ولەڭ ولكەسىنە وزىندىك وزگەشە ورنەكپەن, ەلدى ەلەڭ ەتكىزە كەلگەن اقىن 1934 جىلى قىتاي حالىق رەسپۋبليكاسىندا تۋعان. 1955 جىلى شىڭجاڭ ينستيتۋتىنىڭ ءتىل-ادەبيەت فاكۋلتەتىن تامامدادى. ەڭبەك جولىن «شىڭجاڭ وقۋ-اعارتۋ» جۋرنالىنان باستاپ 1957 جىلى قىتايدا جۇرگىزىلگەن «ستيل دۇرىستاۋ» قوزعالىسىندا «وڭشىل», «ۇلتشىل» اتانىپ, 1979 جىلعا دەيىن 20 جىلداي اباقتىدا, ەڭبەك مايدانىندا بولدى. 1984 جىلدان باستاپ «تارباعاتاي» جۋرنالىنىڭ باس رەداكتورى قىزمەتىن اتقارعان ول 1994 جىلى اتا مەكەنى – قازاقستانعا قونىس اۋداردى.
اقىن ول جاقتا, ء«ومىر ويلارى», «جىلدار اراسىندا», «ەرىكتى ءسوز» جىر جيناقتارى, «زارداپ», «جوق» اتتى پروزالىق كىتابى, سونىمەن قوسا «جالعىز تىكەن», «سۇلۋسارىنىڭ شوڭعالى» , «تابيعات» سىندى پەسالارى جارىق كوردى.
قازاقستانعا كەلگەن سوڭ رەسپۋبليكالىق «بالدىرعان» جۋرنالىندا ون جىلداي ءبولىم رەداكتورى بولىپ, سول جىلدار ىشىندە, «رەسپۋبليكانىڭ ءبىلىم جۇيەسىندەگى شىعارماشىلىق ەڭبەگى جانە جەتكىنشەك ۇرپاقتى وقىتۋ مەن تاربيەلەۋدەگى تابىستارى ءۇشىن» قۇرمەت گراموتاسىمەن ماراپاتتالادى. سەرىك اتا جۇرت قازاقستانعا كەلىپ تە, ادەبي جاسامپازدىق تۇرعىسىنان قىرۋار ەڭبەك ءسىڭىردى.
«تاس», «جىلقى ىشىندە الا ءجۇر», «كۇنشىعىس» ولەڭ, داستاندار جيناعىمەن قاتار «جوق» رومانىنىڭ تامامدالعان نۇسقاسىن, «بالا», «جەر باسىپ جۇرگەندەر», «جۇرەك تۇستان...», «سالماق تۇسكەندە...» قاتارلى پروزالىق كىتاپتارى شىقتى. ال, ارعى بەت, بەرگى بەتتە سەرىكتىڭ شىعارماشىلىعى تۋرالى جازىلعان ماقالالار كوپتەپ جارىق كوردى. ونىڭ ەسىمى قىتايدىڭ «ايگىلى ادامدار» جيناعىنا ەنگەن.
ءيا, ءومىردىڭ نەبىر قيىن قىستاۋ, قىستالاڭىن كورسە دە جاسىماعان, ەڭكەيمەگەن, يىلمەگەن اسىل ادام اڭساعان اتا جۇرتى قازاقستاننىڭ التىن قازىعى – استانادا ماڭگىلىك تىنىم تاپتى. جانى ءجانناتتا بولعاي! مارقۇمنىڭ وتباسى, بالا-شاعاسى, ەتجاقىندارىنىڭ قايعىسىنا ورتاقتاسىپ, كوڭىل ايتامىز.
