردىڭ جەلىگىندە ءجۇر ءۇنىم,
جوقتاۋ ايتقان جەل ۇنىندە تۇر ءۇنىم.
ايىرباستاپ العىم كەلىپ تۇرمىن مەن,
جار باسىندا جالعىز تال,
قالتىراعان جاپىراقتىڭ عۇمىرىن.
كولەڭكە
ايداپ كەلدى جەل ەركەسى,
اپپاق قاردىڭ كولەڭكەسىن –
جۇرەك-جايعا قونىپ جاتقان,
سەكىلدى ەكەن ولەڭ كوشى.
(ولەڭ كوشى,
قوش كەلەسىڭ!
ەلەمەڭىز ەشتەڭەسىن.
جۇرەك-مەكەن كۇتۋدە ءəلى,
نەگە, نەگە بوس كەلەسىڭ؟!)
كولەڭكەسى كوركەم ەكەن,
جان-جارىقتى ورتەر ەكەن.
اپپاق قاردىڭ كولەڭكەسى!
قالاي ونى ەركەلەتەم؟!
كولەڭكەگە اتتاپ ەرەم,
قاتا المادى – قات دەگەن ەم.
جاۋىپ جاتىر, قونىپ جاتىر,
جۇرەك-جايعا اپپاق ولەڭ.
جاردى ويلادىم – əز كۇندەردى,
كولەڭكەلى ساز بۇرلەندى.
...قار جاۋىپ تۇر, قار جاۋىپ تۇر,
جازعىم كەلدى, جازعىم كەلدى.
