قازاقستان • 13 ناۋرىز, 2018

جاقسىلىعىڭ مەن كەمشىلىگىڭدى كورشى بىلەدى

1500 رەت
كورسەتىلدى
3 مين
وقۋ ءۇشىن

ەلىمىزدىڭ باس باسىلىمىنداعى جۋرناليست قاراشاش توقسان­بايدىڭ «كورىنبەيتىن كورشىلەر» اتتى ماقالاسىندا بۇگىنگى كۇننىڭ ءتۇيىندى ماسەلەلەرى, تۇر­عىنداردى ويلاندىراتىن ما­ڭىزدى جايتتار ءدوپ ايتىلعان.

جاقسىلىعىڭ مەن كەمشىلىگىڭدى كورشى بىلەدى

راسىندا, كورشىسىنىڭ جاق­سى بو­لۋىن كىم قالاماي­دى دەيسىڭ؟ بىلايشا ويلاپ قاراساڭ, ءومىرىڭنىڭ ءماندى دە ءساندى ءوتۋى ءبىر جاعىنان كورشىڭە دە تىكەلەي بايلانىستى. كورشىڭ جاق­­سى بولسا, ەمىن-ەركىن ارالاسىپ, قۋانىش-جۇبانىشتاردى بىرگە بو­لىسەسىڭ. ال كورشىڭ ناشار بولسا, كوڭىلىڭ ور­نىق­تى بولماي, ءبىر نارسە جە­تىس­پەگەندەي ەلەگىزىپ وتى­راسىڭ. قازاقتان ءسوز قالعان با, «جاقسى كورشى – ءتورىڭ, جا­مان كورشى – كورىڭ», «وت­تى شۇقىساڭ وشەدى, كور­شىنى شۇقىساڭ كوشەدى», «كور­شى اقىسى – قۇداي حاقى­سى» دەگەن ماقالدار بەكەر­دەن-بەكەر ايتىلماعان. ولاي دەيتىنىمىز, سەنىڭ بۇ­كىل جاق­سىلىعىڭ مەن كەم­شى­لىگىڭدى ەڭ الدىمەن كورشىڭ كورىپ-ەستيدى. سىيلاسا بىل­گەن جاقسى كورشى قۋانىش-قىزىقشىلىعىڭمەن ءبولىسىپ, كەمشىلىكتەر بولا قالسا كورشى اقىسى رەتىندە تولىقتىرىپ وتىرادى.

مەن ءوزىم سارىسۋ اۋدانىندا 40 جىل ەڭبەك ەتكەن كەزىمدە, قىزمەت با­بى­مەن بىرنەشە رەت كو­شۋ­گە تۋرا كەل­دى. سوڭعى تۇ­­راقتانعانىمىز ساۋدا­كەنت اۋىلىنداعى م.اۋەزوۆ كو­شەسى بول­دى. وسى كوشە بو­يىنداعى ۇيدە 20 جىلداي تۇرعاندا, كورشىلەرمەن وتە تاتۋ-ءتاتتى ارالاستىق. بار­­لىق مەرەكەلەردى, توي-دۋمانداردى بىرگە وتكى­زەتىنبىز. راسىن ايتۋ كەرەك, سول قۋانىشتاردىڭ, ءىس-شا­رالاردىڭ باس­تاماشىسى, ۇيىتقىسى بولا بىلدىك. وعان كورشىلەرىمىز ريزاشىلىعىن ءبىلدىرىپ جاتاتىن. ءبىز تاراز قالاسىنا قونىس اۋداراردا كورشىنىڭ بالاسى: ء«بىز ەندى كىممەن ارالاسامىز؟» دەپ قيماستىقپەن كوزىنە جاس العاندا, مەنىڭ دە كوڭىلىم قاتتى بوساپ, تولقىپ كەتكە­نىم ءالى ەسىمدە.

