اۋەلى قولىنان ءىس كەلەدى-اۋ دەگەن ءوز اۋىلىنىڭ قۇرىلىسشى جىگىتتەرىن اكەلدى. الگىلەر ءبىر اپتا ءجۇردى مە, جوق پا, ات باسىن اۋىلعا قايىرا بۇرعان. كەيىن تاعى ءبىر بريگادا كەلدى. ىلعي قازاقتار. ولار دا ءبىر اپتاعا جەتەر-جەتپەس ۋاقىت ىرگەتاس قۇياتىن ور قازدى. تولىق اياقتاعان جوق. باسىن باستادى دا, قايتىپ قاراسىن كورسەتپەدى. ءبىر ىڭعايى كەلگەندە كورشىمەن تىلدەسكەنبىز.
– قوي, بۇيتكەن قۇرىلىسشىلارى بار بولسىن, كۇن سايىن سۇرانادى دا تۇرادى. پالەنشەنىڭ تويى, تۇگەنشەنىڭ جابدىعى دەپ. قولىنا كۇرەك ۇستاماي جاتىپ «اقشا تولەمەيسىڭ بە؟» دەپ اجىرايادى, – دەيدى ول.
وكىنىشىن تۇسىنگەنبىز, ۋاقىت ءوتىپ بارادى. قارا كۇزگە دەيىن توبەسىن قالقايتىپ السا, ىشكى جۇمىستارىن كەيىن-اق جاساي بەرەدى عوي.
ارادا ءۇش-ءتورت كۇن وتكەن سوڭ جاڭا قۇرىلىس ورنىندا جىپىرلاپ جۇرگەن جاپ-جاس جىگىتتەردى كوردىك. وزبەكتىڭ بوزبالالارى ەكەن. مۇنداي ەڭبەكقور بولار ما, بوزالا تاڭنان قاشان كوز بايلانعانشا بەل جازبايدى. وزدەرى ءتىپتى جارىتىپ اس تا ىشپەيدى-اۋ دەيمىن.
ەلدەن ۇلكەن اعايدىڭ بالاسى كەلگەن. ءوزىنىڭ ايتۋىنا قاراعاندا, قالادان ىڭعايلى جۇمىس قاراماق. اعامنىڭ ۇيىندە بالا باسى بارشىلىق. ساباۋداي جەتەۋى وتىر. جەتەۋدىڭ بىرەۋى عانا شاڭىراق كوتەرگەن, قالعاندارى سالت باستى, ساباۋ قامشىلى. بۇل كەلگەنى – ورتانشىسى. ءبىزدىڭ تۇقىم سۇيەكتى عوي, وتىزدى ورتالاپ قالعان ءىنىم قوزىقارىن بايلاپتى, ەكى يىعىنا ەكى كىسى مىنگەندەي, جاۋىرىنى قاقپاقتاي.
وشارىلىپ ون كۇن جاتتى. جۇمىس تاپتىڭ با دەپ, جەڭگەسى سۇراي قالسا, قاباعىن كىرجىڭ ەتكىزە تۇسەدى. قايتىپ سۇراعان جوقپىز, ءبىرتۇرلى ۇيات.
ءوز-اعامنىڭ ورەندەرى تاڭ اتپاي قۇمىرسقا تىرشىلىككە كىرىسەدى. قۇرىلىس بولعان سوڭ قاۋىرت تىرلىكتىڭ ءۇنى دە شىقپاي تۇرا ما, ىرگەدەگى قاڭعىر-كۇڭگىرگە ەتىمىز ۇيرەنە باستادى. ۇيرەنە الماعان الگى اۋىلدان كەلگەن ءىنىمىز. ءتۇس اۋعانشا ۇيىقتاپ ۇيرەنگەن پاقىر توسەگىندە جاتا الماي ءجۇر.
الگى قۇرىلىسشىلار اينالدىرعان ون كۇننىڭ ىشىندە ءۇيدىڭ ىرگەتاسىن قۇيىپ, قابىرعاسىن دا كوتەرىپ تاستادى. كىرپىشتەن قالاناتىن قابىرعانى كوتەرۋ وپ-وڭاي ەكەن عوي. كىرپىشى ۇلكەن بولعان سوڭ, ءىسى دە ءونىمدى. قازىر شاتىرىن جاۋىپ جاتىر. ءۇي يەسى جەر قازاتىن تراكتور, زات كوتەرەتىن كران سۇرامايدى ەكەن دەپ ماقتاپ قويادى.
ءىنىم كەشە اۋىلعا اتتاندى. وزبەك بالالارىنىڭ تىنىم بىلمەس تىرشىلىگى توسەگىندە تىنىش جاتقىزبادى-اۋ دەيمىن. وكىنىشتىسى, ونەگەسىن ۇيرەنگەن جوق, وكپەلەپ كەتتى.
بايقال ءبايادىل,
«ەگەمەن قازاقستان»
اقمولا وبلىسى