ماسەلەن مەن ءوزىم كور­شىلەرگە ءدان ريزامىن. 2011 جىل­دان بەرى «جانسايا» شا­عىن اۋدانىندا تاۋكە حان كوشەسىندەگى ءتورت قا­بات­تى ۇيدە تۇرامىز. وسىن­دا­عى 16 وتباسى ءبىر ەسىك­­تەن كى­­رىپ-شىعامىز. مەرە­كە­لەر­­دە ءبىر-ءبىرىمىزدى قۇت­­­تىق­تاۋ قالىپتاسقان جاي­­عا ­اينالعان. ناۋرىز مەي­را­مىندا كورشىلەر شا­قى­رى­سىپ, ايت كۇندەرى بىرىگىپ ايت­تاپ, مارە-سارە بولىپ قا­لامىز. نارەستەلەر دۇ­نيەگە كەلگەندە شىلدەحانا جا­سالىپ, يگى تىلەكتەرىمىزدى ءبىلدىرىپ جاتامىز. ءۇيدىڭ كى­رەبەرىسى كەزەكپەنەن جۋى­لىپ, تازارتىلىپ تۇرادى. ەسىك­تىڭ الدىندا تال-داراق­تار, گۇلدەر جايقالىپ وسۋ­دە. ونى دا كەزەكتەسىپ سۋارىپ, باپتاپ وتىرامىز.

وتكەن جىلى كورشىلەر بىرىگىپ, اۋلاعا كەڭ داستارقان جايىپ, ناۋرىز مەيرامىن ەستە قالارلىقتاي وتكىزدىك. ءۇش بالدىرعاننىڭ تۇساۋى كەسىلدى. بالالار اراسىندا ۇلتتىق ويىندار – اسىق اتۋ, قازاق كۇرەسىنەن, سونداي-اق قىسقا قاشىقتىققا جۇ­گىرۋ, قول كۇرەسىنەن جارىس ۇيىمداستىرىلدى. ءبىز­­دىڭ بۇل مەرەكەمىزگە تا­­راز قالالىق ارداگەرلەر كەڭەسىنىڭ باسشىلىعى قاتىس­تى. ارنايى كەلگەن «قازاقستان-تاراز» تەلەارناسى وتكىزىلگەن ءىس-شا­رانى كوپشىلىككە كورسەتتى.

سونداي-اق  قۇربان ايت كۇندەرىندە دە بىرلىگى جاراسقان كورشىلەر ءبىر-ءبىرىمىزدىڭ ۇيىمىزدە بولىپ, قۇران باعىشتاپ, ىزگى تىلەكتەر ءبىلدىرىپ وتىرامىز. «كورشىڭ قولايلى بولسا, قوراڭ كەڭ» دەگەندەي, كورشىلەرمەن سول تاتۋلىقتىڭ ارقاسى بولار, بىزدە بەيساۋات جۇرگەن ادامدار كورىنبەيدى, تۇرعان ۇيىمىزدە تارتىپسىزدىك, كەلەڭسىز كورىنىستەر بەلەڭ العان جوق. بۇعان ءبىز, تۇرعىندار تاراپىنان شۇكىرشىلىك ەتەمىز.

گازەت بەتىندە كوتەرىلىپ وتىرعان ماڭىزدى ماسەلەنى جاۋىپ-جاسىرماي تۋراسىن ايتاتىن بولساق, ءبىر-بىرىمەن تاتۋ-ءتاتتى ارالاسىپ تۇرۋ, اۋەلى كورشىلەردىڭ وزدەرىنە تىكەلەي بايلانىستى. سول ورتاداعى جاسى كەلگەن كىسىلەر بولسا, ۇلكەندىگىن ءبىلدىرىپ, اۋىزبىرشىلىككە شاقىرىپ, ءبارىن بىرىكتىرىپ جۇرسە, قانداي عانيبەت بولار ەدى!

الدابەردى ماقاشەۆ,
ەڭبەك ارداگەرى

تاراز

سوڭعى جاڭالىقتار